“የሱስ ከኣ፡ ኣነ ገና ናብ ኣቦይ ኣይዓረግኩን እሞ፡ ኣይትተንክይኒ። ግናኸ ናብ ኣሕዋተይ ኪዲ እሞ፡ ናብ ኣቦይን ኣቦኹምን፡ ናብ ኣምላኸይን ኣምላኽኩምን ከም ዝዓርግ ንገርዮም፡ በላ” (ዮሃንስ 20:17) ኣሕዋተይ
እቲ ቕዱስ ጽሑፍና ዝተወስደሉ ፍጻሜ፡ ማርያም መግደላዊት ኣብ ደገ እቲ ባዶ መቓብር፡ ስጋ ጐይታ የሱስ ዝነበረሉ፡ ደው ኢላ ብምርኣይ ይጅምር። እቶም ካልኦት ደቀ መዛሙርቲ ኩሎም ናብ ቤቶም ከይዶም ነበሩ። ንሳ ኣብኡ በይና ተረኺባ፡ ነቲ ኣዝያ እትፈትዎ ዝነበረት ጐይታ የሱስ ንሓዋሩ ከም ዝሰኣነቶ ብምሕሳብ ብሓዘና ትበኪ ነበረት። እቲ እንሓስቦ ዘሎና ርእሲ ነቲ ዝለዓለ ክርስትያናዊ መሰልን በረኸትን ስለ ዜቕርብ፡ እዚ መልእኽቲ እዚ ንሓንቲ ሰበይቲ ስለምንታይ ከም እተዋህበ ንሓስብ ንኸውን።
ሓደ ኻብቲ ምኽንያታት እዚ፡ ኣብ ማርያም መግደላዊት ካብቲ ቅድሚኡ ዝነበራ ህይወት፡ ብኣጋንንቲ ምሉእ ብምሉእ ተገዚኣ ኸላ፡ ብግሩም መገዲ ከም ዝደሓነት ንርኢ። ስለዚ፡ ካብቲ ግዜ እቲ ንነጀው ምሉእ ህይወታ ብዛዕባ እቲ ኣዝያ እትፈትዎ ዝነበረት ብሩኽ ሰብኣይ ነበረ።
ነቲ ዝዓበየ ክርስትያናዊ መሰላት ክንረክብ እንተኾይና፡ ካብ ኩሉ ኣብ ህይወትና ዘሎ፡ ክርስቶስ ኪህልዎ ዝግብኦ ቦታ ዚወስድ፡ ክንድሕን ኣሎና። ፍቕርና ኣብኡ ኺሰፍር ኣለዎ፡ ከመይሲ ንሱ እቲ እዘን ኩለን በረኸታት ዚፈስሳሉ ማእከል እዩ።
ንኹሉ ትምህርቲ ክርስትና ምፍላጥን ምስትውዓልን ኣድላዪ ኣይኮነን። ከምኡ እንተ ዝኸውን፡ ብዙሓትና ኻብ ምጥቃም እዘን ነገራት እዚኣተን ምተኸልከልና። እዚ ብፍቕርና ንጐይታ የሱስን ንኡስ ኩሉ ነገር ንምጥላምን እዩ።
ማርያም ጐይታ የሱስ ካብ ምዉታት ከም ዝተንስአ ብግልጺ ኣይኣመነትን። ንስጋኡ ትደሊ ነበረት። ንሓዋሩ ከም ዝሰኣነቶ ስለ ዝሓሰበት፡ ንእሽቶ ዓለማ ብሃንደበት ተበላሽያ ነበረት። ግናኸ ፍቕራ ንኡስ ክሳዕ ክንድዚ ዓቢ ስለ ዝነበረ፡ ንስጋኡ እውን እንተኾነ ክትህቦ እትኽእል ኩሉ ክብሪ ኽትህብ ደለየት።
