ድኻም ስጋ፡ ትምህርቲ ካብ ጴጥሮስን ይሁዳን

ኣብዚ ኣብ ጉዳይ የሱስ ሓደ ኣብነት፣ ኣብ ጴጥሮስን ኣብ ይሁዳን ድማ ክልተ መጠንቀቕታታት ኣለና። ኣብ ጴጥሮስ ድኻም፣ ኣብ ይሁዳ ድማ እቲ ዘስካሕክሕ ክፋእ ስጋ ክንመሃር ንኽእል ኢና። ኣብ የሱስ ድማ እቲ ክንበጽሖ ዘሎና ንረክብ።

ኣብ ይሁዳ እቲ ብኣፍ ጥራይ ዝኣምን ንርኢ፣ ኣብ ጴጥሮስ ድማ እቲ ዝተፈተነ ቅዱስ። ሰለስቲኦም ኣብ ግዜ ፈተና ቅድሜና ኣለዉ፣ ውጽኢት እቲ ፈተና ድማ ኣብ ነፍሲ ወከፎም ይረአ።

ንሕና መንፈስ ቅዱስ ከም ዝተቐበልና ክንዝክር ይግባእ፣ ጴጥሮስ ንጐይታ ምስ ዝኸሓዶ ግዜ ግን መንፈስ ቅዱስ ኣይነበሮን፤ ይኹን እምበር፣ መንፈስ ቅዱስ እናሃለወና እውን እንተኾነ፣ ካብ ስጋ ጴጥሮስ ትምህርቲ ክንመሃር ንኽእል ኢና። ምሉእ ብምሉእ ዘይምጥቃም ስጋ ድማ ካብቶም ናይ መወዳእታ እንመሃሮም ነገራት ኣይኮነንዶ? ኣብ ጴጥሮስ ስጋ እንታይ ምዃኑ ንርኢ።

ስጋ ብዝተወሰነ መጠን እንተዘይሞተን እንተዘይተገዝአን፣ ብተስፋ ክብሪ ሓቀኛ ህይወት የለን።

ክሕደት ይሁዳ

ቅድም ክጅምር ዝደሊ ብዛዕባ ክሕደት ይሁዳ እዩ። ንሱ ንሰባት ከምቶም ካልኦት ደቀ መዛሙርቲ ኮይኑ ይረአ ነይሩ፤ ምስ ጐይታ ተጓዒዙ፣ ካብቶም ወንጌል ንምስባኽን ተኣምራት ንምግባርን ዝተላእኩ ሓደ ነይሩ፤ ግን ሕልንኡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ፈጺሙ ኣይነበረን። ኣብ ኣእምሮኡ ሓቂ ክህልዎ ይኽእል ነይሩ (ብሓቂ ድማ፣ ሕልና ኣብ ዝተጸልወሉ ግዜ ኣእምሮ ሓቂ ብቐሊሉ ኣይቅበልን እዩ)። ከምኡ’ውን፣ ይሁዳ ንሰለስተ ዓመታት ምስ የሱስ ክኸይድ፣ ጸጋኡን ፍቕሩን ክርኢ፣ ስምዒታቱ ድማ ከይተንቀሳቐሰ ክተርፍ ኣይክእልን እዩ። ግን ሕልንኡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ፈጺሙ ኣይተንቀሳቐሰን። ምስ ብዙሓት ሰባት ከምኡ እዩ። ንቅዱስ ሓቂ እናተቐበለ እንተደኣ ተዓዚብናዮ፣ ብዙሕ ግዜ ብምስትውዓል ቀስ ዝበለ ኮይኑ ክንረኽቦ ኢና። ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክፍረድ ዘለዎ ነገር ኣሎ፤ ዝኹንኖን መስዋእቲ ዘጠቓልልን ነገር። ንኣብነት፣ እቲ ክቡር ደም ካብ ኩሉ ሓጢኣት ከም ዘንጽህ ብንጹር ንርኢ፤ ግን ሓጢኣት ንግበር—ንእኡ በረኸት ዝኾነ ሓቂ ንምስትውዓልን ምጽንናዕ ንምርካብን ክንደይ ቀስ ኢልና ኢና! ኣብቲ ናይ ድሕሪት ጉዳይ፣ ሕልና ይሰርሕ ኣሎ። ብተመሳሳሊ፣ ስምዒታት ዘይተለወጠ ሰብ ክንቀሳቐስ ይኽእል እዩ፡ ብዙሓት ኣንስቲ ኣብ መስቀል ንክርስቶስ እናበኸያ ይስዕባኦ ነይረን! ከምኡ ድማ “ብሓጎስ ተቐቢሎም፣ ድሕሪኡ (ወይ ብኡብኡ፣ ከመይሲ ሓደ ቃል እዩ) መከራ ምስ መጸ፣ ይምለሱ” ንብል።

