እንኳዕ ድሓንኩም፣ ሰናይ ንግሆ። ኣምላኽ ይባርኽኩም ኩላትኩም። እግዚአብሔር ተንሲኡ እዩ። ብሓቂ ተንሲኡ እዩ። ሃሌሉያ! ኦ፣ ኣብ ክርስቶስ ዘሎና ክንደይ ግሩም ተስፋ። ከምቲ ቅድሚ ሕጂ ዝበልናዮ፣ ህያው ተስፋ ኣሎና። ንዓለም ንርእያ እሞ ብሓቂ ዝተመሓየሸ ነገር የለን። ብኸቢድ ወረርቲ ሕማም ንሓልፍ ኣሎና፣ ግን ከምቲ ዝፈልጥዎ፣ ዓለም ኩሉ ግዜ ብሕማማት ሓጢኣት ትሳቐ እያ። ሕማም ናብ ሞት ዝወስድ መገዲ የፋጥነና ጥራይ እዩ። ግን ከምቲ ዝፈልጥዎ፣ ከም ምእመን፣ ኣብ ህያው ክርስቶስ ዘለኣለማዊ ተስፋ ኣሎና። ብሓቂ፣ ንሱ ህያው ተስፋና ተባሂሉ ይጽዋዕ። ስለዚ ሞት ንዓና መውጋእቲ የብሉን። መቓብር ክሕዞ ኣይከኣለን፣ ሞት ክሕዞ ኣይከኣለን። ኩሉ ንእግዚአብሔር ምስጋና ይኹን። ኣብ የሱስ ህይወት ኣሎና። ንሱ ድማ፣ “ኣነ ስለ ዝነብር፣ ንስኻትኩም እውን ክትነብሩ ኢኹም” በለ።
ከምቲ ዝፈልጥዎ፣ ናይ ቀደም ቤተ ክርስቲያን ኣብ ቀዳመይቲ መዓልቲ ሰሙን፣ መዓልቲ እግዚአብሔር፣ ክእከቡ ልምዲ ነበሮም። እዚ ኣብ ቀዳማይ ቆሮንቶስ ምዕራፍ 11 ንረኽቦ። እሞ ንምንታይ ከም ዝተኣከቡ ትፈልጡዶ? ንዘለኣለም ማእከል ዝኾነ ፍጻሜ ንምዝካር ተኣከቡ፣ ንሱ ድማ ንወልደ ኣምላኽ፣ ንእግዚአብሔር የሱስ ክርስቶስ፣ ንስኻን ኣነን ምእንቲ ክንድሕን፣ ኣምላኽ ድማ ብድሕነትና ብምውጋድ ሓጢኣትና ምእንቲ ክኸብር፣ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ንርእሱ ዝሃበ ንምዝካር እዩ። ንሕና ድማ ከም ምእመናን ኣብ ቀዳመይቲ መዓልቲ ሰሙን፣ ንሱ ድማ ሎሚ፣ መዓልቲ እግዚአብሔር፣ መዓልቲ ትንሳኤኡ፣ ንምዝካሩ ተጸዊዕና ኣሎና። ክንደይ ዘደንቕ ዕድል እዩ። ሎሚ ድማ ምስ ኣሕዋትና ንምዝካር እግዚአብሔር፣ እንጌራን ወይንን ክንእከብ ዘይምኽኣልና ንልብና የሕዝነና። ምትእኽኻብ እሞ እቲ ዘሎካ ሓደ ነገር ስጋዊ ትምኒት ሙዚቃ ምስማዕ፣ ብዝኾነ ትርኢት ስምዒታዊ ምምስጣዕ ዘይኮነስ፣ ግን፣ ስምዑ፣ እዞም ነገራት እዚኦም ጌጋ ዘይኮኑስ፣ ግን፣ ስምዑ፣ ሓደ እንጌራን ሓደ ብርጭቆ ወይንን ጥራይ። እዚ ድማ ንመንፈስ ቅዱስ ኣምላኽ ንልቢ እቶም ዘፍቅርዎ ክንቀሳቐስ ይገድፎም፣ ከምቲ ንሱ ዝሓስብዎ። ወልደ ኣምላኽ ኣብቲ እንጌራ ወዲ ሰብ ኮነ፣ ናብ መስቀል ቀራንዮ ከደ፣ ምእንቲ ሓጢኣትና ተሰቐለ፣ ፍርዲ ኣምላኽ ጸረ። ክቡር መድሓኒ። ከምቲ ኣብቲ ቅዱስ ቁርባን ንሱ ዝዝክር፣ ቀዳማይ ቆሮንቶስ 11 ከም ዝነግረና፣ ከምኡ ብምግባር፣ ሞቱ ክሳዕ ዝመጽእ ንነግር። ስለዚ ንእግዚአብሔር ኣብ ድራር እግዚአብሔር ክንዝክር ከለና፣ ንሱ ህያው ምዃኑ፣ ንሞት ከም ዝሰዓረ፣ ህያው መድሓኒ ምዃኑ እውን ንእውጅ ኣሎና። ሃሌሉያ! ስሙ ይኽበር። ሎሚ ኩሉና መድሓኒና ምዃኑ፣ ኩሉና፣ ሎሚ ንሱ እግዚአብሔር ናይ ኩሉ ህይወትና ምዃኑ፣ እቲ ሓደ መድሓኒ፣ የሱስ።
መጽሓፍ ቅዱስ ብትንሳኤኡ ብዙሕ ጽቡቕ ገጽታታት የርእየና፣ ኣነ ድማ ናብ ሓደ ኣብ መጽሓፍ ዘሁልቍስ፣ ዘሁልቍስ ምዕራፍ 17 ክንከይድ እፈቱ። ዘሁልቍስ ምዕራፍ 17፣ ብሓደ ክንከይድ እንተኾይንና። ስለዚ መጽሓፍ ቅዱስኩም ከፊልኩም ከም ዘለኹም ተስፋ እገብር። ዘሁልቍስ ምዕራፍ 17 ከንብብ እየ። ህዝቢ እስራኤል፣ ብርግጽ፣ ብበረኻ ይጓዓዙ ኣለዉ። ኣምላኽ ብደም ገንሸል ኣድሓኖም። ኣነ ድማ ብዛዕባ እዚ ክሓስብ ከለኹ፣ ብዛዕባ እቶም ሎሚ ኣብ ገዛኦም ተዓጽዮም ዘለዉ ሰባት፣ እቲ ኮቪድ-19 ናብ ገዛኦም ክመጽእ ይፈርሑ እሞ ንርእሶም ክከላኸሉ ይደልዩ። እሞ ኣብ ግብጺ፣ ኣብታ ለይቲ እቲኣ ገንሸል ፋስጋ ዝተሓርደሉን መልኣኽ ሞት፣ መልኣኽ ፍርዲ፣ ብግብጺ ዝሓለፈሉን፣ ደም ኣብ መዓጹኹም እንተዘይነይሩ፣ ኣብ ገዛኹም ተዓጺኹም ክትህልዉ ትኽእሉ፣ መዓጹ ተዓጽዩ፣ ዝበዝሐ ድሕንነትኩም ክኸውን ከም ዝኽእል ክትስምዑ ትኽእሉ፣ ኣብ መዓጹ ሓለውቲ ክህልዉኹም ይኽእሉ፣ ግን ደም ገንሸል ኣምላኽ፣ እቲ ገንሸል፣ እቲ ገንሸል ፋስጋ ናብ ገንሸል ኣምላኽ ዝጠቕስ፣ ኣብ መዓጹኹም እንተዘይነይሩ፣ ኣብ ገዛኹም ዘሎ በዅሪ ክመውት እዩ፣ ምኽንያቱ ኣምላኽ ህይወት ናቱ ምዃኑ ይእውጅ ነይሩ እሞ ሞት ናይ ኩሎም እቶም ነቲ መስዋእቲ ዘይቕበሉ ይሓትት ነይሩ፣ እቲ ደም ናብቲ መስዋእቲ ወዱ ዝጠቕስ ነይሩ፣ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ህይወቱ ክህብ ከሎ፣ ኣምላኽ ንወዱ ዘይሓረመ ግን ምእንቲ ኩሉና ዝሃቦ። ሎሚ ድሕንነትን ሓለዋን የለን እንተዘይኮይኑ ብትንሳኤ ክርስቶስን ብሞቱን ብኽቡር ደሙን ኣብ መስቀል ቀራንዮ እንተዘይኣሚንና። ሃሌሉያ! ስሙ ይኽበር።
ስለዚ ኣብ ዘሁልቍስ 17፣ ብበረኻ ክሓልፉ ንረኽቦም፣ ሕጂ ካብ ግብጺ ድሒኖም፣ እሞ እዚ ኩሉ ፈተናታት ይሓልፉ። እዚ ድማ ኣብ ወጻኢ ዘሎ ፈተናታት ጥራይ ዘይኮነስ፣ ካብ ውሽጢ ዝመጽእ ፈተናታት እውን እዩ። እንሆ፣ ሰለስተ ሰባት ነበሩ። ስሞም ኣብ ምዕራፍ 16 ተዋሂቡ ኣሎ፡ ቆራሕ ኣብ ፍቕዲ 1፣ ዳታንን ኣቢራምን። ቆራሕ ካብ ወገን ሌዋውያን ካህናት ነበረ። ንሱ ሌዋዊ ካህን ነበረ። ንሱ ካብ ወገን ቃሃት ነበረ። ስለዚ ንሱ ይቀንእ ነበረ፣ ከምቶም ካልኦት ክልተ ሰባት፣ ብዝሓዝዎ ቦታ ሙሴን ኣሮንን። እዚ ድማ ኣብ ምዕራፍ 16፣ ፍቕዲ 3 ይብሉ፡ “ንሳቶም ድማ ኣብ ልዕሊ ሙሴን ኣብ ልዕሊ ኣሮንን ተኣከቡ፣ እሞ በልዎም፣ ንስኻትኩም ብዙሕ ትወስዱ ኣለኹም፣ እንሆ ስምዑ፣ ኩሉ ጉባኤ ቅዱስ እዩ፣ ኩሎም፣ እሞ እግዚአብሔር ኣብ ማእከሎም ኣሎ። እሞ ስለምንታይ ንርእስኹም ኣብ ልዕሊ ጉባኤ እግዚአብሔር ተልዕሉ?” እንሆ፣ እዞም ሰባት እዚኦም ብወጻኢ ንኻልኦት ኣሕዋት ይድግፉ ነበሩ፣ ሙሴን ኣሮንን መራሕቲ ክኾኑ ፍትሓዊ ከም ዘይነበረ ይብሉ ነበሩ ምኽንያቱ ኩሉ ጉባኤ ቅዱስ ነበረ። እሞ ብወጻኢ ጽቡቕ ይመስል፣ ከምቲ ሎሚ ሰባት ንሓደ ክፋል ሕብረተሰብ፣ ንሓደ ጉጅለ ሰባት ዝደልዩ፣ ንሳቶም ድማ ደገፍቲ ክኾኑ፣ እቶም እዞም ሰባት ክሕገዙን ካብ ናይ ቀደም ጭቆና ክድሕኑን ከም ዘለዎም ዝእውጁ። እሞ ብዙሕ ግዜ ኣብኡ ሓቂ ኣሎ፣ ግን ንእዞም ሰባት እዚኦም እቲ ምኽንያት እንታይ እዩ? እንሆ እቲ ምኽንያት ንቆራሕን ዳታንን ኣቢራምን እንታይ ነበረ። ኣብ ፍቕዲ፣ 9ን 10ን ከንብብ እየ፣ ሙሴ ይዛረቦም ኣሎ፡ “እቲ ኣምላኽ እስራኤል ካብ ጉባኤ እስራኤል ዝፈለየኩም፣ ሌዋውያን፣ ናብኡ ከቕርበኩም ምእንቲ ኣገልግሎት ማሕደር እግዚአብሔር ክትገብሩ፣ እሞ ኣብ ቅድሚ ጉባኤ ደው ክትብሉ ንምግልጋሎም፣ ንዓኹም ንእሽቶ ነገር ይመስለኩምዶ?” ፍቕዲ 10፣ እንሆ፡ “ንሱ ድማ ናብኡ ኣቕሪቡኩም ኣሎ፣ ኩሎም ኣሕዋትኩም ደቂ ሌዊ ምሳኻትኩም፣ እሞ ንስኻትኩም እውን ክህነት ትደልዩዶ?” ስለዚ እዞም ሰባት እዚኦም ብወጻኢ ንጉባኤ ይድግፉ ከም ዘለዉ ይብሉ ነበሩ፣ ግን ብሓቂ ቅንኣት ኣብ ልቦም ነበረ፣ ንሳቶም ድማ ኣብ ማእከል ህዝቢ ንምስማዕ ዝደልዩ ነበሩ፣ ንሳቶም ድማ ምሳኦም ዝሰማምዑ፣ ምእንቲ ክልዓሉን ቦታ ሙሴን ኣሮንን ክወስዱን፣ ቦታ ክህነት ክወስዱን። ስለዚ እዚ ኣብ በረኻ ኣብ ወጻኢ ፈተናታት ነበረ፣ ኣብ በረኻ ምዃን፣ ግን ካብ ውሽጢ ካብ ሓጢኣተኛ ባህሪ ዝመጽእ ፈተናታት እውን ነበረ።
