መዝሙር 477። ዝተንስአ ክርስቶስ።
ክርስቶስ፣ ነፍስና ተምልኸካ። ንስኻ ንጸጥታ መቓብር ሓዲግካዮ። ሞትን ጽልእን ክልቲኦም ቅድሜኻ ይርዕዱ። ንስኻ ንምድሓን ሕጂ ብርቱዕ ኢኻ። ክብሪ፣ ክብሪ፣ ነምልኸካ። ማዕበል ውግእ ዓዋቲ፣ ሕጂ ኣብ ዝፋን ኣቦ ኣብ ላዕሊ ተቐሚጥና ኣለና። ኣምላኽ ነቲ ክመውት ዝመጸ ሰብኣይ ልዑል ቦታ ሂብዎ። ኩሉ ተፈጺሙ። ሲኦል ተሳዒሩ። ክብሪ፣ ክብሪ፣ ጐይታ ንብል። ኩሉ ተፈጺሙ። ሲኦል ተሳዒሩ። ክብሪ ጐይታ ንብል። ዝተንስአ መድሓኒ ንዘለኣለም ዘይተነግረካ ኢዩ። ብጸጋኻ እናተሓጐስና። ሕጂ ነቲ ባህ ዘብል ዓወትካ ንካፈል። ዝተንስአ መድሓኒ ሕጂ ንዘለኣለም ኣብ ግርማ እግርኻ ንሰግድ። ኩሉ ተፈጺሙ፣ ሲኦል ተሳዒሩ። ክብሪ ብርሃን ንብል። ክብሪ ጐይታ ንብል። ክብሪ ጐይታ ንብል። ኣሜን።
ብሓቂ ተንሲኡ። ድሓን ምሽት። ሓጎስ ፋሲካ። ወይ ከምቲ ክርስትያናት ዝብልዎ፣ ጐይታ ተንሲኡ። ብሓቂ ተንሲኡ። ሃሌሉያ።
ንጸሊ። ኣምላኽና፣ ንወድኻ ንጐይታ የሱስ ብጣዕሚ ነመስግነካ። ንህይወቱን ንሞቱን ክንርኢ ከለና ከነኽብሮ ንልምን። ህያው መድሓኒ ስለዝኾነካ ነመስግነካ። ሎሚ ክንእምኖ ንኽእል። ሓደ እኳ ንጐይታ እንተዘይተቐቢሉ፣ ኣብ ቃልካ እዚ ግዜ እዚ ከምዘሎና ገይሩ ይግበሮ። ብስም የሱስ ንልምን። ኣሜን።
ቀዳማይ ህይወት የሱስ
ንህይወት ጐይታ የሱስ ክርኢ እፈቱ። መጽሓፍ ቅዱስ ድማ ቅድሚ 30 ዓመቱ ንህይወቱ ንእሽቶ መስኮታት ይህበና። እቲ ቐዳማይ ካብ ልደቱ ክሳዕ 12 ዓመቱ እዩ። እዚ ሉቃስ 2:40 እዩ። ጥራይ ከንብቦ እየ። “እቲ ህጻን ድማ ዓበየ፣ ብመንፈስ ድማ በርትዐ፣ ብጥበብ ድማ መልአ፣ ጸጋ ኣምላኽ ድማ ኣብኡ ነበረ።” ነተን 12 ዓመታት ንህይወት ጐይታ የሱስ ክንርኢ ዘለና እንታይ ዝበለ ንእሽቶ መስኮት እዩ። እዚ ጥራይ እዩ ዘሎና። ስለዚ ነዚ ዝውስኽ ዝኾነ ነገር ኣይትእመን።
ግን እንማሃሮ ነገር እንተሎ፣ ከምቲ ዝኾነ ህጻን ዝዓቢ ብስጋ ዓበየ። ግን ብመንፈስ በርትዐን ብጥበብ መልአን። እዚ ዓቢ ምስጢር እዩ። ዮሃንስ 1:10 ከምዚ ይብል፣ “ኣብ ዓለም ነበረ። ዓለም ብእኡ ተገብረ። ዓለም ግን ኣይፈለጦን።” ስምዑኒ፣ ኣዕሩኽተይ፣ ንሱ ኣምላኽ እዩ፣ ንሱ ሰብ እዩ። ሕጂ፣ ሕጂ፣ ነዚ ዓቢ ምስጢር እግዚኣብሔር መን ክርድኦ ይኽእል? ኣምላኽ ብስጋ ተገሊጹ። እቲ ባህሪ ኣምላኽን ባህሪ ሰብን ብዘይ ሓጢኣት ኣብዚ ሰብ፣ ወዲ ኣምላኽ፣ ጐይታ የሱስ ተዋሲኦም። ጸጋ ኣምላኽ ድማ ኣብኡ ነበረ ይብል። እዚ ክንደይ ዘደንቕ እዩ? ብርግጽ ድማ ጸጋ ኣምላኽ ኣብኡ ነበረ፣ ምኽንያቱ ንሱ ፍጹም ነበረ።
