“ፍታሕ እሞ ንኣምላኽ ፍቐዶ” ዝብል ሓረግ ብዙሕ ግዜ ሰሚዕናዮ ኢና። ግናኸ ብዙሓትና ከም ተመክሮ ዘይኮነስ ከም ንቡር ዘረባ ጌርና ኢና እንርእዮ።
እቲ ሙሴ ከም ብዙሓትና እንተዝኸውን ነይሩ፡ ኣብ እዋን ቅልውላው ኣብ ልዕሊ ቀይሕ ባሕሪ ንኽሰርሕ “ኮሚተ ምጥሓል” ምሸመ ነይሩ።
እቲ እያሱ ገሊኡ ባህርያትና እንተዝህልዎ ነይሩ፡ ኣብ ክንዲ ምዝማት ጥራይ፡ ኣብ ኣስዋር ኤሪኮ ብትግሃት ዝሰርሕ “ኮሚተ ምቕርጻ” ምሃለዎ ነይሩ።
እቲ ሓናንያ፣ ሚሳኤል፣ ኣዛርያ (ሲድራቅ፣ ሚሳቅን ኣበድኔጎን) ናብቲ ሓዊ ዝነደደ እቶን ዝኸዱ ከም ገሊኣትና እንተዝኾኑ ነይሮም፡ ገለ ፈተነ ንምክልኻል ሓዊ ምገበሩ ነይሮም።
ብርግጽ ድማ ዳንኤል ነቲ ኣናብስ ንምስዓር ገለ መደብ ንምፍጣር ብትግሃት ምፈተነ ነይሩ።
ኣብቲ ግድعون ኣብ እግሪ ጫማኡ እንተንህሉ ነይርና፡ ኣብ ቅድሚ እቲ ኣዝዩ ሓደገኛ ኩነታት ካብ ሰለስተ ሚእቲ ሰባት ወጻኢ ምስ ተገፈፈ፡ ናብ ገዛና ምኸድና ነይርና።
እዞም ሰባት ኣምላኽ ሓሊፎም እዮም። ኣምላኽ ጥራይ እዩ ዝተርፍ፡ ግናኸ ንሕና ገና ኣለና እሞ ከምቶም ኣብ ላዕሊ እተጠቕሱ መዓልታት ዝኣመሰሉ ሓደገኛ መዓልታት ንገጥም ኣለና።
እዚኣቶም ንእግዚኣብሄር ብቐሊልን ብዘይ ቅድመ-ኩነትን እምነት እንኣምነሉ መዓልታት እዮም። እቲ ኩነታት ኣዝዩ ከቢድ እንተዘይኮይኑ ወይ ካብ ሰብኣዊ ምንጭታት ወጻኢ ሓገዝ እንተተረኺቡ፡ ንኣምላኽ ክንኣምን ንቐንዕ ኢና። እቲ ናብ ኣሳ ዝተላእከ መልእኽቲ ነብዪ ትርጉሙ ክንመሃር ኢና ዲና፡ ንሱ ድማ ምስ በን-ሃዳድ ንጉስ ሶርያ ምስ ንጉስ እስራኤል ባዓሻ ብምሕባር ካልእ ሓገዝ ዝደለየ እዩ ነይሩ?
ዓይኒ እግዚኣብሄር ንምሉእ ምድሪ ይዘውር እዩ፡ ንሳቶም ድማ ልቦም ናብኡ ምሉእ ዝኾነሉ ሓያል ምዃኑ ንምርኣይ። (2 ዜና መዋእል 16:9)
እቲ ምሉእ ብምሉእ ናብ እግዚኣብሄር ንሓገዝ ዝቐንዐ ልቢ፡ ኣብ ህዝቡ ሎሚ ዘድሊ እዩ። ብዙሕ ግዜ ኣምላኽ ካብ እምነትና ሓንቲ ክፍል ጥራይ እዩ ዝረክብ፡ እዚ ድማ ክባርኾ ኣይተመባጽዐን። እዚ ኩሉ ኣብ ግምት ብምእታው፡ እቲ መዝሙራዊ ጽቡቕ ገይሩ ክብል ይኽእል እዩ፡
ንእግዚኣብሄር ተጸበዮ፡ ብርቱዕ ኩን፡ ንሱ ድማ ልብኻ ከበርትዕ እዩ።
ድሕሪኡ ድማ፡ ከምቲ ምኽሩ ዝፈተነን ካብቲ ግሩም ተመክሮ በረኸት ዋጋኡ ዘረጋገጸን ሰብ፡ ነቲ ምትብባዕ ደጊሙ ይብል፡
ተጸበዩ፡ ንእግዚኣብሄር እብል ኣሎኹ። (መዝሙር 27:14)
ንኹሉ ካልእ ክንፈትሕን ንኣምላኽ መንገዱ ክንፈቕደሉን ኣሎና።