እቶም ክልተ መላእኽቲ፡ ሓደ ኣብ ርእሲ ሓደ ድማ ኣብ ኣእጋር፡ ስጋ የሱስ ዝነበረሉ ቦታ ተቐሚጦም ዝነበሩ፡ ፍርሃት ኣየምጽኡላን። “ኣቲ ሰበይቲ፡ ስለምንታይ ትበኽዪ?” ኢሎም ሓተቱዋ። ንንብዓታ ኺርእዩ ይኽእሉ ነበሩ፡ ግናኸ ነቲ ንንብዓታ ዘምጽአ ኣብ ልባ ዝነበረ ኺርድኡ ኣይከኣሉን። ካብ መላእኽቲ ምጽንናዕ ስለ ዘይረኸበት፡ ተመሊሳ የሱስ ደው ኢሉ ርእያቶ፡ ግናኸ ኣይፈለጥቶን። ንሱ ንንብዓታ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንልባ እውን መርሚሩ። “ኣቲ ሰበይቲ፡ ስለምንታይ ትበኽዪ? ንመን ትደልዪ?” ሓዘና ብሰንኪ እቲ ልባ ዝሰኣነቶ ነበረ። ንጐይታ ስለምንታይ ከም ዘይፈለጥቶ ንሓስብ ንኸውን፡ ከመይሲ፡ ካብ ቁስሊ መስቀል ወጻኢ፡ ልክዕ ከምኡ ኪመስል ነበረ። ግናኸ ዘይምእማን ብዙሕ ግዜ ንኣዒንቲ የዕውር። ነቶም ናብ ኤማሁስ ዝኸዱ ዝነበሩ ክልተ ሰባት እውን ከምኡ ነበረ፤ ንሳቶም እውን ጐይታ ምስ ቀረበን ምስኦም ምስ ከደን ኣይፈለጥዎን።
እዚ ንኣና ቃል ኣለዎ ብርግጽ። እቲ መጽሓፍ ቅዱስ ዚነግረና ኽንኣምን እምነት እንተ ዘይብልና፡ ነቲ ዚነግረና በረኸታት ከመይ ኴንና ኽንጥቀመሉ ንኽእል? ጐይታ የሱስ ብሓቂ ካብ ምዉታት ተንስአን ከም ሰብ ናብ ሰማይ ተመሊሱ እዩ። ካብቲ ቦታ እቲ፡ ኣብ ቅድሚ ኣቦኡ፡ ንኣኻን ንኣነን ምስኡን ምስ ኣቦኡን ናብ ሓድነት ኬምጽኣና እዩ። ንሱ ኣብኡ ከም ዘሎ እንተ ዘይኣሚንና፡ እዚ ከመይ ኪኸውን ይኽእል?
ጐይታ የሱስ ንንብዓት ማርያም ጥራይ ዘይኮነስ፡ ስለምንታይ ከም እትበኪ እውን ይፈልጥ ነበረ። “ጐይታይ፡ ንስኻ እንተ ወሲድካዮ፡ ኣበይ ከም ዘንበርካዮ ንገረኒ፡ ኣነ ኸኣ ክወስዶ” ኽትብሎ ደለየ። ኣብ መልሳ ማርያም ኣብ ልባ ዝነበረ ኩሉ ገሊጻቶ፡ ጐይታ የሱስ ድማ ኣድኒቕዎ።
ከምዚ ዝበለ ተመክሮ ሓሊፍና ዲና ይገርመኒ። ንጐይታ የሱስ ክንደይ ከም እንፈትዎ ነጊርናዮ ዲና? ንሱ ብርግጽ ይፈልጦ እዩ፡ ስለዚ ዘይንሓስቦ ነገራት ምዝራብ ጥቕሚ የብሉን። ግናኸ ክንነግሮ ይፈቱ። እንተ ገበርና፡ ሓቀኛ በረኸት ካብኡ ኸም ዚፈስስ ርግጸኛታት ክንከውን ንኽእል