እቲ ተፈጥሮኣዊ ሰብ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ንርእሱ ዘዕግብ ነገር ይደሊ፤ ንርእሱ ክሳዕ ዝውድእ ድማ፣ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ንዝተወሰነ መጠን ጽድቂ ክደሊ እዩ። ምስዚ ድሌት እዚ ብዝተኣሳሰረ፣ ብወንጌል ተምሂሩ ክኸውን ይኽእል እዩ፣ በዚ ድማ ኣእምሮኡ ንጹር፣ ስምዒታቱ ድማ ተንቀሳቒሱ ክኸውን ይኽእል፤ ግን ሕልንኡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ጥራይ እንተዘይኮይኑ፣ ህይወትየለን።

ኣብዚ ይሁዳ ንጐይታኡ ይኸድዕ ነይሩ! ድሕሪ ኩሉ፣ እዚ እንታይ እዩ ነይሩ? ኣብ ትሕቲኡ፣ ኣብ ኩሉ ልቢ ካብ ዘሎ ንላዕሊ ምንም ኣይነበረን።

ይሁዳ ገንዘብ ይፈቱ ነይሩ—ዘይተለምደ ስምዒት ኣይኮነን። ፍቕሪ ገንዘብ ኣብ ቅዱስ ሎሚ ድማ ከምኡ እዩ ወይ ዝኸፍአ እዩ፣ ከመይሲ ብዝያዳ ብብርሃን ይግበር።

ኣብ ባህሪ ይሁዳ ሓጢኣት ነይሩ፤ እዚ ሓጢኣት እዚ ድማ ብፍቕሪ ገንዘብ ተገሊጹ። እቲ ድሕሪኡ ዝመጸ ነገር ሰይጣን ነዚ ስምዒት እዚ ንምዕጋብ መገዲ ምሕባሩ እዩ፣ ከመይሲ ንገንዘብ ካብ የሱስ ንላዕሊ ይፈትዎ ነይሩ። ሕጂ ድማ ውጽኢት ናይ ግዳማዊ ቅርበት ምስ ጐይታ ሕልና ከይተጸልወ ንረክብ፡ ንይሁዳ ብዛዕባ ኩነታት ንምምርማር ኣገደዶ። ንሱ፣ ጐይታ ከምቲ ቅድሚ ሕጂ ዝገበሮ፣ ንርእሱ ከድሕን እዩ ኢሉ ይሓስብ ነይሩ፤ ከመይሲ ከምኡ ከም ዘይኮነ ምስ ፈለጠ፣ ገንዘብ ደርብዩ “ንጹህ ደም ብምኽዳዐይ ሓጢኣት ገይረ” በለ። ኣብዚ ቅርበት ምስ ክርስቶስ ይቕጽል፣ ክሳዕ ሳልሳይ፣ “ድሕሪ እቲ ቁራጽ ሰይጣን ኣተዎ” ንብል። ኣብ ኩነታት ግብዝና ልቡ ይደልድል፤ ድሕሪኡ ሰይጣን ኣብ መንጎ ሕልንኡን ኩሉ ተስፋ ይቕረታን ይኣቱ። ብዙሓት ተፈጥሮኣውያን ሰባት ንሓደ ዓርኪ ብምፍታም ኣይከድዑን፣ ከምቲ ይሁዳ ድሕሪኡ ዝገበሮ። ቅርበቱ ንምድልዳል ኣገልገሎ፤ ንሱ ድማ እቲ ቁራጽ ካብ ኢድ ጐይታ ተቐበለ! እንተላይ ተፈጥሮኣዊ ስምዒታት ድምጺ ኣይነበሮምን። ዘይተለወጠ ሰብ ኣብ ተመሳሳሊ ቦታ ምስ ኣተወ ከምኡ እዩ። ካብ ቅድሚ ሕጂ ዝኸፍአ ይኸውን። ልቡ ይደልድል። ግብዝና፣ ኣብ መወዳእታ ድማ ተስፋ ምቑራጽ ይስዕብ። ስጋን መወዳእታኡን ከምዚ እዩ። ስጋ ድማ ብስርዓታት ክምሕየሽ ኣይክእልን እዩ፣ እንተላይ ክርስቶስ ባዕሉ ኣብ ዝህሉሉ እዋን። ስጋ ከምዚ እዩ—ብቐሊሉ ክበሃል ኣይከኣልን እዩ፣ ንርእሱ ምስ ተረፈ፣ ከመይሲ ሰብ ፈጺሙ ንርእሱ ኣይተርፍን እዩ፣ ፈጺሙ ሓቀኛ ነጻ ኣይኮነን። ከምኡ ንምዃን ድሌት ኣለዎ፤ ስለዚ ምሉእ ብምሉእ ሓጥእ እዩ፣ ግን ዘይእዙዝ እንተኾይኑ፣ ንስምዒቱ ባርያ እዩ፣ “ዘይእዙዝ፣ ዝተታለለ፣ ንብዙሕ ስምዒታትን ባህግታትን ዘገልግል”፣ ከምኡ’ውን ባርያ ሰይጣን።