ሕጂ ከምቲ ብዛዕባ ምስጢር ሰብነቱ እትፈልጥዎ፣ ንሱ መን ምዃኑ ይፈልጥ ነበረ። ድሕሪኡ ድማ ኣብዚ ምዕራፍ እዚ፣ ኣብ ኢየሩሳሌም ምስ ወለዱ ኣብ ፋሲካ ነበረ፣ ብዘይካኡ ድማ ገዲፎምዎ ከዱ፣ ድሕሪ ሰለስተ መዓልቲ ምስ ረኸብዎ። ሉቃስ 2:49 ከምዚ ይብል፣ “ስለምንታይ ደኣ ደለኹምኒ? ኣይትፈልጡንዶ? ኣነ ግብሪ ኣቦይ ክገብር ይግባኣኒ።” ትርእዩ፣ ንሱ ካብ መጀመሪያ ይፈልጥ ነበረ። እዚ ምስትውዓል እዚ ንሱ ህጻን ከሎ ከመይ ከምዝመጸ ክንርድኦ ኣይንኽእልን፣ ግን እዚ ምዕባለ እዚ ተፈጺሙ፣ ግን ንሱ መን ምዃኑ ይፈልጥ ነበረ። ዮሴፍ፣ ኣቦኡ ብሕጊ፣ ኣቦኡ ከምዘይነበረ ይፈልጥ ነበረ። ግብሪ ኣቦኡ ድማ ክገብር ይግባኣኒ። ካብ ሰማይ ከምዝመጸ ይፈልጥ ነበረ። ሃሌሉያ።
ድሕሪኡ ድማ ኣብ ቁጽሪ 51 ዘደንቕ ነገር ነንብብ። “ምስኦም ምስ ወለዱ ወረደ። ናብ ናዝሬት መጸ፣ ንሳቶም ድማ ተገዝአ።” ሕጂ ስምዑ፣ ጐይታ፣ ንሱ ኣምላኽ እዩ። ንሱ ንሓደ እኳ ተገዚኡ ኣይፈልጥን፣ ግን ንወለዱ ተገዚኡ። ኣብ ዕብራውያን ምዕራፍ ሓሙሽተ፣ ቁጽሪ 8 ይመስለኒ፣ ከምዚ ይብል፣ “ብዝተሰቀዮ ነገራት ምእዛዝ ተማህረ።” ትርእዩ፣ ምስ ጐይታ የሱስ፣ ምእዛዝ ኩሉ ግዜ ዋጋ ነበሮ፣ ምኽንያቱ ህይወቱ ናብ መስቀል ይመርሕ ነበረ። ግን ምእዛዝ ተማህረ። እዚ ዓቢ ምስጢር እዩ። ኣምላኽ ንሓደ እኳ ተገዚኡ ኣይፈልጥን፣ ቅድሚ ሕጂ ተገዚኡ ኣይፈልጥን፣ ክሳዕ እዚ ግዜ እዚ። ስለዚ፣ ንሱ ንወለዱ ተገዚኡ ከምዝነበረ ንመጀመሪያ ግዜ ክነንብብ ከለና፣ እዚ ብጣዕሚ ዘደንቕ ነገር እዩ። ኣሜን።
ስለዚ ኣብ ቁጽሪ 52 ከምዚ ይብል፣ እዚ ድማ ካብ 12 ዓመቱ ክሳዕ 30 ዓመቱ ዝምልከት ቃል እዩ። እዚ ሓንቲ ቁጽሪ እንታይ ዝበለ ንእሽቶ መስኮት እዩ። “የሱስ ድማ ብጥበብን ብዕድመን ብጸጋ ኣምላኽን ሰብን ዓበየ።” ብርግጽ ድማ ብጥበብ ይዓቢ ነበረ፣ እቲ ዝማሃሮ ነገራት ይምዕብል ነበረ። ቅኑዕ? ንመጽሓፍ ቅዱስ ይሰምዕ ነበረ። ኣብ ኢየሩሳሌም ንካህናት ብዛዕባ መጽሓፍ ቅዱስ ክዛረቡ ከለዉ ይሰምዖም ነይሩ፣ ንሳቶም ድማ ሕቶታት ይሓትቶም ነበረ። ስለዚ ይማሃር ነበረ፣ ኩሉ ግዜ ሓቂ ኣምላኽ ይማሃር ነበረ። ስምዑኒ፣ ኣዕሩኽተይ፣ ንዓና ፍሉይ እዩ፣ ግን ሕጂ እውን ሓቂ ኣምላኽ ክንማሃር ኣሎና፣ ነዚ ንምግባር ድማ ንርእስና ክንውፍር ኣሎና።
ጥምቀት የሱስን መለኮታዊ ምትእምማንን
