ዘይተጸበናዮ ፍጻመታት ምምሕዳር
ነገራት ከም ዝሓሰብናዮ ምስ ዘይከዱ እንታይ ንገብር? እዚ ኩላትና ሓድሓደ ግዜ እንገጥመና ሕቶ እዩ።
ተስፋ ምቑራጽ
ኣብ ዝሓለፉ ኣርባዕተ ዓመታት ምስ ገለ ክርስትያን ወፍረኛታት ኣብ ምግዛእን ምምሕዳርን ሓንቲ ራድዮ ጣብያ ኣብ መልበርን፣ ኣውስትራልያ ተዋፊረ ኔረ። ራድዮ ሰራሕተኛታት ቤተ ክርስቲያን ክበጽሑዎ ዘይክእሉ ቦታታት ክበጽሕ ይኽእል። ኣገልግሎትና ምስ ዘይክርስትያናት ንምርኻብን ናብ ኣምላኽ ንምምጻእን ዝዓለመ እዩ ነይሩ። እዚ ንኽኸውን ዝሓገዙ ብዙሓት ተኣምራት ርኢና። ብዙሓት ሰባት ብሓደ ናብ 40 ራድዮ ጣብያታት ኣብ መላእ ኣውስትራልያ ዝኸይድ መደብ ተዛራቢ ፕሮግራም ኣቢሎም ናብ እምነት ክርስቶስ መጺኦም። ኣምላኽ ንዘይተኣማኑ ንምብጻሕ ብንጹር ይጥቀመሉ ኣሎ።
ግን ቀሊል መገዲ ኣይነበረን፣ ብመላእ እቲ መስርሕ ብውሑድ ገንዘባዊ ሃብቲ ተቓሊስና። ነታ ጣብያ ንምሓዝ ኣብ ዝሓለፈ ዓመት ናብ ሓባራዊ ወፍሪ ኣቲና፣ ግን እቶም ካልኦት ወገናት ዘይተጸበይዎም ገንዘባዊ ጸገማት ኣጋጢሞምዎም ካብቲ ስምምዕ ወጺኦም። ካብ ምብኻር ንምድሓን፣ ነታ ጣብያ ካብ ዋጋኣ ንታሕቲ ክንሸጣ ተገዲድና። እዚ ዝሓሰብናዮ ፍጻመ ኣይነበረን፣ ኣምላኽ ስለምንታይ ነታ ራድዮ ጣብያ ኣብ ፈለማ ከም ዝሃበና እውን ኣይተረደኣናን። ብጽቡቕ ገንዘባዊ መሰረት ኣብ መላእ ኣውስትራልያ ናብ ኣገልግሎት ክመርሕ ምኸኣለ።
ብዘይፍቓድና ነቲ ስምምዕ ንምዝዛም ምስ ተሰማማዕና፣ እቲ ገዛኢ ተሓጒሱ፣ ግን ንሕና ክንሓብሮ ኣይተሰማዓናን። ናብ መኪናይ ክኸይድ ከለኹ፣ ጸሓይ ትዓርብ ነበረት እሞ ናይቲ ጉዕዞ መወዳእታ ምዃኑ ተሰማዓኒ። ግን በቲ እዋን እቲ ኣምላኽ «ተጸበ፣ ንጽባሒቱ ጸሓይ ከውጽእ እየ። እዚ መወዳእታ ኣይኮነን። ሓደ ምዕራፍ ተዛዚሙ፣ ግን ሓድሽ ምዕራፍ ጽባሕ ይጅምር። ተስፋ ክትቆርጽን ኩሉ ከም ዝጠፍአ ክትሓስብን ዲኻ? ወይስ ሓድሽ ምዕራፍ ንምጽሓፍ ጽባሕ ምሳይ ክትከውን ኢኻ?» ዝበለኒ ይመስል ነይሩ።
ናይ መን ኣገልግሎት?