ሓደ ተፈጥሮኣዊ ሰብ ሕልናን ሓፍረትን ኣለዎ። ብብርሃን ዝገብሮ ነገር ብጸልማት ኣይገብሮን። ግን እቲ ግዳማዊ ቅርጺ ክርስትና፣ ልቢ ኣብ ዘይተንከፈሉ እዋን፣ እዚ ፍልልይ እዚ ጥራይ እዩ ዝፈጥር፣ ሕልንኡ ይደልድል፣ ንሱ ድማ ብዝያዳ ብጥበብ ባርያ ሰይጣን ይኸውን።

ፍልልይ፡ ጴጥሮስን እቲ ብሩኽ ጐይታናን

ሕጂ ናብቲ ኣብ ጴጥሮስ ዝረአ ምስቲ ኣብ ብሩኽ ጐይታና እንርእዮ ዘሎ ፍልልይ ክምለስ።

ኣብ የሱስ እቲ እዙዝ፣ እቲ ዝምርኮስ ንርኢ፣ ምሉእ ምትእምማኑ ድማ ብጸሎቱ ይገልጽ። መልኣኽ ካብ ሰማይ ድማ የበርትዖ ነይሩ። ንሱ ንርእሱ ንምጽዋር ዝሃቦ ድኻም ተሰሚዕዎ ነይሩ፤ “ብድኻም ተሰቒሉ” ነይሩ። “ኩሉ ኣዕጽምተይ” ይብል፣ “ካብ ቦታኡ ወጺኡ፣ ልበይ ከም ሽምዓ ኣብ ማእከል ከብደይ ቀሊጡ።” “ነፍሰይ ክሳዕ ሞት ኣዝያ ሓዚና ኣላ፤ ኣብዚ ጸኒሕኩም ምሳይ ተዓዘቡ።”

