ክብርን ምስጋናን ንዓኻ፡ ኣቦና፡ ኣምላኽና፡ ምንጪ ዅሉ ሓጐስ፤ ዝዓዘዘ ምስጋና ንዓኻ ንህብ፤ እዚ ጣዕሚ ዘለዎ ዕዮና እዩ።
ኣባኻ ነፍስና ዕረፍታ ረኺባ፤ ምንጪ መለኮታዊ ፍቕሪ፡ ሃባይ ኵሉ ፍጹም ህያብ፡ ምስጋናኻ ብሓጐስ ንዝምር።
ክብርን ምስጋናን ንዓኻ፡ ኦ ወዲ ኣምላኽ! ክብርኻ ነኽብር፡ ማእከላይ ጸሓይ ህይወትን ሓጐስን ኣብ ሰማይን ኣብ ምድርን።
ንስኻ ባዕልኻ ወዲ፡ ዘለኣለማዊ ኣምላኽ፡ ቃል፡ ዓብዪ ኣነ እየ፡ ብስጋ ተገሊጽካ፡ ብባህሪኻ ብሓቂ ሰብ ኴንካ።
ምስጋና ንዝተዋህበ መንፈስ ቅዱስ፡ መምህርናን መራሒናን፡ ብእኡ ኻብቲ ዘይተወሰነ መዝገብ ሰማይ ዅሉ ድሌትና ይምላእ።
መጸናንዒ፡ ኣገልግሎቱ ድማ ንወዲ ምኽባር እዩ፡ መዝገባት ፍቕሩ ንምውሳድ ንዅሉ ናትና ንምግባር፡
ክብርን ምስጋናን ንዓኻ፡ ዘይተወሰነ ኣምላኽ፡ ኣብ ታሕትን ኣብ ላዕልን፤ ሰራዊት መላእኽቲ ሓይልኻ የውጁ፡ ዝተዋሕጁ ፍቕርኻ ይዝምሩ። —ፍራንሲስ ጆርጅ በርኪት (1864–1929)