ድሕሪኡ ድማ ሓደ ኣዝዩ ኣገዳሲ ጽሑፍ ክጠቅስ እፈቱ፣ እዚ ድማ ንኹሉ ህይወቱ ካብ ልደቱ ክሳዕ 30 ዓመቱ ዝሽፍን እዩ። እዚ ሉቃስ 3:22 እዩ። እዚ ኣብ ጥምቀቱ እዩ፣ ዮሃንስ መጥምቕ ብማይ ክጥምቖ ከሎ። ንሱ ንርእሱ ምስቶም ሓጥኣን፣ እቶም ካብ ሓጢኣቶም ዝንስሑ ሓጥኣን ኣይሁድ የለሊ ነበረ፣ ንሱ ንርእሱ ናብ መስቀል ንምኻድ ንሞት ንሳቶም ይውፍር ነበረ። ስለዚ ኣብዚ ግዜ እዚ ምስ ሓጥኣን ክለሊ ከሎ፣ እንታይ ከምዝኸውን ስምዑ።
“መንፈስ ቅዱስ ድማ፣” ሉቃስ 3:22፣ “መንፈስ ቅዱስ ድማ ከም ርግቢ ብስጋዊ መልክዕ ኣብኡ ወረደ። ድምጺ ድማ ካብ ሰማይ መጸ፣ ‘ንስኻ ፍቑር ወደይ ኢኻ። ብኣኻ ባህ ይብለኒ።’ ክብሪ ንኣምላኽ።” እዚ ንመጀመሪያ ግዜ ስላሴ እንረኽበሉ እዩ፡ ኣቦ ካብ ሰማይ ይዛረብ፣ መንፈስ ቅዱስ ከም ርግቢ ኣብ ጐይታ የሱስ ይወርድ፣ መድሓኒ ሓጥኣን፣ ወዲ ኣምላኽ ኣብ ማይ ጥምቀት። መዓስ ድማ ይኸውን? ንርእሱ ናብ መስቀል ንምኻድ ንሞት ንሓጥኣን ሰብኡትን ኣንስትን ክውፍር ከሎ። ኦ፣ ክብሪ ንኣምላኽ።
እዚ ድማ ነቲ ናይ ርግቢ ሓሳብ የዘኻኽረና። ናብ ዘፍጥረት 8:6-11 ይወስደና፣ ኖህ ሓደ ሬሳ ካብ መርከብ ሰደደ፣ እቲ ሬሳ ድማ ኣይተመልሰን፣ ምኽንያቱ ስጋ በላዒ ኣራዊት እዩ፣ ስጋ ድማ በልዐ። ድሕሪኡ ግን ርግቢ ሰደደ። እታ ርግቢ ተመልሰት፣ ምኽንያቱ ንእግራ መዕረፊ ቦታ ኣይረኸበትን ይብል። ሕጂ ኣምላኽ ነታ ርግቢ፣ እታ ናይ ሰላም ኣራዊት፣ ንሱ ነታ ርግቢ ይጥቀም ነበረ፣ ነዚ ግዜ እዚ መንፈስ ኣምላኽ ከም ርግቢ ኣብ ጐይታ የሱስ ዝወርድሉ ግዜ ንምርኣይ። ስለዚ ቦታ የለን፣ እዚ እዩ ነጥቢ፣ መንፈስ ኣምላኽ ንእግሩ መዕረፊ ቦታ ዝረኽበሉ ቦታ ኣይነበረን። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ኣብ ዝኾነ ሰብ ክመጽእ፣ ዝኾነ ሰብ ኣይነበረን፣ ምኽንያቱ ኩሎም ሰባት ሓጥኣን እዮም፣ መንፈስ ኣምላኽ ኣብኦም ክመጽእ ዝኽእል። ግን ኣብ ጐይታ የሱስ መጸ። ኣብ ጐይታ የሱስ መጸ። መንፈስ ኣምላኽ ኣብ ጐይታ የሱስ መጸ።
ዮሃንስ 1:33 ድማ ከምዚ ይብል፣ “ኣብኡ መጸን ተረፈን፣ ምኽንያቱ ንሱ ፍጹም እዩ። ንሱ ፍጹም ሰብ እዩ።” ኣብ ምስክርነት ጳውሎስ ነንብብ፣ ንሱ ብዘይ ሓጢኣት ነበረ። ኣይፋለይን፣ ይቕሬታ፣ ንሱ ሓጢኣት ኣይፈለጥን። ጴጥሮስ ድማ ሓጢኣት ኣይገበረን በለ። እቲ ንዕብራውያን ዝጸሓፈ ድማ ካብ ሓጢኣት ወጻኢ ነበረ በለ። ዮሃንስ ድማ ኣብኡ ሓጢኣት ኣይነበረን በለ። ኣርባዕተ ምስክርነታት ንፍጽምና ጐይታ የሱስ ከም ሰብ። እዚ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ኣብ ዮሃንስ 1:29፣ ንሱ በጊዕ ኣምላኽ እዩ፣ ንሓጢኣት ዓለም ዘርሕቕ። ኣብኡ ሓጢኣት ጥራይ ዘይነበረ፣ ግን ንሓጢኣት ዓለም የርሕቕ ነበረ። ክብሪ ንእኡ። ብሩኽ በጊዕ ኣምላኽ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ንምሟት መጸ።
