እምነት፣ ተስፋን ፍቕርን
«ሕጂ ግና እምነትን ተስፋን ፍቕርን እዘን ሰለስተ እየን ዚጸንዓ። ካብዘን ከኣ ፍቕሪ እያ እቲ ዝዓበየት።» –1 ቈረንቶስ 13:13 NKJV
እምነት
ምድሓን ብጸጋ ብእምነት እዩ። ምኽንያቱ «ኵሉ ሰብ ሓጢኣት ገይሩ ኻብ ክብሪ ኣምላኽ ከኣ ነቢሩ እዩ» (ሮሜ 3:23)፣ «እቲ ንምድሓን ዜብጽሕ ጸጋ ኣምላኽ ንዅሉ ሰብ ተገሊጹ እዩ» (ቲቶስ 2:11)።
ሓጢኣትካ ካብ ኣምላኽ ፈሊዩካ እዩ፣ ንምድሓንካን ምስ ኣምላኽ ንምዕራቕካን ሓደ ሰብ ዕዳ ሓጢኣትካ ኺኸፍለካ ኣለዎ። እቲ ብስራት ግና ሓደ ሰብ ከፊልዎ ጥራይ ዘይኮነስ፣ ብምሉኡ ከፊልዎ እዩ። «ክርስቶስ ከምቲ ጽሑፋት ንሓጢኣትና ሞተ፣ … ተቐብረ፣ … ብሳልሰይቲ መዓልቲ ኸኣ ከምቲ ጽሑፋት ተንስአ» (1 ቈረንቶስ 15:3-4)። ብዛዕባ ክርስቶስ ወዲ ኣምላኽዶ ትኣምን ኢኻ?
ካልእ ጥቕሲ ኸኣ «ብዘይ እምነት ከኣ ንኣምላኽ ባህ ምባል ኣይከኣልን እዩ። ከመይሲ እቲ ናብ ኣምላኽ ዚመጽእ፣ ንሱ ከም ዘሎን ነቶም ዚደልይዎ ኸኣ ዓስቢ ኸም ዚህቦምን ኪኣምን ይግብኦ እዩ» (እብራውያን 11:6) ይብል። ብገዛእ ጻዕርኻ፣ ቤተ ክርስቲያን ብምጽንባር፣ ብጥምቀት ወይ ብምቕባል ቅዱስ ቍርባን ክትድሕን ኣይትኽእልን ኢኻ። ቅዱስ ጽሑፍ ብንጹር «ብጸጋ ብእምነት ኢኹም ዝደሓንኩም፣ እዚ ኸኣ ካባኻትኩም ኣይኮነን፣ ውህበት ኣምላኽ እዩ፣ ሓደ እኳ ኸይተመክሐ ኸኣ ብግብሪ ኣይኮነን» (ኤፌሶን 2:8) ይብል።
እምነት ንስኻ «ባዶ ኢድካ» ዘርጊሕካ ውህበት ምድሓን ኣምላኽ ንምቕባል እትገብሮ እያ። ንክርስቶስ የሱስ ከም ጐይታኻን መድሓኒኻን ንምቕባል ንልብኻ ዚኸፍተልካ መፍትሕ እያ።
ተስፋ
ተስፋ ማለት «ርግጽ ዝኾነ ትጽቢት» ማለት እዩ። ከም ሓጥእ መጠን ተስፋ የብልካን፣ ምኽንያቱ «ብዘይ ኣምላኽ ኣብ ዓለም» (ኤፌሶን 2:12) ኢኻ። ብዘይ ክርስቶስ እንተ ሞትካ፣ እዚ ናይ ጸገምካ መጀመርታ ኪኸውን እዩ፣ ምኽንያቱ ነፍስኻ ንዘለኣለም ብስቓይ ክትከውን እያ፣ መውጽኢ ኸኣ ኣይኪርአን እዩ።
ግን ኣብ ጐይታ የሱስ እምነትካ ምስ ኣንበርካ እንታይ ተስፋ እዩ ዘሎካ! መንፈሱ ኣብ ውሽጥኻ ኺነብር ይመጽእ፣ ኣብ ክርስቶስ ዘሎካ ናይ ክብሪ ምሉእ ትርኢት ይኸፍተልካ። ንዘለኣለም ኣብ ሰማይ ምስኡ ዄንካ ንምምጻእ ጐይታ እንታይ ርግጽ ዝኾነ ትጽቢት ኪህልወካ ይኽእል! ንዘለኣለማዊ ተስፋ ምቑራጽ ወይ ምስ ክርስቶስ የሱስ ዘይውዳእ ዘላቒ ተስፋ ክብሪ ምሓዝ ክትመርጽ ኣሎካ። ክርስቶስ ኣብ ውሽጥኻ ምህላዉ ተስፋ ክብሪ እዩ (ቈሎሴ 1:27)።
ፍቕሪ
