ብክርስቶስ ኲነኔ የልቦን፡ ካብ ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን ሓርነት

እቲ ናይ መልእኽቲ ሮሜ ምዕራፍ 8 እቲ ቐዳማይ ቑጽርታት፡ እቲ ኣብቲ ዝሓለፉ ሰለስተ ምዕራፋት እቲ መልእኽቲ እተገልጸ ሓቅታት መደምደምታ እዩ። እቲ ውጽኢት ናይዚ ሓቅታት እዚ ድማ በዚ ኽቡር ቃላት እዚ ተገሊጹ ኣሎ፡

“ስለዚ ሕጂ ነቶም ብክርስቶስ የሱስ ዘለዉ ኲነኔ የልቦምን” (ሮሜ 8:1)።

ነዚ መግለጺ እዚ ኽልተ ምኽንያታት ተዋሂቡ ኣሎ፡ እቲ ቐዳማይ፡ ኣብቲ ናይ ምዕራፍ 6 ትምህርቲ ዝተመርኮሰ እዩ፤ እቲ ኻልኣይ ድማ፡ ኣብቲ ናይ ምዕራፍ 7። ኣምላኽ ንደቁ ድሕነት ንምሃብ “ስለዚ” ዝብል ኣለዎ፡ ንሳቶም ድማ ነዚ ምፍላጥን እቲ “ስለዚ”ኦም ናይ ኣምላኽ ምዃኑ ምርኣይን መሰሎም እዩ።

ምኽንያት 1።

“እቲ ሕጊ መንፈስ ህይወት ብክርስቶስ የሱስ ካብ ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን ሓራ ስለ ዝገበረኒ።”

ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን እንታይ እዩ? ንሕና ብዛዕባ ሕግታት ተፈጥሮ ንዛረብ ኢና፡ ንኣብነት፡ ጸሓይ እትበርቕን ክረምቲ ዝሓልፍን ብእኡ እዩ፡ ብሓይሊ እዚ ሕግታት እዚ ድማ እቲ ተፈጥሮኣዊ ዓለም ኣብ መስርሑ ይቕጽል። ከምቲ ኣብ ተፈጥሮ ዝገዝእ ሕጊ ዘሎ፡ ከምኡ ድማ ብመንፈሳዊ መገዲ፡ ኣብ ልዕሊ ሰብ ሓደ ኣሎ፡ ንሱ ድማ “ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን” እዩ። ኣምላኽ ንሰብ ነዚ ኣይገበረሉን፤ ንሱ ካብ ሓጢኣት ንጹህ ገበሮ፡ ከምኡ ድማ ብሞት ኣይተገደደን፤ ግናኸ ካብ ውድቀት ጀሚሩ፡ ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን ኣብ ልዕሊ ሰብ ይገዝእ ኣሎ።

ሰብ ነቲ እተረኽበሉ ሕጊ ንምቕያር ኣይክእልን እዩ። ከምቲ ዓሳ፡ ሓደጋ ምስ ቀረበ፡ ኣብ ልዕሊ ማዕበል ዝነፍር፡ ሰብ ካብ ሓጢኣት ሓራ ንምዃን ጻዕሪ ይገብር ይኸውን፡ ግናኸ እቲ ጻዕርታቱ ጥራይ ንዘይምኽኣሉ የርኢ። እቲ ሓጺር በረራ ናይ ዓሳ ናብ ኣዕዋፍ ኣይቅይሮምን ወይ ካብ ሕጊ ህላዌኦም ኣየድሕኖምን እዩ፡ ብኡብኡ ድማ ናብቲ ናይ ገዛእ ርእሶም ኣካል ይወድቑ፤ ሰብ ድማ ካብ ገዛእ ርእሱ ክዓርግ ኣይክእልን እዩ። ከምኡ ድማ፡ ካብ ገዛእ ርእሱ ንላዕሊ ንምዕራግ ብዝገብሮ ጻዕርታት፡ ካብቲ እተወልደሉ ሕጊ ኣይሃድምን እዩ።

ኲነኔ ምስዚ ገዛኢ ስርዓት ሓጢኣትን ሞትን ተኣሳሲሩ ኣሎ። ሰብ ናብ ጥፍኣት ይስሕብ፡ ከምቲ ቱፋሕ ናብ ምድሪ ዝወድቕ። ሰብ ናብ ክብሪ ኣይዓርግን እዩ፡ ከምቲ ሃልሃልታ ናብ ላዕሊ ዝዓርግ። ሰብ ናብ ኣምላኽን ናብ ሰማይን መገዱ ንምምራሕ ኣብ ህላዌኡ የልቦን፤ ወይለኻ፡ ካብ ኣምላኽ ክሳዕ ዝኸኣል ምራሕን እቲ ሰፊሕ መገዲ ምጥጣሕን ባህርዩ እዩ።

እቲ ስፍሓት ናይዚ ዘሰምብድ ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን፡ ከምቲ እቲ ሕጊ መንፈስ ህይወት ብክርስቶስ የሱስ ዘይርከበሉ ቦታ ሰፊሕ እዩ። ኣብ ኩሉ ቦታ ካብ ክርስቶስ ወጻኢ፡ ሰብ ኣብ ትሕቲ ስልጣኑ እዩ፡ ኣብ ዝኾነ ይኹን ቦታ ይኹን፡ ኣብ ኣረማውነት፡ ኣብ ክርስትና፡ ኣብ ሞራላዊን ሃይማኖታዊን ክበባት፡ ወይ ኣብቶም ዝተዋረዱን ርኹሳትን፡ ኣገዳሲ ኣይኮነን።

ኣብ ግዜ ክረምቲ ኣብ ኣርክቲክ ከባቢታት ከም ዘለና ንግምት። ጸሓይ ኣይትርአን፡ ለይቲ ድማ ንብዙሕ ኣዋርሕ ይቕጽል። ካብቲ ነዊሕ ነዊሕ ለይቲ ንምህዳም እንኮ መገዲ፡ ነቲ ኣርክቲክ ከባቢታት ምግዳፍን ናብ ደቡብ ምጓዓዝን እዩ፡ ኣብኡ ድማ ሕጊ ዕለታዊ ምብራቕን ምዕራብን ጸሓይ ይገዝእ። ኣብቲ ኣርክቲክ ለይቲ ሻምብራር ምውላዕ ነቲ ባህርይ ናይቲ ነዊሕ ጸልማት ኣይቅይሮን እዩ፡ እቲ ናይ ሰብ ድሌት ብርሃን ድማ፡ ኣብ ዝለዓለ ደረጃ፡ ነቲ ለይቱ ምብራህ ጥራይ እዩ፤ ዝኾነ ጻዕርታቱ ንጸሓይ ኣይፈጥርን ወይ ካብቲ ናይ ተፈጥሮ ጸልማት ናብቲ ግሩም ብርሃን ኣምላኽ ኣየውጽኦን እዩ።

ግናኸ ካብ ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን ሓራ ተገይርና ኢና። ኣምላኽ ብመንፈሱ ሓድሽ ህይወት ሃበና። እቲ ብክርስቶስ የሱስ ዘሎ መንፈስ ህይወት ኣብቲ ዘይከኣልን እተኲነነን ኩነታትና ረኸበና፡ ብክርስቶስ ድማ፡ ንሱ ዝተንስአ እዩ፡ ካብቲ ዝነበርናሉ ኩነታት ተላዒልና ኢና። እቲ ክርስትያን ካብቲ ንሱ ዝነበሮ ተፈጥሮኣዊ ኣካል ብኻልእ ኣካል ይነብር፡ ህይወቱ ድማ ብክርስቶስ የሱስ ጥራይ እዩ ዘሎ።ነቲ ሕጊ ህይወት፡ እቲ ብክርስቶስ ዘሎ ንምእመን ካብ ኲነኔ ዘናግፍ፡ ብምሳሌ ናይቲ ትንሳኤ ዝውክል ፍጥረት—ቢራቢሮ—ክንጥቀም ንኽእል ኢና። ነቲ ግሩም ታሪኹ ዘይፈልጥ ድማ፡ እቲ ንቑርን ዝብልዕን ሓሰኻ፡ ናብቲ ፈጣንን ብኽብሪ ዝተሰርሐ ክንፊ ዘለዎ ቢራቢሮ ከም ዝቕየር ከመይ ኢሉ እዩ ዝኣምን? ክሳዕ እዋን ሓርነት ካብቲ ቐዳማይ ኩነታቱ ዝበጽሕ፡ ኣብ መንጎ ቈጽሊ ይሳሓብን ይበልዕን ነበረ። ድሕሪኡ ናብቲ ቐዳማይ ኩነታቱ ሞተ፡ በዚ ድማ ናብቲ ናይ ክሪሳሊስ ኩነታት ኣተወ። ሞት ነቲ ዝነበሮ ህላዌኡን ነቲ ቐዳማይ ታሪኹን ኣወገደ፡ ካብ ሞት ድማ ናይ ውበት ፍጥረት ኮይኑ ተንስአ፡ ሓድሽ ህይወት ንምምራሕ፡ ካልእ መግቢ ንምብላዕ፡ ብጸሓይ ድማ ንምብራር።

