ከም ክርስትያናት መጠን፣ ኣምላኽ ኣብ ክርስቶስ ዝሃበና መለኮታውን መንፈሳውን በረኸታት ክንጥቀም ተጸዊዕና ኢና። ንሱ ዝጸውዓናሉ ጽውዓ ብቑዓት ክንከውን ኣሎና፣ ከምቲ ጳውሎስ ንጢሞቴዎስ ዝመዓዶ ኸኣ፣ ንጸገም ክንጻወር ኣሎና።
ከም ጽቡቕ ወተሃደራት የሱስ ክርስቶስ፣ 2 ጢሞቴዎስ 2:3። ንኣምላኽ እሙናት እንተኾንና ግጭት ክንወግዶ ኣይንኽእልን ኢና፣ ግናኸ ንዚ መንፈሳዊ ውግእ ዘድሊ ኣጽዋር ኣዳልዩልና ኣሎ። ንሱ “ኣጽዋር ብርሃን” ይህበና፣ ካብ “ግብሪ ጸልማት” ኪከላኸለና፣ ሮሜ 13:12። ብዓለም ጸልማት ክንሓልፍ ከለና፣ እቲ ኣጽዋር ጽድቂ ካብቲ ኣብ ኩሉ ወገን ዝበዝሕ ዘሎ ዓመጻ ይከላኸለና፣ 2 ቈረንቶስ 6:7።
ባህሪ ናይ ግጭትና
ኣብ መልእኽቲ ኤፌሶን፣ እቲ ክርስትያን ከምዚ ተገይሩ ዝርአሉ
”ብኹሉ መንፈሳዊ በረኸት ኣብ ሰማያዊ ቦታታት ብክርስቶስ ዝተባረኸ”
እቲ ግጭት ምስ ስጋን ደምን ከም ዘይኮነ ይርአ፣ ግናኸ
”ምስ መራሕቲ፣ ምስ ስልጣናት፣ ምስ መንፈሳዊ እከይ ኣብ ላዕለዋይ ቦታታት” ኤፌሶን 1:3፤ 6:12። ከም ስምኦን ጴጥሮስ ዝበለ ብባህሪኡ ደፋር ሰብኣይ ኣብ ሰዓት ጸገሙ ንጐይታኡ ዝሓደገ፣ ከምኡ’ውን ኩሎም ካልኦት ደቀ መዛሙርቲ የሱስ ብጕጅለ ሊቃውንቲ ኻህናት ምስ ተታሕዘ ዝሓደግዎን ዝሃደሙን ምዃኖም ዘገርም ይመስል።
ጸላእቶም ስጋን ደምን ጥራይ ከም ዘይኮኑ፣ ግናኸ ብሓይልታት ጸልማት ከም ዝተጋጠሙ፣ ንሳቶም ከኣ ክዋግእዎም ከም ዘይክእሉ ምግንዛቦም ግልጺ እዩ። ንስምኦን ጴጥሮስ ዘውደቐት ሓንቲ ኣገልጋሊት ትመስል ነይራ፣ ግናኸ ድሕሪ ተግባር እታ ኣገልጋሊት ሓይሊ ሰይጣን ነበረ።
ብሓይልና ከም ጴጥሮስ ኢና፣ ንሓይልታት ጸልማት ክንቃወም ኣይንኽእልን ኢና፣ ግናኸ ኣምላኽ ኣብቲ እኩይ መዓልቲ ንዕኡ ኽንቀውም ዘኽእለና ኣጽዋር ይህበና።
ሓይሊ ኣብ ጐይታ
ብኣና ዘይኮነስ፣ ብጐይታን ብሓይሊ ብርታዔኡን ክንብርትዕ ክንመሃር ኣሎና። ጐይታ ንጸላኢ ብኹሉ ሓይሉ ተጓኒፉ ስዒርዎ እዩ፣ ንሕና ኸኣ ብእኡ እንተ በሪታዕና፣ ንሱ ከም ዝሰዓረን ሓይሊ ብርታዔኡ ንዓና ከም ዘሎን እንተ ተገንዚብና፣ ንሱ ንዝሰዓሮ ጸላኢ ኣይንፈርህን ኢና።
ኤሪኮ ምናልባት ካብ ኩለን ከተማታት ከነኣን ዝበዝሐ ዝተዓርደ ነበረት፣ ግናኸ እስራኤል ገና ሓንቲ እኳ ከይወቕዑ ንሳ ወደቐት። እያሱ ንመልኣኽ ጐይታ ብዝተመዝዘ ሰይፊ ኣብ ኢዱ ተጓኒፍዎ፣ እስራኤል ብእኡን ብሓይሊ ብርታዔኡን ክሳዕ ዝበረቱ፣ ዓወት ዝረኸቡ ነበሩ። ዓይ ካብ ኤሪኮ ብዙሕ ደኻም ነበረት፣ እስራኤል ከኣ፣ ንእግዚኣብሄር ከይሓተቱ፣ ብቐሊሉ ክትውሰድ ትኽእል እያ ኢሎም ሓሰቡ። ንሳቶም ከምኡ ዝኣመሰለት ንእሽቶ ከተማ እኳ ንምስዓር ሓይሎም ከም ዘይበቕዕ ብቕልጡፍ ፈለጡ።