ሕጂ ብዛዕባ እዚ ዝሓለፍኩሉ ምኽንያት ኣብ ምዕራፍ 17፣ ኣምላኽ ነዚ ናይ ቆራሕ ዕልወት ምላሽ ምሃብ ይቕጽል ኣሎ። ብሓቂ ኣብ መጽሓፍ ይሁዳ ተጸዊዑ ኣሎ፣ ፍርዲ ኣምላኽ ኣብ ልዕሊኦም ከም ዝመጸ። እዚ ድማ ምድሪ ተኸፊታ ንሳቶም ዝዋሕጡሉ እዋን ነበረ። ግን ሕጂ እውን፣ ድሕሪ እቲ ፍርዲ እውን፣ ብሓቂ ኣብታ ዝቕጽል መዓልቲ ኣብ ፍቕዲ 41 ናይ ምዕራፍ 16፣ “ግን ኣብታ ንግሆ ኩሉ ጉባኤ ደቂ እስራኤል ኣብ ልዕሊ ሙሴን ኣብ ልዕሊ ኣሮንን ኣንጎድጎዱ፣ ንሳቶም ድማ፣ ንህዝቢ እግዚአብሔር ቀቲልኩምዎም” በሉ። ግን እዚ ዘይእመን እዩ፣ እዚ ድማ እታ ምድሪ ተኸፊታ ነዞም ኣብ ልዕሊ እግዚአብሔር ዝዓለዉ ሰባት ንርእሶም ብቅንኣት ናይ ክህነት ቦታ ክደልዩ ዝዋሕጠቶም መዓልቲ ድሕሪኡ እያ። እሞ ኣብታ ዝቕጽል መዓልቲ፣ ሕጂ እውን ስጋዊ ባህሪ ሰብ፣ ኣይቅየርን እዩ፣ ሕጂ እውን ንሙሴን ኣሮንን ነቶም ሰባት ከም ዝቐተልዎም ይኸስሱ ነበሩ እቲ ፍርዲ ኣምላኽ ከሎ። ዘይእመን። ስለዚ ኣምላኽ ነዚ ኣብ ምዕራፍ 17 ክቕጽል እዩ። ኣነ ድማ ከንብብ እየ፡ “እግዚአብሔር ድማ ንሙሴ ተዛረቦ፣ በለ፣ ንደቂ እስራኤል ተዛረብ፣ እሞ ካብ ኩሎም ሓደ በትር ወይስ በትሪ ብመሰረት ቤት ኣቦታቶም፣ ካብ ኩሎም መሳፍንቶም ብመሰረት ቤት ኣቦታቶም፣ ዓሰርተ ክልተ በትሪ ውሰድ። ስም ኩሉ ሰብ ኣብ በትሩ ጽሓፍ። ንስኻ ድማ ኣብ ልዕሊ፣ ስም ኣሮን ኣብ ልዕሊ በትሪ ሌዊ ጽሓፍ፣ ምኽንያቱ ሓንቲ በትሪ ንርእሲ ቤት ኣቦታቶም ክትከውን እያ። ንስኻ ድማ ኣብ ማሕደር ጉባኤ ኣብ ቅድሚ ምስክርነት ኣንብሮም፣ ኣብኡ ድማ ምሳኻ ክራኸብ እየ። እቲ ኣነ ዝመርጾ በትሪ ሰብ ክዕምብብ እዩ፣ ኣነ ድማ ንምጕርምራም ደቂ እስራኤል ካባይ ከቋርጾ እየ፣ ብእኡ ድማ ኣብ ልዕሌኹም ይጕርምርሙ።” እንሆ፣ እዚ ኩሉ ብኣምላኽ ዝተመርሐ ነበረ ምእንቲ ነዞም ሰባት ምጕርምራም ከቋርጹ፣ ግን ንመሪሕነት ኣምላኽ ብሙሴን ኣሮንን ክግዝኡ። ፍቕዲ 6፡ “ሙሴ ድማ ንደቂ እስራኤል ተዛረቦም፣ ኩሎም መሳፍንቶም ድማ ሓንቲ በትሪ ንሓደ መስፍን ብመሰረት ቤት ኣቦኦም ሃቡ፣ ዓሰርተ ክልተ በትሪ፣ ዓሰርተ ክልተ ነገዳት እስራኤል እዮም። በትሪ ኣሮን ድማ ኣብ ማእከል ኣባብቶም ነበረ። ሙሴ ድማ ነባብቲ ኣብ ቅድሚ እግዚአብሔር ኣብ ማሕደር ምስክር ኣንበረ።” ስለዚ ኣብ ቅዱስ ቦታ፣ ንሱ ነባብቲ፣ ኩሎም ኣንበረ። “ሙሴ ድማ ነባብቲ ኣብ ቅድሚ እግዚአብሔር ኣብ ማሕደር ምስክር ኣንበረ።” ፍቕዲ 8፡ “ኣብታ ንግሆ ድማ ሙሴ ናብ ማሕደር ምስክር ኣተወ፣ እንሆ ድማ፣ በትሪ ኣሮን ንቤት ሌዊ፣ ብሓቂ፣ ብሓቂ ዓምቢባ ነበረት፣ እሞ ዕምባባ ኣውጺኣ፣ እሞ ኣዕሚባ፣ እሞ ለውዝ ኣፍሪኣ።”
ሕጂ ቤት ሌዊ እቲ ናይ ክህነት ነገድ እዩ። እሞ ንፈልጥ ኢና ሌዊ ምስ ተወልደ፣ ልያ ብምኽንያት ሌዊ ከም ዝሰመየቶ። ብሓቂ፣ ኣብ ዘፍጥረት፣ ዘፍጥረት ምዕራፍ 29፣ ፍቕዲ 34 ክምለስ እየ፡ “ሕጂ እውን ጸኒሳ ወዲ ወለደት፣ እሞ በለት፣ ሕጂ እዋን ሰብኣየይ ምሳይ ክሓብር እዩ፣ ምኽንያቱ ሰለስተ ኣወዳት ወሊደሉ። ስለዚ ስሙ ሌዊ ተባሂሉ ተጸውዐ።” ከምቲ ዝፈልጥዎ፣ ያእቆብ ንራሄል ካብ ልያ ንላዕሊ ይፈትዋ ነበረ፣ ስለዚ ልያ ኩሉ ግዜ ፍቕሪ ያእቆብ ክትረክብ ትደሊ ነበረት። ስለዚ ሕጂ ሳልሳይ ወዳ፣ ሌዊ፣ ወሊዳ፣ እሞ “ምሕባረይ” ትብሎ፣ ማለት ሕጂ ንያእቆብ ሰለስተ ኣወዳት ስለ ዝሃበቶ፣ ምሳኣ ከም ዝሓብርን ከም ሰበይቲ ከም ዝፈትዋን ተሰሚዓታ። ስለዚ እንሆ ሌዊ፣ “ምሕባረይ”፣ ንሱ ድማ እቲ ዝተመርጸ እዩ፣ ነግዱ ድማ ናይ ክህነት ነገድ ክኸውን ተመርጺኡ፣ ምኽንያቱ ካህን እንታይ እዩ? ንሱ ንኣምላኽ ምስ ሰብ ዘራኽብ እዩ። ንሱ መላኺ እዩ። ንሱ እቲ ሓደ መላኺ፣ እግዚአብሔር የሱስ፣ ኣብ መንጎ ኣምላኽን ሰባትን፣ እቲ ሰብ ክርስቶስ የሱስ፣ ንርእሱ ምእንቲ ኩሉ ዝሃበ። ንሱ፣ ንሱ መልሲ ናይ ዮብ ሽግር ኣብ ዮብ 9፡33 እዩ፣ ዮብ ከም ዝበለ “መላኺ ወይስ መላኺ የለን ኢዱ ኣብ ልዕሊ ኣምላኽ ክገብርን ኢዱ ኣብ ልዕሊይ ክገብርን”፣ ምስ ኣምላኽ ክለለይን ምሳይ ክለለይን፣ ሓደ ኣእምሮ ኣምላኽ ክፈልጥ ዝኽእል፣ ኩሉ ኣምላኽ ዝኾነ ክርድእ ዝኽእል፣ እሞ ሓደ ኣእምሮይ ክፈልጥን ክርድኣንን ዝኽእል። ዮብ ከምኡ ዝበለ መላኺ ደለየ። ንሕና ሓደ ኣብ ሰብነት እግዚአብሔር የሱስ ኣሎና። ሓደ ነገር ክነግረኩም እፈቱ፣ ኣብ መስቀል ቀራንዮ፣ እቲ ናብ ዓለም ዝመጸ፣ ወልደ ኣምላኽ፣ ኢዱ ኣብ ልዕሊ ኣምላኽ ገበረ። ንሱ ኣምላኽ ብሰብነት ነበረ፣ ኢዱ ኣብ ልዕሊ ኣምላኽ ገበረ። ግን ሰብ ኮነ፣ እሞ ኣብ መስቀል ቀራንዮ፣ ስምዑ፣ ኣብ መስቀል ቀራንዮ፣ ኢዱ ኣብ ልዕሊ ሰብ ዘይኮነስ፣ ኣብ ልዕሊ ሓጢኣተኛ ሰባት ገበረ፣ እሞ ኣብኡ ምስ ሓጢኣትና ተለለየ። እሞ ኣብቲ እዋን እቲኣ፣ ቁጥዓን ፍርድን ኣምላኽ ኣብ ልዕሊኡ መጸ ምኽንያቱ ንሱ፣ እቲ ሓደ መላኺ ኣብ መንጎ ኣምላኽን ሰባትን፣ ንርእሱ ምእንታና ከም ቤዛ ንሓጢኣትና ክኸፍል ሃበ። ኦ፣ ሃሌሉያ! ክንደይ ዘደንቕ መድሓኒ እዩ። ኢዱ ኣብ ልዕሊይ ገበረ፣ ከምኡ ዝበለ ሓጢኣተኛ ሰብ። ምስ ሓጢኣተይ ተለለየ። ሓጢኣት ኮነ፣ ሓጢኣተይ። እቲ ዝግብኣኒ ፍርዲ ኣብ ልዕሊኡ መጸ። ንሱ እቲ ጻድቕ ምእንቲ ዓመጸኛታት ዝሞተ እዩ። እሞ ሎሚ ብምኽንያት እዚ ንምስግኖ።
እሞ ነዚ በትሪ ክንሓስብ ከለና፣ ዘክር፣ በትሪ ወይስ በትሪ፣ ኣብ በረኻ ነበረ፣ ንሱ፣ ቅድሚ ሕጂ ህያው ኦም ነበረ፣ ሕጂ ግን ሞይቱ። ህይወት የብሉን። በትሪ ወይስ በትሪ ኣብቲ እዋን እቲኣ ሰባት ክጓዓዙ ከለዉ ዝድገፉሉ ነገር ነበረ። ሎሚ ሓደ ሰብ ጥራይ ክትድገፎ ትኽእል፣ ንሱ እግዚአብሔር የሱስ ክርስቶስ እዩ። እቲ ካልእ ሰብ ኣብ ህይወትካ መን ምዃኑ ኣገዳሲ ኣይኮነን፣ ንሳቶም ከሕዝኑኻ እዮም፣ ግን ንሱ ከቶ ኣየሕዝነካን እዩ። ኣብ ልዕሊኡ ክትድገፍ ትኽእል ምኽንያቱ ናብ ሞት ከደ፣ ከምቲ ኣብዚ እንርእዮ፣ ካብ ቁጥዓ፣ ካብ ሞት፣ ካብ ሞት ትንሳኤ ህይወት መጸ። እቲ ህያው ክርስቶስ፣ ንሱ ህያው እዩ። እሞ እንታይ ከም ዝብል እንሆ፣ ኣብ ፍቕዲ 5 ከም ዝኣምን ኣቋሪጸ፣ “እቲ ኣነ ዝመርጾ በትሪ ሰብ ክዕምብብ እዩ።” ይቕረታ፣ ኣብ ፍቕዲ 8 ከም ዝገድፍ ኣስብ፣ “ኣብታ ንግሆ ድማ ሙሴ ናብ ማሕደር ምስክር ኣተወ፣ እንሆ ድማ፣ በትሪ ኣሮን ንቤት ሌዊ፣ ብሓቂ፣ ብሓቂ ዓምቢባ ነበረት፣ እሞ ዕምባባ ኣውጺኣ፣ እሞ ኣዕሚባ፣ እሞ ለውዝ ኣፍሪኣ።” እዚ ስእሊ እዩ፣ ስእሊ ኣምላኽ፣ ናይ ትንሳኤ እግዚአብሔር የሱስ። ኦም ለውዝ ኣብ ጽድያ እቲ ናይ መጀመርታ ዝዕምብብን ዝፍርን ኦም እዩ። ብሓቂ፣ ብወርሓት ክረምቲ፣ ዕምባባታት ኣብ ልዕሊ እቲ ኦም ኣለዉ፣ ከምቲ እግዚአብሔር የሱስ፣ ናብ ሞት እኳ እንተኸደ፣ ህይወት ኣብኡ ነበረ። ንሱ ድማ፣ “ነዚ ስጋ ኣፍርስዎ፣ ኣነ ድማ ኣብ ሳልሰይቲ መዓልቲ ከልዕሎ እየ” ይብል። ሃሌሉያ! ስለዚ እቲ ዕምባባ ብዛዕባ ሓይሊ ህይወት ይዛረብ። ድሕሪኡ ኣብ ጽድያ ዕምባባ ኣሎ፣ እሞ ክብሪ ኣምላኽ ኣብቲ ጽቡቕ ዕምባባ ይበርህ። ዕምባባ ርኢኹም እንተኾይንኩም፣ ውበት