ክንሰግሮ የድልየና
ሓሳብና ብዛዕባ «ሰጋርቲ» ሃገራት ዝወረሩን ኣብኡ ዝገዝኡን ግዝኣታት የጠቓልል፡ ምናልባት’ውን ብጭካኔ። ኣብ ዳንኤል ኣርባዕተ ተጠቒሶም ኣለዉ፦ ባቢሎን ብናቡከደነጾር፡ ግዝኣት ሜዶ-ፋርስ ብቆሮስ ዝጀመረ፡ ግዝኣት ግሪኽ ብእስክንድር፡ ድሕሪ ሞቱ ብኣርባዕተ ዝተመቕለ፡ ከምኡ’ውን ግዝኣት ሮሜ ዝነበረን ብግዜ መከራ ዝትንስእን (ዳንኤል 2, 7 ተመልከት)። እግዚኣብሔር ንሰጋርቲ ንሃገራት ንምፍራድ ተጠቒሙሎም እዩ፡ እንተላይ ንእስራኤልን ይሁዳን።
ጐይታና የሱስ ብሞቱን ትንሳኤኡን ከምኡ’ውን ሰጊሩ እዩ። ደራሲት መዝሙር ካትሪን ሄለን ቮን ፖሰክ (1859–1953) ዓወቱ ከምዚ ኢላ ገለጸቶ፦ «ሃሌሉያ! ክርስቶስ ሰጊሩ – ንሓጢኣትን ሞትን ገሃነምን ሰጊሩ።»
እቶም ውሉዳት ስጋን ደምን ስለ ዝኾኑ፡ ንሱ እውን ከምኡ ብሞቱ ነቲ ስልጣን ሞት ዝነበሮ፡ ማለት ንድያብሎስ፡ ምእንቲ ኼጥፍእ፡ ንሱ እውን በዚ ሓደ ነገር ተኻፈሎም (እብራውያን 2:14 NKJV)።
ራእይ 1:18 ከምዚ ይብል፦
ኣነ እቲ ህያው እየ፡ ሞይተ ድማ ነይረ፡ እንሆ ኸኣ ንዘለኣለም ህያው እየ። ኣሜን። መፋትሕ ሲኦልን ሞትን ድማ ኣሎኒ።
ዓወቱ ኣብዚ ነገራት እዚ ተዋሂቡና ኣሎ፦
ኣቱም ሞት፡ ኣበይ እዩ መውጋእትኻ? ኣቱም ሲኦል፡ ኣበይ እዩ ዓወትካ? መውጋእቲ ሞት ሓጢኣት እዩ፡ ሓይሊ ሓጢኣት ድማ ሕጊ እዩ። ንኣምላኽ ግና ምስጋና ይኹኖ፡ ብጐይታና የሱስ ክርስቶስ ገይሩ ዓወት ዝሃበና (1 ቈረንቶስ 15:55-57)።
«ካብ ሓጢኣት ሓራ ወጺእና» (ሮሜ 6:22)። ብሓቂ፡ ብዛዕባ ኩሉ እቲ ካብ ፍቕሪ ኣምላኽ ዝፈልየና ዝመስል ነገራት፡ «ብእቲ ዝፈተወና ኣቢልና ካብ ሰጋርቲ ንላዕሊ ኢና» (ሮሜ 8:37)። ከም ምእመናን፡ ዘለኣለማዊ ቦታና ኣብ ክርስቶስ እዩ፡ እዚ ድማ ፈጺሙ ኣይቅየርን።
ግናኸ፡ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ብውድቀታትና፡ ብሓጢኣትና ብዙሕ ግዜ ተስፋ ንቖርጽ ኢና። ክንደይ ብቐሊሉ ክንወድቕ ስለ እንኽእል፡ ብሓቂ ድሒንና ዲና ኢልና ክንሓስብ ንኽእል ኢና። ስጋ – እቲ ገና ኣብ ውሽጥና ዘሎ፡ ናይ ገዛእ ርእስና ድሌታት ዝደሊ እምበር ናይ ኣምላኽ ዘይኮነስ – መዓልታዊ ብተግባራዊ መገዲ ክስገር የድልዮ፡ ክርስትያን ክንደይ ጽቡቕ ዝመስል ይኹን። እዚ ኣብቲ ዮፍታሔ ዝገበሮ ገዳይ ውግኣት ተገሊጹልና ኣሎ። ስለዚ፡ ኣብ ዝቕጽሉ ገጻት ዘለዉ ትምህርቲታት ክትሓስቡ ከለኹም፡ ክብደት እቲ ጉዳይ ኣብ ኣእምሮኹም ኣሕድሩ። ፍርዲ ኩሉ ሓጢኣትና፡ እንተላይ ሕጂ እንገብሮ፡ ከምኡ’ውን ከቢድ ጾሮም ኣብ መስቀል ኣብ የሱስ ተነቢሩ። ኦህ፡ «ጽቡቕ እምነት ክንዋጋእ» ክንደይ የድልየና (1 ጢሞቴዎስ 6:12)።
