«ንስኻ ጽቡቕ ኢኻ እሞ ጽቡቕ ትገብር» (መዝሙር 119:68)
«ኣምላኽ ከምኡዶ በለ?» (ዘፍጥረት 3:1)
ኣብ ኣስታት 6000 ዓመታት ኣምላኽ ንኣዳምን ሄዋንን ኣብ ገነት ኣብ ዝገርም ከባቢ ኣንበረ፡ ኣብኡ ምንም ኣይጎደሎምን። ግን ንሳቶም ንፍቕራዊ ሓልዮት ፈጣሪኦም ኵሉ መዓልቲ ኣብ ቅድሚ ኣዒንቶም እኳ እንተ ረኣዩ፡ ንፍቕሩ ጠራጠሩ እሞ ብፍላጥ ንፍቓዱ ኺጻረሩ ወሰኑ። ምስ ኣምላኽ ሓደ ደረጃ ኺኾኑ ደለዩ — ከምኡ ኺኾኑ — ከምኡ’ውን ብዘይካኡ ውሳነታቶም ኪገብሩ። እዚዶ ንዓኻ ይፈልጠካ? ኣምላኽ ንዓና ጽቡቕ ዝመስለና ኺኸልኣና ይደሊ እዩ ኢልና ንፈርህዶ ኣይንኸውንን ኢና? ሓንዳንድ ግዜ ፍቓድ ኣምላኽ ምስ ፍቓድና ከም ዘይሰማማዕ ንፈርህ፡ ስለዚ ኸኣ ነቲ መሪሕነት ንምሕዳግን ንሱ ኺመርሓና ንምፍቃድን ንሰሓሓብ።
ግን ሎሚ፡ ምስቶም ቀዳሞት ሰባት ክነጻጸር ከሎ፡ ኣምላኽ ንዓና ዝበለጸ ትልምታት ጥራይ ከም ዘለዎ ንምእማን ብዙሕ ዝበለጸ ምኽንያታት ኣለና። ስለምንታይ? ምኽንያቱ ፍቕሩ ብዘይመወዳድር መገዲ ኣብ ጎልጎታ ኣረጋገጸ! እምነት ካብዚ እንታይ ትደምድም?
ንሱ (ኣምላኽ) ንወዱ እኳ ዘይሓረመ፡ ንዅላትና ግን ዝሃበ፡ ምስኡ ኸኣ ኵሉ ነገር ኣይህበናንዶ? (ሮሜ 8:32)
እቲ ዝዓበየን ዝኸበረን ሃብቲ እንተ ዘይከሊኡና፡ ንዓና ጽቡቕ ዝኾነ ኵሉ ነገር ኪህበና እዩ — እዚ ኸኣ ካብና ንላዕሊ ይፈልጦ! ሓደ ሸነኽ ንዘለኣለማዊ ምድሓን ነፍሳትና ንኣምላኽ እንተ ኣሚንና፡ በቲ ሓደ ሸነኽ ግን ንዕለታዊ ነገራት እውን ከም ዝሓሊ ዘይምእምማን እንተ ኣሎና፡ ስለዚ ኸኣ — ክንከኣለና እንተ ኽኢልና — ንርእስና ንከላኸል፡ እዚዶ ዘይምክንያታዊን ዘይተሰማማዕን ኣይኮነን?
ጐይታ የሱስ ኣብ ፍቕሪ ኣቦኡ ዓረፈ። ዕለታዊ ፍልጠት ናይዛ ፍቕሪ እዚኣ ምንጪ ሓጐሱ ነበረት (ዮሃንስ 15:10,11 ርአ)። ኵሉ ግዜ ኣሚንዎ ነበረ፡ ስለዚ ኸኣ ኣብ ከቢድ ግዜ እኳ «እወ፡ ኣቦ» ኺብል ክኢሉ (ማቴዎስ 11:25,26 ርአ)። ለይትን መዓልትን ንምምራሕ ናብኡ ይምለስ ነበረ፡ ኣብ ኵሉ ውሳነ ህይወቱ ኸኣ የሳትፎ ነበረ (መዝሙር 16:7,8 ርአ)።
ሕቶታት
ንስኻኸ ከመይ ኢኻ? ንስኻ እውን ኣብ ፍቕሪ ኣምላኽ ትዕርፍዶ? ኵሉ መዓልቲ ንዓኻ ዝበለጸ ትልምታት ጥራይ ከም ዘለዎ ትእምንዶ፡ ንግብርታቱ ኵሉ ግዜ እንተ ዘይተረዲእካዮ እኳ? እዚ እምነት እዚ ኣብ ዕለታዊ ህይወትካን ኣብ ውሳነታትካን ከመይ ገይሩ ይግለጽ?
ጄ.ፒ.ኤስ.″ }
