ተስፋ ቖሪጽካዶ? ተባዕ ስኣል!
ምትብባዕ ዘድልየሉ ምኽንያት
ኣብ ዝወደቐ ዓለም ኢና ንነብር። ሓድሓደ ግዜ እዚ ንርስዖ እሞ ተስፋ ምቑራጽን ጓሂን ናይ ህይወት ክሳብ ዝዓብየና። ሽዑ «ንኣምላኽ ንዘፍቅሩ፡ ከም ዕላማኡ ድማ ንዝተጸውዑ ዅሉ ነገር ንጽቡቕ ከም ዚኸውን ንፈልጥ ኢና» (ሮሜ 8:28 JND) ዝብል ተስፋ ንሕዝ። ኣምላኽናን ኣቦናን ጐይታና የሱስ ክርስቶስን ነዚ ግሩም ተስፋ እዚ ኽንሕዝ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣብ ማእከል ተስፋ ምቑራጽናን ጓሂናን ብምህላዎም ክንተባብዩ እውን ይደልዩና።
እቲ «ተባዕ ስኣል» (KJV)፡ «ተባዕ ስኣል» (JND) ወይ ከምኡ ዝኣመሰሉ ቃላት፡ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ሸሞንተ ግዜ ተረኺቦም ኣለዉ። ኣብ ብሉይ ኪዳን እውን ተረኺቦም ኣለዉ። ኣብዛ ዓንቀጽ እዚኣ ገለ ካብቲ መወከሲታት ክንርኢ ንደሊ፡ ብሓገዝ ጐይታ ድማ ክንተባብዕ ንኣምን።
ንየሆዋ ምጽባይ
ንየሆዋ ተጸበዮ፤ ብርቱዕ ኩን እሞ ልብኻ ይተባባዕ፡ እወ፡ ንየሆዋ ተጸበዮ። —መዝሙር 27:14
ብባህርይና ዅላትና ትዕግስቲ የብልናን። ኣብ መብራህቲ ትራፊክ ኮፍ ኢልና ንኹን ወይ ጐይታ ኣብ ኩነታትና ክኣቱ ንጽበ ንኹን፡ ምጽባይ ኣይንፈቱን ኢና! እዛ ጥቕሲ እዚኣ ንዝኾነ ነገር እንጽበዮ ዘሎና፡ ንየሆዋ ኽንጽበ ከም ዘሎና ተዘኻኽረና።
ንእኡ ምጽባይ ማለት እንታይ ማለት እዩ? ቅድም ቀዳድም፡ ንስንፍናን ንዕዝነትን ወይ ንዘይምትብባዕን ምኽንያት ከም ዘይኮነ ንበል። እዚ ንጐይታ ምጽባይ ኣይኮነን! ከምዚ ዝኣመሰለ ባህርይ ንሓሳዊ ልብና ጥራይ ዘርኢ እዩ።
ንየሆዋ ምጽባይ ማለት ምስኡ ግዜ ምሕላፍ፡ ቃሉ ምምብብ፡ ከምኡ’ውን ምጽላይ ማለት እዩ – ዅሉ ብድሌት ሓሳባቱን እንታይ ከም ዝምህረናን ንምፍላጥ። ኣዳም ኣምላኽ ንእኡ ዝበቅዕ ሓጋዚ ክህቦ ኸሎ፡ ጐይታ ኣምላኽ ንኣዳም ስራሕ ሃቦ፡ ንዅሎም እንስሳታት ስም ክሰምዮም ነበሮ። ስለዚ፡ ንሓዳር ወይ ንኻልእ ነገር እንጽበ እንተኾይና፡ ጐይታ የሱስ ኣብዚ እዋን እዚ ካልእ ነገራት ክህልዎና ይኽእል እዩ። ኣብ እዋን ምጽባይ ኣይተጉረምርምን ኣይትማረርን። ንእኡ ንጽበ፡ ከምኡ’ውን «ብጸጋን ብፍልጠት ጐይታናን መድሓኒናን የሱስ ክርስቶስን ክንዓቢ» ንደሊ (2 ጴጥሮስ 3:18)። ብሓቂ ንእኡ ዝጽበ ሰብ ኣይተስፋን ይቖርጽን!