ናይቲ ክብሪ ኣምላኽ ኣብ ፍጥረት ዝርአ ትፈልጡ። ግን ኣብኡ ኣብ ሰማያት ንርኢ፣ እቲ ብርሃን ካብ ጸልማት ክበርህ ዝኣዘዘ ኣምላኽ ኣብ ልብና ኣብርሀ ምእንቲ ብርሃን ፍልጠት ክብሪ ኣምላኽ ኣብ ገጽ የሱስ ክርስቶስ ክህብ። እቲ ዕምባባ ክብሪ ኣምላኽ ብምሉኡ ዝግለጽሉ ቦታ ክትፈልጡ ትደልዩዶ? ኣብ ክብሪ ትርእዩ እሞ ገጹ ትርእዩ። እዚ ኣብ ካልኣይ ቆሮንቶስ 4 ኣሎ። ኣብ ካልኣይ ቆሮንቶስ 3፣ ሙሴ፣ ትዝክርዎ፣ ንሱ እውን ክብሪ ነበሮ፣ ግን ንሱ ዝጠፍእ ክብሪ ነበረ፣ ካብ ሕጊ ዝመጸ ክብሪ ዘድሕን ኣይከኣለን። ግን ኣብ ገጽ የሱስ ክብሪ ኣሎና፣ ድሕነት ድማ ኣብኡ ኣሎ። ንሕና ድማ ብዘይተሸፈነ ገጽ ነቲ ክብሪ ክንርኢ ንኽእል እሞ ካብ ክብሪ ናብ ክብሪ ናብቲ ሓደ ምስሊ ንቕየር። ሃሌሉያ! ንሱ መድሓኒና እዩ። ድሕሪኡ ፍረ ኣሎ። ከምቲ ዝፈልጥዎ፣ ኣብ ራእይ ምዕራፍ 5፣ ኣንበሳን ገንሸልን ኣሎ። ንሱ እቲ ሓደ ሰብ እዩ፣ ንሱ እግዚአብሔር የሱስ እዩ። ግን ብኸመይ ባህሪ እዩ ንመጽሓፍ ካብ የማናይ ኢድ እቲ ኣብ ዝፋን ዝነበረ ክቕበል ዝኸደ? ከም ገንሸል፣ ከም እቲ ዝግዛእን ትሑትን ኩሉ ግዜ ንፍቓድ ኣምላኽ ብፍጹም ዝተገዝአ። ንሱ እቲ ሓደ ብቑዕን እቲ ሓደ ዝኽእልን እቲ ሓደ ዝእመን ዝኽእልን እዩ፣ ንሱ ድማ ምኽሪ ኣምላኽን ፍቓድ ኣምላኽን ብዛዕባ እዛ ፕላኔትን ብዛዕባ ዘለኣለምን፣ ትልሚ ኣምላኽ ንዘለኣለም ክፈጽም ዝኽእል። ሃሌሉያ! ስለዚ ካብኡ ዝመጽእ ፍረ ኣሎ፣ እቲ ጽቡቕ ባህሪ ትሕትና። ኩሉ ፍጥረት እኳ እንተመስገኖ፣ ንሱ ሕጂ እውን እቲ ትሑት እዩ። ንሱ የሱስ ክርስቶስ እዩ፣ ትማሊ፣ ሎሚ፣ ንዘለኣለም እውን ሓደ እዩ። ኣሜን። ሃሌሉያ!
ፍቕዲ 9፡ “ሙሴ ድማ ኩሎም ኣባብቲ ካብ ቅድሚ እግዚአብሔር ናብ ደቂ እስራኤል ኣውጸአ፣ ንሳቶም ድማ ረኣዩ፣ ኩሉ ሰብ ድማ በትሩ ወሰደ። እግዚአብሔር ድማ ንሙሴ በሎ፣ በትሪ ኣሮን እንደገና ኣብ ቅድሚ ምስክርነት ኣምጽኣ፣ ንዓለወኛታት ምልክት ክትከውን ተሓልያ፣ ንስኻ ድማ ምጕርምራሞም ካባይ ብምሉኡ ከተወግድ ኢኻ፣ ምእንቲ ከይመውቱ።” ስለዚ እዚ፣ እዚ በትሪ ናይ እዚ በትሪ፣ ህይወት ዘይብሉ በትሪ፣ ህይወት እንደገና ዝተዋህቦ፣ ትንሳኤ ህይወት ክርስቶስ፣ ሕጂ ዕምባባታት ኣብ ልዕሊኡ ኣለዉ፣ ዕምባባታት ኣብ ልዕሊኡ ኣለዉ፣ እሞ ለውዝ ኣብ ልዕሊኡ ኣለዉ፣ ፍረ። ሕጂ ኣብ ቅድሚ እግዚአብሔር ከም መዘከርታ ክቕመጥ ነበረ።
ሕጂ ሓደ ነገር ክትርእዩ እደሊ፣ እዚ ኣብ ምዕራፍ 20፣ ምዕራፍ 20 ናይ ዘሁልቍስ ክንደይ ጽቡቕ እዩ። ኣነ ድማ ኣብ ፍቕዲ 7 ክጅምር እየ፣ ዘሁልቍስ 20፣ ፍቕዲ 7፡ “እግዚአብሔር ድማ ንሙሴ ተዛረቦ፣ በለ፣ ነቲ በትሪ ውሰድ፣ ነቲ በትሪ ውሰድ፣ ንስኻን ኣሮን ኣሓኻን ድማ ንጉባኤ ብሓደ ኣኪብኩም፣ ንኸውሒ ተዛረብዎ።” እቲ ኩሉ ነገር ዝነበረ ማይ ይደልዩ ነበሩ፣ እሞ ኣብ በረኻ ኣለዉ። ሕጂ እዚ ኣብ ወጻኢ ዘሎ ፈተና እዩ። ማይ ይደልዩ ነበሩ፣ ካልእ ከውሒ፣ ማለት፣ ይቕረታ፣ ማይ ይደልዩ ነበሩ። ስለዚ ኣምላኽ ንኣሮንን ሙሴን “ንኸውሒ ኣብ ቅድሚ ዓይኖም ተዛረብዎ፣ እሞ ማይ ክህብ እዩ፣ ንስኻ ድማ ማይ ካብ ከውሒ ከተውጽኣሎም ኢኻ፣ ስለዚ ንጉባኤን ንእንስሳታቶምን ክትሰቲ ኢኻ።” ሕጂ እዚ ስምዑ፣ ፍቕዲ 9፡ “ሙሴ ድማ ነቲ በትሪ ካብ ቅድሚ እግዚአብሔር ወሰደ፣ ከምቲ ዝኣዘዞ።” እንሆ፣ እዚ በትሪ ኣሮን እዩ ዝዓምበበ። እዚ እቲ ህይወት ዘይብሉ በትሪ እዩ ብትንሳኤ ህይወት ዕምባባታት ዘውጸአ፣ እቲ ዝሓየለ ሓይሊ ህይወት፣ እቲ ክብሪ ኣምላኽ ኣብ ሰብነት እግዚአብሔር የሱስ ዘርእይ ዕምባባ ዝነበሮ፣ እሞ ፍረ ኣብቲ ዘደንቕ ጽቡቕ ባህሪ ትሕትና ዘለዎ፣ ንሱ ድማ ንእሙን ክቆጻጸርን መንግስቲ ኣምላኽ ክፈጽምን፣ መንግስቲ ኣምላኽ ናብዛ ዓለም ክመጽእ ዝፈቕደሉ። እዚ ስምዑ፡ “ሙሴን ኣሮንን ድማ ንጉባኤ ኣብ ቅድሚ እቲ ከውሒ ኣከብዎ፣ ንሱ ድማ በሎም፣ ሕጂ ስምዑ፣ ኣቱም ዓለወኛታት፣ ማይ ካብ ከውሒ ከምጽኣልኩም ኣሎናዶ?” ሙሴ ድማ ኢዱ ብበትሩ ኣልዓለ፣ ንኸውሒ ክልተ ግዜ ወቕዖ፣ እሞ ማይ ብብዝሒ ወጸ፣ ጉባኤ ድማ ሰተየ፣ እንስሳታቶም እውን። “እግዚአብሔር ድማ ንሙሴን ኣሮንን ተዛረቦም፣ ምኽንያቱ ኣይኣመንኩምንኒ፣ ኣብ ቅድሚ ዓይኒ ደቂ እስራኤል ክትቀድሱኒ፣” እሞ ይቕጽል። እንሆ፣ ሙሴ ንኸውሒ ቅድሚ ሕጂ ኣብ ዘጸኣት 17፣ ከም ዝኣምን፣ ወቒዕዎ ነበረ፣ እዚ ድማ ክርስቶስ ከውሒ ምዃኑ ይዛረብ፣ እዚ ድማ ብዛዕባ ፍርዲ ኣምላኽ ይዛረብ። እዚ በትሪ ሙሴ ነበረ፣ በትሪ ፍርዲ፣ እቲ ንማያት ኒል ዝወቕዐ እሞ ናብ ደም ዝቐየረ፣ እሞ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ዘልዓሎ እሞ ቀይሕ ባሕሪ ዝተመቕለ። ስለዚ እቲ ከውሒ ብዛዕባ፣ ይቕረታ፣ እቲ በትሪን እቲ ንኸውሒ ብበትሪ ምውቃዕን ብዛዕባ ስቓይ ክርስቶስ ይዛረብ። ንሱ ሓንሳብ ሞተ፣ ሓንሳብ፣ ኣዕሩኽተይ። ስቓዩ ተወዲኡ። ዝገበሮ፣ ኣብ መስቀል ብፍጹም ገበሮ። ትንሳኤኡ ናይቲ ዝገበሮ ፍጹምነት ምእዋጅ እዩ፣ ምኽንያቱ ብመሰረት ናይቲ ዝወደኦ ስራሕ፣ ካብ ምዉታት ተንሲኡ፣ ኣምላኽ ክርስቶስ ዝገበሮ ፍጹምን ብምሉኡ ዝተወደአን ምዃኑ ኣወጀ። ከምኡ እዩ ኣምላኽ “ኣሜን” ዝበለ፣ ክርስቶስ “ተወዲኡ” ምስ በለ፣ ኣምላኽ ድማ “ኣሜን፣ ተወዲኡ። ዝገበርካዮ፣ ብፍጹም ገበርካዮ” በለ። እግዚአብሔር ይኽበር። ስለዚ ሙሴ ንኸውሒ ሓንሳብ ወቒዕዎ ነበረ፣ ፍርዲ ኣምላኽ ኣብ ልዕሊ ክርስቶስ የስእል፣ እሞ ማይ ወጸ፣ እቲ ማይ ህይወት። ሕጂ ኣብዚ፣ ስምዑ፣ ኣብዚ ክርስቶስ ብኽብሪ ተንሲኡ፣ እዚ ሊቀ ካህን ብመሰረት ስርዓት መልከጼዴቅ፣ ንሱ ኩሉ ግዜ ምእንታና ክምልስ ህያው እዩ፣ ንሱ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ምእንታና ዝቐርብ። እዚ ካህን፣ እዚ ምእንታኻን ምእንታይን ዘሎ፣ ብስም የሱስ እንተተዛሪብና ጥራይ፣ በረኸት ኣምላኽ ብክርስቶስ ብነጻ ይወሃበና። ኩሉ ተስፋታት ኣምላኽ ኣብኡ እወን ኣሜንን እዩ። ሎሚ ኣብ ዝኾነ ቦታ ትኹን፣ ሎሚ ዝኾነ ነገር ትሓልፍ፣ ብስም የሱስ ናብ ኣምላኽ ቅረብ እሞ ተዛረብ። ክትፈርህ ኣየድልየካን እዩ፣ እቲ ስራሕ ተወዲኡ። ጥራይ ተዛረብ፣ ተዛረብ እሞ ሕተቶ፣ ብክርስቶስ ምእንቲ ሓጢኣትካ ዝገበሮ ብምእማን። እዚ ዓቢ ሊቀ ካህን፣ እዚ ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ዘቕረበና፣ እዚ ንሱ ጥራይ ዘይኮነስ እቲ ለውዝ፣ ፍረ ለውዝ እንረኽበሉ፣ ግን እቲ ናብ ሞት እውን ዝኸደ ምእንቲ ህይወት ክህልወና፣ “ሓንቲ ፍረ ስርናይ እንተዘይሞተት፣ በይና ትተርፍ፣ ግን እንተሞተት፣ ብዙሕ ፍረ ተፍሪ።” ሎሚ ምእመን እንተኾይንካ፣ ብምኽንያት ክርስቶስ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ዝገበሮ እዩ። እግዚአብሔር ይኽበር። ሃሌሉያ! ምኽንያቱ ንሱ ህያው እዩ፣ ንሕና እውን ህያዋን ክንከውን ኢና።
