መስትያት፣ መስትያት ኣብቲ መንደቕ
መስትያታት ኣገደስቲ እዮም። በዚ ዕድመይ እዚ ሓድሽ ምዃኑ ምፍላጠይ ዘሕዝን እዩ። ምሉእ ህይወተይ ብሓደ ወይ ብኻልእ መገዲ ንምጥቃም ዝርከብ መስትያት ነይሩኒ። ኣደይ ወትሩ ጽቡቕ ቆልዓ ከም ዝነበርኩ ትነግረኒ ነይራ፣ ኣነ ድማ ኣብ መስትያት ኮይነ ነዚ ምጽዳቕ እፈቱ ነይረ።
እወ፣ እቲ ኣብዚ ቤት ማእሰርቲ ዘሎ ክፍሊ ብዙሕ ነገራት የብሉን፣ መስትያታት ድማ የብሉን። ስለዚ፣ እቶም ኣብዚ ዘለዉ ሰባት መብዛሕትኡ ግዜ ብ«ስምዒት» እዮም ዝኸዱ። ጽቡቕ ከም ዝመስል «ስምዒት» እንተ ተሰሚዑኒ፣ ሽዑ ጽቡቕ ክኸውን ኣለኒ። እሕጸብ፣ እላጸን ኣስናነይ እፍሕፍሕ፣ ስለዚ ጽቡቕ ክመስል ኣለኒ፣ ዶ ኣይኮነን?
ብሓዘን፣ እቲ «ስምዒተይ» ኣዝዩ ዝተሰብረ ምዃኑ ፈሊጠ። ንዓሰርተ ምሉእ መዓልታት ናብ መግቢ ከድኩ፣ ናብ ቤት ጽሕፈት ሓኪም ከድኩ፣ ኣብ ክርስትያናዊ ኣኼባ ተሳተፍኩ፣ ከምኡ’ውን ንሓላፊ ስራሕ ጸሓፊ ንምሕታት ተዛረብኩ። ኩሉ መዓልቲ እቲ «ጽቡቕ ቆልዓ» ጽቡቕ ከም ዝመስል ርግጸኛ ነይረ። ሓደ’ኳ ብዝተፈላለየ ኣይተዛረበን፣ ክሳዕ ሓደ ጽቡቕ ዓርኪን ሓው ብጐይታን ናብ ሓደ ሸነኽ ዝሰሓበኒን «ዕቡድ» ከም ዝመስል ዝነገረኒ።
እንታይ? «እንታይ ማለተኻ ኢኻ?» ሓቲተዮ። ኣብ ገጸይ ዝነበረ ሽግር ብቓላት ክግለጽ ከም ዘይከኣል ነገረኒ።
«ንሓንቲ መዓልቲ ንእሽቶይ ኣክሪሊክ መስትያተይ ክሰደልካ እየ፤ እንታይ ከም ዝብለካ ዘለኹ ክትርኢ ኢኻ» በለኒ ብህድኣት፣ ከምኡ’ውን ብዛዕባ እቲ ሕማቕ ዜና ከም ዘጸናንዓኒ ኮይኑ ኢደይ ብህድኣት ደበስ ደበስ ገበረኒ። ድሕሪ ሓደ ሰዓት ኣቢሉ፣ መስትያቱ ኣብ ትሕቲ ማዕጾ ክፍለይ ተሰሓበ። ተንሲአ፣ ኣልዒለዮ፣ ኣብ ትሕቲ እቲ ሕማቕ ብርሃንና ጐየኹ –ንእስምዕት ድማ ኣውያትኩ!
ኦ! ገጸይ ደሪቑን ሕማቕ ኮይኑን ነይሩ። ንኣሽቱ ደረቕ ቈርበት ኣብ ከባቢ ግንባረይ፣ ጕንጨይን ክሳደይን ብፍርቂ ክብ ዝበለ ቅርጺ ተጠርኒፉ ነይሩ። ሓደ ፍሉይ፣ ነዊሕ ጸጕሪ ካብ ልዕሊ ኣፍንጫይ ወጺኡ ነይሩ። ጽዑቕ፣ ጸሊም ጸጕሪ ካብ ውሽጢ ኣፍንጫይ ማይ ከም ዝደሊ ዝመስል ስርናይ ወጺኡ ነይሩ። ከናፍረይ ካብ ዝተሰንጠቐ ንላዕሊ ነይሩ፣ ከምኡ’ውን ንዓመታት ኣብ ማእከል በረኻ ዝነበርኩ ይመስል። ንላዕሊ ድማ፣ ብዝኾነ መገዲ ኣብ ክሳደይ ሓደ ቦታ ክሓልፈኒ ክኢለ ነይረ፣ ሓደ ብፍሉይ ልቢ ዝመስል ቅርጺ ዘለዎ ጸጕሪ ሓዲገ።
ደነጺጸ ነይረ። ኣብ ዓራተይ ተቐሚጠ፣ መስትያት ኣብ ኢደይ ሒዘ፣ ንእቲ ጽቡቕ ቆልዓ ዝመስለኒ ዝነበረ ተሰናቢተዮ። ካብ ሽዑ ንነጀው፣ ንመዓልቲ ሓደ ግዜ መስትያት ተለቂሐ ንርእሰይ ከምኡ ዘይፍርህ ክመስል፣ እንተ ወሓደ ግን ሰብ ክኸውን። ይኹን እምበር፣ እዚ ኩሉ ብዛዕባ መንፈሳዊ ህይወትና ከም ዝሓስብ ገይሩኒ።