ክርስቶስ መድሓኒና
ተባዕ ስኣል፡ ውሉድ፤ ሓጢኣትካ ተሓዲጉልካ። —ማቴዎስ 9:2
ኣብ ማቴዎስ 9 ብዛዕባ ኣርባዕተ ሰባት ሓደ ሽባ ዝኾነ ሰብኣይ ናብቲ ብሩኽ ወዲ ኣምላኽ ንምሕዋይ ከም ዝመጹ ንምብብ። ይኹን እምበር፡ ጐይታ ካብ ስጋዊ ምሕዋይ ንላዕሊ ዝዓመቐ ድሌት ናይዚ ሰብኣይ እዚ ረኣየ። ክሕደጉ ዝግብኦም ሓጢኣታት ነበሮ። ጐይታ የሱስ ከኣ «ተባዕ ስኣል፡ ውሉድ፤ ሓጢኣትካ ተሓዲጉልካ» በሎ። እቶም ኣብኡ ዝነበሩ ጸሓፍቲ ከኣ «እዚ ሰብኣይ እዚ ይጸርፍ ኣሎ» (ቁ.3) በሉ። ወንጌል ማርቆስ ከኣ ሓጢኣት ክሓድግ ዝኽእል ኣምላኽ ጥራይ ከም ዝኾነ ይሓስቡ ከም ዝነበሩ ይነግረና (2:6-7)። ጐይታ ኣብ ሓደ ብሩኽ ሰብኣይ ኣምላኽን ሰብን ከም ዝኾነ ኣይኣመኑን! ጐይታ ሓሳባቶም ከም ዝረኣየ ኣስተብህል (ማቴዎስ 9:4)። ሓሳባት ናይ ሰብ ክርኢ ዝኽእል ኣምላኽ ጥራይ እዩ! ብሓቂ የሱስ ሓሳባትና ካብ ርሑቕ ዝርኢ ኣምላኽ እዩ! (መዝሙር 139:2፤ ግብሪ ሃዋርያት 15:8 ርአ)።
ቅድሚ ምምላስና፡ ብሓጢኣትናን ኣምላኽ ሓጢኣት ክፈርድ ከም ዘለዎ ብዝብል ሓቂን ንሽገር። ብእምነት ምስ ጐይታ ክንራኸብ፡ ንሱ እውን «ተባዕ ስኣል፡ ሓጢኣትኩም ተሓዲጉልኩም» ይብለና። ከመይ ገይሮም ተሓዲጎም? ምኽንያቱ «ክርስቶስ ከም ቅዱሳት ጽሑፋት ምእንቲ ሓጢኣትና ሞተ» (1 ቈረንቶስ 15:3)። ንሱ «ሓጢኣትና ብስጋኡ ኣብ ዕጨይቲ ጾረ» እሞ ዝግብኦም ፍርዲ ወሰደ (1 ጴጥሮስ 2:24፤ እብራውያን 9:28)። «ሽዑ ኣብ ክርስቶስ የሱስ ንዘለዉ ዅሉ ፍርዲ የልቦን» ክንብል ንኽእል ኢና (ሮሜ 8:1)።
ኣገዳስነት እምነት
ተባዕ ስኣል፡ ጓል፤ እምነትኪ ኣሕዊያትኪ። —ማቴዎስ 9:22
ጐይታ ናብ ቤት ሓደ መራሒ ንጓሉ ንምሕዋይ ኣብ ዝኸደሉ እዋን፡ ሓንቲ ሰበይቲ ብህድኣት ቀሪባ ንጫፍ ክዳን ጐይታ ተንከየት። ንሳ ብፍሰት ደም፡ ብምፍሳስ ደም ትሳቐ ነበረት። ሉቃስ፡ እቲ ፍቑር ሓኪም፡ ንሳ ዅሉ ገንዘባ ኣብ ሓካይም ከም ዘጥፈአት፡ ግናኸ ከም ዘይሓወየት፡ ከም ዝገደዳ ነጊሩና (ሉቃስ 8:43፤ ማርቆስ 5:26)። ሕጂ ኣብ ውሽጣ «ክዳኑ ጥራይ እንተ ተንከፍኩ ክሓዊ እየ» (ማቴዎስ 9:21) በለት። ጐይታ ንእምነታ ኣመስገና፡ ማለት፡ ብሓይሉ ዘለዋ እምነት፡ «ተባዕ ስኣል፡ ጓል፤ እምነትኪ ኣሕዊያትኪ» በላ።
