ክርስቲያን ካህናት ንኣምላኽ እንታይ መስዋእቲ የቕርቡ፧

ሕጂ ዅሎም ምእመናን ካህናት እዮም። ብግዜ ኣይሁድ፡ ብብሉይ ኪዳን፡ ክህነት ንሓንቲ ስድራ ቤት ጥራይ እተወሰነ ነበረ፡ ካብቲ ብመለኮታዊ መገዲ እተገልጸ ክበብ ወጻኢ ዝዀነ ሰብ ከኣ ናብኡ ኪኣቱ ኣይደፈረን። ግናኸ ኣሮንን ደቁን ንዅላ ቤተ ክርስቲያን ከም ካህናዊት ስድራ ቤት፡ ንቤተ ክርስቲያን ከም ካህናዊት ስድራ ቤት ምስ ክርስቶስ ብምትእስሳር ዝውክል ነበረ። ምኽንያቱ እቶም ምእመናን ሕጂ ዝኣተዉሉ ቦታ ብሩኽ እኳ እንተዀነ፡ እቲ ዝተዋህቦም መሰላት ከኣ ክቡር እኳ እንተዀነ፡ እዚ ዅሉ ምስ ክርስቶስ ብምትእስሳር ጥራይ እዩ ዝረኸብ። ስለዚ፡ ዅሎም ብማዕረ ካህናት እዮም፡ ዅሎም ከኣ ናብ ቅድስተ ቅዱሳን፡ ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ብቐጥታ ኪኣትዉ መሰል ኣለዎም። (እብራውያን 10:19–22፤ 1 ጴጥሮስ 2:5–9 ርአ።) እዚ ክብርን እዚ ምእታውን ብሰንኪ ክህነት ክርስቶስን ናይ ሓንቲ መስዋእቱ ንሓጢኣት ዘለኣለማዊ ሓይልን ጥራይ እዩ ዝምልከቶም። ከም ካህናት መጠን መሰውኢ ኣሎና (እብራውያን 13:10)፡ ኣብቲ መሰውኢ ኸኣ ብቐጻሊ መስዋእትና ንኣምላኽ ከነቕርብ ኣሎና።

መስዋእቲ ክርስቲያን ካህናት እንታይ እዩ፧

መጀመርታ፡ «መስዋእቲ ምስጋና» ኣሎ፤

እዚ ኸኣ፡ ከምቲ መንፈስ ኣምላኽ ባዕሉ ዝገልጾ፡ «ፍረ ከናፍርና ንስሙ ዘመስግን» እዩ (እብራውያን 13:15)። ምስዚ ኸኣ እቲ ኣብ መልእኽቲ ጴጥሮስ ዘሎ «መንፈሳዊ መስዋእቲ» ይሰማማዕ።

ካብዚ ዅሉ ሓቀኛ ኣምልኾ፡ ምስጋናን ውዳሰን መስዋእቲ ምዃኑ ንርዳእ፤ እዚ ኸኣ ሓቀኛ ኣምልኾ፡ ምስጋና ወይ ውዳሰ እንታይ ምዃኑ ንኽንውስን ይሕግዘና።

ብዛዕባ እቲ ብሩኽ ጐይታና፡ ብዘለኣለማዊ መንፈስ ገይሩ ንርእሱ ብዘይ ነቐፌታ ንኣምላኽ ከም ዘቕረበ ንብብ። (እብራውያን 9:14)። ስለዚ፡ ዅሉ ሓቀኛ ኣምልኾ ብሰለስተ ነገራት ኪምዘዝ ኣለዎ። ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ኪቐርብ ኣለዎ (ዮሃንስ 4:24፤ ፊልጲ 3:3 ኣወዳድር)፡ ክርስቶስ እቲ ዚቐርበሉ ኣማላዲ እዩ (ንሱ እቲ ናይ ክርስቲያን መሰውኢ እዩ)፡ ንኣምላኽ ከኣ ኪቐርብ ኣለዎ።