ከምኡ ድማ ኣብቲ ቀዳማይ ፈተና፣ ንሰይጣን ካብ ቃል ኣምላኽ እናመለሰሉ ንሰምዖ። የሱስ ንሰይጣን ብመለኮታዊ ሓይሊ ክሰዶ ይኽእል ነይሩ፣ ግን እዚ ንዓና ኣብነት ኣይከውንን ነይሩ። ከምኡ ድማ፣ ኣብዚ ምዕራፍ እዚ፣ ንጐይታ እናጸለየ ንርኢ! እቲ ጴጥሮስ ዝገብሮ ዘሎ ምስቲ ጐይታ ዝገብሮ ዘሎ እንተደኣ ኣነጻጺርካዮ፣ ምስጢር ድኻም ጴጥሮስን ሓይሊ ጐይታን ትመሃር። ውጽኢት ፈተና ኣብ ድኻም ስጋ ጴጥሮስ እንታይ ነይሩ? “ምሳኻ ናብ ቤት ማእሰርትን ናብ ሞትን ክኸይድ እየ” ኢሉ ነይሩ፤ ግን ጐይታ “ሓንቲ ሰዓት ምሳይ ክትነቕሑ ኣይከኣልኩምንዶ?” ክብሎ ነይርዎ። ብሓዘን ይድቅሱ ነይሮም። ኣብዚ ቤት ማእሰርቲ ወይ ሞት ኣይነበረን! “ንቕሑን ጸልዩን፣ ናብ ፈተና ከይትኣትዉ” (ብቐሊሉ ግብሪ ዓመጽ ከይህሉ ጥራይ ኣይኮነን)። ጴጥሮስ ናብ ፈተና ኣተወ፤ የሱስ ግን ፈጺሙ ኣይኣተወን። ይኹን እምበር እቲ ፈተና ንየሱስ ኣዝዩ ዝዓበየ ነይሩ። ኣይሁድን ኣህዛብን ይጻረርዎ ነይሮም፣ ድሕሪኦም ድማ ሓይሊ ሰይጣን። “እዚ” በለ “ሰዓትኩምን ሓይሊ ጸልማትን እዩ፤” ከምኡ’ውን “ነፍሰይ ክሳዕ ሞት ኣዝያ ሓዚና ኣላ።” እዚ ኩሉ ኣበይ ይወስዶ? ጐይታ ኣይድቅስን ሓዘኑ ንምርሳዕ ኣይደልን። ይኸይድን ንኣቦኡ ይጽሊ። ዓይኑ ኣብ ኩነታት ኣይዓረፈትን ንምሕሳብ። ናብ ኣቦኡ ገጸ። ዘይተሰምዖ ኣይኮነን፤ ከመይሲ “ኣቦ፣ እንተተኻኢሉ፣ እዚ ጽዋእ እዚ ካባይ ይሕለፍ” በለ። ኣብዚ ከም ሰብ ድኻም ነይሩ፣ እዚ ድማ ሓቀኛ ሓይሊ እዩ።

እንተደኣ ምሉእ ብምሉእ ንምርኮስ ኮይና፣ እቲ ፈተና ፈጺሙ ኣይረኽበናን እዩ። የሱስ “ነዚ ኩሉ ፈተናታት ኣይሓልፎንዶ?” ኣይበለን። ግን፣ “እቲ ኣቦይ ዝሃበኒ ጽዋእ፣ ኣይሰትዮንዶ?”

ኣብኡ ጲላጦስ ወይ ይሁዳ ኣይርእን እዩ፤ እቲ ጽዋእ ዝሃቦ ሰይጣን ኣይኮነን፣ ግን ኣቦኡ እዩ። ከምኡ ድማ ንዓና፤ ምሉእ ብምሉእ ኣብ ምትእምማን እንተደኣ ኮይና፣ ፈተና ፈጺሙ ኣይትንክፈናን እዩ! ፈተና ይመጽእ እዩ፣ ግን ከም የሱስ፣ ብዛዕባኡ “እቲ ኣቦይ ዝሃበኒ ጽዋእ፣ ኣይሰትዮንዶ?” ክንብል ንኽእል ኢና። ኩሉ ፈተና ንኣምላኽ እንተደኣ ቀሪብናዮ፣ ንምሉእ ምእዛዝ ዝኸውን ብሩኽ ኣጋጣሚ ይኸውን፤ እንተዘይኮይኑ፣ ፈተና! የሱስ ምስ ኣምላኽ ይኸይድ ነይሩ። ድኻም ዘይተሰምዖ ኣይኮነን። “ጸኒሕኩም ምሳይ ተዓዘቡ” ምሉእ ብምሉእ ዝተሰምዐ ድኻም ሰብኣዊ ባህሪ የርኢ። ከምቲ ኣብ መዝሙር 22:14፣ ንመስቀል እናጠቐሰ፣ “ከም ማይ ፈሲሰ፣ ኩሉ ኣዕጽምተይ ካብ ቦታኡ ወጺኡ፡ ልበይ ከም ሽምዓ ኣብ ማእከል ከብደይ ቀሊጡ” ይብል። ይኹን እምበር ንደቀ መዛሙርቱ ዘለዎ ፍቕሪ ምስ ደለዮ፣ በይኑ ካብ ምሕማም ኣይተቖጠበን። “ንዓይ እንተደኣ ደሊኹምኒ፣ እዞም እዚኦም ይኺዱ።” ግን ብጭንቀት እናሃለወ፣ ብዝያዳ ብትግሃት ይጽሊ፤ ናብ ኣቦኡ ይደፍኦ፤ እዚ ድማ እቲ ፈተና ቅድሚ ምምጽኡ እዩ። ድሕሪኡ እቲ ዝቕጽል ነገር እንታይ እዩ?