ሕጂ ብምዝዛም፣ ናብ ሓደ ካልእ ጽሑፍ ኣብ መጽሓፍ ዘጸኣት ክምለስ እፈቱ። እዚ እንደገና እቲ ለውዝ እንርእየሉ እዩ። እሺ፣ እቲ ናይ መጀመርታ ኦም ኣብ ጽድያ ዝዕምብብን ፍረ ዝህብን። ዕምባባታት ብክረምቲ ኣብቲ ከቢድ እዋን ይሓልፉ። እዚ ብዛዕባ ሞት እግዚአብሔር የሱስ ይዛረብ። ድሕሪኡ ኣብ ጽድያ፣ ሎሚ እንዝክሮ ዘለና፣ ትንሳኤ ክርስቶስ፣ እቲ ኣብኡ ኩሉ ግዜ ዝነበረ ህይወት ይበርህ፣ ሃሌሉያ፣ እሞ ናብ ዕምባባ፣ ክብሪ ኣምላኽን ዘለኣለማዊ ፍረን ንኽብሪ ኣምላኽ እውን የርእይ። ስለዚ እዚ ኣብ ምዕራፍ 25 ናይ ዘጸኣት ኣሎ። መግለጺ ታቦት ኪዳንን ሰንጠቕቲ እንጌራን ክስራሕ ዝነበሮ ኣሎና። ኣይተሰርሐን፣ ግን እዚ መምርሒ ኣምላኽ ንሙሴ ብዛዕባ እቲ ክስራሕ ዝደለዮን ማሕደር ብኸመይ ክስራሕ ከም ዝነበሮን እዩ። እዚ ድማ ንሓያሎ ምዕራፋት ይቕጽል። ግን ነቲ መብራህቲ ዝተባህለ ክንርኢ ኢና። ኣብ ፍቕዲ 31፡ “ንስኻ ድማ ክትገብር ኢኻ፣ እዚ ዘጸኣት 25፡31 እዩ፣ ንስኻ ድማ መብራህቲ ካብ ንጹህ ወርቂ ክትገብር ኢኻ። ብዝተወቕዐ ስራሕ እቲ መብራህቲ ክስራሕ እዩ። ዘንጊኡን ጨንፈሩን፣ ጽዋኡን፣ ዕምባባታቱን ወይስ ዕምባባታቱን፣ እሞ ዕምባባታቱን ካብኡ ክኸውን እዩ። ሽዱሽተ ጨንፈራት ካብ ወገናትኡ ክወጹ እዮም፣ ሰለስተ ጨንፈራት ናይቲ መብራህቲ ኣብ ሓደ ወገን፣ እሞ ሰለስተ ጨንፈራት ናይቲ መብራህቲ ኣብቲ ካልእ ወገን። ሰለስተ ጽዋኣት ወይስ ኩባያታት ከም ለውዝ ዝተሰርሑ ብዕምባባን ዕምባባን ኣብ ሓንቲ ጨንፈር፣ እሞ ሰለስተ ጽዋኣት ከም ለውዝ ኣብቲ ካልእ ጨንፈር ብዕምባባ ወይስ ዕምባባን ዕምባባን፣ ከምኡ ድማ ኣብተን ሽዱሽተ ጨንፈራት ካብቲ መብራህቲ ዝወጻ።” ድሕሪኡ ይቕጽል። ግን ናብ ፍቕዲ 37 ክወርድ እደሊ፡ “ንስኻ ድማ ሸውዓተ መብራህቲኡ ክትገብር ኢኻ፣ ንሳቶም ድማ መብራህቲኡ ከብርሁ እዮም ምእንቲ ብርሃን ኣብ ልዕሊኡ ክህቡ፣ ወይስ ኣብ ቅድሚኡ ክበርህ።” እቲ ወርቃዊ መብራህቲ ዝነበረ፣ እዚ ብዘደንቕ ጽቡቕ ዝተሰርሐ መብራህቲ ካብ ንጹህ ወርቂ እዩ። ብዛዕባ መለኮት፣ ጽድቂ ኣምላኽ፣ ኣብ ሰብነት፣ ኣብ ሰብነት እግዚአብሔር የሱስ ጥራይ ዝርከብ ይዛረብ። ሕጂ እውን ነዞም ጨንፈራት ንርእዮም፣ ሰለስተ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ወገን፣ ድሕሪኡ ሓደ ለውዝ ኣብ ልዕሊኡ፣ ሓደ ጽዋእ ኣብ ልዕሊኡ፣ እሞ ንሳቶም፣ ኣብኡ ዝነበሩ ምእንቲ ብዘይቲ ክመልኡ። ስለዚ ብመሰረቱ ኦም ዘይቲ ወይስ ኦም ለውዝ እዩ፣ እቲ ዕምባባ ድሕሪኡ እቲ ዕምባባ ድሕሪኡ እቲ ጽዋእ እቲ ለውዝ ዝነበረ። ከምቲ ዝፈልጥዎ፣ ኣምላኽ እንደገና ብዛዕባ ትንሳኤ ህይወት ብክርስቶስ ይዛረብ። እሞ እዚ ንፈልጥ ኢና ምኽንያቱ ብርሃን ናይቲ መብራህቲ ኣበይ እዩ ዝበርህ? ኣብ ውሽጢ ቅዱስ ቦታ ወጻኢ ብርሃን ኣይነበረን። መብራህቲ ኣብ ጸጋም ምስ ኣቶኻ፣ ሰንጠቕቲ እንጌራ ኣብ የማን፣ እሞ መሰውኢ ዕጣን ኣብ ቅድሚት፣ ድሕሪኡ ድማ እቲ መጋረጃ። ኣብኡ ስጋዊ ብርሃን ኣይነበረን። እቲ ብርሃን እንታይ ነበረ? እቲ ብርሃን ካብቲ መብራህቲ ነበረ። እዚ እንታይ ይውክል? ንሰማይ ይውክል እዩ። ኣብ ሰማይ ጸሓይን ወርሕን የለን። ገንሸል ብርሃን ሰማይ እዩ። ንሱ ብርሃን መቕደስ እዩ። ንሱ ዘለኣለማዊ ብርሃን ሰማይ እዩ። ኣብ ሰማይ ጸሓይ ኣይክህሉን እዩ፣ ክርስቶስ ብርሃን ክኸውን እዩ። ሃሌሉያ! እዚ ክንደይ ዘደንቕ እዩ። እሞ ከምቲ ዝፈልጥዎ፣ ኩሉ ንግሆን ኩሉ ምሸትን፣ ኣሮን ኣትዩ ዘይቲ ይውስኽ ነበረ እሞ ነቲ መብራህቲ የጽርዮ ነበረ። እሞ ምስ ገበረ፣ እዚ ዘደንቕ እዩ፣ ዕጣን ኣምጺኡ ኣብቲ ወርቃዊ መሰውኢ ዕጣን