ብእምነት ብወዲ ኣምላኽ ኢና ጉዕዞና ከም ክርስትያናት እንጅምር። ከምኡ’ውን ብእምነት፡ ወይ ብምእማን፡ ኣምላኽ ኣቦናን ጐይታ የሱስን ንዓና ዘለዎም በረኸታት ንሕዝ። «ብእምነት ክንመላለስ እምበር፡ ብራእይ ኣይኮነን» (2 ቈረንቶስ 5:7)። ብእምነት ቃል ኣምላኽ ናትና ንገብር እሞ ንዅሉ መንፈሳዊ በረኸታት ዝሃበና ንፈልጥ። ሎሚ፡ ጐይታ የሱስ ስጋዊ ምሕዋይ ኩሉ ግዜ ኣይህብን እዩ፡ እኳ ደኣ እንተሃበ። ይኹን እምበር፡ ንመንፈስናን ንነፍስናን ይሕዊ – ንዝተሰብረ ልቢ ይሕዊ (ኢሳይያስ 61:1፤ ሉቃስ 4:18 ርአ)። ብእዋን ጸገም፡ ጭንቀት ወይ ሓዘን እንተ ሓሊፍካ፡ ንዝተሰብረ ልብኻ ኺሕዊ ይኽእል እዩ። ንእኡ ርአ እሞ ብእኡ እመን!
ክርስቶስ ኣብ ጸገማትና
የሱስ ግና ብኡብኡ ተዛረቦም፡ ተባዕ ስኣል፤ ኣነ እየ፡ ኣይትፍርሁ። —ማቴዎስ 14:27
ማቴዎስ 14 ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ብሄሮድስ ንዮሃንስ መጥምቕ ብምቕታል ይጅምር። ሽዑ ብዛዕባ ምምጋብ 5,000 ሰባት ዝገልጽ ጸብጻብ ተዋሂቡና፡ እቶም ደቀ መዛሙርቲ ንኸምዚ ዝኣመሰለ ብዙሕ ህዝቢ ከመይ ገይሮም መግቢ ከቕርቡ ከም ዘይፈልጡ። ንሕና እውን ሎሚ ንዅሉ ድሌታት ኣይንበቅዕን ኢና። ግናኸ፡ ጐይታና ንዅሉ ኩነታት ይበቅዕ እዩ! ነቲ ናይ ቁጽሪ 14 ክቡር ቃላት ኣስተብህል፡ ክርስቶስ «ብኣታቶም ተደነቐ፡ ንሕሙማቶም ከኣ ኣሕወየ።» ሎሚ እውን ንዓና ይደነቕ እዩ!
እቶም ደቀ መዛሙርቲ ናብ ጐይታ መጺኦም፡ መዓልቲ ከም ዝመሸት እሞ ህዝቢ ናብ ቤቶም ክኸዱ ወይ መግቢ ክዕድጉ ከም ዘድልዮም ነገሩዎ። ሽዑ ሓሙሽተ እንጌራን ክልተ ዓሳን ጥራይ ከም ዝነበሮም ኣመኑ። ነቲ ናይ ጐይታ ቃላት ኣስተብህል፡ «ናባይ ኣምጽእዎም» (ቁ.18)። ንመንፈሳዊ መግቢ ንሓጺር እዋን እንተ ሓሰብና፡ ምስ ደቅና ወይ ምስ ካልኦት ምእመናን ክንካፈል ብዙሕ ነገር ኣይህልወናን ይኸውን፡ ግናኸ ዘሎና ናብኡ እንተ ኣምጻእናዮ፡ ንልቦም ንምምላእ ከብዝሖ ይኽእል እዩ። ንበረኸቱ ኢና እንደሊ!
