«ቕብኣት መንፈስ ቅዱስ ከመይ ይኸውን፧»

ሕቶ፦

ቕብኣት መንፈስ ቅዱስ ከመይ ይኸውን፧ ኣብ ሰብ እንታይ ጽልዋ ኣለዎ፧ ካልኦት ከመይ ገይሮም ከለልይዎ ይኽእሉ፧ ጥምቀት መንፈስ ቅዱስን ቕብኣት መንፈስ ቅዱስን እንታይ ፍልልይ ኣለዎም፧

መልሲ፦

ጐይታ የሱስ ኣብ መወዳእታ ለይቱ ምስ ደቀ መዛሙርቱ ሓቢሩ፣ ይሁዳ ኣስቆሮታዊ ድሕሪ ምውጽኡ፣ ብዙሕ ነገራት ምስ ደቀ መዛሙርቱ ተኻፊሉ። ንሱ ናብ ኣቦኡ ምስ ተመልሰ፣ መንፈስ ቅዱስ ኣብኦምን ምሳኦምን ንዘለኣለም ክኸውን ከም ዝሰደዶም ተስፋ ሃቦም። ኣብ ግብሪ ሃዋርያት ምዕራፍ 1፣ ናብ ሰማይ ቅድሚ ምዕራጉ፣ ንደቀ መዛሙርቱ ንዕኡ መሰኻኽር ከም ዝኾኑ ነገሮም። ኣብዚ ከኣ መንፈስ ቅዱስ ክሳዕ ዝመጽእን ሓይሊ ክህቦምን ኣብ የሩሳሌም ክጸንሑ ኣዘዞም።

ኣብ መዓልቲ ጰንጠቆስጠ መንፈስ ቅዱስ ብፍሉይ መገዲ ኣብ ልዕሊ 120 ሰዓብቲ ጐይታ የሱስ ወረደ፣ እዞም ሰዓብቲ እዚኦም «ኩሎም ብሓንሳብ ኣብ ሓደ ቦታ ነበሩ። ድንገት ድማ ካብ ሰማይ ከም ብርቱዕ ንፋስ ዝሃርም ድምጺ መጸ፣ ኣብቲ ተቐሚጦምሉ ዝነበሩ ቤት ድማ ምሉእ ብምሉኡ መልኦ። ከም ናይ ሓዊ ዝተመቕለ ልሳናት ድማ ተራእዮም፣ ኣብ ልዕሊ ነፍሲ ወከፎም ድማ ሓደ ሓደ ተቐመጠ። ኩሎም ድማ ብመንፈስ ቅዱስ መልኡ፣ መንፈስ ከም ዝሃቦም ድማ ብኻልእ ልሳናት ክዛረቡ ጀመሩ» (ግብሪ ሃዋርያት 2:1-4 NKJV)።

በዚ መገዲ እዚ መንፈስ ቅዱስ እዞም ምእመናን ናብ ሓደ ስጋ ኣዋሃዶም፣ እዚ ድማ ቤተ ክርስቲያን (ብሓቂ፣ ጉባኤ) ይበሃል። ቤተ ክርስቲያን ምሉእ ብምሉኡ ሓድሽ ነገር ነበረት። ኣብ ማቴዎስ 16:18 ጐይታ የሱስ ቤተ ክርስቲያኑ ከም ዝሃንጽ ተስፋ ሂቡ ነበረ። ኣስተብህሉ፣ «ክሃንጽ» እምበር «ሃኒጹ» ወይ «ይሃንጽ ነበረ» ኣይኮነን። ኣብዚ ኣብ መዓልቲ ጰንጠቆስጠ ህንጻ ተጀመረ። የሱስ፣ እቲ ኣብ ሰማይ ዘሎ ርእሲ፣ ምስቲ መንፈስ ቅዱስ ካብዞም 120 ምእመናን ዝፈጠሮ ስጋ ተዋሃደ፣ ሓደ ኮይኖም ድማ ተጸንበሩ። እዚ ስጋ እዚ ብቕልጡፍ ዓበየ፣ ከመይሲ 3000 ኣይሁዳውያን በታ መዓልቲ እቲኣ መልእኽቲ ጴጥሮስ ኣመኑ። ብንስሓ ተመሊሶም፣ ብስም የሱስ ክርስቶስ ተጠሚቖም፣ በዚ ድማ ህያብ መንፈስ ቅዱስ ተቐበሉ።

