«ኣይትታለሉ»
ጉዳይ ምጥባር
ጉዳይ ምጥባር ካብ ዘፍጥረት ክሳብ ራእይ ዝቕጽል እዩ። ብዛዕባ ሰባት ክንዛረብ ከለና፡ ኣብ ዘፍጥረት 3 ንመጀመርታ ግዜ ነንብቦ፡ ሽዑ እታ ሰበይቲ «ተመን ኣታሊሉኒ» ኢላ ተኣመነት (ቁጽሪ 13 NASB)። እታ ዛንታ ጽቡቕ ገይርና ንፈልጣ ንኸውን፡ ሰይጣን ንሄዋን ሕቶታት ከም ዝሓተታ፡ ነቲ ኣምላኽ ንሰናይ ሰብ ዝሃቦ ሓደ ትእዛዝ ብጥበብ ከም ዝተቓወማ እናዘከርና። ድሌታ ምስ ተለዓዓለ፡ ካብታ ፍረኣ ዘይብላ ኦም ወሲዳ በልዐት። ንሰብኣያ እውን ካብታ ፍረ ሃበቶ እሞ በልዐ። በዚ ኸኣ ሓጢኣት ናብ ወዲ ሰብ ኣተወ።
እዚ ብርግጽ ድሌት ኣምላኽ ንሰብ ኣይነበረን። ንሰብኡትን ኣንስትን ብነገራት እዛ ዓለም እዚኣ ክታለሉ ኣይደልን እዩ። ቃሉ «ኣይትታለሉ» ይብለና (ገላትያ 6:7፤ ያእቆብ 1:16)። ምጥባር ምስቲ ናይ ቀደም ባህርይናን ቅድሚ ንእግዚኣብሔር ምእማንና ዝነበርናሉ ኩነታትን ዝተሓሓዝ እዩ። ቲቶስ 3:3-6 ከምዚ ይብል፡ «ንሕና እውን ሓደ ግዜ ዓያሱ፡ ዘይእዙዛት፡ ዝተታለልና፡ ንብዙሕ ትምኒትን ፍትወትን ዝተገዛእና፡ ህይወትና ብኽፍኣትን ቅንኣትን እነሕልፍ፡ ጽሉኣት፡ ንሓድሕድና እውን እንጸላእ ዝነበርና ኢና። ግናኸ፡ ሕያውነት ኣምላኽ መድሓኒናን ፍቕሩ ንሰብን ምስ ተገሃደ፡ ብግብሪ ጽድቂ ዝገበርናዮ ዘይኮነስ፡ ብምሕረቱ፡ ብምሕጻብ ዳግማይ ምውላድን ብምሕዳስ መንፈስ ቅዱስን ኣድሓነና፡ ንእኡ ኸኣ ብኢየሱስ ክርስቶስ መድሓኒና ብብዝሒ ኣብ ልዕሌና ኣፍሰሶ።»
እቲ ናይ ምጥባር ጸገም ብቐጥታ ካብ ወጻኢና ዝመጽእ እዩ ክንብል ንደሊ ንኸውን፡ እቲ ዓቢ ኣታላሊ፡ ዲያብሎስ ተባሂሉ ዝፍለጥ፡ ወይ «ክፉኣት ሰባትን ኣታለልትን ካብ ክፉእ ናብ ዝኸፍአ ይኸዱ፡ እናኣታለሉ ...» (2 ጢሞቴዎስ 3:13)። ብርግጽ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ብዙሕ ኣብነታት ናይዚ ኣሎ፡ እንተላይ ዛንታታት ናይ ስድራቤት ኣባላት ንሓድሕዶም ዝጣበሩ። ይኹን እምበር፡ ነብያት ብሉይ ኪዳን ንህዝቢ ኣምላኽ ብ«ትዕቢት ልብኹም» ከም ዝተታለሉ ገለጹሎም (ኤርምያስ 49:16)። ከምቶም ናይ ቀደም ሰባት፡ ካብ ነገራት እግዚኣብሔር ዘርሕቐና፡ ንእኡ ክብሪን ግርማን ዝህብ ነገር ብኣዒንቱ ብዝኸፍአ ነገር ዝትክእ ትዕቢት ኣብ ልብና ኣይርከብን ድዩ? ኦህ፡ ፍቑራት፡ ክንጥንቀቕን ካብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዝወሃበና ምዕዶታት ክንሰምዕን ኣሎና!