ግናኸ እቲ ስነ-ምግባራዊ ለውጢ፡ እቲ ኣብ ኣነባብራ ህይወት፡ ኣተሓሳስባ፡ ሓይሊ ኣእምሮ፡ እወ፡ እቲ ምሉእ ህላዌ ናይቲ ኣምላኽ ብሓቂ ዝለወጦ ሰብ ዝበለጸ ግሩም እዩ። እቲ መርትዖ ዘየጠራጥር እዩ፡ ነቶም ብክርስቶስ የሱስ ዘይኮኑ እውን ኣኽብሮት የውህብ። ከምዚ ዝኣመሰለ ኣብነት ሕጂ ኣብ ቅድሜና ኣሎ። ሓደ ሰብ፡ እቲ ምሉእ ህይወቱ ንኣርባዓ ዓመት ዝኸውን ኣብ ምድላይ ኩሉ ዓይነት ክፉእ ዝተዋፈረ፡ ብድንገት ብስብከት ክርስቶስ ናብ ኣምላኽ ተመልሰ። እቶም ደቂ ዓዱ ነቲ ዘየጠራጥር ሓቂ ናይቲ ሓድሽ ህይወቱ ይእመኑ፡ እቶም ኣረጊት መሓዙቱ ድማ ኣብ ቅድሚኡ ይምብርከኹ፡ ቤቱ ድማ ነዚ ይመስክር። እቲ ናይ ተፈጥሮ ተኣምር ሓድሽ ህይወት፡ ካብ ሓሰኻ ናብ ቢራቢሮ፡ ምስዚ ተኣምር ጸጋ ኣምላኽ ኣይወዳደርን እዩ፡ እዚ ድማ ሓደ መራሒ ዓመጽ ናብ ኣብነት ቅድስናን ለውሃትን ለዊጥዎ እዩ።

እቲ ክርስትያን ምስ ክርስቶስ ናብቲ ዝነበሮ ኩነታት ሞይቱ እዩ፡ ካብ ሞት ክርስቶስ ድማ፡ ብሓይሊ ትንሳኤኡ፡ ሓድሽ ህይወት ኣለዎ፡ በዚ ድማ ካብቲ ኣረጊት ገዛኢ ሕጊ ሓጢኣትን ሞትን ሓራ እዩ። እቲ ብክርስቶስ ጥራይ ዘሎ መንፈስ ህይወት ንምእመን ምድሓን ገይሩሉ እዩ። ንሱ ናይቲ ኣረጊት፡ እተፈረደሉ ኩነታት ኣይኮነን፡ ብክርስቶስ ድማ፡ “ስለዚ ሕጂ ኲነኔ የልቦን።”

ምኽንያት 2።

“እቲ ሕጊ ብስጋ ደካም ስለ ዝነበረ ኽገብሮ ዘይከኣለ፡ ኣምላኽ ንገዛእ ወዱ ብምልኣኽ፡ ብምስሊ ሓጢኣተኛ ስጋ፡ ስለ ሓጢኣት ድማ፡ ንሓጢኣት ኣብ ስጋ ኲነኖ።”

እቲ ብሙሴ ንሰብ እተዋህበ ሕጊ፡ ብሰንኪ ዘይምኽኣል ናይቲ ስነ-ምግባራዊ ህላዌ ሰብ ንትእዛዛቱ ንምእዛዝ፡ ንጽድቂ ኣብ ሰብ ንምፍራይ ዘይሰርሕ ኮይኑ ነበረ። ብስጋ ደካም ነበረ። እቲ ዝበለጸ ሕግታት ንሰብ ጽቡቕ ኣይገብሮን እዩ። “ስጋ”፡ ከም ዘይተኣዘዝን ተስፋ ዘይብሉ ድሉል ተማሃራይ፡ ንትእዛዛት “መምህር” ዝኾነ ውጽኢት ኣይሃበን። እዚ ድማ ክሳዕ ግዜ ክርስቶስ ቀጸለ። (ገላትያ 3:24)። ድሕሪኡ ኣምላኽ፡ ንሱ ሕጊ ዝሃበ፡ ንወዱ ናብ ዓለም ብምስሊ ሓጢኣተኛ ስጋ ለኣኾ፡ ነቲ ዕዮ ሕጊ ንምፍጻም ኣይኮነን፡ ንትምህርቱ ንምውሳኽ ወይ ካብ ሰብ ጽቡቕ ንምፍራይ ዝገብሮ ጻዕርታት ንምቕጻል ኣይኮነን፡ ግናኸ ኣብ ክንዲ እቲ ዘይተኣዘዝን ዘይተማሃርን ተማሃራይ፡ ሰብ፡ ንምሟት። ኣምላኽ ንወዱ ናብ ዓለም ስለ ሕቶ ሓጢኣት ለኣኾ። እቲ ሕጊ ምስ ሓጢኣት ዝተኣሳሰረ ነበረ። ንሓጢኣት ከልከለ። ክርስቶስ መጺኡ ነቲ ሕቶ ኣልዓሎን ወሰኖን። ኣምላኽ ንሓጢኣት ኣብ ስጋ ዝኲነኖ፡ ነቲ ገዛእ ወዱ ኣብ መስቀል ብምግዳፍ እዩ፡ እዚ ድማ ኣምላኽ ንምድሓንና ገበሮ፡ በዚ ድማ፡ ብክርስቶስ የሱስ ብምዃን፡ ሓድሽ ህይወትን ሓድሽ ሓይልን ብእኡ ብምህላው፡ እቲ ጻድቕ ሕቶታት ሕጊ ብኣና ክፍጸም ይኽእል እዩ፡ ንሕና ድማ ብስጋ ዘይኮነስ፡ ብመንፈስ ኢና እንመላለስ።