ካብ ሽዑ ንነጀው ምስ ኣምላኽ ተቓሊሰ። ንሱ «እቲ ናይ ራድዮ ኣገልግሎት እንታይ ክመስል ከም ዝሓሰብካዮ ራእይካ ድዩ? ንእኡ ዲኻ ንርእስኻ ዝሃብካ? እወ፣ ከምኡ ኣይሰርሕን እዩ። እዚ ናተይ ኣገልግሎትን ናተይ ጽውዓን እዩ፣ ብናተይ መገዲ ክገብሮ እየ። ኣብ ዝነበረካ ፍሉይ ራእይ ዲኻ ተኣሚንካ፣ ወይስ ኣብ ልዑላዊ ኣምላኽ፣ ጐይታ ሰማይን ምድርን?» በለኒ።
እቲ ስምምዕ ኣብ ዝተዛዘመሉ ዕለት ሓደ ሰብ ነዚ ፍቕድታት ብፋክስ ለኣኸለይ፦
ስለዚ ተስፋ ኣይንቆርጽን። ብኣካልና እንተ ደኸምና እውን፣ ብውሽጥና ግና መዓልቲ መዓልቲ ንሕደስ ኢና። እቲ ሓጺርን ግዝያዊን ጸበባና ንዓና ዘይነጽፍ ክብሪ ይዓድለና እዩ፣ እዚ ድማ ካብ ኩሉ ይበልጽ። ስለዚ ኣዒንትና ኣብ ዝርአ ዘይኮነስ፣ ኣብ ዘይርአ ንሰቕል። እቲ ዝርአ ግዝያዊ እዩ፣ እቲ ዘይርአ ግና ዘለኣለማዊ እዩ (2 ቈረንቶስ 4:16-18 NIV)።
ኣባቑም እውን ብኸቢድ ግዜያት ዝሓለፈ ሰብ እዩ። ዝገበሮ ኩሉ ፈሺሉዎ። ግን እዚ ኩሉ ከምኡ እናሃለወ እውን ጽሒፉ፦
እኳ ደኣ እቲ በለስ እንተ ዘይኣበበ፣ ኣብ ኣታኽልቲ ወይኒ እውን ፍረ እንተ ዘይነበረ፣ ፍረ ኣውልዕ እንተ ዘይተረኽበ፣ ግራት እውን እንተ ዘይኣፍረየ፣ ኣብ ደምበ እውን በጊዕ እንተ ዘይነበረ፣ ኣብ ደምበ ከብቲ እውን ከብቲ እንተ ዘይነበረ፣ ኣነ ግና ብእግዚኣብሔር ባህ ክብለኒ እዩ፣ ብኣምላኽ መድሓኒየይ ክሕጐስ እየ (ኣባቑም 3:17-18)።
ኣእምሮን ዓለምን
መጽሓፍ ቅዱስ ንምእመናን ብእምነት ክነብሩ እምበር ብምርኣይ ከይኮነስ ይነግሮም (2 ቈረንቶስ 5:7)። ግን ክልተ ብድሆታት ብዙሕ ግዜ የዕንቅፉና – ኣእምሮናን እታ ኣብ ከባቢና ዘላ ዓለምን።
ነገራት ከም ዝሓሰብናዮ ምስ ዘይከዱ፣ ክንፈትሖም ንጽበ። ምኽንያታት፣ ንቕጽበታዊ ምኽንያት ንደሊ። «ኣምላኽ እንታይ ከም ዝገብር ክፈልጥ ኣለዎ፣ ስለዚ ስለምንታይ ከምዚ ከም ዝገበሮ ክርኢ ፍቐደለይ።» ብሎጂክ ክንፈትሖ ንፍትን። እዚ ናይቲ ብዙሓትና ዘሎና ናይ ግሪኽ ኣተሓሳስባ ውጽኢት እዩ። ኩሉ ክንፈትሖ ከም እንኽእልን ኩሉ ኩነታት ክግለጽ ከም ዝኽእልን ክንሓስብ ተማሂርና ኢና።
እዚ ናይ እብራውያን ኣተሓሳስባ ኣይኮነን፣ ኣምላኽ ንህዝቡ ከም ዝበለ ዘተባብዖም መገዲ እውን ኣይኮነን፦
ፍርሃት እግዚኣብሔር መጀመርታ ጥበብ እዩ (መዝሙር 111:10፤ ምሳሌ 9:10)።
