እዚ ኣምላኽ ንኹሎም ፍጡራቱ ዘለዎ ለዋህ ክንክን ክንደይ ጽቡቕ ገይሩ እዩ ዜርእየና! ንዕሽሽ ዝኾኑ ኣዕዋፍ ገዛ ኪረኽቡ፣ ንዘይዕረፉ ድማ ዕንባባ ኪሰርሑ ኣይርስዕን እዩ። እዚ ክንደይ ዝኸውን እምነት ኪህበና ይግባእ! ክንደይ ክንዕርፍ ይግባእ! ነፍሱ ኣብቲ ንኹሎም ፍጡራቱ ብምሉኡ ዜማልእ ሓላውን ለዋህን ክንክን እተወጥወጠ ነፍሲ ኸኣ ክንደይ ዕረፍቲ ትረክብ።
ዳዊት ንእግዚኣብሔር ዜፈልጥ ልቢ ዘለዎ ዘይተሓላለፍ ምልክት የርኢ: ኣብ ኣምላኽ ልዕሊ ኩሉን ብዝኾነ ይኹን ዋጋን እምነት: «በጃኹም ኣብ ኢድ እግዚኣብሔር ንውደቕ፣ ምሕረቱ ዓብዪ እዩ እሞ» (2 ሳሙ. 24:14)። እግዚኣብሔር ንህዝቡ እንታይ ምዃኑ ዜርኢ ጥዑምን ክቡርን ሓሳብ! ንሱ ድማ ልቢ ብእምነት ኪመልእ ከም ዚግባእ ብጽቡቕ ይፈልጥ እዩ። ኣምላኽ እናቐጽዐ እኳ እንተኾነ፣ ካብ ካልእ ዝኾነ ይኹን ዝያዳ ፍቑር፣ ዝያዳ እሙን፣ ዝያዳ እምነት ዚግብኦ እዩ።
ቀሊል መዕቆቢ ቅዱስ ኣብ ኣምላኽ እዩ። «ኣምላኽ መከላኸሊይ እዩ።» ንሓይሊ ጸላኢ ንምምካት ምምካት ወይ ሰብኣዊ መገዲ ምጥቃም ኣይኮነን። ምናልባት ብኸፊልን ንግዜኡን ክንዕወት ንኽእል ኢና፣ ግናኸ ስጋዊ ኣጽዋር ብምጥቃም ንኣምላኽ ዚጽውዕ ምትእምማን፣ ከምኡውን ንዕኡ ምጽባይ ዜምጽኦ ፍጹም ኣካይዳን ምስክርነትን ኣጥፊእና ኢና።
ኣብ ሰብ ከም ዘይንምርኮስ፣ ኣብኡ ጥራይ ከም እንምርኮስ ኣምላኽ ዜስምዓና ግዜያት ኣለዉ። ብዙሕ ግዜ ካብ ሰባት ምጽንናዕ ንረክብ ኢና: «ኣምላኽ፣ ንዝተዋረዱ ዜጸናንዕ፣ ብምምጻእ ቲቶስ ኣጸናንዓና» (2 ቈረ. 7:6)። ግናኸ ኣብ ሰብ ክንምርኮስ የብልናን። ስለዚ፣ «ኩሎም ሰባት ሓሰውቲ እዮም» (መዝ. 116:11) ኽንብል ዘሎና ግዜያት ኣለዉ፣ ንሕና ድማ ኣብ እግዚኣብሔር ኢና እንወድቕ።
