እቶም ጐይታኦም ምስ መጸ ኪሕልዉ ዚረኽቦም ባሮት ብጹኣን እዮም… እቲ ጐይታኡ ምስ መጸ ኸምኡ ኺገብር ዚረኽቦ ባርያ ብጹእ እዩ። —ሉቃስ 12:37,43 JND
ምሕላውን ምዕያይን
ጐይታ የሱስ ክልተ ግዜ ይጽውዕ ባርያኡ ብጹእ እዩ። ኣብ ሉቃስ 12:37 እቲ ንባርያ ዚኸውን በረኸት ምስ ምሕላውይተሓሓዝ። ኣብዚ ንእኡ ምዕያይ ዘይኰነስ ንእኡ ምሕላው ምዃኑ ኣስተብህል። እዚ ምግንዛብ ኣገዳሲ እዩ። ንዕኡ ብፍቕሪ ምትሕሓዝ ማለት እዩ። እዚ ድማ ፍቕሪ ልቢ ናብኡ ከም እትኸይድ የርኢ። ንሕና ንእተነጽገ ወዲ ሰብ ንጽበ ኣሎና፣ ንሱ ኸኣ ቅድሚ ኣብ ምድሪ ምግላጹ ንመርዓቱ ናብኡ ንዘለኣለም ኪወስዳ እዩ። እዚ ምሕላው እዚ ብእኡ ዝጸንዔ እዩ። ብፍጻሜታት ዓለም ዘይኰነስ፣ ብፍቕሪ ናብቲ “እንሆ፣ ብቕልጡፍ እመጽእ ኣሎኹ” (ራእይ 22:12) ኢሉ ዝተስፈወና ምትሕሓዝ ዝጸንዔ እዩ። ንሱ ኺመጽእ እዩ እሞ ምስ ህዝቡ፣ ድሕሪኡ ድማ ምስ መርዓቱ ንዘለኣለም ኪሓብር እዩ። ስነ-ምግባራዊ ገጽታ እውን ኣሎ። ምጽባይና ሕቘና ተዐጢቕናን መብራህትና እናበርሀን ኪኸውን ይግባእ። ንሕና ኻብ ርኽሰት እዛ ምድሪ ሓራ ዄንና ኽንከይድ፣ ቃል ህይወት ክንሕዝ፣ ከም ሰባት፣ ማለት ከምቶም ንጐይታኦም ኣብ ክፍተት ዚቐውሙ ሰባት ክንገብሮ ይግባእ።
ካልኣይ ግዜ ጐይታ ንባርያኡ በረኸት ዚህበሉ ኣብ ሉቃስ 12:43 እዩ፣ እዚ ግዜ እዚ ድማ ምስ ምዕያይናይተሓሓዝ። ምስ ምምሕዳር ዚተሓሓዝ እዩ። እሙንነትን መንፈሳዊ ምስትውዓልን ኣብቲ ጐይታ ዝሃበና ሕጂ ይቐርብ ኣሎ። ጐይታ ንነፍሲ ወከፍና ሓላፍነታት ሂቡና ኣሎ። ምእመናን ወጺኦም ንጐይታ ኣብ መገዲ ምፍላይ ካብ ኩሉ ሰብኣዊ ምብታኽ ምስ ዝስዕቡ፣ ኣብ መገዲ ድማ ንምህላዉ ምስ ዝምነዩ፣ ጽቡቕ መጋቢ ምዃንን ጐይታ ዝሃቦም ምዕያይን ዓብዪ ሓላፍነት ኣለዎም። እቲ ምስ ምሕላውን ምስ ምዕያይን ዚተሓሓዝ በረኸት ድማ ኣብ ምድሪ ንዘሎ ምስክርነትናን ኣካይዳናን ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ቀዳማይ፣ ልቢ ኣብ ምሕላው ከሎ ኣበይ ከም ዘሎ የርኢ፣ ካልኣይ ድማ ንዕኡ ንዝገበርናዮ ዕዮናን ንኣገልግሎት ዘበራትዓናን ይመስክር። ኦ፣ ጐይታ ንብዙሓትና ብጹኣን ኪብለና ይኽእል፣ ምኽንያቱ ንሕና ንሕሉ እሞ ንዓዪ ኣሎና።