መጽሓፍ ያእቆብ ከም ዝነግረና፣ ግበርቲ ቃል ክንከውን ኣለና፣ ምኽንያቱ ከምቲ ቃል ዝብሎ እንተ ዘይገበርና፣ ኣብ መስትያት ከም ምጥማት፣ ንሕማቕ ምርኣይ ከምኡ’ውን ብዘይ ምግባር ምኻድ እዩ (1:23-25)።
በቲ ግዜ እቲ ተሰጋጊረ ነይረ። ንብረተይ ደንጕዩ ነይሩን መጽሓፍ ቅዱሰይ ድማ ገና ኣይተረኸበን። ይኹን እምበር፣ ብዛዕባ እቲ ዝሓለፈ ንባብ ጽቡቕ ስምዒት ነይሩኒ። ብዛዕባ ቃል ንነዊሕ መዓልታት ከይበብኩ ክኸይድ ዝኣክል ከም ዝፈልጥ ሓሲበ ነይረ። ፈታዊ፣ ለዋህ፣ ፍቕራዊ፣ ዘይስስዐ – ብሓፈሻ ንኹሎም ኣብ ከባበይ ዘለዉ ፍጹም ክርስትያን ከም ዝነበርኩ ተሰሚዑኒ ነይሩ። ይኹን እምበር፣ እቲ ናይ መስትያት ፍጻሜ እንደገና ከም ዝሓስብ ገይሩኒ። ስለዚ፣ ንመጽሓፍ ቅዱስ ክሳዕ ናተይ ዝረክብ መን ከም ዘለቅሓኒ ሓቲተ። ንሓያሎ ሰባት ድሕሪ ምሕታት፣ ክልተ ዘለዎ ሓደ ሓው ረኺበ፣ ሓደ ድማ ከም ዝጥቀምሉ ክገብረኒ ይኽእል ነይሩ። ድሕሪ ሓያሎ ሰዓታት፣ ናብ ማዕጾይ ሰደደለይ።
ሓደ ግዜ መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ ኢደይ ምስ ኣተወኒ፣ ከምቲ ልሙድ ዝገብሮ ክበብ ጀሚረ። እቲ ኣብ ውሽጠይ ዘሎ መንፈስ ቅዱስ ን2 ቈረንቶስ 6 ከም ዝበብ መሪሑኒ ይመስል። ኦ! ድሕሪኡ ን1 ዮሃንስ 1–2 ምንባብ ዝገርም ድሌት ነይሩኒ። ድርብ ኦ! ንሰለስተ ሰዓታት ከምዚ ኮይኑ ቀጺሉ። ድሕሪ ንቃል – መንፈሳዊ መስትያተይ – ንእቲ ግዜ ምጥማት፣ ዝገበርኩዎ ኩሉ ኣብ ዓራተይ ምቕማጥን ምብካይን ጥራይ ነይሩ። በኺየ፣ ምኽንያቱ ሕጂ ከመይ ከም ዝፈሽል፣ «ስምዒታተይ» ኣብ ክንዲ ቃል ከም ዝመርሓኒ ምፍቃደይ፣ ንሓንቲ መዓልቲ ከይበብኩ ቃሉ – መስትያት ናይ ሓቀኛ ህይወተይ – ክነብር «ቅዱስ» ከም ዝነበርኩ ምሕሳበይ’ውን ረኺበ። እንታይ ትዕቢት ነይሩኒ።
ኣቦ ንዓይ ዝኣክል ፍቕሪ ስለ ዘለዎ – ዘይግብኣኒ እኳ እንተኾነ – ብዛዕባ መንፈሳዊ ሕማቐይ ንምርኣይ ብኣካል ሕማቕ ከም ዝኸውን ስለ ዝገበረኒ ኣዝየ ሕጉስ እየ። ከምኡ’ውን ንመስትያታቶም ከም ዝለቅሕዎም ንዝገበሩ ሰባት ስለ ዝተጠቕመሎም ሕጉስ እየ፣ ምኽንያቱ ብዘይኦም ንርእሰይ ምውዳስ ምቕጻል ነይረ። እንታይ ሕማቕ ትርኢት ምኾነ።
ኣብ መንፈሳዊ መስትያት ምጥማት እንተ ዘይገበርካ – ቃል ምንባብ – ናይ መዓልታዊ መደብካ ክፋል፣ ምናልባት ኣብ ሕማቕ ኩነታት ሕማቕ ኮይንካ ትኸይድ ኣለኻ፣ ጽቡቕ ስምዒት እኳ እንተ ተሰሚዑካ። ስምዒትካ ከየታልለካ። መስትያት ኣልዒልካ ጠምቶ፤ ከምዚ ከማይ፣ እቲ ዝረኸብካዮ ክትገረም ትኽእል ኢኻ።