ፈተናን ህዝባዊ ኣገልግሎትን
ግን ትፈልጡ፣ ጐይታ የሱስ ኣገልግሎቱ ቅድሚ ምጅማሩ ክፍተን ኣለዎ። ንኣዳም፣ ንቐዳማይ ሰብ፣ ትዝክርዎ፣ ተፈቲኑ ነበረ፣ ሰይጣን መጸ፣ ኣዳምን ሄዋንን ድማ ብቕጽበት ወደቑ። ግን ኣብዚ፣ ጐይታ የሱስ፣ ካልኣይ ሰብ፣ እዚ ሓድሽ ሰብ ካብ ሰማይ፣ ጐይታ ካብ ሰማይ፣ ክፍተን ኣለዎ፣ ምኽንያቱ ኣገልግሎት ክጅምር እንተኾይኑ፣ ንሰብኡትን ኣንስትን ካብ ሓይሊ ሓጢኣትን ሓይሊ ሲኦልን ሰይጣንን ንምድሓን ክወጽእ እንተኾይኑ፣ ንሰይጣን ባዕሉ ክስዕሮ ክኽእል ኣለዎ።
ስለዚ፣ ኣብ ሉቃስ ምዕራፍ 4፣ ሰይጣን ንጐይታ የሱስ ክቃወሞ ንረክብ። ኣዳም ኣብ ፍጹም ገነት ነበረ፣ ብቕጽበት ድማ ወደቐ። ኣብዚ ጐይታ የሱስ ኣብ በረኻ እዩ። 40 መዓልትን 40 ለይትን ጾይሙ። ሰይጣን ክቃወሞ ከሎ ድማ፣ ብቃል ኣምላኽ መለሰ። ሃሌሉያ። ፍጹም ምትእዝዛዝ ንኣቦን ንቃል ኣምላኽ ንሰይጣን ምጥቃምን። ኣብ መወዳእታ፣ ሰይጣን፣ “ኣምልኸኒ” በለ። ጐይታ የሱስ ድማ፣ “ካብዚ ርሓቕ” በለ። ጽሑፍ እዩ፣ “ንጐይታ ኣምላኽካ ጥራይ ከተምልኽ፣ ንእኡ ጥራይ ከተገልግል ኣሎኻ።” ስለዚ ጐይታ የሱስ፣ ንሱ ነቲ ብርቱዕ ሰብኣይ ሰዓሮ፣ ሕጂ ድማ ኣብ ኣገልግሎቱ ክወጽእ እዩ፣ ንቤቱ ድማ ከዕንዋ እዩ። ንምሩኻት ድማ ሓራ ከውጽኦም እዩ።
ኣገልገልቲ ካብ 30 ዓመቶም ክሳዕ 33 ዓመትን ፈረቓን። ሰለስተ ዓመትን ፈረቓን ኣገልግሎቱ እዩ። ስለዚ ኣብ ማርቆስ 7:37፣ እቶም ሰባት ይዛረቡ ነበሩ፣ “ኩሉ ነገር ጽቡቕ ገይሩ” እናበሉ ብዘይ መጠን ይግረሙ ነበሩ። ሃሌሉያ። እወ። የሱስ ኩሉ ነገር ጽቡቕ ገይሩ። ኣምላኽ ኣብ ህይወትካ ዘይገበሮ ነገር ከምዝገበረ ኣይትሕሰብ። ንሱ ኩሉ ነገር ጽቡቕ ይገብር። ንጸማማት ይሰምዕ፣ ንደንቆሮታት ድማ ይዛረብ። ኦ፣ እንታይ ዝበለ ምሕረት፣ እንታይ ዝበለ ርሕራሔ ኣብ ህይወት ጐይታ የሱስ ንርኢ። ንሱ ድማ ንኣምላኽ የርእየና፣ ይገልጸልና።