ጐይታ ድሕሪኡ ንደቀ መዛሙርቲ ናብ ካልእ ወገን ባሕሪ ክሰግሩ ኣገደዶም (ቁ.22)። ብትእዛዙ ባሕሪ ይሰግሩ ከም ዝነበሩ ኣስተብህል። ሓድሓደ ግዜ ሰባት ኣብ ፍቓድ ኣምላኽ እንተ ኣለና ፈተናታት፡ ጸገማት ወይ ማዕበላት ከም ዘይህልዉ ይሓስቡ። ብሓቂ፡ እቲ ተጻራሪ እዩ ብዙሕ ግዜ ዝኸውን። ኣብዚ ጉዳይ እዚ ጐይታና ፍቓዱ ንኣታቶም ብንጹር ኣመላኸተ።
እቶም ደቀ መዛሙርቲ ኣብ ማእከል ባሕሪ ኸለዉ፡ «ብማዕበል ይናወጹ ነበሩ፡ ምኽንያቱ ንፋስ ተጻራሪ ነበረ» (ቁ.24)። ጐይታ ኣብዚ እዋን እዚ እንታይ ይገብር ነበረ? «ብሕድሕዱ ኺጽሊ ናብ ከረን ደየበ» (ቁ.23)። እዚ ጐይታ የሱስ ሕጂ ካብ ሰማይ ንዓና ዝገብሮ ዘሎ ነገር ዘርኢ ግሩም ስእሊ እዩ። ንሱ ምእንታና ይልምን ኣሎ (እብራውያን 7:25 ርአ)፡ ድኻታት ደቀ መዛሙርቱ ኣብ ማዕበል ዝናወጽ ዓለም!
ሽዑ ጐይታ ናብ ደቀ መዛሙርቱ መጸ፡ ኣብ ባሕሪ ገሊላ ኣብ ማዕበል እናኸደ። ጴጥሮስን ካልኦትን ምስ ረኣይዎ፡ ተጨነቑ እሞ «መንፈስ እዩ [ወይ መናፍስቲ]። ብፍርሂ ድማ ጨደሩ» (ቁ.26) በሉ። ንሽበቶም ብጽቡቕ ክንርድኦ ንኽእል ኢና። ይኹን እምበር፡ ጐይታ ናባታቶም ቀሪቡ ነቶም ግሩም ቃላት ሃቦም፡ «ተባዕ ስኣል፤ ኣነ እየ፡ ኣይትፍርሁ» (ቁ.27)።
ብዛዕባ ኣብ ህይወትና ዘለዉ ማዕበላት – ሕማም፡ ሓዘን፡ ሽግራት ስድራቤት፡ ኣብ ስራሕ ዘለዉ ጸገማት ወይ ኣብ መንጎ ክርስትያናት ዘለዉ ጸገማት እንታይ ንብል? ካብቲ ክርስቶስ ኣብ የማን ኣምላኽ ምእንታና ዝገብሮ ዘሎ ብርቱዕ ምልማን ተባዕ ስኣል (ሮሜ 8:34፤ እብራውያን 4:14-16 ርአ)። ኣይረሰዓናን እዩ። ከምኡ’ውን፡ ኣብ እዋን ፍሉይ ጸገም፡ ንሱ ብዙሕ ግዜ ንርእሱ ይገልጸልና፡ ከምቲ ጐይታ ንደቀ መዛሙርቲ ኣብ ባሕሪ ዝገበሮ።
ጳውሎስ ኣብ ቅድሚ ንጉስ ሮሜ ክቐውም ከሎ፡ ዅሎም ኣዕሩኹ ገዲፎምዎ ነበሩ። ይኹን እምበር፡ «ጐይታ ግና ምሳይ ደው በለ፡ ሓይሊ ድማ ሃበኒ» (2 ጢሞቴዎስ 4:17) ወይ «ኣበርትዓኒ» (KJV) ክብል ክኽእል ነበረ።
ፍቑር ኣንባቢ፡ ኣዝዩ ይፈትወካ እዩ። ኣብ ጸገማትና ምእንታና ምልማን ጥራይ ዘይኮነስ፡ ብዙሕ ግዜ ሓይሊ ክህበናን ክሰግረናን ናብ ጐድና ይመጽእ እዩ። ጐይታ የሱስ ናብ ቤት ኣቦኡ ኬብለና ዝመጽእሉ ግሩም እዋን ንጽበ ኣሎና። ክሳዕ ሽዑ፡ ኣብ ዅሉ ጸገማትና ኣብዚ ኺድግፈና እዩ። ንሱ እሙን እዩ!
