ሽሕ ዓመት ቅድሚኡ፣ ዳዊት «ብመዓርገ ደብረ ዘይቲ ደየበ» (2 ሳሙ. 15:30)፣ እዚ ኸኣ እቲ ጐይታ የሱስ ዝኸዶ መገዲ እዩ፣ ግና ብኣንጻር ኣንፈት። እቲ ንጉስ «እናበኸየ ደየበ»፣ ኩሉ እቲ ህዝቢ ድማ ምስኡ «እናበኸየ ደየበ» ብሰንኪ ዕልዋ ወዱ ኣቤሴሎም። ሕጂ ጐይታና ካብ ደብረ ዘይቲ ናብ የሩሳሌም ይወርድ ኣሎ፣ ንሱ ድማ ይበኪ ኣሎ፣ እቶም ዝሰዓብዎ ደቀ መዛሙርቲ እንተሓጎሱ እኳ። ፈሪሳውያን ክገንሖም ይሓቱ (ሉቃ. 19:39)፣ ግና ንሳቶምን እቶም ድምጾም ዝሰምዑ ህዝብን ንቓላት ዘካርያስ ይእዘዙ ኣለዉ፡ «ኣቲ ጓል ጽዮን፣ ኣዝየስ ተሓጐሲ! ኣቲ ጓል የሩሳሌም፣ እልል በሊ! እንሆ፣ ንጉስኪ ናባኺ ይመጽእ ኣሎ። ንሱ ጻድቕን ምድሓን ዘለዎን፣ ትሑትን ኣብ ኣድጊ፣ ኣብ ውርጪ ኣድጊ ዝጋልብን እዩ» (ዘካ. 9:9)። ግና ንሱ ባዕሉ ኽሕጐስ ኣይክእልን እዩ፣ ከመይሲ እቲ ኣድናቖት ቀልጢፉ ናብ «ስቐልዎ፣ ስቐልዎ!» (ሉቃ. 23:21) ዝብል ጭርሖ ኸምዝቕየር ይፈልጥ እዩ።
ዘይርእሰ-ወዳድ ኣዳናጋሪ! ንሱ ከም ዳዊት ንርእሱ ኣይበኸየን፣ የግዳስ ንምድራዊ ህዝቡ። ንዕኡ ብምድሓሮም፣ ከም ዝተስፍዎ ጽድቁን ምድሓኑን ኣይክረኽቡን እዮም። ሎሚ ድማ፣ ድሕሪ ኽልተ ሽሕ ዓመት፣ የሩሳሌም እንደገና እንተሓዙ እኳ፣ መብዛሕትኦም ሕጂ እውን ይንዕግዎ ኣለዉ፣ ነቲ ብእኡ «ሰላም ምስ ኣምላኽ» ዝህብ ጸጋ ኣምላኽ ይኽልእዎ ኣለዉ (ሮሜ 5:1–2)። ስም እታ ከተማ ሰላም ይዛረብ፣ ግና ንሱ ንመስፍን ሰላም (ኢሳ. 9:6) ክሳዕ ዝቕበልዎ፣ መበቆል ሰላም ኣይክትከውንን እያ። መከራ ይጽበዮም ኣሎ፣ ግና ንሱ «ብደበና» (ራእ. 1:7) ኸድሕኖም ከሎ፣ ብንብዓት «መቕጻዕቲ ሰላምና ኣብኡ ነበረ» (ኢሳ. 53:5) ኢሎም ክእመኑ እዮም። ሽዑ ካብኡ ብኹሉ መገዲ ሰላም ክረኽቡ እዮም። ንሕና ድማ፣ «ብንብዓት ንዝራእ» (መዝ. 126:5) ንኣይሁድን ንኣህዛብን ብማዕረ (ኤፌ. 2:17) ብስራት ሰላም ንዝራእ።
