«ንእግዚኣብሄር ዜፍቅሩ ንእኡ ኸኣ ብምኽሩ እተጸውዑ ግና ኵሉ ንሰናይ ከም ዚኸውን ንፈልጥ ኢና።» (ሮሜ 8:28)
ነፍሰይ! ህድእ በሊ! ኣብ ኢድ ኣምላኽ ኪዳንኪ ኢኺ! ኣብ ታሪኽኪ ዘሎ ዅሉ ፍሉይ ኩነታት ሳዕቤን ሓደጋወይ ኣጋጣሚ እንተ ዝኸውን ነይሩ — ክትድበሪ ምኸኣልኪ! ግናኸ «ኵሉ ነገር»፡ እዚ ነገር እዚ (ዝኾነ ይኹን) ሕጂ ዜጨንቐኪ ዘሎ — ንሰናይኪ ብምስጢር ዚዓዪ ዘሎ ሓደ ኻብዚ «ኵሉ ነገር» እዩ። ንኣምላኽኪ እመንዮ! ኣይኬታልለክን እዩ — ረብሓታትኪ ኣብኡ ብጥንቃቐ ተሓልዩ ኣሎ።
«እዚ ዅሉ ነገር ንዓይ እዩ» ኢሉ ርእየት ክዛረብ ከሎ፡ እምነት ነቲ ህጹጽ መደምደምታ ትገንሕ፡ «ዳኛ ምድሪ ዅሉስ ቅኑዕ ኣይገብርን ድዩ?» (ዘፍጥረት 18:25) እናበለት። ኣምላኽ ክንደይ ሳዕ እዩ መገዲ ብእሾኽ ዚዓጽወልካ — ንምርካብ ቀሊል እምነት! ክንደይ ሳዕ ኢና ኵሉ ነገር ንሰናይና ኸም ዚዓዪ ክንርኢ እንኽእል! ግናኸ ምእማን ዝሓሸ ተግሳጽ እዩ። ኦ! ኣብ ማእከል ዜፍርህ ፍርዲ ንምእማን፡ «ፍርድታትካ ጽቡቕ ምዃኑ እፈልጥ እየ» ንምባል፤ ኣብቲ ጸልማትእናተማዕቖብካ፡ «እንተ ቐተለኒ እኳ — ክእምኖ እየ!» ንምባል!
ቡሩኽ የሱስ! መትረባት እዚ ዓለማዊ ግዝኣት እዚ ንዓኻ ተዋሂቡ ኣሎ። እታ ሓንሳእ ኣብ መስቀል እተሰቕለት ኢድ — ሕጂ ኣብ ዝፋን ዘሎ በትሪ ትሕዝ ኣላ፡ «ኵሉ ስልጣን ኣብ ሰማይን ኣብ ምድርን ንዓኻ ተዋሂቡ ኣሎ።» ንነፍሰይ ብዛዕባ ድሕንነታ ዘለዎ ፍቕሪ ብምሃብ ንርእሱ ስለ ዝሃበኒ፡ እቲ ዅሉ ዚኽእል ኣምላኽ ኪህቦ ዚኽእል ዝዓበየ መብጽዓ ዝሃበ — እቲ ጥቕልል መጽሓፍ ምድራዊ ኣምላኽ ኣብ ኢድ እቲ ዝሃበኒ ምዃኑ ኽፈልጥ ከለኹ፡ ንጥበብን ንእምነትን ንፍቕርን እቲ ዝበለጸ ምስጢራዊ ምድራዊ ተግባር ከመይ ገይረ ክጠራጠር እኽእል?