ክንመሃር ኣሎና እምበር
“ብዘይ ብኣይ ገለ ኽትገብሩ ኣይትኽእሉን ኢኹም” ዮሃንስ 15:5፣
ከምኡ’ውን ምስ ጳውሎስ፣
“ብክርስቶስ፣ እቲ ዘበርትዓኒ፣ ኩሉ ኽገብር ይኽእል እየ” ፊልጲ 4:13።
ምሉእ ኣጽዋር ኣምላኽ
ምሉእ ኣጽዋር ኣምላኽ ክንለብስ ኣሎና፤ ንሓይሊ ሰይጣን ንምቅዋም ዘይኮነስ (ሓይሉ ብየሱስ ኣብ መስቀል ተሰቢሩ እዩ)፣ ግናኸ ንተንኮላት ዲያብሎስ ንምቅዋም። ጸላኢና ተንኮለኛን ነዊሕ ተመክሮ ዘለዎን እዩ። ንሱ ንሔዋ ብተንኮላቱ ብምፍታን ውድቀት ሰብ ኣምጺኡ።
እስራኤል፣ ብዘይምጥንቃቕን ንጐይታ ብዘይምምኻርን፣ ምስ ገባኦናውያን ኪዳን ንምግባር ተፈቲኖም።
እቲ ንቑሕ ጸላኢና ንሕና ኣብ ክርስቶስ ኣምላኽ ዝሃበና ውርሻ ብግብሪ ኽንጥቀመሉ ከይንኽእል ኩሉ ግዜ ይጽዕር እዩ። ብተንኮላቱን ብሓዊ ፍላጻታቱን ንኸጨንቐና ኩሉ ግዜ ይደሊ። ኣብዛ ዓለም ክሳዕ ዘሎና ምሉእ ኣጽዋር ኣምላኽ የድልየና እዩ፣ ከመይሲ እቲ እኩይ መዓልቲ ጐይታ ንኹሉ እከይ ክሳዕ ዘወግድ ክቕጽል እዩ። ንመጥቃዕቲ ጸላኢ ብዘይካ እቲ ኣምላኽ ዝህቦ ኣጽዋር ክንቃወም ኣይንኽእልን ኢና፤ ዝኾነ ይኹን ከምኡ ንምግባር ዝግበር ፈተነ ውድቀት ንምዕዳም እዩ። ንቈረንቶሳውያን ክጽሕፍ ከሎ፣ ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ተዛረበ፣
“ከመይሲ ኣጽዋር ውግእና ስጋዊ ኣይኮነን፣ ግናኸ ንምፍራስ ዕርድታት ብኣምላኽ ብርቱዕ እዩ” 2 ቈረንቶስ 10:3, 4።
መጀመርታ፣ ብምሉእ ኣጽዋር ኣምላኽ ክንቀውም ኣሎና፣ ንመጥቃዕቲ ጸላኢ እናተቓወምና። ድሕሪኡ፣ ኩሉ ምስ ገበርና፣ ኣምላኽ ዝሃበና ንምውራስ ሓደ ስጕምቲ ናብ ቅድሚት እናወሰድና፣ ብጽኑዕ ክንቀውም ኣሎና፤ ከመይሲ ንቑሓት እንተ ዘይኮንና፣ እቲ ናይ ዓወት ጊዜ ናይ ስዕረት ጊዜ ክኸውን ይኽእል እዩ።
ናይ “ምሉእ ኣጽዋር ኣምላኽ” ሸውዓተ ክፍሊታት ኣለዋ፣ ሓንቲ እኳ ክንገድፋ ኣይንኽእልን ኢና። ዝኾነ ክፍሊ እናጐደለ ክንቀውም እንተ ፈቲና፣ እቲ ንቑሕ ጸላኢ ብቕልጡፍ ክረኽቦ፣ ንድኻምና ክጥቀመሉ፣ ብቐሊሉ ኸኣ ክሰዓረና እዩ።
ኣብ ዝቕጽሉ ሕታማት (DV) ነፍሲ ወከፍ ክፋል ናይቲ ኣጽዋር ብዝርዝር ክንወስድ ዕላማና እዩ።
