ኣብ ዓለም ዘሎ ሽግራት ኣዝዩ ብዙሕ እዩ። ንጹሃት ስለምንታይ ንሓጥኣን ዝኸፍሉ? ስለምንታይ እዩ እቲ ናይ ቅንዕናን ግጉይን መለክዒ ዝፈረሰ? ስለምንታይ እዩ ውግኣት ዘሎ?
እዚኣቶም ከምኡ’ውን ካልኦት ሕቶታት ንብዙሓት ሰባት ንኣምላኽ ክጠራጠሩን ንህልውናኡ ክሓትቱን ይገብሮም።
ክፋል ናይቲ መልሲ ኣብ መዝሙር 115:16 ይርከብ:
“ሰማያትሲ ሰማያት ንእግዚኣብሄር እዩ፣ ንምድሪ ግና ንደቂ ሰብ ሃቦም።”
እወ፣ ምድሪ ብኣምላኽ ንሰብ ተዋሂባ እያ። ስለዚ ድማ እዩ እቲ ኣብ ዓለም ዘሎ ሽግራት ናይ ሰብ ሓላፍነት እምበር ናይ ኣምላኽ ዘይኮነ!
ብተወሳኺ፣ እቲ ሕቶ “ኣምላኽ ስለምንታይ እዩ ነቲ ሽግር ዘየቋርጾ?” ተሓቲቱ ከሎ፣ እቲ ክእለቱ ዘጠራጥር ዘይኮነስ፣ እቲ ዘይምግባሩ እዩ ርዱእ ዝመስል።
ስለዚኸ፣ ኣምላኽ ስለምንታይ እዩ ብዛዕባ እዚ ዝገብሮ ነገር ዘየሎ?
ሓንቲ ደቒቕ ሕሰብ፣ ምኽንያቱ እዚ እዩ እቲ ናይ ሓቂ መልሲ: ኣምላኽ ደው ከብሎ ዘለዎ ሰባት እዮም፤ እቲ ናይኦም ዓመጽ፣ ቅንኢ፣ ስስዔ፣ ቅንዕና ዘይምህላው ከምኡ’ውን ብዙሓት ካልኦት ነገራት እዮም።
ኣምላኽ ኣብ ውሽጥና ደው ከብሎም ድሉዋት ዲና?
ስለዚ እቲ ብምሉኡ ጉዳይ ብሓቂ ናይ ውልቂ እዩ። ብዛዕባ ስስዔኻ፣ ቅንኢኻ፣ ሕርቃንካ፣ ሓጢኣትካኸ እንታይ እዩ?
እቲ ንውልቀሰብ ዝቐርብ መልእኽቲ እዚ እዩ: ኣብ ህይወትካ ኣምላኽ ክጅምር ድሉው እንተዘይኮንካ፣ ድሕሪ ሕጂ “ኣምላኽ ስለምንታይ እዩ ነቲ ሽግር ዘየቋርጾ?” ዝብል ሕቶ ብቕንዕና ክትሓትት ኣይትኽእልን ኢኻ።
ሓደ ነገር ርግጽ እዩ: ኣምላኽ ብኣካል ብጐይታና የሱስ ክርስቶስ ናብ ጉዳያት ዓለም ዝኣትወሉ፣ ኣብ ዓለም ዘሎ ኩሉ ክፉእን ሓጢኣተኛን ንምጥፋእ ዝመጽእ መዓልቲ ኣሎ።
ኣብ ህይወትና ካብቲ ኣምላኽ ክፈርዶ ዘለዎ ሓጢኣት ክንፍለ እንተዘይፈቒድና፣ ሽዑ ብዘይጥርጥር ኣብ ፍርዱ ንኣቱ።
ኣምላኽ ሕጂ ዓቃሊ ዝመስል እንተኾይኑ፣ ምኽንያቱ ንሰባት ብምሕረት እምበር ብፍርዲ ክርእዮም ስለዝደሊ እዩ (2 ጴጥሮስ 3:9)።
እቲ ሕቶ “ኣምላኽ ስለምንታይ እዩ ነቲ ሽግር ዘየቋርጾ?” ተሓቲቱ ከሎ፣ ብዛዕባ መስቀል ሓሲብካ ዲኻ?
ኣምላኽ ስለምንታይ ኣብኡ ዘየቋርጾ? ኣምላኽ ስለምንታይ ንወዱ ካብ ፍርዳዊ ቅትለት ብኢድ እኩያት ሰባት ዘየድሓኖ?
ሓደ መልሲ ጥራይ እዩ ዘሎ: “ንሱ ብሰሪ ገበናትና ቖሰለ፣ ብሰሪ ኣበሳና ተደብደበ” (ኢሳይያስ 53:5)።
ኣምላኽ ነቲ ፍርዲ ናይ ሰብኣዊ ሓጢኣት ኣብ መስቀል ክጸወር ፈቐደ። ስለዚ ድማ ሕጂ ንሰብ ብምሕረት ክርእዮ ይኽእል እዩ ምኽንያቱ ፍርዲ ተፈጺሙ እዩ።
እወ፣ ኩሉ ክፍረድ እዩ (እብራውያን 9:27)። እቲ ሓደ ፍልልይ እዚ እዩ: ኩሎም ኣብ ዝተሰቕለን ዝተንስኤን ክርስቶስ እምነቶምን ተስፋኦምን ዝገብሩ፣ ፍርዲ ንኣኦም መጻኢ ዘይኮነስ ሓሊፉ እዩ ክብሉ ይኽእሉ።
እቲ ዘደንቕ ነገር እዚ እዩ: ብምላሽ ንንስሓን እምነትን፣ ኣምላኽ ኣብ ህይወትካ ነቲ ሽግር ደው ከተብሎ ሓይሊ ክህበካ ይኽእል እዩ። ንሱ ባዕሉ ህይወቱን ሓይሉን ክህበካ እዩ (ዮሃንስ 1:12)።
