ዕላማ ኣምላኽ ንእስራኤል ብበረኻ ምምራሕ

ኣምላኽ ግና ንህዝቢ ብመገዲ በረኻ ናብ ቀይሕ ባሕሪ ኣምርሖም። ህዝቢ እስራኤል ከኣ ንግብጺ ብውግእ ተዳልዮም ወጹ።

ዘጸኣት 13:18

ኣምላኽ ንዝመረጾም ምድራውያን ህዝቡ ካብ ባርነት ግብጺ ኣድሓኖም። ኣብ መንጎ ክልተ ነጥብታት ዝሓጸረ ርሕቀት ቅኑዕ መስመር ምዃኑ ኹሉ ሳዕ ተማሂርና ኢና፡ ግናኸ ነቲ ካርታ ምስ ትርእዮ፡ ብመገዲ በረኻ ምኻድ ቅኑዕ መስመር ወይ ዝሓጸረ መገዲ ኣይነበረን። ስለምንታይ ጐይታ ነዚ መገዲ እዚ ኸይዱ፡ ኣብ ክንዲ እቲ ዝሓጸረ መገዲ፧

ጐይታ ንዝገብሮ ኹሉ ኹሉ ሳዕ ምኽንያታት ኣለዎ፡ «ናይ ኣምላኽ መገዲ ፍጹም እዩ።» (መዝሙር 18:30) ንዝገብሮ ኹሉን ኣብ ህይወት ናቱ ንዝፈቕዶ ኹሉን ዕላማ ኣለዎ። ኣብዚ ጉዳይ እዚ፡ ከምዚ ተነጊሩና ኣሎ፡ «ፈርኦን ንህዝቢ ምስ ለቐቖም፡ ኣምላኽ ግና ብመገዲ ምድሪ ፍልስጥኤማውያን ኣይመርሖምን፡ እዚ ቐረባ እኳ እንተ ነበረ፡ ኣምላኽ ግና፡ ‘ህዝቢ ውግእ ምስ ረኣዩ ሓሳቦም ከይቀይሩ፡ ናብ ግብጺ ኸይተመልሱ’ በለ።» (ዘጸኣት 13:17)

ጐይታ ንልቢ ህዝቡ ይፈልጥ ነበረ። ብቐሊሉ እንተ ኸዱ፡ ልቦም ናብ ግብጺ ኸም ዝምለስ ይፈልጥ ነበረ። ንሱ ንኣኦም ናብቲ ንሱ ዝሓሰበሎም ኪቐርጾምን ኪሰርዖምን፡ እቲ ኣብ ቅድሚኦም ዝነበረ ጸገም ከም ዘድልዮም ይፈልጥ ነበረ። ብዘይተጸበይዎ መገዲ መርሖም—ስለምንታይ፧ ከመይሲ ከም ህዝቢ፡ ውግእ ፈጺሞም ኣይፈልጡን ነበሩ። እቲ ኣብ መዝሙር 18:30 ዘሎ ፍቕዲ ኸምዚ ይቕጽል፡ «ቃል እግዚኣብሔር ተፈቲኑ እዩ፡ ንኹሎም ኣብኡ ንዝውከሉ ኸኣ ጋሻ እዩ።» ጐይታ ኣብ ቅድሚኦም ውግኣት ከም ዘሎ ይፈልጥ ነበረ፡ ብዝፈቐዶም ጸገማት ገይሩ ኸኣ የዳልዎም ነበረ።

ኣብ በረኻ መራሒኦም ኪኸውን እዩ። ብለይቲ ብዓምዲ ሓዊ፡ ብመዓልቲ ኸኣ ብዓምዲ ደበና ኣብ ቅድሚኦም ይኸይድ ነበረ (ዘጸኣት 13:21)። እዚ ናይ ኣምላኽ መምርሒ ስርዓት—ናይኡ «G.P.S.» እዩ ነበረ። ንምእመን ሎሚ፡ ንሕና እውን ናይ ኣምላኽ G.P.S. ኣሎና (ናይ ኣምላኽ ምምድዳብ ስርዓት)። ኣብኡ ምትእምማን ምእንቲ ኺምህረና፡ ብኸቢድ መገዲ ኸም ንሓልፍ ይፈቕደልና!

ግብጻውያን ድሕሪኦም ነበሩ፡ ቀይሕ ባሕሪ ኣብ ቅድሚኦም ነበረ—ኣብ ማእከል ተታሒዞም ነበሩ። ኣምላኽ ግና ይሰርሕ ነበረ! ፈርኦን ንህዝቢ ኣምላኽ ከም ዝሓዞም ሓሰበ፡ ግናኸ ብሉዓላዊን ኹሉ ዝፈልጥን ምቁጽጻሩ፡ ጐይታ ኣብቲ ዜድልዮም ቦታ ኣንቢርዎም ነበረ። ጐይታ ንሙሴ ኣዘዞ፡ ንቀይሕ ባሕሪ ኸኣ ከፈቶ። ህዝቢ ኣምላኽ ብንቑጽ ምድሪ፡ ብግድግዳታት ማይ ኣብ ኹሉ ሸነኽ ሓለፉ። እቲ ድሕሪኦም ዝነበረ ዕንቅፋት ፈርኦንን እቲ ኣብ ቅድሚኦም ዝነበረ ቀይሕ ባሕርን፡ ምስቲ ንዕላማታቱ ምስ ህዝቡ ዝሰርሕ ዝነበረ ኣምላኽ ኣይተመጣጠሩን።

ትእዛዙ ንኣኦም ከምዚ ነበረ፦

«ደው በሉ እሞ ምድሓን እግዚኣብሔር ርኣዩ።» (ዘጸኣት 14:13)

መርከብ ንሎሚ፦

ብዘይርግጽ ስጉምቲ ኣይኮነን መገዲ በረኻና ንረግጽ፤ ፍሉጥ ድምጺ ጸዊዑና እዩ ናብ ዘለኣለማዊ መዓልቲ።

ብበይና ንምሕላፍ ኣይሓድገናን እዩ መገዲ በረኻና፤ ግናኸ ብህያው ጸጋ ይመርሓና እዩ፡ ናብ ቤትና፡ ናብኡ ንቐልጥፍ።

ብትዕግስቲ ኸኣ ነቲ መገዲ ንረግጽ— እምነትናን ትብዓትናን ተፈቲኑ— ነቲ ኹሉ ጾር ዚጸውር ፍቕሪ ኸኣ ንውከል፡ ልብና ካብ ሓዘን ኪሓብእ።

– ጄ.ኤን. ዳርቢ