«ብሓቂ ቊጥዓ ሰብ ከም ዘመስግነካ፡ እቲ ዝተረፈ ቊጥዓ ኸኣ ከም እትዓግቶ።» (መዝሙር 76:10)
ሓደ ካብቶም ኣገራሚ ባህርያት ታሪኽ ሰብ፡ ኣምላኽ ንቊጥዓ ሰብ ከመይ ገይሩ ከም ዘመስግኖ እዩ። ካብ ውድቀት ጀሚሩ፡ ሰብ ንኣምላኽ፡ ንህዝቡን ንዕላማኡን ኢዱ ኣንቀጥቂጡ እዩ። ጐይታ ነዚ ቊጥዓ እዚ ብኡብኡ ኣብ ክንዲ ዝፈርዶ፡ ንኽዓዪ ይፈቕደሉ፡ ንኽብሩን ንበረኸት ህዝቡን ድማ ይጥቀመሉ።
ሓደ ጉጅለ ሰባት ንሓዎም ክፉእ መኺሮም፡ ንሓደ ጉጅለ ዘላን ሰባት ድማ ሸጥዎ፡ ንሳቶም ከኣ ናብ ግብጺ ወሰድዎ። ኣምላኽ ድማ ንሱ ካልኣይ ስልጣን ዘለዎ ኮይኑ ንህዝቡ ከድሕን ኣልዓሎ። ዮሴፍ ድሕሪኡ ንኣሕዋቱ ኣዘኻኺርዎም፡ «ንስኻትኩም ንዓይ ክፉእ መኺርኩምኒ፡ ኣምላኽ ግን ንጽቡቕ መኺርዎ» (ዘፍጥረት 50:20 NASB)።
ቊጥዓ ሃማን ኣብ ልዕሊ ኣይሁድ፡ ንባዕሉ ጥፍኣቱን ነቶም ክድምስሶም ዝደለዮም ምልዕዓሎምን ኣስዒቡ።
ሰለስተ መንእሰያት እብራውያን ናብቲ ኣዝዩ ዝሑል ዝነበረ እቶን ሓዊ ተደርበዩ፡ እቶም ዝደርበይዎም ድማ በቲ ሓዊ ተበልዑ። ግን እቶም እብራውያን ብዘይ ምንም ጉድኣት ወጺኦም፡ ሽታ ትኪ እኳ ኣይነበሮምን። እቲ ኣረማዊ ንጉስ ድማ ንኣምላኽ ኣይሁድ ሓንቲ ቃል እኳ ንዝብል ሞት ፈረደ።
ዳንኤል ናብ ጕድጓድ ኣናብስ ተደርበየ፡ ንኣምላኽ ሰማይ ስለ ዝጸለየ። ግን እቲ ብተኣምር ምድሓኑ፡ ካብቲ ኣረማዊ ገዛኢኡ ሓድሽ ትእዛዝ ኣስዒቡ፡ ንኣምላኽ ዳንኤል ኣኽብሮትን ምኽባርን ክህብ ይሓትት ነበረ።
ናብ ዘመን ሓድሽ ኪዳን ምስ ንመጽእ፡ ስደት ቤተ ክርስቲያን ንወንጌል ብዝበለጸ ፍጥነት ንኽዝርጋሕ ኣስዒቡ። ስምዕና እስጢፋኖስ ኣብ ውሽጡ ዘርኢ ምምላስ ሳውል ነበሮ። ምእሳር ጳውሎስ ኣርባዕተ መልእኽታት ኣፍሪዑ፡ ንሳቶም ድማ ክፋል ቅዱስ መጽሓፍ ኮይኖም።
ድሕሪኡ፡ ሓሙኽሽቲ ዮሃንስ ሁስ ናብ ሩባ ተደርበየ፡ እቲ ሩባ ኣብ ዝፈሰሰሉ ኩሉ ቦታ ድማ፡ ወንጌል ብኡብኡ ሰዓበ።
ሰባት ንመጽሓፍ ቅዱስ ይቐድድዎን ናብ ንፋስ ይድርብይዎን፡ ግን ሓደ ሰብ ሓንቲ ገጽ ይለቅም፡ የንብባን ብኽብሪ ይድሕንን። ሰባት ንትምህርቲ ዳግማይ ምጽኣት ክርስቶስ ይሳለቑሉ፡ በዚ ድማ ኣብ ዳሕሮት መዓልታት መሳለቕቲ ከም ዝመጹ ዝብል ትንቢት ይፍጽሙ (2 ጴጥሮስ 3:3,4)።
ስለዚ ኣምላኽ ንቊጥዓ ሰብ ከም ዘመስግኖ ይገብር — እቲ ዘየመስግኖ ድማ ይዓግቶ።