እምነትን ተስፋን ኣብ ምምጻእ ጐይታ ንዅሎም እቶም ዝኣመንዎ፣ ዝሰዓብዎ፣ ዝተጸበይዎ ኺፍጸሙ እዮም። እቲ ዝዓበየ ፍቕሪ እዩ ምኽንያቱ ኣምላኽ ፍቕሪ እዩ፣ ፍቕሩ ኸኣ ንዘለኣለም ይጸንዕ። ምድሓን ካብ ፍቕሩ እዩ ዚመጽእ፦ «ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ስለ ዝፈተዋ፣ በቲ ሓደ ወዱ ዝኣመነ ዅሉ ኸይጠፍእ፣ የግዳስ ናይ ዘለኣለም ህይወት ምእንቲ ኺረክብሲ፣ ንእኡ ሃበ» (ዮሃንስ 3:16)። ኣምላኽ ንነፍሲ ወከፍ ሰብ ይፈቱ! ፍቕሩ ዚስሕብ ጽቡቕ ነገር ኣብ ኣባና ኣይነበረን፣ «ምኽንያቱ ገና ደኻታት ከለና፣ ክርስቶስ ብግዜኡ ንሓጥኣን ሞተ። … ኣምላኽ ንኣባና ዘለዎ ፍቕሪ ኸኣ በዚ የርኢ፣ ገና ሓጥኣን ከለና፣ ክርስቶስ ምእንታና ሞተ» (ሮሜ 5:6-8)። «ፍቕሪ እዚ እዩ፣ ንሕና ንኣምላኽ ዝፈቶናዮ ዘይኮነስ፣ ንሱ ንኣባና ዝፈተወናን ወዱ ኸኣ ንሓጢኣትና መተዓረቒ ኪኸውን ዝለኣኾን እዩ» (1 ዮሃንስ 4:10)። እቲ «መተዓረቒ» ዚብል ቃል፣ ብመስዋእቲ ክርስቶስ ኣብ መስቀል፣ ኣምላኽ ብቕዱስን ጻድቕን ባህርዩ ከም ዝጸደቐ የርኢ። ስለዚ፣ ኣብ ጐይታ የሱስ እንተ ኣሚንካ ንሓጢኣትካ ብምሕረት ይቕረ ኺብለካ ይኽእል እዩ። ዮሃንስ ድሕሪኡ ኸኣ «ንሕና ንእኡ ንፈትዎ፣ ምኽንያቱ ንሱ ቅድም ንኣባና ፈትዩና እዩ» (1 ዮሃንስ 4:19) ኢሉ ጸሓፈ። ፍቕሪ ኣምላኽ ኣይትነጽግ፣ ምኽንያቱ እዚ ንዘለኣለም ጥፍኣትካን ነቲ ንስኻ ምእንቲ ኽትድሕን ሓደ ወዱ ኣብ ክንድኻ ኺመውት ዝሃበ ኣምላኽን ስድብን ኪኸውን እዩ።
እወ፣ እምነት፣ ተስፋን ፍቕርን ኣብ ክርስቶስን መስዋእቱን ኣብ መስቀል ንዝተመርኮሰ እምነት ዘለዎም ኵሎም ይጸንዑ። በቲ ሓደ ሸነኽ፣ ንክርስቶስ ንዝነጽጉ ዅሎም ቍጥዓ ወይ ፍርዲ ጥራይ እዩ ዚተርፎም። «በቲ ወዲ ዚኣምን ናይ ዘለኣለም ህይወት ኣለዎ፣ በቲ ወዲ ዘይኣምን ግና ህይወት ኣይኪርእን እዩ፣ ቍጥዓ ኣምላኽ ግና ኣብኡ ይነብር» (ዮሃንስ 3:36)። ከመይ ጌርካ ኸም እትኣምን ክንነግረካ ንኽእል!
እምነተይ ኣብ ክርስቶስ እያ ዝሞተ ንምፍታሕ እዩ። ዕዳ ሓጢኣተይ ክኸፍሎ ኣይከኣልኩን። ንሱ ዅሉ ምእንታይ ከፈሎ። ተስፋይ ኣብ ቃሉ እዩ
«እኸይድ፣ ቦታ ኸዳልው»፣ ናብ ቤት ኣቦኡ ኺወስደኒ እዩ፣ ምስኡ ኣብኡ ኽነብር። ፍቕረይ ኣብ ጐይታይ እያ፣ ክሳዕ መወዳእታ ይፈትወኒ። ሓደ እኳ ካብ ፍቕሪ
ናይ ምሉእ ዓለም ቤተ ክርስትያን ኣምላኽ (WCG)፡ ብ1933 ብሄርበርት ደብልዩ ኣርምስትሮንግ ዝተመስረተት፡ ኣብ መጀመርታ ሓንቲ ንእሽቶ ጉባኤ ነበረት። ፍቕሪ «ጐይታይ» ተባሂሉ ኣሎ። «ንዓይ ክሳዕ መወዳእታ የፍቅረኒ»። «ፍቕሪ ኣይከፍለንን» «ናይ ፍቑርን ናይ ዓርክን»።
