««ሓሳባተይ ከም ሓሳባትኩም ኣይኮነን፡ መገድታተይውን ከም መገድታትኩም ኣይኮነን» ይብል እግዚኣብሔር። «ሰማይ ካብ ምድሪ ኸም ዝለዓለ፡ ከምኡ ኸኣ መገድታተይ ካብ መገድታትኩም፡ ሓሳባተይውን ካብ ሓሳባትኩም ይልዕል» (ኢሳይያስ 55:8-9)።
ኣምላኽ ከም ዝሓሰብናዮ ብልክዕ ዝገብሮ ነገር ኣዝዩ ውሑድ እዩ። ጸገምና ንኣምላኽ ክንገምቶ ምፍታንና እዩ፣ «ኦህ፣ ሕጂ ኣምላኽ እንታይ ክገብር ከም ዝሓስብ ፈሊጠ!» እናበልና። ሙሴ ኣምላኽ ንእብራውያን ካብ ግብጺ ከመይ ገይሩ ከድሕኖም ከም ዝነበረ ምስ ፈለጠ እዚ ኣጋጢምዎ። ኣምላኽ ንልቢ ፈርኦን ከደልድሎ ምዃኑ ነገሮ። ግናኸ፣ እቲ ውጽኢት ሙሴ ዝተጸበዮ ኣይነበረን። ፈርኦን ንእብራውያን ክኸዱ ከፍቅደሎም ኣብ ክንዲ ዝገብር፣ መከራኦም ወሰኸ። ሙሴ ኣብ መንጎ እብራውያን ጅግና ኣብ ክንዲ ዝኸውን፣ ዝበለጸ መከራ ስለ ዘምጽኣሎም ብኣኦም ተጸልአ። ሙሴ ናብ እግዚኣብሔር ተመሊሱ፣ «ጐይታይ፣ ስለምንታይ ንእዚ ህዝቢ እዚ ሽግር ኣምጺእካሎም? ስለምንታይከ ልኢኽካኒ?» (ዘጸኣት 5:22) ኢሉ ሓተተ። ብዙሕ ካብቲ ከም ክርስትያናት ዘጋጥመና ምጕዳል ጽንዓት ምስቲ ኣምላኽ ዝገብሮ ወይ ዘይገብሮ ዝተኣሳሰር ኣይኮነን። ብኣንጻሩ፣ ምስቲ ኣምላኽ ከመይ ገይሩ ክገብር ከም ዘለዎ ብዛዕባኡ እንገብሮ ሓሳባት እዩ።
ፍቓድ ኣምላኽ ገይርካስ ነገራት ዝኸፍኡ ዝመስሉኻ ግዜ ኣጋጢሙካዶ ይፈልጥ? ሙሴ ንውጽኢት ምእዛዙ ንኣምላኽ ብምሉኡ ተጋጊዩ ተረዲእዎ ነይሩ። ነገራት ከም ዝተጸበዮ ምስ ዘይኮኑ፣ ሙሴ ተስፋ ቖረጸ። ኣምላኽ ንሙሴ እንታይ ክገብር ከም ዘለዎ ነጊርዎ ነይሩ፣ ግና እንታይ ውጽኢት ከም ዝኸውን ኣይነገሮን።
ዕዮ ኣምላኽ ብገዛእ «ልቦናኻ» ክትገብር ምፍታን ዕሽነት እዩ። ኣምላኽ ንልቦናኻ ኣየወግድን፤ የቕድሶ እዩ። ንመገድታቱ ምእንቲ ኽትርድእ ጥበቡ ይህበካ።
ናብ ዕዮ ኣምላኽ ኣብ ህይወትካ ክትምለስ ከለኻ፣ ብኸመይ ከም ዝመርሓካ ልዑል ጥበብ ክትፈልጥ ኢኻ። ኣምላኽ እንታይ ክገብር ከም ዝኽእል ክትሓስብ ከለኻ፣ ቀጺሉ እንታይ ከም ዝገብር ክትግምት ከይትፍትን ተጠንቀቕ። ብምሉኡ ክትጋገ ትኽእል ኢኻ።