ግብሪ ሃዋርያት 10:38። ሕጂ ጴጥሮስ ይዛረብ፣ ንኣገልግሎት ጐይታ የሱስ ድማ ይገልጽ። “ኣምላኽ ንየሱስ ናዝሬታዊ ብመንፈስ ቅዱስን ብሓይልን ቀብኦ፣ ንሱ ድማ እናገበረ ጽቡቕ ይኸይድ ነበረ።” እዚ እዩ እቶም ሰባት ዝበልዎ። ኩሉ ነገር ጽቡቕ ገይሩ። የሱስ እናገበረ ጽቡቕ ይኸይድ ነበረ። ኣብ ህይወትካ ጽቡቕ ክገብር እዩ። ንእኡ ከም ጐይታን መድሓኒን ተቐበሎ። ንሱ ድማ ንኹሎም ብሰይጣን ዝተጨቆኑ ይፍውስ። “ኣምላኽ ምስኡ ነበረ።” ኣምላኽ ምስኡ ክኸውን ይኽእል ነበረ፣ ምኽንያቱ ንሱ ኩሉ ግዜ ምስ ኣምላኽ ነበረ። እዚ እዩ ምስ ሰብኣውነት ዘሎ ሽግር። ኣምላኽ ምስና ክኸውን ኣይኽእልን፣ ምኽንያቱ ምስኡ ክንከውን ኣይንደልን። ንገዛእ ርእስና ክንገብር ንደሊ። ብርግጽ ድማ ድሕሪ ምድሓንናን ምእማንናን፣ እዚ ብዙሕ ግዜ ይኸውን።
መስዋእቲ ክርስቶስ
ስለዚ ሕጂ ነተን ሰለስተ ዓመትን ፈረቓን ኣገልግሎት ጐይታ ወዲእና። ኣብ ወንጌል ዮሃንስ ብሓዘን ክዛረብ ነበሮ፣ ንፍቕረይ ጽልኢ ሃቡኒ። ብዘይ ምኽንያት ጸልኡኒ። ኣብ ኢሳይያስ ንሱ ተጸልአ፣ ብሰብ ድማ ተነጸገ። ንጐይታ ክብሪ ሰቐልዎ።
ኣብ ዮሃንስ 18:11፣ ሕጂ ነዚ ስምዑ። ሽዑ የሱስ ንጴጥሮስ በሎ፣ እዚ ንጐይታ ካብ ገነት ጌቴሴማኒ ክወስድዎ ምስ መጹ እዩ፣ “ሰይፍኻ ናብ ሰገባ ኣእትዎ። እቲ ኣቦይ ዝሃበኒ ጽዋእ ክሰትዮዶ ኣይግብኣንን እዩ?” ኦ፣ እዚ ብጣዕሚ ኣገዳሲ ምዃኑ ክነግረኩም እደሊ። ጐይታ ንሁኔታታቱ፣ እንተላይ ንመስቀል፣ ካብ ኢድ ሰይጣን ወይ ብሰይጣን ዝተለዓዓሉ ሰባት፣ ሓጥኣን ሰባት ኣይተቐበሎን። ኣይፋለይን፣ ካብ ኢድ ኣቦ ተቐበሎ። ክነግረኩም እደሊ፣ ሎሚ ምሽት ኣማኒ እንተኾይንኩም፣ ኩሉ ሁኔታ ህይወትኩም፣ ከም ካልኣይ ሳዕቤን ሰባት ወይ ጸላኢ ባዕሉ ኣይትመልከትዎ፣ ግን ካብ ፍቕራዊ ኢድ፣ ፍጹም ኢድ ጥበብ ናይ ፍቕራዊ ኣቦኹም ዝመጸ ከምዝኾነ ትመልከትዎ። ኦ፣ እዚ ንምሓዝ ብጣዕሚ ኣገዳሲ እዩ።
ጐይታ የሱስ እቲ ኣቦይ ዝሃበኒ ጽዋእ ክሰትዮ በለ። ጽዋእ ንኹሉ እቲ መስቀል ዝምልከቶ ነገር፣ ንሓጢኣትና ክወስድ ከሎ፣ ብሩኽ መድሓኒ። ፊልጲ 2:8፣ “ከም ሰብ ተረኺቡ ንርእሱ ኣትሐተ፣ ክሳዕ ሞት እኳ ሞት መስቀል ተኣዘዘ።” ስለዚ ሞት ሓደ ነገር እዩ፣ ንእኡ ምእዛዝ ነበረ፣ ግን እኳ ሞት መስቀል እዩ። ሽዑ ንሓጢኣትና ኣብ ርእሱ ወሰደ፣ መስቀል ድማ ንርግማን ይዛረብ። የሱስ ንዓና ርግማን ኾነ። ገላትያ 3:13፣ “ክርስቶስ ካብ ርግማን ሕጊ ኣድሓነና፣ ንዓና ርግማን ብምዃኑ። ጽሑፍ እዩ፣ ኣብ ዕንጨይቲ ዝስቀል ኩሉ ርጉም እዩ።” ብሉይ ኪዳን ንየሱስ ኣብ መስቀል ክስቀልን ርግማን ኣብኡ ክመጽእን ይጽበ ነበረ። እቲ ንስኻ ዝግብኣካን ንኣነ ዝግብኣንን ርግማን፣ ንሱ ወሰደ፣ ምኽንያቱ ንኣምላኽ ብሓጢኣትና ኣይተኣዘዝናን። ንፍቓዱ ኣብ ህይወትና ተቓወምና። የሱስ ድማ ነቲ ርግማን ካባና ንምውሳድን በረኸት ንምሃብን ናብ መስቀል ከደ። ኦ፣ ክብሪ ንኣምላኽ። በረኸት ድማ ንምሃብ። ንዓኻ ንመስግነካ፣ ጐይታ።
