ሓድሽ ዓመት ኣምላኽ፡ ገንሸል ፋስጋን ሓድሽ ምጅማርን

“እዚ ወርሒ እዚ ንኣኻትኩም መጀመርታ ወርሓት ክኸውን እዩ፣ ንኣኻትኩም ቀዳማይ ወርሒ ዓመት ክኸውን እዩ” (ዘጸኣት 12:12)።ኣምላኽ ብምሉኡ ሓድሽ ምጅማር ምግባሩ ንኹሉ ኣቓልቦና ንምስሓብ ዝኸውን ኣገዳሲ እዩ። ህዝቡ ኣብ ምድሪ ግብጺ—ንሳቶም ምድሪ ባርነትን ሞትን—ኣለዉ፣ ንኸምዚ ዝኣመሰለ ህዝቢ ኸኣ እዚ ናይ ኣምላኽ ሓድሽ ዓመት ዝብል ባህ ዘብል መልእኽቲ ተላኢኹ። እቶም ነዚ መልእኽቲ ዝሓዙ ምዕራፋት (12ን 13ን) ብሓድሽ ኪዳን መንፈስ ስለ ዝመልኡ፣ ልብና ብምግላጽ ገንሸል ፋስጋ፣ ደሙ ንምዕቋብ ዝነበረ፣ ስጋኡ ኸኣ ንምምጋብን ንምጥንኻርን ዝነበረ፣ ይስሓብ።

ኣገዳስነት ሓድሽ ዓመት ኣምላኽ

እቲ “ፋስጋ” ኣብ መገድታት ኣምላኽ ፍልልይ የርኢ። ምድሓን ሕጂ ኣብ መንጎ ኣምላኽን ሰብን ናይ ሓድሽ ርክብ መሰረት ይኸውን። እቲ ብሩኽ ኣምላኽ ነቲ ባዕሉ ዘቕረቦ ገንሸል የርኢ። ኣብርሃም፣ ኣብ ዝሓለፈ ግዜ፣ ናብ ርእሲ ደብረ ሞርያ ደይቡ ነቲ ሓደ ዓይነት ክብራዊ ሓቂ—ሓቂ፣ ብሓቂ፣ ኣብ መጀመርታ ብተስፋ ዘርኢ ሰበይቲ ዝተገልጸ—ምርኣይ። ከም ህዝቢ ኣምላኽ፣ ካብ ሕጂ ንነጀው ብምሉኡ ኣብ ሓድሽ መሰረት ክኾኑ፣ ከም ብደም ዝተዓደጉ ህዝቢ ኸኣ ብንቕሓት ኣብ ቅድሚኡ ክመላለሱ። እዚ ባህርይ ህይወት እዚ ንሓድሽ ዓመት ኣምላኽ ጥራይ ዝሰማማዕ እዩ።

መልእኽቲ ገንሸል ፋስጋ

መልእኽቲ ንህዝቢ ኣምላኽ ምሉእ ነበረ። ብዛዕባ ፍርድን ድሕነትን ይነግር፣ ብዛዕባ ምግቢን ስነስርዓትን ርእሰ-ፍርድን። ብሓቂ እዚ ናይ ክርስቶስ ናብዚ ቦታ እዚ ንፍቓድ ኣምላኽ ንምፍጻም ዝመጸ ዜና ነበረ። እቲ ንኣምላኽ ዝነበረ ደም ኣብ ደገ ኣብ ልዕሊ መዓጹ ነበረ፣ ኣብ ውሽጢ ኸኣ፣ ንህዝቢ፣ እቲ ገንሸል ብሓዊ ተጠበሰ። እዚ ኸኣ ናይ ኣምላኽ ስጦታ ብዘደንቕ ፍቕሪ ንዝተዓቀቡ ህዝቡ ነበረ። እቲ መርማሪ ሓዊ መለኮታዊ ፍርዲ ካብቲ ክቡር ገንሸል እቲ ዝጣዕምን ዝተቐበለን ሽታ ንኣምላኽ ጥራይ ኣውጸአ። ኣብኡ ኸኣ፣ ንህዝቢ፣ ንጕዕዞ ካብ ምድሪ ባርነት ናብ ምድሪ ተስፋ ዝኸውን ምግቢን ሓይልን ነበረ። መንፈስ ኣምላኽ ንልብና ብዘደንቕ ዋጋን ስራሕ የሱስን ክንደይ ብሓጐስ ክመልኦ! ነዚ ኣዝዩ ክቡር ገንሸል ኣምላኽ ዝሃቦ ንምግምጋም ንኽእል ዲና? ነፍስና ብዝተጠበሰ ገንሸል፣ ምስ ዘይበዅዐ እንጌራን መሪር ኣሕምልትን ዝበልዕ፣ ብዝኾነ ይኹን መገዲ ንዜጋታት እዛ ዘይእምነታዊት ዓለም ከም ዘይንመስል ንምግባር ይምገብ ድዩ?

ንዓና መልእኽቲ ሓድሽ ዓመት ኣምላኽ ማለት ንፍቕርና ንዓለም፣ ምድሪ ባርነትን ሞትን፣ ንኣምላኽን ንኹሉ ሰማያዊ ዝነጽግ ምድሪ፣ ንድሕሪት ሓዲግና፣ ከም ብመለኮት ዝተመርሓን ዝተመገበን ብእምነት ኣብ ቅድሜና ዝኽፈት መገዲ ንጕዓዝ። ብፍጻሜ ምድሓን ብዝረኸብናዮ ፍልጠት ድሑናት ኮይና፣ ሕጂ ኣብ ክብሪ ብዘሎ ብሩኽ ሰብኣይ፣ ብዘይመጠን ፍቕሩ ናብቲ ዝነበርናዮ ዝወረደ፣ ንሱ ኣብ ዘሎዎ ክህልወና ኢሉ፣ ረኺብና፣ “ንብላዕ” ከምኡውን “ንዘክር”፣ ምኽንያቱ ከምኡ ብምግባርና ንገዛእ ነፍስና ብሓጐስ ጥራይ ኣይንምልእን፣ ግናኸ ከምዚ ዝኣመሰለ ሽታ ክርስቶስ ንኻልኦት ኣብ ኣዒንቶም ከዕብዮ፣ ንልቢ እቲ ብሩኽ ኣምላኽ ባዕሉ ኸኣ ሓጐስ ከምጽእ እዩ።