ቅኑዕ ህያብ ኣብ ቅኑዕ እዋን – መርከብ ንህይወት

ግናኸ ምልኣት እዋን ምስ በጽሐ፣ ኣምላኽ ንወዱ ሰደደ፣ ካብ ሰበይቲ ተወሊዱ፣ ኣብ ትሕቲ ሕጊ ተወሊዱ፣ ነቶም ኣብ ትሕቲ ሕጊ ዝነበሩ ኺብድሎም፣ ምእንቲ ኸኣ ምውሳድ ውሉድ ክንቅበል። ውሉድ ስለ ዝኾንኩም ድማ፣ ኣምላኽ ንመንፈስ ወዱ ናብ ልብኹም ሰደደ፣ «ኣባ፣ ኣቦ!» ኢሉ ኺጽውዕ። (ገላትያ 4:4–6)

ንሓደ ሰብ ህያብ ክንገዝእ ከለና፣ ነቲ ቅኑዕ ህያብ ንእኡ ክንህብ ንደሊ። ኣምላኽ ንሓደ ወዱ ምስ ሃበ፣ ንመንፈሳዊ ድሌታት ነፍሲ ወከፍና ዝኸውን ቅኑዕ ህያብ ሃበ። ብፍጹም ኣብ ሰብኣዊ ኣካል ጠቕሊልዎ: «መስዋእትን ምቕራብን ኣይደለኻን፣ ኣካል ግና ኣዳልየለይ» (እብራውያን 10:5)። «እቲ ቓል ድማ ስጋ ኾነ ኣብ ማእከልና ድማ ሓደረ» (ዮሃንስ 1:14)።

ነዘን ጥቕስታት እዚኤን ክንብብ ከለና፣ ካብቶም ቐዳሞት ነገራት ሓደ እቲ ሰለስቲኡ ኣባላት ስላሴ ኣብ ምሃብ እዚ ህያብ ምድሓን ምስታፎም እዩ: ኣምላኽ ኣቦ፣ ኣምላኽ ወልድ፣ ከምኡ ድማ ኣምላኽ መንፈስ ቅዱስ።

ወልድ ካብ ወገን ኣቦ ኣብ ዘለኣለማዊነት ከም ህያብ ተላኢኹ፣ ብልክዕ፣ ብርግጽ፣ ብፍጹም እዋን ድማ ተላኢኹ። ሓደስቲ ከምዚ ንዝምር:

ኣምላኽ ብምሕረት ንወዱ ሰደደ ናብ ዓለም ብሓጢኣት ዝተበላሸወት; የሱስ ክርስቶስ ተሰቒሉ፣ ንሓጥኣን እዩ የሱስ ዝሞተ።

ኣምላኽ ኣቦ፣ ብጥበቡ፣ ንወዱ ናብ ዓለም ዝሰደደሉ ፍጹም እዋን ወሰነ። ጐይታ የሱስ ተወሊዱ ኣብ ምልኣት እዋን። እዚ ማለት ኣምላኽ ብልክዕ ኣብቲ እዋን ኣብ ታሪኽ ሰደዶ ማለት እዩ። ኣምላኽ ዅሉ ፍጻሜታት ታሪኽ ናብቲ እዋን መሪሕዎ ነይሩ።

ወልድ ብመለኮታዊ ስልጣንን ንጹር ትእዛዝን ነቲ ኣቦ ዝሃቦ ዕዮ ንምፍጻም ተላኢኹ። ኣብ ወንጌል ዮሃንስ ጥራይ፣ ኣቦ ንወልድ ከም ዝሰደዶ ልዕሊ ኣርባዓ ግዜ ንብብ። ወልድ ብሓቂ ሰብ ኾነ—ካብ ሰበይቲ ተወሊዱ ኣብ ትሕቲ ሕጊ ተወሊዱ። ሓቀኛ ሰብኣዊ ኣካልን ባህሪን ነይርዎ፣ ግናኸ ብዘይ ሓጢኣት (እብራውያን 4:15)።

«ንሱ ንዘይፈልጥ ሓጢኣት፣ ንሕና ጽድቂ ኣምላኽ ምእንቲ ኽንከውን፣ ንኣባና ሓጢኣት ገበሮ» (2 ቈረንቶስ 5:21)፣ ከምኡ ድማ እንደገና፣ «ክርስቶስ እውን ምእንታና ተሰቕየ፣ ንኣብነት ገዲፉልና፣ ንስኻትኩም ድማ ኣሰሩ ኽትስዕቡ: ንሱ ሓጢኣት ዘይገበረ፣ ኣብ ኣፉ ድማ ተንኮል ዘይተረኽበሉ» (1 ጴጥሮስ 2:21–22) ንብብ። ዮሃንስ የዘኻኽረና፣ «ንሓጢኣትና ኼርሕቕ ከም እተገለጠ ትፈልጡ ኢኹም፣ ኣብኡ ድማ ሓጢኣት የለን» (1 ዮሃንስ 3:5)።

መርከብ ንሎሚ

ኣቦ ንወልድ ሰደደ—ቅኑዕ ህያብ ኣብ ቅኑዕ እዋን ሃበ።