ክርስቶስ ብኣናን ብድሌትናን ይግደስ እዩ
ተባዕ ስኣል፡ ተንስእ፡ ይጽውዓካ ኣሎ። —ማርቆስ 10:49 JND
ጐይታ የሱስ ቅድሚ ስቕለቱ ንመወዳእታ ግዜ ናብ የሩሳሌም ይኸይድ ነበረ። ንሱ ኣብኡ ኺስቀል፡ ካብኡ ንላዕሊ ድማ ሓጢኣት ዅሎም ብእኡ ዝኣምኑ ኺጸውር ከም ዝኸደ እናፈለጥ፡ እንታይ ሓሳባት ኣብ ልቡ ኺመልእ ነበሮ። ግናኸ፡ ንሱ ንጽዋዕ ናይ ዝደልዮ ሰብ ንምስማዕ ኣዝዩ ድኹም ነይሩዶ? ንሱ ኣብ ካልኦት ጉዳያት ኣዝዩ ተዋፊሩ ንዓኻ ንምስማዕ ግዜ የብሉን ኢልካ ትሓስብዶ?
ዕውር ባርጢሜዎስ ኣብ ጐድኒ መገዲ ተቐሚጡ ይልምን ነበረ። የሱስ ናዝሬታዊ ይሓልፍ ከም ዘሎ ምስ ሰምዐ፡ «ወዲ ዳዊት፡ የሱስ፡ ምሓረኒ» (ቁ.47) ኢሉ ኺጭድር ጀመረ። እቲ ህዝቢ ነቲ ዕውር ሰብኣይ ኣፋትዎ፡ ጸጥታ ኺብልዎ ነገሩዎ፡ ግናኸ ንሱ ንጐይታ ንምሕረት ኣዝዩ ንላዕሊ ጨደረ። ጐይታ ኸይዱ ነቲ ሰብኣይ ኣይገደፎንዶ? ኣይፋሉን፡ ደው በለ። ንሱ ነቲ ኣቦኡ ዝሃቦ ኣገዳሲ ስራሕ ስቓይ ንምፍጻም ይኸይድ ነበረ። ይኹን እምበር፡ ብጽዋዕ ናይ ሓደ ድኻ፡ ዕውር ለማኒ ደው በለ።
ፍቑር ኣንባቢ፡ ብምሳሌ እንተ ተዛረብና፡ ሎሚ እውን ኣብ ጽዋዕካ ደው ይብል እዩ። ንሱን ኣቦን ጸሎትካ ይሰምዑ! ጐይታ የሱስ ንባርጢሜዎስ ናብኡ ጸውዖ። ነዚ ድኻ፡ ዕውር ለማኒ ናብኡ ኺቐርብ ደለየ። እቲ ኣብ ዙርያ ጐይታ ዝነበረ ህዝቢ ነቲ ዕውር ሰብኣይ፡ «ተባዕ ስኣል፡ ተንስእ፡ ይጽውዓካ ኣሎ» ዝበሎ። እቲ ዕውር ሰብኣይ ብኡብኡ ናብ የሱስ ከደ እሞ ሓወየ።
ሎሚ እውን ክንተባብዕ ንኽእል ኢና፡ ምኽንያቱ ጸሎትና ይሰማዕ እዩ፡ ንሱ ድማ ክምልስ እዩ! ሓድሓደ ግዜ ንድሌትና ንምሕዋይ «ኣይፋሉን» ይብል እዩ። ግናኸ ካብ ምምላእ ድሌታትና ንላዕሊ፡ ናብኡ ኽንቀርብ ይደሊ። ንድሌታትና ንምምላእ ጥራይ ናብኡ ኣይንቕረብ፡ ግናኸ ምስኡን ምስ ኣቦን ሕብረት ንምጥዓም!
