«እምነት ከኣ ንዝተስፋ ዝገበርናዮ ነገር መረጋገጺ፡ ንዘይተረኣየ ነገር ድማ መርትዖ እያ።» (እብራውያን 11:1) እምነት ኣብ ቃል ኣምላኽ ዘይተሰወረ እምነት እያ። ኣብ እምነት ዝግብርነት ኣምላኽ እምነት እያ። ኣምላኽ ዝብሎ ሓቂ ምዃኑን ዝተስፋ ዝገብሮ ድማ ከም ዝፍጸምን ምእማን እያ።
ብቐንዱ ብዛዕባ መጻኢ («ዝተስፋ ዝገበርናዮ ነገር») ከምኡ ድማ ብዛዕባ ዘይርአ («ዘይተረኣየ ነገር») ትዛረብ።
ዊትየር፡ «እርምጃታት እምነት ኣብ ዝመስል ባዶነት ይወድቕ፡ እሞ ድማ ኣብ ትሕቲኡ ከውሒ ይረክብ» በለ። ግን ከምኡ ኣይኮነን! እምነት ኣብ ጸልማት ዝግበር ዝልግስ ዝልግስ ኣይኮነን። ንሳ እቲ ዝርግጸኛ መርትዖ ትሓትት፡ ነቲ መርትዖ ድማ ኣብ ቃል ኣምላኽ ትረኽቦ።
ገሊኦም ሰባት ሓደ ነገር ብቑሩብ እንተ ኣሚንካዮ ክኸውን እዩ ዝብል ግጉይ ኣረኣእያ ኣለዎም። ግን እዚ እምነት ዘይኮነስ፡ ንጹህ እምነት እዩ። እምነት ክትምርኮሰሉ ዝኽእል ገለ ናይ ኣምላኽ ምግላጽ፡ ክትሕዞ ዝኽእል ገለ ናይ ኣምላኽ ተስፋ ክህልዋ ኣለዎ።
ኣምላኽ ሓደ ነገር እንተ ተስፋ እንተ ገበረ፡ ሽዑ ከም ዝተፈጸመ ርግጽ እዩ። ንሱ ንመጻኢ እንተ ተነበየ፡ ሽዑ ክፍጸም ርግጽ እዩ። ብኻልእ ኣዘራርባ፡ እምነት ንመጻኢ ናብ ሕጂ ተምጽኦ፡ ንዘይርአ ድማ ተርእዮ።
ንኣምላኽ ብምእማን ሓደጋ የለን። ኣምላኽ ክሕሱ ኣይክእልን፡ ከታልል ኣይደልን፡ ከምኡ ድማ ክትታለል ኣይክእልን። ንኣምላኽ ምእማን እቲ ዝበለጸ ምክንያታዊ፡ ጥዑይ፡ ሎጂካዊ ነገር እዩ ሓደ ሰብ ክገብሮ ዝኽእል።
ካብቲ ፍጡር ንፈጣሪኡ ምእማኑ እንታይ ዝበለጸ ምክንያታዊ ነገር ኣሎ?
እምነት ብዝከኣል ነገር ጥራይ ኣይተወሰነትን፡ ግን ናብቲ ዘይከኣል ዓለም ትኣቱ።
ሓደ ሰብ፡ «እምነት ኣብ ዝከኣል ነገር ይውዳእ። ዝከኣል እንተኾይኑ፡ ሽዑ ንኣምላኽ ክብሪ የብሉን። ዘይከኣል እንተኾይኑ፡ ክኸውን ይኽእል እዩ» ኢሉ እዩ።እምነት፡ ብርቱዕ እምነት ነቲ ተስፋ ትርኢ እሞ ድማ ንኣምላኽ ጥራይ ትጥምት፤ ብዘይከኣል ነገር ትስሕቕ እሞ ድማ፡ «ክኸውን እዩ» ትብል።ብርግጽ ኣብ ህይወት እምነት ጸገማትን ሽግራትን ኣለዉ። ኣምላኽ ንእምነትና ኣብ መፈተኒ መከራን ጸበባን ይፍትን፡ ንሳ ሓቀኛ ምዃና ንምርኣይ (1 ጴጥሮስ 1:7)። ንፍጻሜ ተስፋታቱ ንምርኣይ ብዙሕ ዓመታት ክንጽበ ንግደድ፡ ከምኡ ድማ ሓድሓደ ግዜ ናብ ካልእ ወገን ክሳብ እንደርሲ ክንጽበ ንግደድ። ግን «ጸገማት ንእምነት መግቢ እዮም» (ጆርጅ ሙለር)።
ብዘይ እምነት ንዕኡ ባህ ምባል ዘይከኣል እዩ (እብራውያን 11:6)።
ክንኣምኖ ምስ ንኣብይ፡ ንሱ ሓሳዊ ምዃኑ ንብል ኣሎና (1 ዮሃንስ 5:10)፡ እሞ ኣምላኽ ብሓሰውቲ ዝጽውዕዎ ሰባት ከመይ ገይሩ ባህ ክብሎ ይኽእል?
