ክርስቶስ ከሰባት ከምዝተዓዘበ ሰብኣይ ብኽብሪን ግርማን ኣይመጸን፣ ኣብ ኢሳይያስ 53:2 ከምዚ ኢልና ነንብብ:
«ኣብኡ ትርኢትን ግርማን የብሉን፣ እንተ ረኤናዮ ኸኣ፡ እንብህጎ ውቃበ የብሉን።» ወተሃደራት ንምሓዝ ምስ መጹ፡ ንሱ ወዲ ኣምላኽ ምዃኑ ኺፈልጥዎ ኣይከኣሉን።
ግናኸ ከም ሰብኣይ እውን ንርእሱ ኣትሐተ። ብሰረገላታትን ብብዙሕ ሃብትን ዝመጸ ብርቱዕ ንጉስን ገዛእን ኣይነበረን፣ ኣብ ክንዲኡ ግና ኣብ መብልዕ ማል ኪውለድ ፍቓደኛ ነበረ። ንሱ ሃብታም ዝነበረ ምእንታና ድኻ ኾነ። ኣብ ህዝባዊ ኣገልግሎቱ ከሎ ኸኣ ከምዚ በለ:
«ኣብራብ ጕድጓድ ኣለወን፡ ኣዕዋፍ ሰማይ ከኣ መሕደሪ ኣለወን፡ ወዲ ሰብ ግና ርእሱ ዜንብር ኣይብሉን።» (ሉቃስ 9:58) ድኽነት ዝመልኦ ህይወት ኖረ።
ከም ሰብኣይ ንርእሱ ኬልዕል ኣይፈተነን፣ ኣብ ክንዲኡ ግና ከምዚ በለ:
«ወዲ ሰብ ኬገልግልዎዶ ኣይመጸን፡ ኬገልግልን ህይወቱ ምእንቲ ብዙሓት ቤዛ ኺህብን እዩ ዝመጸ።» (ማርቆስ 10:45) ኪገዝእ መሰል ዝነበሮ በይኑ ብትሕትና ኬገልግል መጸ። ኣብ ዮሃንስ 13፡ ንሱ ርእሱ ኣትሒቱ ርእሱ ኣትሒቱ ኣእጋር ደቀ መዛሙርቱ ኺሓጽብ ንርእዮ።
ኣብኡ ዅሉ ነገራት ኣብ ኢዱ ሂብዎ ነበረ - ከመይ ዝበለ ዓብዪ ሰብኣይ ነበረ - ግናኸ ርእሱ ኣትሒቱ ርእሱ ኣትሒቱ ኣእጋር ደቀ መዛሙርቱ ኣብ ቅዱሳት ኣእዳዉ ኣእተወ። እዚ ናይ ክርስቶስ ኣእምሮ ነበረ። ስለዚ ድማ ኣብ መወዳእታ ህይወቱ ንደቀ መዛሙርቱ ኺነግሮም ከኣለ:
«ኣነ ኸምቲ ዜገልግል ኣብ ማእከልኩም እየ።» (ሉቃስ 22:27) እዚ ጥራይ ኣይኮነን። ንሱ ፈጣሪ ሰማይን ምድርን፣ ንቢልዮናት መላእኽቲ ኺእዘዝዎም ዝነበሮም ትእዛዛት ዝሃበ፣ ንሱ ባዕሉ ታኣዛዚ ኾነ። ከም ሰብኣይ፣ ንሱ ንፍቓድ ኣቦኡ ምእንቲ ኺምሃር፣ እዝኑ ዅሉ ንግሆ ይቕንቀን ነበረ። ንሱ ንፍቓዱ ኺገብር ኣይመጸን፣ ግናኸ ንፍቓድ እቲ ዝለኣኾ እዩ ዝገበረ። ንፍቓዱ ኺገብር ንፍቓዱ ኣወገደ። ብዝተሰቀዮ ነገራት ምእዛዝ ተማህረ። ኣብ መገዲ ምእዛዝ ንኣምላኹን ኣቦኡን እናቐጸለ ብዝኸደ መጠን፣ ተቓውሞ ሰባት እናበዝሐ ይኸይድ ነበረ። ስለዚ ድማ ኪብል ነበሮ:
«ነቶም ዚጸርፉኻ ጸርፎም ኣብ ልዕለይ ወደቐ።» (ሮሜ 15:3) ምእዛዙ ክሳብ መስቀል በጽሐ፣ ብብርቱዕ ኣውያትን ንብዓትን እናኣውየ ርእሱ ኣድኒኑ ጸለየ:
«ፍቓድካ እምበር፡ ፍቓደይ ኣይኹን።» (ሉቃስ 22:42) ህይወቱ ኺህብ ፍቓደኛ ነበረ። ሓደ እኳ ኻብኡ ኣይወሰዶን። ንሱ ባዕሉ ንመንፈሱ ኣብ ኢድ ኣቦኡ ኣሕለፈ። እዚ ትእዛዝ እዚ ኻብ ኣቦኡ ተቐቢሉ ነበረ፣ ንእኡ ድማ ክሳብ መወዳእታ ታኣዘዘ። ንነፍሱ ንሞት ኣፍሰሳ።
እዚ ዝኸፍአ ነጥቢ ኪኸውን ይኽእል እዩ ኢልና ንሓስብ። ግናኸ ኣይነበረን። ንሱ ንቡር ሞት ኣይሞተን። ክሳብ ሞት መስቀል ታኣዛዚ ነበረ። መጽሓፍ ቅዱስ ከምዚ ይብል:
«ርጉም እዩ እቲ ኣብ ኦም እተሰቕለ ዅሉ» (ገላትያ 3:13)።
እቲ ዝኸፍአን ኣዝዩ ነውሪ ዝመልኦን ሞት ሞተ። ብመስቀል ዝተቐትሉ ገበነኛታት ነበሩ። እቶም ብመስቀል ዝሓለፉ ኸኣ ንሱ ሓደ ኻባታቶም እዩ ኢሎም ሓሲቦም ኪኾኑ ኣለዎም። «ምስ ገበነኛታት ተቖጽረ» (ኢሳይያስ 53:12)። ንሱ ብሓቂ እቲ ዝኸፍአ ቦታ ወሰደ፣ ኣብ መወዳእታ ኸኣ «ናብ ታሕተዋይ ክፍሊ ምድሪ ወረደ» (ኤፌሶን 4:9)።
እዚ ናይ ክርስቶስ ኣእምሮ ነበረ: ነገራት ኪሓድግን እናተሓተን እናተሓተን ኪኸይድን። ንግዳማዊ ክብሩ ኣወገደ፣ ንርእሱ ከም ዘይነበረ ገበረ፣ ቅርጺ ባርያ ወሰደ፣ ካብ መላእኽቲ ድማ ተሓተ። ከም ሰብኣይ፣ ንሱ ውቃበ ኣይነበሮን፣ ኪገዝእ እውን ኣይደለየን፣ ግናኸ ንርእሱ ኬትሕት፣ ድኻ ኪኸውን፣ ንኻልኦት ብፍቕሪ ኬገልግል እዩ ዝመጸ። ንፍቓዱ ኣወገደ፣ ወትሩ ንፍቓድ ኣቦኡ ይገብር ነበረ፣ ህይወቱን ስሙን ኪህብ ፍቓደኛ ነበረ፣ ነውሪ ዝመልኦ ሞት መስቀል ሞተ፣ ኣብ መንጎ ገበነኛታት ድማ ተቖጽረ።
እዚ እዩ እቲ ክንመስሎ ዘሎና ኣእምሮ። ኣብ ክንዲ ኣብ መሰላትና እንጸንዕ፣ ንኣብነቱ ኽንከይድ ኣሎና። ኣብ ፊልጲ ክልተ ኣሓት ዘይምርድዳእ ነበረን። መፍትሒ ናይ ሽግረን ናይ ክርስቶስ ኣእምሮ ምግላጽ ነበረ። ኣብ መንጎ ምእመናን ኣብ ዝምድናታትና ናይ ክርስቶስ ኣእምሮ ኽንገልጽ ከሎና፣ ብዙሓት ሽግራት ኪጠፍኡ እዮም፣ ስምምዕን ሰላምን ድማ ውጽኢት ኪኸውን እዩ።