ጐይታ ምስ ጳውሎስ ደው በለ
ግናኸ በታ ዝመጸት ለይቲ ጐይታ ምስኡ ደው በለ፡ እሞ፡ ተባዕ ስኣል፤ ብዛዕባይ ኣብ የሩሳሌም ከም ዝመስከርካ፡ ከምኡ ድማ ኣብ ሮሜ ክትምስክር ኣሎካ። —ግብሪ ሃዋርያት 23:11
ጐይታ ከመይ ገይሩ ኸም ዘጸናንዓናን ከም ዘተባብዓናን ይፈልጥ እዩ። ጳውሎስ ናብ የሩሳሌም ከይዱ ከም ዘይኸውን ተጠንቂቑ ነበረ (21:4,10-12)፡ ግናኸ ጸኒዑ ናብ ከተማ በጽሐ። ምስቶም ኣብኡ ዝነበሩ ምእመናን ድሕሪ ምምልላስ፡ ኣብ ውሽጢ ሓደ ሰሙን ብኣባላት ኣይሁድ ተኣስረ። ካብ ደረጃታት ናይ ሰራዊት ሰፈር ንህዝቢ ንምዝራብ ዕድል ረኸበ። ብዛዕባ ምግላጽ ጐይታ ንእኡን «ኪድ፡ ምኽንያቱ ናብ ርሑቕ ኣህዛብ ክሰደካ እየ» (22:21) ምስ በሎን ምስ ነገሮም፡ እቲ ህዝቢ ብሓይሊ ተቓወሞ። ኣይሁድ ንዝኾነ በረኸት ናብ ኣህዛብ ብምምጻእ ይቀንኡ ነበሩ!
ኣብ ዝመጸት መዓልቲ እቲ ንከተማ ሓላፊ ዝነበረ ሮማዊ መኮነን፡ «ቺሊያርክ» ወይ «ዋና ሓለቓ» ተባሂሉ ዝጽዋዕ፡ ንጳውሎስ ኣብ ቅድሚ ኣይሁዳዊ ቤት ምኽሪ ደው ኣበሎ። ኣብ ቅድሚ መራሕቲ እታ ሃገር፡ ንሱ ፈሪሳዊን ወዲ ፈሪሳውያንን ከም ዝኾነ፡ ከምኡ’ውን «ብዛዕባ ተስፋን ትንሳኤ ሙታንን ይፍረድ ከም ዘሎ» ተማሕጸነ (23:6)። ብዛዕባ እዚ ቃላት እዚ ኣብ መንጎ እዞም መራሕቲ ግርግር ተላዕለ፡ እቲ ሮማዊ መኮነን ድማ ንህይወት ጳውሎስ ፈሪሑ፡ ናብ ሰፈር ሰራዊት መለሶ።
ጳውሎስ ኣብቲ ሮማዊ ምሽግ ኣብ የሩሳሌም ተቐሚጡ ብዙሕ ሓሳባት ከም ዝነበሮ ክንሓስብ ንኽእል ኢና። ድሕሪ ሕጂ ናጻ ሰብ ኣይነበረን። ናብ የሩሳሌም ክመጽእ ነይርዎዶ? ሓድሓደ ግዜ ንሕና እውን ብዛዕባ እንገብሮም ውሳነታት ጥርጣረታት ኣለና። ቅኑዕ ምርጫ ገይርናዶ?