እቲ ፈተና ብሓቂ ምስ መጸ፣ ምስ ኣምላኽ ሓሊፉ እዩ! “ንመን ትደልዩ?” እናበለ ብህድኣት ኣብ ቅድሚኦም ይቐርብ፣ ከምቲ ተኣምር ክገብር ዝኸይድ። ኣብ ቅድሚ ቃያፋ ይኹን ጶንጥዮስ ጲላጦስ፣ ጽቡቕ ምስክርነት ይህብ፤ ኣብ ቅድሚ ኣይሁድ ወዲ ኣምላኽ ምዃኑ፣ ኣብ ቅድሚ ጲላጦስ ድማ ንጉስ ምዃኑ ይእመን! እዚ ፍልልይ እዚ ከመይ መጸ? ቀዳማይ፣ ምስ ጴጥሮስ ስጋ ይድቅስ ኣሎ፤ ንሱ ንግድላት ኩነታት ንምውጋድ ይድቅስ። ጴጥሮስ ነቲ ፈተና ምስ ኣቦ ኣይሓለፎን። የሱስ ክውሰድ ኣብ ዝኸደሉ እዋን፣ ሓይሊ ስጋ ይነቕሕ፣ ጴጥሮስ ድማ ሰይፊ ይስሕብ። ስጋ ናብቲ ክጸንዕ ዘይክእለሉ ሓደጋ ንምውሳድ ጥራይ እኹል ሓይሊ ኣለዎ—እቲ ሓይሊ ድሕሪኡ ይገድፈና። ክንደይ ሒደት ሓቀኛ ሓድነት እዩ ኣብዚ ዘሎ! ክርስቶስ ኣብ ዝጽልየሉ እዋን፣ ጴጥሮስ ይድቅስ ነይሩ፤ ክርስቶስ ከም በጊዕ ናብ መብጽሒ ኣብ ዝግዝኣሉ እዋን፣ ጴጥሮስ ይዋጋእ ነይሩ፤ ክርስቶስ ብመከራ ኣብ ዝምስክረሉ እዋን፣ ጴጥሮስ ብርግማንን መሓላን ይኽሕዶ ነይሩ። እዚ ጥራይ እዩ ስጋ፡ ክነቕሕ ኣብ ዝግባኣሉ እዋን ይድቅስ፤ ክህድእ ኣብ ዝግባኣሉ እዋን ብሓይሊ ይንቀሳቐስ፤ ድሕሪኡ ድማ እቲ ፈተና ኣብ ዝመጸሉ እዋን ንጐይታ ይኽሕድ። ምስ ክርስቶስ ምስ ኣቦ ጭንቀት ነይሩ፣ ግን እቲ ፈተና ምስ መጸ ምሉእ ሰላም ነይሩ። ኦ፣ ኣብ ኩሉ ኩነታት ምስ ኣቦ ብሓድነት ክንመላለስ እንተደኣ ፈሊጥና፣ ንእኡ ዘየኽብር ፈተና ኣይክህሉን እዩ! እቲ ዓቢ ነገር፣ ጴጥሮስ ስጋ እንታይ ምዃኑ ኣይተማህረን ነይሩ፤ ድኻም ስጋ ኣይዘከረን ነይሩ፤ በዚ ድማ ኩነታት ምትእምማን ተዓጊቱ። ንጐይታ የሱስ ክእመን ከም ዝደሊን ከይክሕዶን ቅኑዕ ይመስል ነይሩ። ኣብ ጴጥሮስ ካብቶም ንጐይታ ዝሓደጉን ዝሃደሙን ንላዕሊ ዝያዳ ሓይሊ ተፈጥሮኣዊን ሓቀኛን ፍቕሪ ነይሩ። ንሱ ብሓቂ ንጐይታ ይፈትዎ ነይሩ። ጴጥሮስ ዝወደቐ፣ ብፍቓድ ርእሱ ኣይኮነን፣ ሓጢኣት ንምግባር ብምድላይ ኣይኮነን፣ ግን ብድኻም ስጋ እዩ። ኣብ ክርስቶስ ዝኾነ ዓይነት ስነ-ምግባራዊ ድኻም ኣይነበረን፣ ከመይሲ ንሱ ኩሉ ግዜ ኣብ ቦታ ድኻም ምስ ኣቦኡ ብሓድነት ይኸይድ ነይሩ። የሱስ—ጭንቀት ባዕሉ—ምስ ኣቦ ይሓልፍ። ጴጥሮስ ይወድቕ፣ እንተላይ ጽላሎት ፈተና ጥራይ እዩ ዝመጾ።