ንሱ ንዓና ንሱ ነገራት ዝገብረሉ ምኽንያታት ከርእየና ወይ ከይርእየና ዝመርጽ ልዑላዊ ኣምላኽ ክንእምን ይደሊ፣ ወይ ከኣ ክንእመንን እምነት ክህልወናን ክንጸንዕን ይሓተና። ከርእየና ኣይግድዶን። ክንርድኦ ኣይግድደናን። ኣምላኽ ሕጂ እውን ልዑላዊ ምዃኑን ዕላማታቱ ሕጂ እውን ማእከል ህይወት ምዃኖምን ክኣምን ድየ፣ እዚ ኣብዚ እዋን እዚ ከምኡ ዝመስል ይኹን ኣይኹን? ወይስ ነገራት ከም ዝሓሰብክዎም ስለ ዘይከዱ ክበሳጨው እየ? ኣእምሮና ኣብ ከምዚ ዝኣመሰሉ ኩነታት ብዙሕ ግዜ ኣይሰርሓልናን – ስለምንታይን ከመይን ከም ዝኾነ ክንርድእ ንጽበ።
ካልኣይ ዕንቅፋት ንብእምነት ምንባርና ድማ ደቂ ሰባት ምዃንናን ምስዚ ሰብኣዊ ህይወት ምትእስሳርናን እዩ። እቲ «ሓሙሽተ ስምዒታት» ንሓቂ ንምምዛን እንምርኮሰሉ እዩ። ብኣንጻሩ፣ ጳውሎስ «ኣዒንትና ኣብ ዘይርአ ክንሰቕል» ይምዕደና (2 ቈረንቶስ 4:17)። እዚ ከመይ ከም እንገብሮ ክትገልጽ ትኽእል ዲኻ? ኣብ ዘይርአ ነገር ኣዒንትና ከመይ ንሰቕል? ዘይከኣል ይመስል።
ኣብ ዘይርአ ምትኳር
ቶዘር ጽሒፉ፣ «ንዝርአ ዓለም ከም ሓቂ ንሓስባ፣ ናይ ካልእ ዓለም ሓቂነት ድማ ንጠራጠር። ናይ መንፈሳዊ ዓለም ህላዌ ኣይንነጽግን፣ ግን ብዝተቐበልናዮ ትርጉም ናይ ‘ሓቂ’ ቃል ሓቂ ምዃኑ ንጠራጠር። ኣቓልቦና ካብ ዝርአ ናብ ዘይርአ ክንሰጋግር ኣለና፣ ምኽንያቱ እቲ ዓቢ ዘይርአ ሓቂ ኣምላኽ እዩ።» እወ፣ ዘይርአ ዓለም፣ መንፈሳዊ ዓለም፣ ካልእ ልኬት ናይ ህይወት ከም ዘሎ ክንእምን ንኽእል ኢና። ግን እቲ ሕቶ፣ ክንደይ ንዘይርአ ዓለም ኣምላኽ ንፈልጦ? ስለዚ እዩ ጳውሎስ ኣዒንትና ኣብ ዘይርአ ክንሰቕል እምበር ኣብ ዝርአ ከይኮነስ ዝምዕደና።
ክንደይ ንዘይርአ ዓለም ከም እንፈልጦ ንምርኣይ ፈተና ንግበር። ሎሚ ንግሆ ንውሽጣዊ ዓለምካ ንምድላው ክንደይ ግዜ ኣሕሊፍካ? ቁርሲ ምብላዕ፣ እንታይ ክዳን ክትለብስ ምውሳን፣ ምሕጻብ፣ ምላጽን ካልእን። ንናይ ወጻኢ ዓለምና ንምድላው ክንደይ ግዜ ከም እነሕልፍ ምሕሳብ ዘገርም እዩ። ብንጽጽር፣ ሎሚ ንግሆ ንመንፈሳዊ ዓለም ንምድላው ክንደይ ግዜ ኣሕሊፍካ? ባህርያትና ብዛዕባ ዘይርአ ዓለምን ክንደይ ኣብኡ ከም እንነብርን ገለ ክዛረብ ይኽእል – ኣብ ኣእምሮና ዘይኮነስ፣ መንፈሳዊ ከም ዘሎ እንእምንሉ፣ ግን ኣብ ቅድሚያታትና ከም ዝንጸባረቕ።
ርግጽ እዩ፣ ኩሎም ህዝቢ ኣምላኽ ብዘመናት ብእምነት ክነብሩን ንዘይርእይዎ ኣምላኽ ክስዕቡን ተጸዊዖም እዮም። ደቀ መዛሙርቲ ተኣምራት ይደልዩ ነበሩ፣ ናይ ኣምላኽ ህላዌ ናይ ወጻኢ መርትዖ ይደልዩ ነበሩ። ግን ኣምላኽ ኣብ ዘመንና ከምኡ ኣይገብርን። ብእምነት ክንስዕቦን ህይወትና ንዘይርአ ነገር ክንውፍይን ይጽውዓና፣ ምስቲ ኩሉ ግዜ ኣብ ቅድሚ ኣዒንትናን ኣብ ኢድናን ዘሎ ብምንጽጻር።
ብዛዕባ እቶም ብሉይ ኪዳን ቅዱሳን ከምዚ ተጻሒፉ ኣሎ፦
እዞም ኩሎም ብእምነት እናነበሩ ሞቱ። እቲ ዝተስፈዎም ነገራት ኣይተረኸበሎምን፤ ካብ ርሑቕ ጥራይ ርእዮም ተቐበልዎም። ኣብ ምድሪ ድማ መጻእተኛታትን ስደተኛታትን ምዃኖም ኣመኑ። ከምዚ ዝብሉ ሰባት ናይ ገዛእ ርእሶም ሃገር ከም ዝደልዩ የርእዩ። ነታ ዝሓደግዋ ሃገር እንተ ዝሓስቡ ነይሮም፣ ናይ ምምላስ ዕድል ምረኸቡ ነይሮም። ኣብ ክንድኡ ግና ንዝሓሸት ሃገር – ሰማያዊት – ይናፍቑ ነበሩ። ስለዚ ኣምላኽ ኣምላኾም ክበሃል ኣይሓፍርን፣ ምኽንያቱ ንሳቶም ከተማ ኣዳልዩሎም እዩ (እብራውያን 11:13-16)።
ኣብዚ ናይ ንዋይ ዘመንና ናይኦም ኣተሓሳስባ ምሓዝ ቀሊል ኣይኮነን። ንዝሓሸት ሃገር ይናፍቑ ነበሩ፤ እቲ እንርእዮ ናይ መወዳእታ ሓቂ ኣይኮነን።
ንጉስ ምኽታል
ንመንግስቲ ኣምላኽ እፈትዎ፦ «ፍቓድካ ኣብ ምድሪ ከምቲ ኣብ ሰማይ ዝኸውን ይኹን።» ክንደይ ጽቡቕ ቃላት! እዚ ጽውዓና እዩ – ፍቓድ ኣምላኽ ኣብ ምድሪ ከምቲ ኣብ ሰማይ ዝኸውን ብውሽጥና ምድላይ። እዚ ናይዚ ዘመን መንፈስ ኣይኮነን። ሰባት ብዝርእይዎምን ክሕዝዎም ዝኽእሉ ነገራትን ዝያዳ ይሕዙ፤ ንእኡ እዮም ነፍሶም ዝህቡ። ግን ኣምላኽ ብድሆ ይህበና፦ ፍቓዱ ኣብ ምድሪ ሎሚ ከምቲ ኣብ ሰማይ ዝኸውን ክንደሊ ዲና? ኣምላኽ ኣብ ምድሪ ናይ ሰማይ መግዛእቲ ክንከውን ይደሊ – ኣምላኽ ኣብ ዓላዊት ፕላኔት ዝገዝኣሉ ቦታታት።
እምነት ካብ ኣምላኽ እትመጽእ እያ እሞ ኣብኡ ክንእመን ተኽእለና – ነገራት ንዓና ትርጉም ይሃቡና ኣይሃቡና፣ ወይስ ኣብዚ እዋን እዚ ተስፋ ክንርኢ ንኽእል ኣይንኽእልን። ተስፋና ኣብ ፍቑር ኣምላኽ፣ ልዑላዊ ጐይታ ሰማይን ምድርን፣ ንዓለም ኣብ ኢዱ ዝሕዝ ይኹን። ነዚ ኣረኣእያ ናብ ኩሉ ገጽ ህይወትና ነምጽኦ፣ ከምኡ ብዝበለ ንእኡ ዝያዳ ክንፈልጦን ኣብ ኩሉ ኩነታት ምሳኡ ክንመላለስን ክንመሃርን – ንኻልኦት ድማ ሓድሽ ህይወቱ ከነምጽእ።
