«እግዚኣብሄር ኣምላኽካ ኣብ ምድረ በዳ እዘን ኣርባዓ ዓመታት እዚኣተን ብኹሉ መገዲ ኸም ዝመርሓካ ዘክር፡ ምእንቲ ኼዋርደካን ኪፍትነካን፡ ኣብ ልብኻ ዘሎ እንታይ ምዃኑ ኺፈልጥ፡ ትእዛዛቱ ኽትሕሉ እንተ ኾንካ ወይስ ኣይኮንካን። ብጥሜት ኣዋረደካ፤ ድሕሪኡ ድማ ንስኻን ኣቦታትካን ዘይፈለጥኩምዎ መና ሃበካ፡ ምእንቲ ሰብ ብእንጀራ ጥራይ ከም ዘይነብር፡ ግን ብኹሉ ቃል ካብ ኣፍ እግዚኣብሄር ከም ዝነብር ምእንቲ ኽትመሃር።» (ዘዳግም 8:2-3)
ኣምላኽ ንዓና ጸገማትን ሽግራት ክንጸግብ ዝፈቅደልና ብዕላማ እዩ። ኣምላኽ ንደቂ እስራኤል ኣብ ምድረ በዳ ኣርባዓ ዓመት ክዞሩ መርሖም፡ ምእንቲ ኼዋርዶምን ኪፍትኖምን። ንእኡ ክእዘዝዎ ምስ ኣበዩን ናብታ መብጽዓ ዝተገብረላ ምድሪ ክኣትዉ ምስ ኣበዩን፡ እስራኤላውያን ንእኡ ብሓቂ ከም ዘይፈልጥዎ ገለጹ። እንተ ዝፈልጥዎ ነይሮም፡ ዝያዳ እምነት ምነበሮም። ኣምላኽ እተን ዝቕጽላ ኣርባዓ ዓመታት ልቢ ህዝቡ እናፈተነ ኣሕለፈ፡ ንዝቕጽል ዕዮኡ ድሉዋት እንተ ነበሩ ንምርኣይ።
ምፍታን ኣብ ልብኻ ዘሎ ይገልጽን ጽኑዕ እምነት ይፈጥርን (ያእቆብ 1:3, 12)። ኣምላኽ ንህዝቡ ክጠምዩ ፈቐደሎም፡ ምእንቲ ንምምጋቡ ክርእዩን ኣብኡ ዝያዳ እምነት ከማዕብሉን። እቶም ህዝቢ ምስ ኣምላኽ ክኸዱ ኸለዉ፡ ህይወቶም ኣብ ቃሉ ከም ዝምርኮስ ተረድኡ። ቃል ኣምላኽ እቲ ዝዓበየ ነገር ከም ዝነበሮም ተማህሩ። ኣብ ምድረ በዳ ንኣርባዓ ዓመት ኣብ ኣምላኽ ድሕሪ ምምርኳስ፡ እቶም ህዝቢ ኣምላኽ ክዛረብ ከሎ ሰምዑ፡ ኣመኑ ድማ። ኣብ መወዳእታ ናብታ መብጽዓ ዝተገብረላ ምድሪ ምስ ኣተዉን ምስ ጸላእቶም ምስ ተዋግኡን፡ እስራኤላውያን ቃል ኣምላኽ ህይወትን ሞትን ከም ዝኾነ ፈለጡ። ንእኡ ንምስማዕ ድሉዋት ነበሩ፡ በዚ ድማ ናብ ዘደንቕ ዓወት መርሖም።
ኣምላኽ ሕጂ ኣብ ገለ ክፋል ህይወትካ ይፍትነካ ድዩ? ምፍታኑ እንታይ ገሊጹ? ብሰንኪ እቲ ዝመርሓካ ኣምላኽ ተምሪርካ ድዩ? ወይስ ብሰንኪ እቲ ዝሓለፍካዮ ዝያዳ ኣብኡ ክትእመን መጺእካ? }