ኩሉ ውድቀት ጴጥሮስ ብዘይምትእምማንን ጸሎት ብምግፋዕን ጀመረ። “ናብ ጸሎት” ክንነቕሕ ኣሎና፤ ፈተና ምስ መጸ ንምጽላይ ድሉዋት ምዃን ጥራይ ኣይኮነን፣ ግን ምስ ኣምላኽ ምምልላስ፣ በዚ ድማ ብሓይሊ ናይ ቅድሚኡ ዝነበረ ሓድነትን ጸሎትን ንምቕባሉ። ብዘይ ቀጻሊ ጸሎትን፣ ብዘይ ቀጻሊ ስምዒት ምሉእ ድኻም ኣብ ርእስና፣ ንክርስቶስ ዝያዳ ፍቕሪ፣ ንእኡ ንምግልጋል ድማ ዝያዳ ድሌት ኣብ ቅዱስ እንተሃለወ፣ በቲ ድሌት እቲ ባዕሉ ንክርስቶስ ዘየኽብረሉ ቦታ ብርግጽ ክመርሖ እዩ! እቶም ካልኦት ደቀ መዛሙርቲ ዝሃደሙ ንስም ጐይታኦም ከም ጴጥሮስ ኣይኣኽበርዎን። ጴጥሮስ ክፋእ ስጋ ክመሃር ዝነበሮ ከምዚ እዩ። የሱስ ግን፣ ኩሉ ግዜ ብምእማን ምትእምማን ይኸይድ ነይሩ—ኩሉ ግዜ ይጽሊ።

ጐይታ ድማ ንዕላማ ሰይጣን ንጴጥሮስ ንምፍታን ዝነበሮ ፍልጠት እንታይ ተጠቕመሉ? ንእኡ ጸለየሉ! ዝያዳ ፍልጠት፣ ፍቑራት ኣሕዋት፣ ዝያዳ ጸሎት! “እምነትካ ከይትጠፍእ ጸሊየልካ ኣሎኹ።” ከም ውጽኢት ናይዚ ምልጃ እዚ፣ ጴጥሮስ ክፋእ ስጋ ካብቶም ካልኦት ብዝያዳ ብዕምቆት ተማህረ፣ ን“ኣሕዋቱ ንምድልዳል” ድማ ክኢሉ።

ኣብ ርእስና ድኻም ከም ዘሎና እንተዘይተሰሚዑና፣ ንኣሕዋትና ሓቂ ንምግልጋል ኣይንኽእልን ኢና። ብዘይ ጸሎት የሱስ ጴጥሮስ ኣበይ ምበጽሐ? ከም ይሁዳ ይጎዪ ነይሩ። ኦ፣ ምሉእ ብምሉእ ብድኻም ንምፍላጥ ክንደይ ብሩኽ ነገር እዩ፣ ከም ጴጥሮስ ናብ ዘይንጸንዓሉ ቦታ ካብ ምጉያይ ንላዕሊ!