ዝተንስአ ክርስቶስ
ስለዚ ጐይታ የሱስ ካብ መስቀል፣ “ተፈጺሙ” ኢሉ ጨደረ። ንኹሉ እቲ ኣቦ ዝሃቦ ክገብሮ ዝነበሮ ወዲኡ ነበረ። ንኣቦ ብምእዛዙ ክሳዕ ሞት ኣኽቢሩ ነበረ። ንሓጢኣት ድማ ወሲዱ ነበረ፣ ንስኻን ኣነን ክንድሕን። “ተፈጺሙ” ኢሉ ድማ ጨደረ። ድሕሪ ሰለስተ መዓልቲ ድማ ኣምላኽ ኣቦ፣ “ኣሜን” በለ፣ ካብ ምዉታት ድማ ኣተንስኦ። ሃሌሉያ።
ስለዚ ኣብ ኢሳይያስ 53:10 ከንብብ እየ። እዚ ብዛዕባ ጐይታ የሱስ ይዛረብ፣ መጀመሪያ ብዛዕባ ትንሳኤኡ ይዛረብ፣ ግን ድማ ጐይታ ሕጂ እንታይ ይገብር ኣሎ። ሕጂ ድማ ካብ ምዉታት ተንሲኡ ኣብ ክብሪ እንታይ ይገብር ከምዘሎ ክንርኢ ኢና፣ እዚ ድማ ኣብ ህይወቱ ዝገበሮ እዩ። ንኣቦ ኣኽቢሩ። ኢሳይያስ 53:10። “ግን ንእግዚኣብሔር ንምድቋስ ባህ ኣበሎ። ንእኡ ሓዘን ኣምጽኣሉ።” የሱስ ኣብ መስቀል እንተዘይተሰቀለ፣ ድሕነት ክፍጸም ካልእ መንገድን ኣይነበረን። ጐይታ የሱስ ንዓኻን ንኣነን ዝሓለፎ ሓዘን ክንደይ ዓቢ ነበረ። “ነፍሱ ንሓጢኣት መስዋእቲ ክትገብር ከለኻ።” እዚ እዩ ኣብ መስቀል ዝኾነ። ንሱ ንሓጢኣት መስዋእቲ ነበረ። ብዛዕባ ስግኡ ኣይኮናን ንዛረብ ዘለና። ነፍሱ ነበረ። ጾር ሓጢኣትን ቁጥዓ ኣምላኽን። ኩሉ ዝኽእል ኣምላኽ ኣብኡ ነደደ። ብሩኽ፣ ብሩኽ በጊዕ ኣምላኽ።
ድሕሪኡ ድማ፣ “ንዘርኡ ክርኢ እዩ” ይብል። ድሕሪኡ ድማ ምፍጻም ቃላቱ ንርኢ፣ “ሓንቲ ፍረ ስርናይ ናብ ምድሪ ወዲቓ እንተዘይሞተት፣ በይና ትተርፍ፣ እንተሞተት ግን ብዙሕ ፍረ ትፈሪ።” ኣብዚ ድማ ብእምነት ብጐይታ የሱስ ደቂ ኣምላኽ ዝኾኑ ንርኢ። “ንዘርኡ ክርኢ እዩ። መዓልታቱ ድማ ከናውሕ እዩ።” ኣብኡ ኣሎ። እዚ ትንሳኤ እዩ። ኣምላኽ መዓልታቱ የናውሕ ኣሎ። ሕጂ የሱስ ብሓይሊ ዘይውዳእ ህይወት ይነብር፣ ዕብራውያን ይነግረና። ነዚ ድማ ስምዑ። “ፍቓድ እግዚኣብሔር ድማ ኣብ ኢዱ ክዕወት እዩ።” የሱስ ድማ፣ እቲ ኣብ ክብሪ ዘሎ ሰብኣይ፣ ንኣምላኽ እዩ። ንሱ ኣብኡ ንኣምላኽን ንዓኻን ንኣነን እውን ኣሎ። ግን ከምቲ ኣብ ምድሪ ዝነበረ፣ ዝኾነ ነገር ኣይተለወጠ። ንሱ የሱስ ክርስቶስ ትማሊ፣ ሎሚ፣ ንዘለኣለም ሓደ እዩ።
ብቕዓት በጊዕ
