«ንበዅሪ ወዳ ወለደት። ብመሓረብ ጠቕለለቶ እሞ ኣብ መብልዕ ከብቲ ኣንበረቶ፡ ምኽንያቱ ኣብ ቤት እንግዶ ስፍራ ኣይነበረሎምን።»
- — ሉቃስ 2:7 NIV
ብቅርብ እዋን ምስ ሓደ ጉጅለ ኣመንቲ ደው ኢለ፡ «ኣብቲ መብልዕ ከብቲ ዘሎ መን እዩ?» ብዝብል ቃላት ዝጅምር ጽቡቕ መዝሙር ዘመርኩ። ነፍሲ ወከፍ ጥቕሲ ብሕቶ «መን እዩ?» ምጅማሩ ኣገረመኒ። ንሓሳባዊ ሕቶታት መልሲ እናዘመርኩ ከለኹ፡ ልበይ ብኽብሪ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ እንደገና መልአ።
ብሓጺር መስመራት፡ እቲ ደራሲ መዝሙር፡ ቤንጃሚን ኣር. ሃንቢ፡ ንስጋዌ፡ ህይወት፡ ኣገልግሎት፡ ምትሕስሳብ፡ መከራ፡ ሞት፡ ትንሳኤ፡ ከምኡ’ውን ንልዕልና ጐይታና ገሊጽዎ ነበረ። ኣብዚ በዓል እዚ፡ ሰለስተ ካብ ሕቶታቱ ንርአ።
«ኣብቲ መብልዕ ከብቲ ዘሎ፡ እቶም ጓሶት ኣብ እግሩ ዝወድቁ መን እዩ?»
እቲ ኣብ መብልዕ ከብቲ ዝተወልደ ህጻን፡ ንሓያላት መላእኽቲ ንሰማያት ብኽብሪ ንኣምላኽ ክመልኡ፡ ንትሑታት ጓሶት ድማ ኣብ ቅድሚ መብልዕ ከብቲ ክምብርከኹ ገበረ። እቲ መዝሙር ንዕኡ «እቶም ጓሶት ኣብ እግሩ ዝወድቁ» ኢሉ ይገልጾ። ምስኦም ኣይንሓብርን ዲና?
«ኣብቲ በረኻ ዝጸመመ፡ ኣብ ዓሚቕ ጭንቀት ዘሎ መን እዩ?»
ድሕሪ 40 መዓልቲ ጾም፡ ጐይታ ንርእሱ ንምጽጋብ ኣእማን ናብ እንጌራ ኣይቀየረን፤ ይኹን እምበር፡ ድሕሪኡ ሓሙሽተ እንጌራን ክልተ ንኣሽቱ ዓሳን ኣብ ብዙሓት ሰባት ኣብዚሑ መገበ። ሎሚ ድማ ይባርኸና ኣሎ።
«እቶም ሰባት ብቓላት ምሕረቱ ዝባርኽዎ መን እዩ?»
ኣብ ቤት ጸሎት ናዝሬት፡ ካብ ኢሳይያስ 61 ብዛዕባ ተልእኾ መሲሕ ብምንባብ፡ «ሎሚ እዚ ጽሑፍ እዚ ኣብ ኣእዛንኩም ተፈጺሙ እዩ» ብምባል ንጉባኤ ኣገረሞም። በቲ እዋን እቲ ሰባት ብቓላት ምሕረቱ ተገረሙ። ሰባት ድማ ካብ ሽዑ ንነጀው ይግረሙ ኣለዉ።
«መን እዩ? ... ንሱ ጐይታ፡ ንጉስ ክብሪ እዩ!»
ንሕቶ «መን እዩ?» ሓደ መልሲ ጥራይ ኣሎ። እቲ ደራሲ መዝሙር ድማ መሊስዎ፦ «ንሱ ጐይታ እዩ፡ ኦ ግሩም ዛንታ! ንሱ ጐይታ፡ ንጉስ ክብሪ እዩ!»
መን እዩ?
መን እዩ ኣብቲ መብልዕ ከብቲ ዘሎ ኣብ እግሩ እቶም ጓሶት ዝወድቁ? ኣብ ዓሚቕ ጭንቀት ዘሎ መን እዩ ኣብ በረኻ ዝጸመመ?
ንሱ ጐይታ እዩ! ኦ ግሩም ዛንታ! ንሱ ጐይታ እዩ! ንጉስ ክብሪ! ኣብ እግሩ ብትሕትና ንወድቕ፡ ኣኽሊል ግበሩሉ! ኣኽሊል ግበሩሉ፡ ጐይታ ኩሉ!
መን እዩ እቶም ሰባት ዝባርኽዎ ብቓላት ምሕረቱ? እቶም ናብኡ ዘምጽኡዎ መን እዩ ኩሎም ሕሙማትን ሓዘንተኛታትን? ምድግጋም
መን እዩ ዝቖምን ዝበክን ኣብቲ ላዛሮስ ዝድቅሰሉ መቓብር? እቲ ዝእከብ ህዝቢ መን እዩ ብዓውታ ናይ ዓወት መዝሙር ዝቕበሎ? ምድግጋም
እንሆ! ፍርቂ ለይቲ፡ መን እዩ ኣብ ጸልማት ጌቴሴማኒ ዝጽሊ? ኣብቲ ኣብኡ ዘሎ ኦም ዘሎ መን እዩ ብሓዘንን ስቓይን ዝመውት? ምድግጋም
መን እዩ ካብ መቓብር ንኽሕውስን ክሕግዝን ከድሕንን ዝመጽእ? ካብ ዝፋኑ ዘሎ መን እዩ ብምሉእ ዓለም በይኑ ዝገዝእ? ምድግጋም —ብቤንጃሚን ኣር. ሃንቢ (1832-1867)