ብዘይ መሪሕነት ጐይታ ሓንቲ ስጉምቲ ንምውሳድ ምፍራህ ክንደይ ጽቡቕ እዩ! ስጋ ኩሉ ግዜ ይሓስየና—ንሓደ ነገር ኣይጠቅምን እዩ። ኣብ ቅድሚ ጐይታ ምሓዝ ውጽኢቱ ንእኡ ምውዳእ እዩ—ናብ ኣቦ ምውዳቕ። ናብ ኣቦ ዝወድቕ ጥበብ የለን። ካብ ላዕሊ ዝመጸ ጥበብ እንተዘይኮይኑ፣ ዝኾነ ጥበብ ኣይጠቕመናን እዩ። ጐይታ ስጋ እንታይ ምዃኑ፣ ጳውሎስ ድማ ናብ ሳልሳይ ሰማይ ምስ ተወስደ እንታይ ከም ዘድልዮ ፈሊጡ ነይሩ። ናብ ራብዓይ ክውሰድ? ኣይፋሉን፤ ግን መልእኽተኛ ሰይጣን ንምጥቃዕ፡ ማለት፣ ክወርድ ኣድልይዎ ነይሩ። ኣብ ስጋኡ እሾኽ ተዋሂብዎ ኣሎ፤ ስጋ ምንም ከም ዘይጠቅም ምፍላጥ ክህሉ ኣለዎ።

ሓይሊን መከራን ስጋ ንምምሃር ሰለስተ መገድታት ከም ዘለዉ ክንርኢ ንኽእል ኢና፡ ቅድሚ ሰላም፣ ብዙሕ ግዜ ብጽንኩር ቃልሲ (ፍልጠትን ሕልናን ፍሉያት ነገራት እዮም)፤ ሰላም ምስ ረኸብና፣ ኣብ ቅድሚ ጐይታ ብጸሎትን ሓድነትን፣ ንሱ ክሳዕ ዝመርሓና ሓንቲ ስጉምቲ ንምውሳድ ዘይደፍርና፤ ድሕሪኡ ድማ ብጸጋን ምእዛዝን ኣብ ውሽጥና ይኸብር፣ ዝኾነ ፈተና ይኹን ወይ ኣብቲ ጴጥሮስ ዝተማህረሉ መሪር ተመክሮ፣ ስጋ ምስ ኣምላኽ ብሓድነት ኣብ ዘይፍረደሉ እዋን። እዚ ናይ ድሕሪት እዚ እቲ መገዲ ክኸውን እዩ፣ ክሳዕ ንነገራት ክንፈርድ ኣብ ክንዲ ንርእስና እንፈርድ። ንርእስና ብእምነት ክንፈርድን ምስ ኣምላኽ ክንነቕሕን ከለና፣ ናብ ዝኾነ ፈተና ኣይንኣቱን ኢና። ፈተና ክመጽእ ይኽእል እዩ፣ ግን ንምቕባሉ ምሉእ ምድላው ክህሉ እዩ፤ “ሕጂ ንዚ ወይ ነቲ ፈተና ተዳልየ ኣሎኹ” ክንብል ንኽእል ኢና ማለት ኣይኮነን፣ ካብ ሓንቲ ቅጽበት ናብ ካልእ ቅጽበት እንታይ ፈተና ከም ዝመጽእ ብርግጽ ኣይንፈልጥን ኢና፤ ግን ሓይሊ ኣምላኽ ምሳና ክህሉ እዩ።

ስለዚ እቲ እንኮ ድሕንነት ዘለዎ ቦታና ምትዕዛብን ጸሎትን እዩ—እወ፣ ቅድሚ መጥቃዕቲ ጸሎት—ክሳዕ ጭንቀት ዝበጽሕ ጸሎት፡ ከመይሲ የሱስ ከምኡ ጸለየ! ነፍሳትና ብዙሕ ክትግበር ከም ዘለዋ ክንጽበ ኣሎና፤ ብዙሕ ግዜ፣ ፈተና ኣብ ዝህሉሉ እዋን፣ እዚ ፈተና እዚ ስለምንታይ ከም ዝተላእከ ንምሕሳብ።

