እቲ ኣብዚ ተጠቒሱ ዘሎ ኣገልጋሊ መሲሕ እዩ፤ ብዛዕባ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ዝምልከት ትንቢት እዩ። ብሓቂ እቲ ምሉእ ናይ ኢሳይያስ 52:13–15 ክፍሊ ንዓብዪ ትንቢት መሲሕ ናይ ኢሳይያስ 53 መእተዊ ወይ መቕድም እዩ፣ ነቲ ዝሳቐ ዘሎ ኣገልጋሊ የሆዋ የቕርብ። እዚ ካብ ኣርባዕተ «መዝሙራት ኣገልጋሊ» ኣብ ኢሳይያስ (42:1–4፤ 49:1–7፤ 50:4–7፤ 52:13–53:12) እቲ ራብዓይ እዩ። ከመይ ዝበለ መዝሙር ድማ እዩ!
እዚ ኣገልጋሊ እዚ፡ ኣብ ምድሪ ከሎ፡ «ብጥበብ» ወይ «ብጥንቃቐ» ክሰርሕ እዩ። ኣብ ወንጌላት ንዕኡ ብዘይርክሰት፡ ኩሉ ስጉምቱን ኩሉ ቃሉን ብመለኮታዊ ጥበብ ተመሊኡ፡ ኣብ ምድረ በዳ እዛ እኩይ ዓለም እዚኣ ክመላለስ ንርእዮ። ከምዚ ዝበለ ህይወት ምምርማር ክንደይ ዘደንቕ እዩ!
እቲ ቀንዲ ክፍሊ ናይቲ ትንቢት (53:1–12) ብስቓዩ ይጅምር። ንሱ «ሰብ ሓዘን» ነበረ፡ ሓጢኣት ዝጸውር ድማ ክኸውን እዩ። ብትንሳኤኡን ምስቶም ዘጽደቖም ሰባት ናይ ዓወቱ ምምቕቓልን ይዛዘም። ግን እቲ መቕድም (52:13–15) ብኣንጻሩ እዩ። ብልዕልና ክርስቶስ ይጅምር፦ «ልዕልን ልዕልን ክኸውን እዩ»፤ ብድሕሪኡ ድማ ስቓዩ፦ «ምርኣዩ ካብ ሰብ፡ ቅርጹ ኸኣ ካብ ደቂ ሰብ ኣዝዩ ተበላሽዩ ነበረ» (ፍ. 14)። ብሩኽ መድሓኒ!
ዓወት መሲሕ ካብ መጀመርታ ዝተረጋገጸ እዩ፤ እቲ ትንቢት ኣብ መወዳእታ ይጅምር፡ «ልዕልን ልዕልን ክኸውን እዩ፡ ክዓብን ድማ እዩ።» እቲ መጻኢ ግዜ ተጠቒሙ ኣሎ—ትንቢት እዩ—ግን ብዛዕባ ዓወቱ ምንም ጥርጥር የለን። ኣብ ምሸት ምእሳሩ ንኣቦ፡ «እቲ ዝሃብካኒ ዕዮ ወዲአዮ ኣሎኹ» (ዮሃንስ 17:4 nkjv) ክብል ከኣለ። ሕጂ ኣብ የማን «ዓብዪ ልዕልና» (እብራውያን 1:3 jnd) ንርእዮ ኣሎና። ካብኡ ዝዓቢ ቦታ የለን! እንተ ዝነብር፡ ኣብኡ ምሃለ።