ንጳውሎስ፡ በታ ዝመጸት ለይቲ ጐይታ የሱስ ምስኡ ደው በለ እሞ ነቶም ዘተባብዑ ቃላት ሃቦ፡ «ተባዕ ስኣል፤ ብዛዕባይ ኣብ የሩሳሌም ከም ዝመስከርካ፡ ከምኡ ድማ ኣብ ሮሜ ክትምስክር ኣሎካ» (ቁ.11)። ጐይታ ንባርያኡ ኣተባብዖ። ኣብ እዋን ምብጻሕ ጳውሎስ ናብ የሩሳሌም ዝድሓነ ሰብ ከም ዘየለ ዝገልጽ ጸብጻብ እኳ እንተ ዘየለ፡ ጐይታ ግና «ኣብ ሮሜ እውን ብዛዕባይ ክትምስክር ኢኻ» በሎ።
ድሕሪኡ ሃዋርያ ጳውሎስ ናብ ሮሜ በጽሐ፡ ከም ናጻ ሰብ ዘይኮነስ፡ ግናኸ ከም እሱር። ኣብኡ ንጐይታኡ ንምምስካር ዕድል ከም ዝረኸበ ተነጊሩና እዩ። ካብ ሮሜ ናብ ፊልጲያውያን ሰላምታ ለኣኸ – ካብ ቤት ቄሳር እውን (ፊልጲ 4:23)! ኣብ መወዳእታ ምግላጹ ኣብ ቅድሚ ንጉስ፡ ጐይታ ምስ ጳውሎስ ደው በለ እሞ «ብኣይ ገይሩ እቲ ኣዋጅ [ናይ ወንጌል] ብምሉኡ ኺግበር» ሓይሊ ሃቦ (2 ጢሞቴዎስ 4:17)።
ዅላትና ካብ ዝሓለፈ ግዜ ዝተረፉ ነገራት ኣለና። ሓድሓደ ግዜ ዝገበርናዮም ሕማቕ ውሳነታት ንህይወት ዝቕጽሉ ሳዕቤናት ኣለዎም። ንሓጢኣት ኣይንቀልልን ኢና፡ ብፍላይ ንቅዱስ ኣምላኽ ንምእላይ ንብሩኽ መድሓኒና ክንደይ ከም ዝኸፈሎ እንተ ሓሲብና። ይኹን እምበር፡ ሓጢኣትና ንኣቦና እንተ ተናዘዝና (1 ዮሃንስ 1:9)፡ ኣብ ተስፋ ምቑራጽ ናይ ውድቀትና ኣይንነብር። ኣብ ክንድኡ፡ ንጐይታ ንርአ። ኣብ ህይወትና ናብ ድሕሪት ተመሊስና ዝኾነ ነገር ክንቅይር እኳ እንተ ዘይከኣልና፡ ንሱ ግና ናብ ዕላማኡ ኺመርሓና ይኽእል እዩ። እዚ ጸጋኡ እዩ፡ ኣብ ቅድሚኡ ብኣምልኾ ኽንሰግድ ከኣ ኪገብረና ይግባእ።
መደምደምታ
ጐይታ ኣብ ህይወትና ኺኣቱ ንጽበ ንኹን፡ ወይ ምሕረትን ምሕዋይን ንደሊ ንኹን፡ ወይ ኣብ ኩነታትና ብዓብዪ ፈተናታት ንሓልፍ ንኹን፡ ወይ ብዛዕባ ዝሓለፈ ግዜ ዝተረፉ ነገራት ኣለዉና ንኹን፡ ድምጽና ናብ ኣምላኽ ኣቦናን ናብ ጐይታ የሱስ ክርስቶስን ነልዕል። ከምቲ ምስ ባርጢሜዎስ ዝረኣናዮ፡ ኣቦናን ጐይታን ደው ኢሎም ንጽዋዕና ንሓገዝ ክሰምዑ እዮም። ክንጽበ እንተ ኣለና፡ ክንመሃሮ ዝግብኣና ነገር ኣሎ። ብዓብዪ ፍቕሪ ዝተፈቐርናሉ (ኤፌሶን 2:4) ብሓቂ ክንተባብዕ ንኽእል ኢና። ጐይታ ቀልጢፉ ይመጽእ ኣሎ! ክሳዕ ሽዑ፡ ንላዕሊ ንርአ እሞ ተባዕ ስኣል።
