መጽሓፍ ቅዱስ ከም ዘይፍርሕ ከውሒ ይቐውም ኣብ ማእከል ንፋሳት ግዜ፤ ገጻቱ ብዘለኣለማዊ ሓቂ ይነድድ፣ ብልዑል ብርሃን ድማ የንጸባርቕ።
መዘምራን መጽሓፍ ቅዱስ ይቐውም እኳ ደኣ ኣኽራናት እንተ ወደቑ፣ ምድሪ ምስ ፈረሰት ብጽኑዕ ክቐውም እዩ፤ ኣብ ጽኑዕ መሰረቱ እተኽል እግረይ፣ መጽሓፍ ቅዱስ ይቐውም እዩ እሞ።
መጽሓፍ ቅዱስ ከም ዝለዓለ ኸረን ይቐውም ካብ ግብሪ ሰብ ንላዕሊ፤ ሓቂኡ ብሓደ እኳ ኣይተነጽገን፣ ከጥፍእዎ ድማ ፈጺሞም ኣይክእሉን።
መጽሓፍ ቅዱስ ይቐውም ንዘለኣለም ድማ ክኸውን እዩ፣ ዓለም ምስ ሓለፈት፤ ብመንፈስ ቅዱስ ተዋሂቡ እዩ፣ ንኹሉ ትእዛዛቱ ክእዘዝ እየ።
መጽሓፍ ቅዱስ ንዝሃብናዮ ኩሉ ፈተና ይሓልፍ፣ ደራሲኡ መለኮታዊ እዩ እሞ፤ ብጸጋ ጥራይ ክነብሮ እጽበ፣ ከረጋግጾን ናተይ ክገብሮን። —ሃልዶር ሊለናስ (1885–1959)
ቃል እግዚኣብሔር ስምዑ … «ቃለይ ብርግጽ ክጸንዕ እዩ።»
(ኤርምያስ 44:26,29 NKJV)