ድሕሪዚ ብግሉ ብጐይታ የሱስ ዝኣመኑን በዚ ድማ ዝድሓኑን ኩሎም፣ ብመሰረት 1 ቈረንቶስ 12:13፣ «ናብ ሓደ ስጋ ተጠሚቖም» ኣለዉ። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ነቲ ጐይታ ከም መድሓኒኡ ዝኣመነ ኩሉ ሰብ በዚ ኣካል – ህያው ኣባል – ናይ ቤተ ክርስቲያን ኮይኑ ኣሎ። ንሱ ናብቲ ብመንፈስ ቅዱስ ምጥማቕ ዝርከብ ጽቡቕ ነገር መጺኡ ኣሎ። ጥምቀት መንፈስ ቅዱስ ብሓቂ ሓደ ግዜ ዝተፈጸመ ፍጻሜ ነበረ፣ እዚ ድማ ብዙሓት ውልቃውያን ምእመናን ናብ ሓደ ስጋ፣ ቤተ ክርስቲያን፣ ክርስቶስ ርእሲኣ ዝኾነ፣ ምውህሃድ ኣስዒቡ።

ብሓዘን ዝብሃል፣ ብዙሓት ክርስትያናት እንተላይ ብዙሓት ሰበኽቲ እዚ ፈጺሞም ኣይተረድኦምን። ንሳቶም ጥምቀት መንፈስ ቅዱስ ደጋጊሙ ዝፍጸም ነገር እዩ ዝመስሎም፣ እዚ ግን ከምኡ ኣይኮነን። ብሰንኪ ሓሳባቶም ብመንፈስ ክጥመቑ ይጽልዩ፣ ሓደ ዘደንቕ ነገር ከም ዝፍጸመሎም ድማ ይጽበዩ፣ ወይ ድማ ንዕኡ ንምፍጻም ይፍትኑ፣ እዚ ከኣ ከይተፈጸመ ምስ ተረፈ ብዙሕ ግዜ ይሓዝኑ። መንፈስ ኣምላኽ ናብ ቤተ ክርስቲያን ከም ዝወሰኾም ከይተረድኦም፣ ኣብ ምድሪ ሰብ ዝመስረታ ሓንቲ ቤተ ክርስቲያን ክጽንበሩ ኣለዎም ዝብል ስምዒት ይስምዖም፣ እዚ ድማ ቃል ኣምላኽ ኣይመሃረን። ይኹን እምበር፣ ቃል ኣምላኽ ምእመናን ናብ ስም ጐይታ የሱስ ክእከቡን ከምኡ ዝኣከባብያ ከይሓድጉን ይምህር (ማቴዎስ 18:20፤ እብራውያን 10:22-25)።

ቃል ኣምላኽ ብዛዕባ ብግሉ ንክርስትያን ብዝምድናኡ ምስ መንፈስ ቅዱስ ዝወሃብ በረኸት እውን ይዛረብ። ገለ ካብዚኦም ከኣ ብመንፈስ ቅዱስ ምሕዳር፣ ብዕኡ ምሕታም፣ ብዕኡ ምምላእ፣ ብዕኡ ምቕባእ እዩ። ጐይታ ንደቀ መዛሙርቱ ኣብ ዮሃንስ 14:17 ነፍሲ ወከፎም ብመንፈስ ቅዱስ ከም ዝሓድሩ ነገሮም። ሮሜ 8:9-11 እውን ብዛዕባ መንፈስ ኣብ ምእመን ምሕዳሩ ይዛረብ። ንሱ ምንጪ መንፈሳዊ ህይወት ምእመን እዩ፣ ንሱ ድማ ወዲ ኣምላኽ ምዃኑ ይመስክር። ንሱ ንምእመን ይመርሖ፣ ብዕኡ ድማ «ኣባ፣ ኣቦ» ኢልና ንጽውዕ (ቁ.15)።

ብመንፈስ እውን ተሓቲምና ኣለና። ምሕታም ምስ ናይ ምውናን ይተሓሓዝ። ንሱ እዩ እቲ ናይ ጐይታ ምዃንና ዘመልክተና፣ ንሱ ድማ ብኽቡር ደሙ ዝዓደገና እዩ። ምስዚ ብቐረባ ዝተኣሳሰረ ድማ መንፈስ ቅዱስ ከም መረጋገጺ ውርሻና፣ ብሓቂ፣ ኣምላኽ ንዓና ዘለዎ ኩሉ ኣብ መጻኢ ዘሎና ምዃኑ እዩ (2 ቈረንቶስ 1:21-22፤ ኤፌሶን 1:13-14)።