ኢና። ብዛዕባ እቲ ጐይታ ዝበላ ቐጺሉ ዝበላ ቃል ክሓስብ ከለኹ፡ ቃላቱ ኣብ ዮሃንስ 10:3 የዘኻኽረኒ፡ “ኣባጊዕ ድማ ድምጹ ይሰምዓ፡ ንገዛእ ኣባጊዑ ብስም ይጽውዐን፡ የውጽኤን”፡ ከምኡውን መወዳእታ ጥቕሲ 4፡ “ኣባጊዕ ድማ ይስዕባኦ፡ ከመይሲ ድምጹ ይፈልጣኦ።” “የሱስ ከኣ፡ ማርያም፡ በላ።” ስማ ብምጥቃሙ ማርያም ብኡብኡ ፈለጥቶ፡ ንሱ ድማ “ረቦኒ”፡ እዚ ድማ “ኣዝዩ ፍቑር ጐይታይ” ማለት እዩ፡ በለቶ። እቲ ጓሳ ንሓንቲ ኻብ ኣባጊዑ ይጽውዕ፡ እታ በጊዕ ድማ ንጓሳ ትምልስ፡ ከመይሲ ኣብ መንጎኦም ፍቕሪ ነበረ። ኣብቲ እዋን እቲ ንማርያም ኩሉ ነገር ተለዊጡ። ንብዓታ ተሓጺቡ። ሓዘና ጠፊኡ! ንሱ ህያው ነበረ!
ሓደ ምእመን የሱስ ሕጂ ህያው ምዃኑ ምስ ተገንዘበ ዚረኽቦ ሓጎስ ምግላጽ ዘይከኣል እዩ። ንኡስ ክንርእዮ እንተ ዘይከኣልና እውን፡ መንፈስ ቅዱስ ብንቕሓት ኣብ ቅድሜና የቕርቦ፡ ልቢ ድማ ካብ ኩሉ ካልእ ነገር ሓራ ወጺኡ ኣብኡ ይሰፍር። ግናኸ ማርያም ካልእ ትምህርቲ ኽትመሃር ነበራ። ንኡስ ምሓዘቶ ነበረት። ኩሉ ነገር ቅድሚ ምስማሩ ዝነበረ ኸም ዝኸውን ሓሲባ ነበረት። ጐይታ ግና ኣብ ጥቕሲ 17 ከምዚ ይብል፡ “ኣይትተንክይኒ፡ ከመይሲ ገና ናብ ኣቦይ ኣይዓረግኩን።” ንሱ ብግብሪ፡ “ማርያም፡ ቅድሚ ሕጂ ኸም ዝነበርኩ ኣይትረኽብኒን ኢኺ” ይብል ነበረ። ቃላት ጳውሎስ ኣብ 2 ቈረንቶስ 5:16-17 የዘኻኽረኒ፡ “ስለዚ ኻብ ሕጂ ንነጀው ንሓደ እኳ ብስጋ ኣይንፈልጥን ኢና። ንክርስቶስ ብስጋ ፈሊጥናዮ እንተኾይንና እውን፡ ሕጂ ኻብ ሕጂ ንነጀው ኣይንፈልጦን ኢና። ስለዚ ሓደ እኳ ብክርስቶስ እንተኾይኑ፡ ሓድሽ ፍጥረት እዩ፡ እቲ ብሉይ ሓሊፉ፡ እንሆ፡ ኩሉ ሓድሽ ኮይኑ።”
ማርያም ንክርስቶስ “ብሓጢኣት” ፈሊጣቶ ነበረት፡ ገና ድማ ብኸምኡ መገዲ ኽትረኽቦ ደልያ ነበረት፡ ግናኸ “ኩሉ ሓድሽ ኮይኑ ነበረ።” ንሱ ሕጂ ብትንሳኤ ነበረ፤ ኩሉ ምስ ስጋ ዝተኣሳሰረ ነገር ብሞቱ ተወዲኡ ነበረ። ግናኸ ሓድሽ ስርዓት ነገራት ብትንሳኤ ጀሚሩ ነበረ። ኣብቲ ህይወት እቲ ኢና ሕጂ ንክርስቶስ ክንፈልጦ እንኽእል። ምስ ክርስቶስ፡ ኣብዚ ምድሪ ከም ሰብ ከሎ፡ ዝኾነ ዝምድና ኺህልወና ኣይኽእልን። እቲ ናይ ሰብነት ስርዓት፡ ንሱ ዝመጸሉን ኣብ ኣና ድማ ኣብ ትሕቲ ሓጢኣትን ሞትን ዝነበረ፡ ብሞቱ ተወዲኡ እዩ። ግናኸ ትንሳኤኡ ንሓድሽ ፍጥረት ቦታ ከፊቱ እዩ፡ ኣብቲ ህይወት እቲ ኢና ሕጂ ምስኡ ዝምድና ዘሎናን ንዘለኣለም ዝህልወናን። ሓጢኣትን ሞትን ኣብቲ ህይወት እቲ ዝኾነ ሓይሊ ኣይኪህልዎምን እዩ፡ ከመይሲ ንሱ ህይወት ኣምላኽ ባዕሉ እዩ።
ናብ ኣቦኡ ኺዓርግ ድሉው ነበረ፡ ናብቲ ቅድሚ ናብዚ ምድሪ ከም ሰብ ምምጽኡ ንሓዋሩ ዝነበሮ ቦታ። ኣብ ዮሃንስ 17 ምስ ኣቦኡ ኺዛረብ ከሎ፡ “ኣነ ኣብ ምድሪ ኣኽቢረካ እየ፡ ነቲ ዝሃብካኒ ዕዮ ወዲአዮ እየ። ሕጂ ኸኣ፡ ኣቦይ፡ ቅድሚ ዓለም ምፍጣራ ምስኣኻ ዝነበረኒ ክብሪ፡ ብገዛእ ርእስኻ ኣኽብረኒ” ይብል። እቲ “ምስኣኻ” ዚብል ቃል ብሓቂ “ኣብ ጥቓኻ” ማለት እዩ፡ ነቲ ምስ ኣቦ ምዃን ቦታ የመልክት። ኣብቲ ቦታ እቲ እንደገና ኺምለስ ይሓትት፡ ግናኸ ሕጂ ከም ሰብ። ማርያም ብርግጽ እዚ ኽትፈልጥ ወይ ኽትርድኦ ኣይከኣለትን። ግናኸ ፍቕራ ንኡስ ናብቲ ንሳን ንደቀ መዛሙርቱን ኺነግሮም ዝደለየ ዓሚቕ በረኸት ኬብጽሓ ነበራ። “ናብ ኣሕዋተይ ኪዲ እሞ፡ ናብ ኣቦይን ኣቦኹምን፡ ናብ ኣምላኸይን ኣምላኽኩምን ከም ዝዓርግ ንገርዮም።”
ጐይታ የሱስ ቅድሚ ሕጂ ንደቀ መዛሙርቱ “ኣሕዋተይ” ኢሉ ጸዊዕዎም ኣይፈልጥን። ኩሎም ብመበቆል ካብ ኣብርሃም ስለ ዝመጹ፡ ብስጋ ኣሕዋት ነበሩ።
እዚ “ኣሕዋት” ዚብል ቃል ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ንሓደ ዓይነት ወይ ዝርያ ዘለዎም ሰባት ንምምልካት ይጥቀመሉ። ጐይታ የሱስ ንደቀ መዛሙርቱ “ኣሕዋተይ” ምስ በሎ እንታይ ማለቱ ምዃኑ ኽንፈልጥ እንተኾይና፡ እዚ ምስትውዓል ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ብትንሳኤ ሓድሽ ፍጥረት ከም ዚጅምር ርኢና ኢና። እቲ “ዘርኢ”፡ እዚ ሓድሽ ወለዶ ዝመጸሉ፡ ንሱ ባዕሉ ብትንሳኤ ህይወት እዩ። ቃላቱ ኣብ ዮሃንስ 12:24 ትዝክሩ ዲኹም፡ “ብሓቂ ብሓቂ እብለኩም ኣሎኹ፡ ሓንቲ ፍረ ስርናይ ኣብ ምድሪ ወዲቓ እንተ ዘይሞተት፡ በይና ትተርፍ፡ እንተ ሞተት ግና ብዙሕ ፍረ ትፈሪ።” ከም ሰብ ኣብዚ ምድሪ ጐይታ የሱስ በይኑ ነበረ። ብቐንዱ ብሰንኪ ፍጹም ንጽህናኡ። ግናኸ ደቀ መዛሙርቱ እውን ኣይተረድእዎን። ሓደ እኳ ኻባታቶም ኣብ ገነት ጌተሴማኒ ናብ ስቓዩ ኺኣቱ ኣይከኣለን። ብሓቂ፡ ኣብ መወዳእታ ኩሎም ሓዲጎምዎ ሃደሙ። ኣብ መስቀል “ሓጢኣትና ብገዛእ ስጋኡ ኺጸውር” ከሎ፡ ብኣምላኹ እውን ተሓዲጉ። ቃላቱ፡ “ኣምላኸይ፡ ኣምላኸይ፡ ስለምንታይ ሓደግካኒ?” ክንደይ ምሉእ ብምሉእ በይኑ ከም ዝነበረ የርእዩ። ይመውትን ኣብ መቓብር ይቕመጥን። ግናኸ እንደገና ይትንስእ። ጳውሎስ ኣብ 1 ቈረንቶስ 15:23 ከምዚ ይብል፡ “ክርስቶስ እቲ ቐዳማይ ፍረ፡ ድሕሪኡ ድማ እቶም ናይ ክርስቶስ።” መዝሙር ቲ. ዊሊ ከምዚ ይብል፡
በይንኻ ነበርካ፡ ክሳዕ እቲ ኽቡር ፍረ፡
ብሞት ተቐሚጥካ፡ ግናኸ እንደገና ተንስእካ፤
ኣብ ትንሳኤ ህይወትካ ድማ፡ ብዙሓት ሰራዊት ‘ሓደ’ እዮም
ምስኣኻ፡ ሓጎስካን ክብረትካን።
ሓጎስ ማርያም ንኡስ ህያው ኮይኑ ብምርካባ ምስቲ ናቱ ሓጎስ ኪወዳደር ኣይከኣለን። ንደቀ መዛሙርቱ ናብ ሓድሽ ዝምድና የምጽኦም ነበረ። ንሱ ንሓዋሩ ምስ ኣቦኡ ኣብቲ ዝምድና ነበረ፡ ግናኸ ሕጂ ነቲ ዝምድና ምስ ገዛእ ርእሱ ይካፈል ነበረ፡ ነቲ ሓድሽ ዝምድና ኺጥቀሙሉ ድማ ህይወት ኪህቦም ድሉው ነበረ። እዚ ንኹሉ ምእመን ሎሚ ሓቂ እዩ። ጐይታ የሱስ ንኒቆዲሞስ ኣብ ዮሃንስ 3:7 “እንደገና ኽትውለዱ ኣሎኩም” ምስ በሎ፡ ብሓቂ እቲ ብሉይ ባህሪ ኻብ ኣምላኽ ዝኾነ ነገር ኪቕበል ከም ዘይኽእል ይብል ነበረ። ሓጢኣት ኣበላሽዩና እዩ፡ ብዕዮ መንፈስ ኣምላኽ ጥራይ ኢና ኻብ ኣምላኽ በረኸት ክንቕበል እንኽእል። ስለዚ ኣምላኽ ብሓድሽ ልደት ምስና ብሓድሽ ይጅምር። እዚ ንኣምላኽ ኪምልስ ዚኽእል ሓድሽ ባህሪ ይህበና። ስለዚ ኣብ ዮሃንስ 1:12-13 ከምዚ ንብብ፡ “ግናኸ ንዝተቐበልዎ ኩሎም፡ ነቶም ብስሙ ዚኣምኑ፡ ደቂ ኣምላኽ ኪኾኑ ስልጣን ሃቦም፡ እዚኦም ድማ ካብ ደምን ካብ ፍቓድ ስጋን ካብ ፍቓድ ሰብን ዘይኮነስ፡ ካብ ኣምላኽ እተወልዱ እዮም።” እዘን ጥቕስታት እዚኣተን፡ ሓደ እኳ ኻባና ብጐይታ የሱስ ዝኣመነሉ ምኽንያት ብዕዮ ኣምላኽ ብመንፈሱ ብሓድሽ ልደት ምዃኑ ብግልጺ የርእያ።
ሓድሽ ልደት ንኣምላኽ ዚምልስ ሓድሽ ባህሪ ይህበና፡ ግናኸ ብወዲ ብምእማን ኢና ዘለኣለማዊ ህይወት እንረክብ። እዘን ክልተ ነገራት እዚኣተን ፍሉያት እኳ እንተኾና፡ ብቐረባ ዝተኣሳሰራ እየን። ሓድሽ ባህሪን ሓድሽ ህይወትን ስለ ዘሎና፡ ጐይታ የሱስ ናብኡ ኬምጽኣና ዚፈትዎ ሓድሽ ዝምድና ኽንኣቱ ንኽእል ኢና፡ ንኣቦኡ ከም ኣቦና፡ ንኣምላኹ ድማ ከም ኣምላኽና ብምፍላጥ። ስለዚ ንደቀ መዛሙርቱ “ኣሕዋተይ” ይጽውዖም። ነዚ ጉጅለ እዚ ንኣቦ ኺገልጽን ስሙ ኺፍለጥን ይፈቱ። ኣብ ዮሃንስ 17:6 ከምዚ ይብል፡ “ስምካ ነቶም ካብ ዓለም ዝሃብካኒ ሰባት ገሊጸዮም እየ”፡ እንደገና ኣብ ጥቕሲ 8፡ “ኣነ ነቲ ዝሃብካኒ ቓላት ሃብክዎም፡ ንሳቶም ድማ ተቐበልዎ።” ኣብ መወዳእታ እቲ ምዕራፍ ድማ ከምዚ ይብል፡ “ስምካ ድማ ኣፍሊጠዮም እየ፡ ከፍልጦም ድማ እየ፡ እታ ንኣይ ዝፈቐርካኒ ፍቕሪ ኣብኦም ኽትከውን፡ ኣነ ድማ ኣብኦም ኽኸውን።” ስለዚ፡ ፍልጠት ስም ኣቦ፡ እቲ ንሓዋሩ ኣብ መንጎ ኣቦን ወድን ዝነበረ ፍቕሪ ኽንጥቀመሉ እንኽእለሉ መገዲ እዩ።
ናይ “ኣሕዋተይ” ናይ ሕጂ መልክዕ
“እቲ ዜቕድስን እቶም ዚቕደሱን ኩሎም ሓደ እዮም፤ ስለዚ ድማ ንሳቶም ኣሕዋት ኪብሎም ኣይሓፍርን፡ ከምዚ እናበለ፡ ስምካ ንኣሕዋተይ ክነግር፡ ኣብ ማእከል ቤተ ክርስቲያን ድማ ክውድሰካ እየ።” እቲ ‘ኩሎም ሓደ’ ዚብል መግለጺ እንደገና ኩሎም ካብ ሓደ ዘርኢ ምዃኖም የመልክት፡ ስለዚ ጐይታ ብኣና ኣይሓፍርን። ብኣንጻሩ፡ ንኣቦኡ ኺምልሱ ኺመርሓና ይፈቱ። እቲ ጥቕሲ ብሓቂ ኻብ መዝሙር 22 ዝተወስደ እዩ፡ ኣብኡ ድማ እቲ ጐይታ የሱስ ብሰንኪ ሓጢኣትና ዝጸገቦ ብርቱዕ ስቓይ ተገሊጹ ኣሎ። ኣብ ጥቕሲ 21 ናይቲ መዝሙር፡ “ካብ ቐርኒ ሓርማዝ ሰሚዕካኒ” ወይ ካብ ቦታ “ምስቓል”፡ እዚ ድማ ንሞት መስቀል ዜመልክት እዩ፡ ይብል። ብኡብኡ ድማ፡ “ስምካ ንኣሕዋተይ ክነግር እየ” ይብል። ድሕሪኡ ድማ ነቲ ናይ ምስጋና መዝሙር ናብ ኣቦኡ ኺመርሕ ቦታ ይሕዝ።
