«ጴጥሮስ ድማ መሊሱ፡ ጐይታይ፡ ንስኻ እንተ ዄንካስ፡ ናባኻ ናብ ማይ ክመጽእ ምረሓኒ፡ በሎ። ንሱ ድማ፡ ንዓ፡ በለ። ጴጥሮስ ድማ ካብ መርከብ ወሪዱ፡ ናብ የሱስ ክኸይድ ኣብ ማይ ተጓዕዘ።» (ማቴዎስ 14:28-29)
ጸሎት ካብ ተስፋ ምቑራጽ ይሕልወና፡ ኣብዚ እዋን እዚ ድማ ንዓና ከድኽሙና ዝኽእሉ ኩነታት ንምብዳህ ይሕግዘና (ፊልጲ 1:19 ተመልከት)። ጴጥሮስ እውን ኣብቲ ዝነደደ ባሕሪ ምስ ጐይታኡ ኣዝዩ ቐረባ ክኸውን ምስ ደለየ እዚ ተመክሮ እዚ ነበሮ (ማቴዎስ 14:28)። እዚ ሰብኣይ እዚ ኣብዚ ኩነታት እዚ ክንደይ ደፋር ጸሎት ጸለየ! ናብ ጐይታኡ ንምቕራብ - ምስኡ ንምዃን - ሰብኣዊ ድሕነት ክሓድግ ተዳልዩ ነበረ። ግን ንዚ ጴጥሮስ ካብኡ ንጹር መምርሒ የድልዮ ነበረ።
ብጸሎት ንኽንሓድግን ስጉምቲ እምነት ክንወስድን ትብዓት ክንረክብ ንኽእል ኢና። ጐይታ ንሱ ብምሉእ ልቡ ዝኣመኖን ኣብ ማይ ናብኡ ክመጽእ ዝደለየን ሰብ ምስ ረኣየ ክንደይ ሓጎስ ነበሮ! ጴጥሮስ ብሓቂ ኣብ ማይ ምስ ኣተወ ጥራይ እዩ ጐይታ ከም ዝጸውሮ ተመክሮ ዝነበሮ - ኣብ ጃልባ እንተ ዝጸንሕ ዘይህልዎ ዝነበረ ተመክሮ፡ ንምሉእ ህይወቱ ድማ ከም ዘይርስዖ ፍሉጥ እዩ።
ሓድሓደ ግዜ ንኣምላኽ ብምሉእነት እንተ ዘይተኣሚንና፡ እምነትና ክትድክም ከም እትኽእልን፡ ንኣብነት ኣብ ቅድሚ ካልኦት ክንሓፍር ከም እንኽእልን ስለ እንፈርህ፡ ንርእስና ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ኩነታት ንምእታው ንፈርህ ኢና። ሓደ ሰብ ንኣምላኽ ብምእማን ዘይንቡር ነገር ስለ ዝገበረ፡ ካልኦት ድማ ንምግባሩ ትብዓት ስለ ዘይብሎም ጥራይ፡ ብኸመይ ብቕልጡፍ ዘይሓላፍነታዊ ወይ ዘይሓላፍነታዊ ተባሂሉ ይጽዋዕ!
ኣብ ማይ ከሎ፡ ጴጥሮስ ብሓቂ ኣብ ሓደ እዋን ክጠራጠር ጀመረ። ብሃንደበት ዝረኣዮ ኩሉ እቲ ብርቱዕ ንፋስን ማዕበልን ጥራይ ነበረ። ምስ ጐይታኡ ዝነበሮ ርክብ ኣጥፍአ፡ ብቑሩብ ድማ ክጥሕል ጀመረ - ገና ድማ ንጐይታ ንሓገዝ ክሓትት እኹል ግዜ ነበሮ። ናብቲ ሓጺር ጸሎት፡ «ጐይታይ፡ ኣድሕነኒ»፡ ኢድ ወዲ ኣምላኽ ብቕጽበት ካብ ማይ ንምውጻእ ኣብኡ ነበረት። ኢሳይያስ ኣብ ካልእ ኣውድእ ከም ዝጸሓፈ፡ «እንሆ፡ ኢድ እግዚኣብሔር ንምድሓን ኣይሓጸረትን» (ኢሳይያስ 59:1)።
ጐይታ ኣብኡ ዝእመኑ ኣይሓድጎምን። ንጴጥሮስ ካብ መርከብ ብምውጻእ ብዝነበሮ ትብዓት ኣይወቐሶን። ኣይፋሉን፡ ኣብ ክንድኡስ ብዛዕባ ሒደት እምነቱ ወቐሶ። ንስኻ እውን ከም ጴጥሮስ ዝኣመሰለ ጸሎት ንምጽላይ እምነት ክህልወካ ትምነዶ፡ ወይስ ካብ ጃልባ ኮይንካ ክጥሕል ምስ ጀመረ ምወቐስካዮ? ንዓና ትብዓት ንዝጎደለና ስጉምቲ እምነት ንኻልኦት ኣይንወቅስ። ጳውሎስ ከምዚ ይጽሕፍ፡
«ንስኻ መን ኢኻ ንባርያ ኻልእ እትፈርዶ? ንጐይታኡ እዩ ደው ዝብል ወይ ዝወድቕ። ደው ድማ ክገብሮ እዩ፡ ምኽንያቱ ጐይታ ደው ከብሎ ይኽእል እዩ።» (ሮሜ 14:4)
ብተግባራዊ ተመክሮታት እምነት ንጐይታኻ ብዝበለጸ ክትፈልጦ ትምነዶ? እንተ ደኣ ፈቒዱ፡ ንዝተለምድካዮ ከባቢኻ ሓዲግካ ናብ «ዘይፍለጥ ማያት» ክትከይድ ድሉው ዲኻ፡ ኣብኡ ብምሉእነት ኣብኡ ጥራይ እትውደቐሉ? እዚ ንሱ ክትገብሮ ዝደልየካ እንተኾይኑ ንምሕታት እንታይ እዩ ዝዓግተካ ዘሎ? ብዙሕ ግዜ ሒደት ናይ ሓቂ ተመክሮታት እምነት ኣለና፡ ምኽንያቱ ንጐይታ ከምዚ ዝኣመሰለ ፍሉይ ትእዛዝ ክህበና ኣዝዩ ሒደት ግዜ ስለ እንሓትት!″
