እተን ንመስዋእቲ ዝቐረባ ኣዕዋፍ፡ ነቲ ኻብ ሰማይ ዝወረደ ዘለኣለማዊ ወልድ ኣምላኽ ይውክላ። እምበኣር፡ ጐይታ ባዕሉ ናብዛ ዓለም እዚኣ ምስ ኣተወ፡ ክልተ ኣዕዋፍ ከም ዝቐረባ ምርኣይ ክንደይ ዘገርም እዩ። ዘሌዋውያን 12፡ ሓንቲ ኣደ ድሕሪ ምውላዳ ንጽህናኣ ምስ ወድአት፡ መስዋእቲ ብኸመይ ከም ዝቐርብ ይገልጽ።
እቲ ንቡር ዝቐርብ መስዋእቲ ሓደ ገንሸልን ሓንቲ ዑፍን እዩ ነይሩ። ገንሸል ኪኽእሉ እንተ ዘይክኢሎም፡ ሓደ ጥምረት ርግቢ ወይ ሓደ ጥምረት ርግቢት ከምጽኡ ይፍቀደሎም ነይሩ። ዮሴፍን ማርያምን ናብ ቤተ መቕደስ ምስ መጹ፡ ድኽነቶም እናርኣዩ ክልተ ኣዕዋፍ ኣምጽኡ።
እዚ ድማ ነቲ ጽሑፍ፡ «ንጸጋ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ትፈልጥዎ ኢኹም እሞ፡ ንሱ ሃብታም ክነሱ፡ ምእንቲ ኣኻትኩም ድኻ ኾነ፡ ምእንቲ ብድኽነቱ ኽትህብትሙ» (2 ቈረ. 8:9) ኬስምዓና ይግባእ። እቲ ብሩኽ ጐይታና፡ እቲ ሃብታም፡ ናብ ድኻ ስድራቤት ትሑት ጸራቢ መጸ።
ግናኸ፡ ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ድኽነት እኳ እንተ መጸ፡ ንሱ ብኣካሉ ሃብታም ምዃኑ ኣየቋረጸን። ሃብቲ ፍጥረት ኣብ ትሕቲ ትእዛዙ ነበረ! ንግብሪ ቤተ መቕደስ ዚኸፍል ገንዘብ ምስ ኣድለየ፡ ንጴጥሮስ ኣብ ኣፉ ልክዕ ዝኾነ መጠን ዘለዎ ዓሳ ኺሕዝ ኪእዝዞ ይኽእል ነበረ። ኣብ በዓል መርዓ ወይኒ ምስ ወድአ፡ ንንቡር ማይ ናብ «ዝበለጸ ወይኒ» ኪልውጦ ይኽእል ነበረ። ኣብ መወዳእታ፡ ጐይታና ብደቀ መዛሙርቱ ተሓዲጉ፡ ኣብ መወዳእታ ድማ ብኣምላኹ ኣብ መስቀል ተሓዲጉ። ድሕሪኡ ሞተ። ክንደይ ድኻ ኸም ዝኾነ እዚ እዩ። ግናኸ፡ ንሱ፡ እቲ ሃብታም፡ ምእንቲ ኣኻትኩም ድኻ ኪኸውን ዝመረጸ፡ ምእንቲ ኣነን ንስኻን ክንህብትም። ሕጂ ብዅሉ መንፈሳዊ በረኸት ኣብ ሰማያት ብክርስቶስ ተባሪኽና ኣሎና (ኤፌ. 1:3)! መንፈሳውያን ሃብታማት ኢና! ንዕኡ ነምልኾ!