ንሕናን ንስኻን ኣብዚ ኽንሳተፍ ንኽእል ኢና፡ ከመይሲ ንኣቦኡ ከም ኣቦና ንፈልጦ ኢና። እዚ እቲ ዝዓበየ ሓጎስ ጐይታ የሱስ እዩ፡ ንገዛእ ርእሱ ኣብ ምምላስ ኣምልኾ ናብ ኣቦኡ ምምራሕ። እቲ ናይ ምዝማር ጉዳይ ንምእመናን ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። እዚ ብሰለስተ መገዲ ኽንሓስቦ ንኽእል ኢና። ብዛዕባ ጐይታ የሱስን ንኣና ዝገበሮን ክንዝምር ንኽእል ኢና። ድሕሪኡ ድማ ንጐይታ የሱስ ብምስጋናን ብምምስጋንን ንዝገበሮልና ክንዝምር ንኽእል ኢና። ግናኸ እቲ ዝዓበየ መሰል ምስ ጐይታ የሱስ ምዝማር እዩ ዝብል እምነት ኣሎኒ። ኣብ መዝሙር 22 እቲ ምላሽ ናብ ኣምላኽ ብዝያዳ እናሰፍሐ ኸይዱ ንምሉእ ፍጥረት ኣምላኽ ከም ዚመልእ ትዕዘቡ ትኾኑ። ግናኸ እቲ ናይ ምስጋና ቴማ ብጐይታ ባዕሉ ይጅምር፡ ድሕሪኡ ድማ ብእቶም ዝቐረብዎን ዝፈትዎምን፡ “ኣሕዋተይ”። ዘርኢ ያእቆብ፡ ማለት ኣይሁድ፡ እውን ይወስድዎ፡ ኣብ መወዳእታ ድማ ኣብ ጥቕሲ 27፡ “ኩሉ ወሰን ዓለም ኪዝክርን ናብ ጐይታ ኺምለስን እዩ፡ ኩሎም ዓሌታት ኣህዛብ ድማ ኣብ ቅድሜኻ ኺሰግዱ እዮም።” ስለዚ እዚ እቲ ዝዓበየ መሰልን በረኸትን ስለምንታይ ምዃኑ ኽትርድኡ ትኽእሉ ይመስለኒ። ክርስቶስ እቲ ቴማን ማእከልን እዩ። እዚ እቲ ዝዓበየ ሓጎሱ እዩ።
ናይ “ኣሕዋት” ናይ መጻኢ መልክዕ
ኣብ ሮሜ 8:29 ከምዚ ይብል፡ “ንዝፈለጦም ድማ ምስ ምስሊ ወዱ ኺመስሉ ወሰኖም፡ ንሱ ኣብ ብዙሓት ኣሕዋት በዅሪ ኪኸውን።” እዚ ናብ ዘለኣለም ናብ ዕላማ ኣምላኽ ቅድሚ ምፍጣር እዛ ዓለም እዚኣ ይወስደና። ድሕሪኡ እቶም ብጐይታ የሱስ ዚኣምኑ “ብዙሓት ኣሕዋት” ምስ ፍቑር ወዲ ኣምላኽ ቦታ ተመዲቦም