«መዝሙር ምስ ዘመሩ፡ ናብ ደብረ ዘይቲ ወጹ።» (ማርቆስ 14:26)
ምስጋና ንኣምላኽ ኣዝዩ የኽብሮ!
ኣብ ብሉይ ኪዳን ብዛዕባ ንጉስ የሆሻፋጥ፡ ህዝቢ ኣምላኽ ንምድምሳሶም ዝወሰነ ዘይስገር ጸላኢ ገጢምዎም ነይሩ። ግናኸ ኣምላኽ «ደው በሉ እሞ ምድሓን እግዚኣብሔር ርኣዩ» (2 ዜና መዋእል 20:17) ኢሉ ኣረጋግጸሎም። ህዝቢ ይሁዳ ንኣምላኽ ኣመኑ። ሰራዊቶም ብዘመርቲ ይመራሕ ነይሩ፡ ንእግዚኣብሔር ብዛዕባ እቲ ዝተመባጽዖም ዓወት ምስጋና የቕርቡ ነበሩ፡ እቲ ዓወት ድማ መጸ። ንጉስ ዳዊት ንታቦት ኪዳን ናብ የሩሳሌም ኬምጽእ ከሎ፡ ብኹሉ ሓይሉ ንኣምላኽ ኣመስገኖ (2 ሳሙኤል 6:12-23)። ምስጋና ዳዊት ንኣምላኽ ባህ ኣበሎ፡ ሓያል ህልውና ኣምላኽ ድማ ኣብ መንግስቲ ዳዊት ጸኒሑ ንኹሉ ጸላኢ ዓወት ሃቦ።
የሱስ ናብ ጌተሴማኔን ናብ መስቀልን ኪኸይድ ተዳልዩ ነይሩ፡ ኣብኡ ድማ ዓብዪ ዓወት ኣምላኽ ኪፍጸም ነይሩ። ንደቀ መዛሙርቱ መዝሙር ኪዝምሩ መርሖም። እቶም ደቀ መዛሙርቲ ኹሎም ኪሓድግዎ ተዳልዮም ነበሩ፡ የሱስ ድማ ብጭካኔ ኪቕተል ተዳልዩ ነይሩ፡ ግናኸ የሱስ ንኣምላኽ ኬመስግንዎ ኣተሓሳሰበ። ምስጋናኦም ካብ መስቀል ሓሊፉ ናብ ናይ ኣምላኽ ናይ መወዳእታ ዓወት ይጥምት ነይሩ።
ምስጋና ኣብ ግዜያዊ ኩነታት ዘይኮነስ፡ ኣብ ባህርይን ምትእምማንን ኣምላኽ እዩ ዝሰረተ።ኣምላኽ ኣብ ዕዮ መንግስቱ ኽትቅጽል ኪሓትተካ ከሎ ኽትሕጐስ ይግባእ፡ ከመይሲ እቲ ዓወት ቅድሚ ሕጂ ከም ዝተረጋገጸ ትፈልጥ ኢኻ። ኣብ ጸገማትን ውድቀታትን ናይ ካልኦት ኣይተተኩር። ኣብ ምትእምማን ኣምላኽ ብዛዕባ ዓወት ኣተኩር። ንኣምላኽ ብመዝሙር ኣብ ልብኻ ኸተመስግኖ ጸገም እንተ ኣጋጢሙካ፡ ምናልባት ትኩረትካ ኣብ ኣምላኽ ዘይኮነስ፡ ኣብ ኩነታትካ ይኸውን።