ብሰንኪ ገለ ስሕተት ክኸውን ይኽእል እዩ፤ ብሰንኪ ገለ ዘይግደስ ወይ ድልዱል ኩነታት ነፍሲ ክኸውን ይኽእል እዩ። ከምቲ ናይ ጳውሎስ ንስጋ ንምሕዳግ ክኸውን ይኽእል እዩ፤ ንዝመጽእ ገድሊ ምድላው ክኸውን ይኽእል እዩ። ግን ኣብዚ ናይ ነፍሲ ምትግባር እዚ ኣብ ቅድሚ ጐይታ ክንጸንዕ ኣሎና፡ ድሕሪኡ፣ እቲ ኣቦ ዘሰልጠነናሉ ፈተና ምስ መጸ፣ ምሉእ ሰላም ክህሉ እዩ። ጐይታ ኣብ መንፈስ ምሳኻ ክትጸውር ክገብረካ እዩ፣ ኣብ ዝተገብረሉ እዋን፣ እቲ ክትጸውሮ ዝገብረካ ጾር ኣብ ውግእ ሓይሊ እዩ። ካብ ውሽጣዊ ምትግባር ኣይትሽገር፤ ምሳኡ ኣሰናድዮ። ሓይልና ናይ ጐይታ ኣብ ዝኸውንሉ እዋን፣ ንምእዛዝ ሓይልና ወሰን የብሉን።

“እንተተኻኢሉ፣ እዚ ጽዋእ እዚ ካባይ ይሕለፍ።”

ሓንቲ ነፍስና እውን እንተኾነት እቲ ጽዋእ ንሓደ ኣብ ፍቕሪ ኣቦ ብባህሪኡ ዝነበረ እንታይ ከም ዝነበረ ክትግምት ኣይትኽእልን እያ፤ ግን እቶም ዝያዳ መንፈሳውያን ብዝያዳ ክእመንዎ እዮም። ድሕሪኡ ቅድስና ባዕሉ ሓጢኣት ኮነ፤ ኣብ ነፍሲ የሱስ ሓንቲ ፍንጣሪ ብርሃን እውን ኣይነበረትን። ብዛዕባኡ ኣብ ዝሓስበሉ እዋን፣ ብሰይጣን ኣብ ነፍሱ ኣብ ዝተጸቕጠሉ እዋን ከም ዓበይቲ ነጥብታት ደም ዝብልሕ ንርኢ።

ንሓጢኣት ብቐሊሉ ኣይሓሰበሉን! እቲ መስፍን ህይወት ናብ ሓመድ ሞት ወረደ—“ኩሉ ማዕበልካ ኣብ ልዕለይ ሓለፈ።”

ኣብ መስቀል የሱስ እቲ ፈጺምካ ክትጸውሮ ዘይትጽዋዕ ጾር ጸወረ። ንእኡ ካብ ምኽሓድ ተጠንቀቕ። ብዙሓት ብዝርዝር ይኽሕድዎ እዮም እቶም ብሓፈሻ ዝእመንዎ። እቲ ብሩኽ መሰልና፣ ብፈተና ከም ፈተና ምጥባቕ ኣይኮነን፣ ግን ኣብ ኩሉ ፈተና ንኣምላኽ ንምእዛዝ ዕድል ምርኣይ፣ ከም የሱስ ድማ ብዛዕባ ነፍሲ ወከፉ “እቲ ኣቦይ ዝሃበኒ ጽዋእ፣ ኣይሰትዮንዶ?” ምባል እዩ። “ሕጂ ድማ ካብ ምውዳቕ ክሕልወኩም ዝኽእል፣ ብዓብዪ ሓጎስ ድማ ብዘይ ገለ ነውሪ ኣብ ቅድሚ ክብሩ ከቕርበኩም ዝኽእል…ንእኡ ክብሪ ይኹን።”