ኣንበሮ። እሞ እቲ ሓዊ ናይቲ ዕጣን ካበይ ከም ዝመጸ ትፈልጡዶ? ካብቲ መሰውኢ ምድሓር ኣብ ወጻኢ መጸ፣ ብዛዕባ ሞት ክርስቶስ ይዛረብ፣ እቲ ሓዊ ዝኾነ ቅድስናን ፍርዲ ኣምላኽን ነቲ መስዋእቲ ኣብ ልዕሊ ክርስቶስ ዝመጸ ዝበልዐ፣ እሞ ኣምላኽ ብእኡ ተኸብረ። ስለዚ እቶም ፍሕሶታት ከም ነበልባል ንመኣዛ ናይቲ ዕጣን ይኣትዉ። እሞ እቲ ዕጣን ብዛዕባ ፍጹምነት እግዚአብሔር የሱስ ብሰብነቱ ይዛረብ። ስለዚ ኩሉ ግዜ ኣሮን ንመብራህቲ ንግሆ እሞ ምሸት ከጽሪ ኣትዩ፣ ዕጣን የብርህ ነበረ። ኣብዚ እንርእዮ ክንደይ ዘደንቕ ነገር እዩ፣ ብምሉኡ ዘደንቕ። እቲ ዝተንስአ ክርስቶስ ብመንፈስ ቅዱስ ብርሃን ይህብ፣ ንሱ ድማ ንእኡ ከኽብር ዝመጸ፣ ንሰብነት ክርስቶስ ጽቡቕ ዝህብ፣ እቲ ዘይቲ ኣብኡ። ንሱ ንመቕደስ የብርህ፣ ንሰማይ የብርህ። ኣብዚ ድማ ምስጋና ኣምላኽ ናብኡ ይኸይድ እሞ መሰውኢ ዕጣን። ድሕሪኡ ኣብ የማናይ ወገን፣ ሰንጠቕቲ እንጌራ እቲ ዓሰርተ ክልተ እንጌራ ንእስራኤልን ሓድነት ኣምላኽ ምሳኦምን የስእል፣ ንዓና ድማ፣ ሓድነትና ምስ ኣምላኽ ኣቦን ወዱ የሱስ ክርስቶስን። ሃሌሉያ! እዚ ክንደይ ዘደንቕ እዩ፣ ክንደይ ግሩም እዩ ኣምላኽ ነቲ ብፍጥረት ዝኣዘዞ ክመርጽ፣ ኦም ለውዝ ምስ ፈጠረ፣ ንሱ ስእሊ ትንሳኤ እግዚአብሔር የሱስ ክርስቶስ ክኸውን ምእንቲ። እቲ መቓብር ክሕዞ ዘይከኣለን ሞት ክሕዞ ዘይከኣለን። እቲ ኣብ ሳልሰይቲ መዓልቲ እንደገና ዝተንስአ፣ ኣይራብዓይ፣ ኣይሓምሰይ፣ ኣይፋሉን፣ ኣብተን ሰለስተ መዓልቲ ክሕዞ ኣይከኣለን። ኣቦ፣ ወዲ፣ መንፈስ ቅዱስ፣ ቁጽሪ ኣምላኽ። ኣምላኽ ብክርስቶስ ዝገበሮ ረኸበ። ካብ መቓብር ተንሲኡ፣ ናብ ክብሪ ደየበ፣ ኣብዚ እዋን እዚ ድማ ኣሎና፣ ንስኻን ኣነን ኣሎና፣ ምእመን እንተኾይንካ፣ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ዘሎ፣ መላኺ፣ ካህን ምእንታኻ፣ ምእንታይ። ክንደይ ዘደንቕ፣ ክንደይ ዘደንቕ። ኣብ ልዕሊኡ ድገፍ። ንሱ እቲ እትድገፎ በትሪ እዩ። ንሱ እሙን እዩ። ከቶ ኣየሕዝነካን እዩ። ኣብ መስቀል ቀራንዮ ዝገበሮ እመን። ኣምላኽ ብትንሳኤኡ ክርስቶስ ዝገበሮ ኣምላኽ ከም ዝተቐበሎ ኣዊጁ። ሎሚ፣ ክርስቶስ ከቶ እንተዘይተቐቢልካዮ፣ ህያብ ኣምላኽ፣ ድሕነት ኣምላኽ ብሰብነት እግዚአብሔር የሱስ ኣይትቕበልንዶ? ንሱ ፍጹም ድሕነት እዩ። ኣሜን።
እሞ ምናልባት ክንጽሊ ንኽእል ኢና። ኣቦ፣ ብስም የሱስ፣ ኣብ ቅድሜኻ ንመጽእ እሞ ሎሚ ነመስግነካ። ህዝብኻ ብሓደ ተኣኪቦም ንእግዚአብሔር የሱስ ብምብራስ እንጌራ ክዝክሩ እንተዝከኣል ምደለና። ግን ብጽሑፋት ዘኪርናኻ ኣሎና፣ እግዚአብሔር፣ እሞ ነመስግነካ። ንርእስኻ ከምኡ ኣብ መግለጺ ኣምላኽ ናይቲ ለውዝ ክትርኢ ክንደይ ጽቡቕ እዩ፣ ነዚ ዕምባባ፣ ነዚ ሓድሽነትን ሓይልን ህይወት ብኣኻ ክንርኢ፣ ብኣኻ ነዚ ክብሪ ናብ ኣምላኽ ዝተዋህበ ብዕምባባ ክንርኢ፣ ድሕሪኡ እቲ ለውዝ ባዕሉ፣ እቲ ፍረ ኣምላኽ ብኣኻ ጥራይ ክህልዎ ዝኽእል። ሕጂ እውን፣ እግዚአብሔር፣ ንኣኻ ከም እግዚአብሔርን መድሓኒን ክንቕበለካ ከለና፣ ብኣኻ ተቐቢልና ኣሎና። ሎሚ ንግሆ ነመስግነካ፣ እግዚአብሔር፣ ኣብ መስቀል ዝገበርካዮ፣ ኣብ ቦታና ምስ ተሰቐልካ። መን እዩ፣ መን እዩ ቁጥዓ ኣምላኽ ኣብ ልዕሊ እግዚአብሔር ዝመጸ ክሓስብ ዝኽእል፣ ንስኻ ድማ ተቐቢልካዮ ምእንቲ ኣብ ልዕለይን ኣብ ልዕሊ ኩሉናን ከቶ ከይመጽእ። ስለዚ ሎሚ ንግሆ ነመስግነካ፣ ክቡር እግዚአብሔር። እንደገና ድማ እግዚአብሔር ተንሲኡ ምዃኑ ንዝክር።