እቲ መዝሙራዊ፡ ብዛዕባ ጽባቐ ማሕደራት እግዚኣብሔር ጐይታ ሰራዊት ኪሓስብ ከሎ፡ «ኣብ ቤትካ ዚነብሩ ብጹኣን እዮም፡ ንሳቶም ኪውድሱኻ እዮም» ኢሉ ይጭድር (መዝሙር 84:4)። እዚ ብጽእና እዚ ሕጂ ንዅሉ ቅዱስ ኣምላኽ ይምልከት፤ ኣይፋል፡ ንሕና ባዕልና መንፈሳዊ ቤት ተሃኒና ኢና፡ ከም ቅዱስ ክህነት ከኣ ንዘለኣለም ምስጋና ምቕራብ መሰልና እዩ።

ኣምላኽ ኣብ ውዳሰ እስራኤል ይነብር ነበረ—እዚ ኸኣ ብእኡ ይኸበብ፡ ኣብ ማእከሉ ይነብር ማለት እዩ። ሕጂ ኸኣ ብዘይገደብ ጸጋኡን ብሓይሊ ግብሪ ክርስቶስን ናብኡ ስለ ዘምጽኣና፡ ብኣምልኾ ልብና ኸኣ ስለ ዝሕጐስ፡ እዚ ዝያዳ ኪኸውን ይግባእ።

ካልኣይ፡ ካልእ ዓይነት መስዋእቲ ኣሎ፡ እዚ ኸኣ ከነቕርቦ እተጸዋዕናዮ ወይ ከኣ መሰልና ዝዀነ እዩ። እዚ ምስ ኣገልግሎት ንጽገታት ቅዱሳን ኣምላኽ ዝተኣሳሰረ እዩ።

ስለዚ ኣብ እብራውያን ከምዚ ኢልና ንብብ፡ «ሰናይ ምግባርን ምምቕቓልን ኣይትረስዑ፡ ምኽንያቱ ኣምላኽ ብኸምዚ ዝኣመሰለ መስዋእቲ ይሕጐስ እዩ።»

እንደገና፡ ኣብ ፊልጲ፡ ሃዋርያ ብኤጳፍሮዲጦስ እተላእከሉ ህያብ «መኣዛ ጥዑም ሽታ፡ ቅቡል መስዋእቲ፡ ንኣምላኽ ባህ ዘብል» ከም ዝዀነ ይዛረብ። ካብ ብሉይ ኪዳን ቃላት እንተ ወሲድና፡ ጥዑም መኣዛ መስዋእቲ ነበረ።

ስለዚ፡ ከምዚ ዝኣመሰለ ኣገልግሎት፡ ከምዚ ዝኣመሰለ መስዋእቲ ንኣምላኽ ክንደይ ዘመስግን እዩ!

ግናኸ፡ ምሃብ ጥራይ—ንኣብነት፡ ብዘይድሌት ምሃብ፡ ወይ ብምጽዋዕ ጥራይ ምሃብ—እቲ ህያብ መስዋእቲ ከም ዘይገብሮ ኪዝከር ኣለዎ። ከምቲ ኣብ መስዋእቲ ምስጋና፡ እቲ ህያብ ብክርስቶስ፡ ንኣምላኽ፡ ብሓይሊ መንፈስ ኪቐርብ ኣለዎ። «መኣዛ ጥዑም ሽታ፡ ቅቡል መስዋእቲ፡ ንኣምላኽ ባህ ዘብል» ኪበሃል ዝኽእል ከምዚ ዝኣመሰለ ህያባት ጥራይ እዩ።

እቶም ንባህሪ ኣምልኾኦምን በረኸቶኦምን ኪምርምሩ ዝደልዩ፡ ነዚ ስርዓታት እዚ ብቐሊሉ ኪትግብርዎ ይኽእሉ እዮም፤ እዚ ምትግባር እዚ ንብዙሓትና ኬዋርድ እኳ እንተ ዘይተረፈ፡ ኣገልግሎትና ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክንደይ ከንቱ ምዃኑ ብምርኣይ፡ ኣብ ዅሉ ተግባር ክህነትና ንርእስና ኣብ ብርሃን ቅድሚት ኣምላኽ ከም ዘሎና ጌርና እንተ ፈረድና፡ ብርግጽ በረኸት ኬምጽእ እዩ።

ኣብ ሮሜ 12 ብዛዕባ ሓደ ካልእ መስዋእቲ ንብብ፡ እዚ ኸኣ ኣብዚ ጽሑፍ እዚ ምስ ክህነትና እተኣሳሰረ እኳ እንተ ዘይኰነ፡ ብሓጺሩ ኪግለጽ ይኽእል እዩ።