ድሕሪኡ ድማ ኣብ ራእይ 5:7፣ ብዛዕባ ፍቓድ ጐይታ ኣብ ኢዱ ምዕዋት ክንዛረብ ከለና፣ ነዚ ስምዑ። ኣብ ራእይ 5፣ እቲ ብኽልተ ሸነኹ ዝተጻሕፈ ጥቅልል ኣሎ። እዚ ናይ ምድሪ ሰነድ ሕጋዊ ወረቐት እዩ። ድሕሪኡ ድማ ሕቶ ይወጽእ፣ “መን እዩ ነቲ መጽሓፍ ክኸፍትን ነቲ ጥቅልል ክፈትሕን ዝኽእል፣ ብቑዕ ዝኾነ?” ሽዑ ድማ ጐይታ የሱስ መጸ፣ ከም ኣንበሳ ካብ ነገድ ይሁዳ፣ በጊዕ ኣምላኽ። ሃሌሉያ። ኣብ ራእይ 5:7 ይመጽእ። “መጺኡ ድማ ነቲ መጽሓፍ ካብ የማናይ ኢድ እቲ ኣብ ዝፋን ዝተቐመጠ ወሰደ።” እዚ እንታይ ምዃኑ ትፈልጡ? እዚ ማለት ንሱ ነቲ ናይ ምድሪ ሰነድ ሕጋዊ ወረቐት ይወስድ ኣሎ፣ “ንዓለም ናባኻ ክመልሳ እየ፣ ኩሉ ድማ ቅኑዕ ክኸውን እዩ። መንግስትኻ ክትመጽእ እያ፣ ፍቓድካ ድማ ክኸውን እዩ።” ሃሌሉያ። ስለዚ ኣብ ኩሉ መጽሓፍ ራእይ፣ ጐይታ የሱስ ንፍርድታት እዛ ዓለም እዚኣ ይከታተል ኣሎ፣ ኣብዚ ቦታ እዚ ጽሬት ክገብር ከሎ። ኦ፣ ክብሪ ንእኡ።
ንሱ ድማ ክንደይ ዓቢ እዩ፣ ነዚ መጽሓፍ ድሕሪ ምውሳዱ፣ እቲ ናይ ሰማይ መዘምራን፣ ንህይወቱ እናተመልከቱ፣ ንእኡ ኣብ ኩሉ ክብሩ ከም ሰብ እናተመልከቱ፣ ቁጽሪ 12 ናይ ራእይ 5፣ ብዓውታ እናበሉ፣ “እቲ ዝተሓርደ በጊዕ ብቑዕ እዩ፣” ግን ንሱ ህያው እዩ። “እቲ ዝተሓርደ በጊዕ ሓይልን ሃብትን ጥበብን ብርታዐን ክብርን ክብረትን በረኸትን ክቕበል ብቑዕ እዩ።” ኦ፣ ሃሌሉያ። ንሱ ነዚ ኩሉ ክቕበል ብቑዕ እዩ። እዚ ንምርዳእ ብጣዕሚ ኣገዳሲ እዩ።
ርአ፣ ኣምላኽ ነዚ ኩሉ ነገራት ኣብ ኢድ ዝወደቑ ሰባት ኣንቢርዎ። ሰባት ድማ ከምዝወደቑ ኣረጋጊጾም። ንኣብነት፣ ሓይሊ። ኣምላኽ፣ ሰብ ንሓይሊ እንታይ ይጥቀመሉ? ንገዛእ ፍቓዱ ንምርግጋጽ። ንሰብ ሓይሊ እንተሃብካዮ፣ ንገዛእ ፍቓዱ ንምርግጋጽ ክጥቀመሉ እዩ። ጐይታ የሱስ ፍጹም ሓይሊ ነበሮ፣ ግን ኩሉ ግዜ ንኣምላኽ ይግዛእ ነበረ፣ ኩሉ ግዜ ድማ ነቲ ዝገበሮ ተኣምራት ንኻልኦት ይጥቀመሉ ነበረ።
ሃብቲ። ሰብ ንሃብቲ እንታይ ይጥቀመሉ? ብዘይ ኣምላኽ ንርእሱ ሕጉስ ንምግባር። ጐይታ የሱስ ሃብታም እኳ እንተነበረ፣ ግን ንዓና ኢሉ ድኻ ኾነ። ንሃብቱ ገደፎ፣ ድኽነት ካብ መስቀል ዝዓቢ ቦታ ኣይትርእን፣ ንሓጢኣትና ኣብኡ ክወስድ ከሎ። ንኣምላኽ ዘለዎ ዝምድና እኳ ገዲፉ ንሓጢኣትና ክወስድ ከሎ፣ ቁጥዓ ኣምላኽ ኣብኡ መጸ፣ “ኣምላኸይ፣ ኣምላኸይ፣ ስለምንታይ ሓደግካኒ?” በለ። ብሩኽ፣ ብሩኽ መድሓኒ።
ስለዚ ጥበብ፣ ሰብ ንጥበብ እንታይ ይጥቀመሉ? ንሱ ንጥበቡ ንምምዕባል ነገራት ከም ፍጥረት ይጥቀመሉ። ንሱ ንኣምላኽ ካብ ፍጥረቱ ንምውጻእ ይጥቀመሉ። ፍጥረት ድማ ንሱ ዝገብሮ መንገድን እዩ። ሰብ ብኣምላኽ ከምዘይተፈጥረ ይብሉ። ኣይፋለይን፣ ኣይፋለይን፣ ካብ ጦጣ መጸ። ስለዚ፣ ነዚ ክትእምን እንተደሊኻ፣ ጽቡቕ እዩ። ኦ፣ ጽቡቕ ኣይኮነን። ግን ብዙሓት ሰባት ይእምንዎ፣ ቅኑዕ? ብልህታት ክኾኑ እዮም ዝሕሰቡ። ጥበበኛታት ክኾኑ እዮም ዝሕሰቡ። ኣይፋለይን፣ ኣይፋለይን፣ ጐይታ የሱስ፣ ጥበብ ከመይ ከምዝጥቀመሉ ኣርኣየ። ንኣምላኽ ኣቕረበ። ብርታዐ። ሰብ ንብርታዐ ብዘይ ኣምላኽ ብገለልተኛነት ንምስራሕ ይጥቀመሉ። ጐይታ የሱስ ኩሉ ግዜ ጥሉቕ ነበረ። ብዙሕ ግዜ ክጽሊ ትርእዮ፣ ኩሉ ግዜ ብኣምላኽ ጥሉቕ ነበረ።
ሰብ ንኽብሪ ንርእሱ ንምልዓል ይጥቀመሉ። ጐይታ የሱስ ድማ ንርእሱ ኣይለዓለን። ንኣቦ ምስጋና ደለየ። ክብሪ ሰብ ንርእሱ ንምግላጽ ይጥቀመሉ፣ ቅኑዕ? እዚ እዩ ሆሊውድ ዝምልከቶ። ንኣነ ርአ። ጐይታ የሱስ ንኣምላኽ ከም ካልእ ቦታ ዘይኮነስ ኣብ መስቀልን ኣብ ጸልማት ቀራንዮን ክብሪ ክህብ ከሎ ኣበይ ንርኢ? ብርሃን ክብሪ ኣምላኽ ኣብ ጐይታ የሱስ በረቐ። ኣምላኽ ንሱ ኣምላኽ ፍቕሪ ምዃኑ ኣርኣየ። ንወዱ ንዓኻን ንኣነን ይህብ ኣሎ። ሃሌሉያ። ግን ኣምላኽ ንሱ ብርሃን ምዃኑ ኣርኣየ፣ ምኽንያቱ እዚ ፍጹም ሰብ ንሓጢኣትናን ፍርዲ ኣምላኽን፣ ቁጥዓ ኣምላኽን ኣብኡ ነደደ። ኦ፣ ንጐይታ ንመስግኖ። ስለዚ ጐይታ የሱስ ኩሉ ግዜ ንኣቦ የኽብር።
በረኸት። ሰብ ንበረኸት እንታይ ይጥቀመሉ? ንርእሱ ንምባረኽ። ጐይታ የሱስ ንኹሉ ባረኸ። ንሱ በረኸት ኣይነበሮን። ርእሱ ዘንብርሉ ቦታ ኣይነበሮን። ኣፍራስ ጕድጓድ ኣለወን። ኣዕዋፍ ሰማይ ጎጆ ኣለወን። ግን ወዲ ሰብ ርእሱ ዘንብርሉ ቦታ የብሉን። ኣይፋለይን፣ ንሱ ንኻልኦት ባረኸ። ስለዚ ነዚኦም እንደገና ስምዑ፣ እዚኦም ሸውዓተ ምስጋናታት ንጐይታ የሱስ። ንሱ ሓይልን ሃብትን ጥበብን ብርታዐን ክብርን ክብረትን በረኸትን ክቕበል ብቑዕ እዩ።
ኦ፣ ኣዕሩኽተይ፣ ኣብዚ ግዜ እዚ፣ ኣብዚ ግዜ እዚ ፋሲካ ንዓልል ከለና፣ ዝተንስአ ክርስቶስ፣ እቲ ናብ ክብሪ ዝዓረገ። ልብኹም ንእኡ ኣድንን። ኣብ ቅድሚኡ ተንበርከኹ። ብቑዕ፣ ብቑዕ፣ ብቑዕ እዩ ጐይታ።
ንጸሊ። ኦ ብሩኽ ጐይታ የሱስ፣ ንስኻ፣ ንዓኻ ዝወዳደር የለን። ንስኻ ወዲ ሰማይ ኢኻ። ብርሃን ኩሉ ክብሪ ኣምላኽ ብኣኻ ተገሊጹ። ነኽብረካ። ነመስግነካ። ካብ መስቀልን ኣብኡ ዝፈጸምካዮን ዝተፈጸመ ስራሕ። “ተፈጺሙ” ኢልካ ጨደርካ። ኦ፣ ኣብቲ ዝተፈጸመ ስራሕ ክንእመን ንኽእል፣ ነቲ ዝተፈጸመ ስራሕ ድማ መሰረት ህይወትና ክንገብሮ ንኽእል። ኣዕሩኽተይ፣ ንክርስቶስን ኣብ መስቀል ንዓኻ ዝገበሮን እንተዘይኣሚንኩም፣ ሰማይ ንዓኻ ኣይተኸፍተን። ንእኡ ተኸፊቱ ነበረ። ንዓኻ ክኽፈተልካ እንተደሊኻ፣ ኣብዚ ግዜ እዚ ክትእምኖ ይግባኣካ። ብስም የሱስ ድማ ክትገብሩ ንተስፋ ንገብር። ኣሜን። ኣሜን።
