ኣብ ብሉይ ኪዳን፡ ኣምላኽ ንእስራኤላውያን፡ «ኩሉ በዅሪ ኣድጊ ብበጊዕ ከተድሕኖ ኢኻ፤ እንተ ዘየድሓንካዮ ድማ፡ ክሳዱ ክትሰብሮ ኢኻ። ኩሉ በዅሪ ሰብ ካብ ደቅኻ ድማ ከተድሕኖ ኢኻ» (ዘጸኣት 13:13) በሎም።ምስይ ምሳይ ናብ ድሕሪ 3000 ዓመት ንመለስ። ሓደ ኻህን ምስ ሓደ ድኻ እስራኤላዊ ብዛዕባ እታ ኣብ ጥቓኦም ደው ኢላ ዘላ ንእሽቶ ኣድጊ ይዛረብ ኣሎ። እቲ ድኻ፡ «በጃኻስ ሓንሳብ ጥራይ ምሕረት ክትገብረለይ ኣይትኽእልንዶ? እዚኣ በዅሪ ኣድገይ እያ፡ ሕጊ ኣምላኽ እንታይ ከም ዝብል እኳ እንተ ፈለጥኩ፡ ህይወታ ክትድሕን ኣይትኽእልንዶ? ነዛ ንእሽቶ እንስሳ ክስእና ኣይክእልን እየ» ይብል።
እቲ ኻህን፡ «ሕጊ ኣምላኽ ኣዝዩ ንጹር እዩ። እታ ኣድጊ ብሞት በጊዕ እንተ ዘይተደምሒታ፡ ክሳዳ ክትስበር ኣለዋ» ይብል።
«ግን በጊዕ የብለይን።»
«እምበኣር ኪድ ግዛእ። እታ በጊዕ ወይ እታ ኣድጊ ክትመውት ኣለዋ።»
እቲ እስራኤላዊ ብሓዘን፡ «እምበኣርሲ ተስፋ የብለይን፡ ምኽንያቱ በጊዕ ክገዝእ ኣይክእልን እየ» ኢሉ መለሰ።
ካልእ ሰብ ነቲ ዝርርብ ዝሰምዐ ናብቲ ድኻ እስራኤላዊ ቀሪቡ፡ «ተሓጐስ! ሓንቲ ንእሽቶ በጊዕ ኣላትኒ፡ ንጽሕትን ብዘይ ጉድለትን እያ። እኳ እንተ ዘየድለየኒ፡ ክህበካ እየ» ይብል።
ከደ፡ ድሕሪ ሓጺር እዋን ድማ እታ ኣድግን እታ በጊዕን ብሓንሳብ ደው ኢለን። ድሕሪኡ እታ በጊዕ ኣብ መሰውኢ ተነቢራ፡ ደማ ፈሰሰ፡ ብሓዊ ድማ ተበልዐት።
እቲ ኻህን ናብቲ ድኻ ሰብኣይ ገጹ፡ «ኣድግኻ ናብ ቤትካ ክትወስዳ ትኽእል ኢኻ። ክሳዳ ኣይትስበርን እያ፡ ምኽንያቱ እታ በጊዕ ኣብ ክንዳኣ ሞይታ እያ። ኣድግኻ ክትነብርን ብጽድቂ ናጻ ክትከውንን ትኽእል እያ፡ ንፈታዊኻ ምስጋና ይብጻሓዮ» ይብል።
እዛ ንእሽቶ ዛንታ እዚኣ ንምድሓን ሓጥእ ስእሊ ትህበና። ምትእትታው ኣምላኽ ኣብ ልዕሊ ሓጢኣት «ዝተሰብረ ክሳድ» ይሓትት—ኣብ ልዕሌኻ ጻድቕ ፍርዲ። እቲ እንኮ ኣማራጺ ብኣምላኽ ዝተፈቕደ ምትካእ ሞት እዩ። ክሳብ ክንደይ እኳ እንተ ጸዓርካ፡ ንመስፈርትታት ኣምላኽ ከተማልእ ኣይትኽእልን ኢኻ። ይኹን እምበር፡ ኣምላኽ ባዕሉ ነታ በጊዕ ብውልቀ ሰብ ወዱ፡ የሱስ ክርስቶስ፡ ኣቕረበ። ዮሃንስ መጥምቕ ንእኡ ከምዚ ኢሉ ጠቐሶ፡
«በጊዕ ኣምላኽ፡ ንሓጢኣት ዓለም እትወስድ» (ዮሃንስ 1:29)።
የሱስ ናብ መስቀል ጎልጎታ ከደ
«ከም በጊዕ ናብ መብረዲ» (ኢሳይያስ 53:7)። ኣብኡ ድማ «ሓንሳብ ስለ ሓጢኣት ተሰቀለ፡ ጻድቕ ስለ ዓመጸኛታት፡ ናብ ኣምላኽ ምእንቲ ከምጽኣና» (1 ጴጥሮስ 3:18)። «ብሰሪ ገበናትና ተዋህበ፡ ብሰሪ ምጽዳቕና ድማ ተንስአ» (ሮሜ 4:25)። ኣምላኽ ንሓጥእ ምስ ይቕረ ዝብል፡ ንፍርዱ ኣብ ልዕሊ ሓጢኣት ኣይቅንስን (ሮሜ 3:25-26)። የሱስ ነቲ መቕጻዕቲ ብምሉኡ ክኸፍል ነበሮ።
ነዚ ሕቶ እዚ ከመይ ኢልካ ትምልሶ፡ «ብወዲ ኣምላኽ ትኣምንዶ?» እንተ መሊስካ፡ «ንእኡ ከም ጐይታይን መድሓንየይን ብእምነት ክውከሎ ዝኽእል ከም ዝኾነ ረኺበዮ እየ»፡ ሽዑ ኣምላኽ ብምሉእ ዋጋ መስዋእቲ የሱስ ይውድሰካ።
ፍቕሪ ኣምላኽ፡ ክብሪ ወዱ፡ ምድሓን ሓጥእ ድማ ኩሉ ብሓንሳብ እዩ ዝተኣሳሰር። ኣየነይቲ ጥቕላል ጸጋን ክብሪን! ወዲ ኣምላኽ ባዕሉ ኩሉ ዕዮ ይገብር፡ ንሕና ድማ—ድኻታት፡ ገበነኛታት ሓጥኣን፡ ብእኡ እንኣምን—ኩሉ በረኸት ንረክብ።
«ኦህ፡ ምስይ ምሳይ ንጐይታ ኣዕብይዎ፡ ስሙ ድማ ብሓንሳብ ነኽብሮ» (መዝሙር 34:3)።