ነበሩ። ቦታ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ምስ ምስሉ ኺመስሉ፡ ማለት ምስ ገዛእ ርእሱ ብኽቡር ስጋ ኺመስሉ እውን ተዋሂቦም። ስለዚ እቲ ዓቢ ጉጅለ፡ ካብ ጴንጠቆስጠ ኽሳዕ ምጥቃዕ ዝኾነ ኩሉ ቕዱስ ኣምላኽ ዝሓቖፈ፡ ንጐይታ የሱስ ዚኸብብ፡ ኣብቲ ክብራዊ ትርኢት እቲ ቦታ ቀዳምነት ኪህልዎ እዩ። እቲ “በዅሪ” ዚብል ቃል ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ናይ ደረጃ ቃል እዩ፤ “መራሒ” ወይ “መራሒ” ተባሂሉ ኺትርጎም ይኽእል እዩ።
ኣምላኽ እዚ ኸመይ ከም ዜምጽኦ ኣብ ጥቕሲ 30 ተገሊጹ ኣሎ፡ “ንዝወሰኖም ድማ ጸውዖም፡ ንዝጸውዖም ድማ ኣጽደቖም፡ ንዘጽደቖም ድማ ኣኽበሮም።” ካብቲ ኣምላኽ ቅድሚ ዓለም ምፍጣራ ዝወሰኖ፡ ናብቲ ዕላማኡ ኸመይ ከም ዝፈጸሞ ተሰጋጊርና ኢና። ኣብዘን ክልተ ጥቕስታት እዚኣተን ዘሎ ኩሉ ኣምላኽ ዚገብሮ ዘሎ እዩ። ምስ ሓላፍነትና ዝኾነ ዝምድና የብሉን። እንተ ዝህልዎ፡ እንተ ዘይተዓወተ ምዃኑ ዕድል ምሃለዎ። ግናኸ እዚ ፈጺሙ ኣይኪፈሽልን እዩ፡ ከመይሲ ኣምላኽ እዩ ዚገብሮ። እቶም ዝመደቦም፡ ብወንጌል ጸውዖም። እቶም ብዕዮ ሓድሽ ልደት ዝኣመኑ፡ ብሞትን ትንሳኤን ወዱ ኣጽደቖም። ነፍሲ ወከፍ ካብዚኦም ኣብ መወዳእታ ኺኽበርን ኣብ ሰማይ ምስ ወዱ ኺመስልን እዩ። ኣብቲ ክብራዊ ትርኢት እቲ ጐይታ የሱስ ልዕላዊ ኪኸውን እዩ። ቃላት መዝሙር ጄ.ኤን. ዳርቢ ከምዚ ይብሉ፡
ንሕና ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኩሎም ፍቑራትካ፡ ምሉኣት
ብኽብሪ ኣብ ዙሪያኻ ኣብኡ ብሓጎስ ኪራኸቡ እዮም፡
ኩሎም ከምኣኻ፡ ንኽብርኻ ከምኣኻ፡ ጐይታይ፡
ልዕላዊ ዕላማ ኩሉ፡ ብኹሉ ዚምለኽ።
ድሕሪኡ ድማ፡ እቲ ናይ ጐይታ የሱስ ድሌት ኣብ ቃላቱ ንኣቦኡ፡ ቅድሚ ናብ መስቀል ምኻዱ፡ “ኣቦይ፡ ነቶም ዝሃብካኒ እውን፡ ኣነ ዘሎኹዎ ኺኾኑ እደሊ፡ ክብረይ፡ እቲ ዝሃብካኒ፡ ኪርእዩ፡ ከመይሲ ቅድሚ ምፍጣር ዓለም ፈቒርካኒ ኢኻ” (ዮሃንስ 17:24) ኺፍጸም እዩ።