ንጹሃት ሰማዕቲ ቃል ንርእሶም የታልሉ እዮም። ናብ ፍጹም ሕጊ ሓርነት ክንጥምት ኣለናን ኣብኡ ክንቅጽል ኣለናን። እዚ ሓደ ኣብ ዝገብሮ ይባረኽ።
እቲ ክርስትያናዊ ስርዓት ስልጣን መጽሓፍ ቅዱስ ኣብቲ ኣምላኽ ደራሲ መጽሓፍ ቅዱስ ምዃኑን ንህዝቡ እምነቶምን ባህርዮምን ንምምራሕ ከም ዝሃቦን ዝተመርኮሰ እዩ። ኣረኣእያና ብዛዕባ ኣምላኽን ተግባራትናን ብትምህርቲ መጽሓፍ ቅዱስ ክዕቀን ኣለዎ። መብዛሕትኡ ግዜ ኣረኣእያና ብቃሉ ከም ዝእረም ክንረክብ ኢና። ስልጣን ንምእዛዝ መሰል እዩ፣ ኣምላኽ ድማ ብሓቅን ጥበብን ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዝሃበና ንዓና ክገዝኣና መሪጹ።
«ኩሉ ጽሑፍ ብመንፈስ ኣምላኽ ዝተዋህበ እዩ፣ ንትምህርቲ፣ ንምግናሕ፣ ንምእራም፣ ንትምህርቲ ጽድቂ ድማ ይጠቅም፣ እቲ ሰብ ኣምላኽ ምሉእ ክኸውን፣ ንኹሉ ጽቡቕ ግብሪ ምሉእ ብምሉእ ዝተዳለወ ክኸውን» (2 ጢሞቴዎስ 3:16-17 NKJV)።
ቃል ዝሰምዕ ዝኾነ ይኹን ግን ባህርዩ ዘይቅይር ሰብ፣ ከምቲ ኩሉ ንግሆ ኣብ መስትያት ሓንሳብ ጥራይ ጠሚቱ ድሕሪኡ ዝረኣዮ ብምሉኡ ዝርስዕ ሰብ እዩ። ካብቲ መስትያት ወይ ካብ ምጥማት ኣብኡ ዝኾነ ይኹን ረብሓ ኣይረክብን። ብርግጽ ብዛዕባ መልክዕና ክቕየር ዘይከኣል ገለ ነገራት ኣሎ፣ ግን እንተ ወሓደ ብምርኣይኦም ክንዋረድ ኣለና። እቲ መስትያት «ሕጸብ» ወይ «ላጸ» ወይ «ምስራሕ» ወይ «ፍሕፍሕ» ምስ በለ፣ ከምቲ ዝተነገርናዮ ክንገብር ኣለና፣ እንተ ዘይኮይኑ እቲ መስትያት ንዓና ዝኾነ ይኹን ተግባራዊ ረብሓ የብሉን። መጽሓፍ ቅዱስ ብዘይግድስነት ወይ ብስምዒት ግዴታ ምንባብ ቀሊል እዩ፣ ብዘይካ ብዝበብናዮ ምጽላው። ክንከውን ዝግብኣና ንርኢ ግን ብቕልጡፍ ንርስዕን ፍጹማት ከም ዝኾና ኮይና ንነብርን። እዚ ዓይነት ርእሰ-ምርዋይ መንፈሳዊ ዕቤት ይዓግት። ብኣንጻሩ እቲ ናብ ቃል ኣምላኽ ዝጥምት ሰብ እዩ፣ ከምኡ’ውን ብልምዲ ናብ ተግባር ዝቕይሮ። እቲ ኣስተንትኖኣዊ፣ ኣስተንትኖኣዊ ምጥማቱ ኣብ ህይወቱ ተግባራዊ ውጽኢት ኣለዎ። ንእኡ፣ መጽሓፍ ቅዱስ ፍጹም ሕጊ ሓርነት እዩ። ትእዛዛቱ ጽዑቕ ኣይኮነን። ንሓድሽ ባህርዩ ዝፈትዎ ክገብር እዮም ዝነግርዎ። ከም ዝእዘዝ፣ ካብ ሰብኣዊ ልምድታትን ስጋዊ ምኽንያትን ሓቀኛ ሓርነት ይረክብ። ሓቂ ሓራ ትገብሮ። እዚ እዩ እቲ ካብ መጽሓፍ ቅዱስ ዝጥቀም ሰብ። ዝበበዮ ኣይርስዕን። ኣብ ክንዲኡ፣ ኣብ መዓልታዊ ተግባር ክነብሮ ይደሊ። እቲ ንጹህ ህጻናዊ ምእዛዙ ንነፍሱ ዘይሕሰብ በረኸት የምጽእ። እዚ ሓደ ኣብ ዝገብሮ ይባረኽ። —ዊልያም ማክዶናልድ፣ Believer’s Bible Commentary፣ ብዛዕባ ያእቆብ 1:23-25 ዝምልከት ርእይቶታት።