ምእመን ኣብ ኤፌሶን 5:17-21 ብመንፈስ ክመልእ ተመኺሩ ኣሎ። እዚ ምስ ብወይኒ ምምላእ ዝጻረር እዩ፣ እዚ ድማ ሓደ ሰብ ንርእሱ ክስእን ዝኽእለሉ ኩነታት እዩ። ከም ካልኦት ዝረኣናዮም ባህርያት ዘይኮነስ፣ ብመንፈስ ምምላእ ሓደ ሰብ ምስ ድሓነ ብኣውቶማቲክ ዝኸውን ኣይኮነን። እዚ ንንጥፈታዊ ተግባር ብፍላጥ ምውፋይ ይጠልብ። ምዝማር፣ ሓጎስ ልቢ፣ ምስጋናን ንሓድሕድ ምትሕትናን ኩሎም ኣብ ህይወትና ክንረኽቦም ዘሎና በረኸታት እዮም።

ካልእ ባህሪ ናይቲ ብጐይታና የሱስ ዝወሃበና ዘደንቕ ምድሓን ቕብኣት መንፈስ ቅዱስ እዩ። ካህናትን ነገስታትን ኣብ ብሉይ ኪዳን ንዝገብርዎ ኣገልግሎት ይቕብኡ ነበሩ። ሰለስተ ጥቕስታት ኣብ ሓድሽ ኪዳን ብዛዕባ እቲ ከም ኣካል ናይዚ ኣብ ምድሓንና ዝወሃበና በረኸት ዝቕበልናዮ ቕብኣት ይገልጹ፦ 2 ቈረንቶስ 1:21-22 ከምኡ እውን 1 ዮሃንስ 2:20 ከምኡ እውን 27፣ ኣብዚ King James Version ነቲ ኣረጊት ቃል «ቕብኣት» ትጥቀም። እዚ ቕብኣት እዚ ንምእመን ንምፍላጥ – ብፍላጥ ንምስምማዕ ወይ ንምልላይ ወይ ንምርዳእ – ናይ ኣምላኽ እንታይ ምዃኑን ዘይኮነን የኽእሎ። ኣብቲ ኣብ 1 ዮሃንስ 2 ዘሎ ጥቕሲ እዚ ምስ ምስትውዓልን ቃል ኣምላኽ ምትግባርን ብሓደ ይተሓሓዝ፣ በዚ ድማ ሓሶት ትምህርቲ ወይ መምህራን ንምልላይን ንምድሓርን ይኽእል።

እዚ ካብ ኣምላኽ ዝወሃብ ህያብ ንዓና ንምግላጽ ወይ ንምምካሕ ወይ ኣብ ቅድሚ ካልኦት ንምምካሕ ዝወሃበና ነገር ኣይኮነን። ብወጻኢ ዘደንቕ ነገር ኣይኮነን። ቕብኣት መንፈስ ቅዱስ ንምክልኻልና እዩ፣ ምስ ጐይታ ብቐረባ ክንጸንሕ ከለና፣ ምስ ቃሉ ብጽቡቕ ክንላለ ከለና፣ ከመይሲ ኣብ ቅድሚ ጐይታ ሓደ ነገር ናይ ኣምላኽ እንተኾነ ወይ ዘይኮነ ክንፈልጥ ንኽእል። ኣብዛ ዓለም እዚኣ ብዙሓት ሓሰውቲ መምህራን ሓሶት ትምህርቲ ይምህሩ ኣለዉ። ብጌጋ ዝኾኑ ትምህርትን ተግባራትን ንገጥመና፣ ብፍቕርናን ብጽልኣትናን ክንጽለል ንኽእል ኢና፣ እዚ ድማ ስጋዊ እንተኾነ እምበር መንፈሳዊ እንተዘይኮነ። እዚ ኩሉ መንፈስ ቅዱስ ክሕግዘና ይደሊ፣ ህይወትና ጐይታ ዝደልዮ ክኸውን።

ሓደ ካህን ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ንኻልኦት ቅኑዕን ጌጋን እንታይ ምዃኑ ክምህር ነበሮ። ሓደ ንጉስ ብፍርሃት ኣምላኽ ብጽድቂ ክገዝእ ነበሮ። ክልቲኦም ኣምላኽ እንታይ ከም ዝደሊ ክፈልጡ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ኣብ ህይወቶም እውን ኣብነታት ክኾኑ ነበሮም። ምስ ጐይታ ካብቲ ዘየሐጉሶ ኩሉ ተነጺልና ብዝቐረብና መጠን፣ ቕብኣት መንፈስ ቅዱስና ብዝያዳ ክንሕጎስ ኢና፣ ንርእስና ድማ ብውሑድ ክንገብር ኢና። ንምልላይ ካልኦት ኣይንደልን ኢና። ኣብ ክንድኡ፣ «ጽቡቕ ገበርካ» ዝብል ናይ ጐይታና ክንቕበል ኢና።