«ከም ፈረስ ወይ ከም በቕሊ ኣይትኹኑ።» (መዝሙር 32:9) ንኣይ ከም ዝመስለኒ፡ ፈረስን በቕልን ንኽልተ ግጉያት ኣረኣእያታት ይውክሉ፡ ንሳተን ድማ ንምርሓ ጐይታ ክንደሊ ከለና ክህልዋና ዝኽእላ እየን። እቲ ፈረስ ናብ ቅድሚት ክጎዪ ይደሊ፡ እታ በቕሊ ድማ ናብ ድሕሪት ክትተርፍ ትደሊ። እቲ ፈረስ ትዕግስቲ ዘይብሉ፡ መንፈሱ ልዑልን ህዉኽን ክኸውን ይኽእል። እታ በቕሊ ድማ ዓያሲት፡ ዘይትእዘዝን ሃካይትን እያ። እቲ መዝሙራዊ ክልቲኡ እንስሳታት ምስትውዓል ከም ዘይብሎም ይብል። ክልቲኦም ብልጓምን ልጓምን ክቆጻጸሩ ኣለዎም፡ ብዘይካ እዚ ናብ ጐይታኦም ኣይቀርቡን።
ናይ ኣምላኽ ድሌት፡ ንምርሓኡ ምላሽ ክንህብ እዩ፡ ብገዛእ ርእስና ጥበብ ናብ ቅድሚት ከይንጎዪን ንሱ ፍቓዱ ምስ ኣርኣየና ድማ ከይንተርፍን።
ኣብዚ ረብሓ ዝህልዎ ገለ ቀለልቲ ሕግታት ኣለዉ።
ኣምላኽ ንምርሓኡ ብኣፍ ክልተ ወይ ሰለስተ መሰኻኽር ከረጋግጾ ለምኖ።
ንሱ፡ «ብኣፍ ክልተ ወይ ሰለስተ መሰኻኽር ኵሉ ቓል ክጸንዕ ይኽእል» (ማቴዎስ 18:16ለ) ኢሉ እዩ። እዞም መሰኻኽር እዚኦም ሓደ ጥቕሲ ቅዱስ ጽሑፍ፡ ምኽሪ ካልኦት ክርስትያናትን እቲ ግሩም ምትእኽኻብ ኩነታትን ከጠቓልሉ ይኽእሉ። ክልተ ወይ ሰለስተ ንጹራት ምልክታት ናይ ፍቓዱ እንተ ረኺብካ፡ ዝኾነ ጥርጣረ ወይ ስግኣት ኣይክህልወካን እዩ።
ምርሓ ኣምላኽ እንተ ደሊኻን ምርሓ እንተ ዘይመጸን፡ እምበኣርከስ ምርሓ ኣምላኽ ኣብ ዘለኻዮ ክትጸንሕ እዩ።
«ብዛዕባ ምኻድ ጸልማት ምዃኑ ብዛዕባ ምጽናሕ ብርሃን እዩ» ዝብል ሓቂ ሕጂ እውን ሓቂ እዩ።
እቲ ምርሓ ክሳብ ክንድዚ ንጹር ክሳብ ዝኸውን ጽናሕ፡ ንምእባይ ድማ ንጹር ዘይምእዛዝ ክኸውን እዩ።
ደቂ እስራኤል እቲ ደመናን ሓውን ክሳብ ዝንቀሳቐስ ክንቀሳቐሱ ተኸልኪሎም ነይሮም። ዝኾነ ምኽንያት ምሃብ ንናይ ገዛእ ርእሶም ተግባር ክምሕር ኣይክእልን። ሓላፍነቶም እቲ ደመና ምስ ተንቀሳቐሰ ምቅስቓስ እዩ ነይሩ—ቅድሚኡ ኣይኮነን ድሕሪኡ እውን ኣይኮነን።
ኣብ መወዳእታ፡ ሰላም ክርስቶስ ኣብ ልብኻ ይፍረድ።
እዚ ናይ ቈሎሴ 3:15 ናጻ ትርጉም እዩ። እዚ ማለት ኣምላኽ ብሓቂ ክመርሕ ከሎ፡ ንኣእምሮናን ስምዒታትናን ብኸምኡ ይጸሉ፡ ከምኡ ድማ ብዛዕባ እቲ ቅኑዕ መንገዲ ሰላም ይህልወና፡ ብዛዕባ ዝኾነ ካልእ መንገዲ ድማ ሰላም ኣይህልወናን።
ንመለኮታዊ ፍቓድ ንምፍላጥ እንተ ተሃዊኽናን ንምእዛዙ ድማ ቅልጡፋት እንተ ዄንናን፡ ንልጓምን ልጓምን ናይ ስነስርዓት ኣምላኽ ኣየድልየናን እዩ።