እቲ ሃዋርያ ኸምዚ ይብል፡ «ስለዚ፡ ኣሕዋተየ፡ ብምሕረት ኣምላኽ እምዕደኩም፡ ንስጋኹም ህያውን ቅዱስን ንኣምላኽ ቅቡልን መስዋእቲ ጌርኩም ኣቕርቡ፡ እዚ እዩ እቲ ናይ ምኽንያትኩም» (ወይ ናይ ኣእምሮኹም) «ኣገልግሎት» (ቁ. 1)።

እዚ ምዕዳን እዚ፡ ከም መሰረት ምሕጽንታኡ፡ ምስ መወዳእታ ሮሜ 8 ይራኸብ፡ ከም ትሕዝቶኡ ኸኣ ምስ ሮሜ 6፤ እዚ ኸኣ፡ ምሕረት ኣምላኽ ኣብ ጸጋ ኣምላኽ፡ ኣብ ምድሓንና እተገልጸ ዅሉ ምሕረት እዩ—ከምቲ ኣብ ሮሜ 1–8 እተገልጸ—እቲ ብዛዕባ ስጋና ዝቐረበ ምሕጽንታ ኸኣ ካብቲ ኣብ ሮሜ 6 እተገልጸ ሓቂ እዩ ዝፍስስ።

ብሞት ምስ ክርስቶስ ካብ ሓይሊ ሓጢኣት ስለ ዝደሓንና፡ ሓጢኣት ኣብቲ ሞት ዝሓደሮ ስጋና ኪነግስ የብሉን፡ ንፍትወታቱ ኸኣ ኪንእዘዞ የብልናን (ሮሜ 6:12)። ኣይፋልን፤ ስጋና ኻብ ሕጂ ንኣምላኽ ኪውሃብ ኣለዎ፡ ከምቲ ቅድሚ ሕጂ ንሓጢኣት መሳርሒ ዓመጻ ዝነበረ፡ ከምኡ ኸኣ ሕጂ ኣካላትና ንኣምላኽ መሳርሒ ጽድቂ ኪኸውን ኣለዎ።

ስለዚ ናብ ሮሜ 12 ምስ መጻእና፡ ባህሪ ምቕራብ ስጋና ንኣምላኽ ንመሃር። «ህያውን መስዋእቲ» ጌርና ኪቐርብ ኣለዎ፤ ከም እተሓርደ እንስሳ፡ ምዉት መስዋእቲ፡ ኣብ መሰውኢ እተነብረ ኣይኰነን፡ ግናኸ ስጋና ምዉት ስለ ዘይኰነ፡ ሓጢኣት ከኣ ኣባና ስለ ዘሎ፡ ንዘለኣለም ኣብ ትሕቲ ሓይሊ ሞት ኪቕመጥ ኣለዎ («ንሞት የሱስ ኣብ ስጋና ንዘለኣለም ንጸውር»)፡ ስለዚ ኸኣ፡ ህያውን መስዋእቲ ጌርና ንኣምላኽ ይቐርብ። ንኣገልግሎቱ ይቐርብ፡ ከምቲ ንዘለኣለም ብፍቓድና ንፍቓድና እተመሓደረ፡ ሕጂ ኸኣ ንሱ ብግሩም ጸጋኡ ንክርስቶስ ንምግላጽ ከም ኣካላት ኪጥቀመሉ ይኽእል እዩ። ከምዚ ዝኣመሰለ ምውፋይ ስጋና ንኣምላኽ፡ እንደገና ኪበሃል፡ ንቐጻሊ ምትግባር ሓይሊ ሞት የጠቓልል፡ ስለዚ ኸኣ ህያውን መስዋእቲ ይኸውን።

ክርስቶስ ኣባና ስለ ዘሎ፡ ስጋ ብሰንኪ ሓጢኣት ምዉት እዩ፤ መንፈስ ግና ብሰንኪ ጽድቂ ህይወት እዩ።

ከምዚ ዝኣመሰለ መስዋእቲ ኸኣ፡ ብሓደ ወገን፡ ቅዱስን ንኣምላኽ ቅቡልን እዩ፡ ብኻልእ ወገን ከኣ፡ ናይ ኣእምሮና ኣገልግሎት እዩ—ብሰንኪ ምድሓን ኣምላኽ ኣብ ልዕሌና ዘለዎ መሰላት ዝሰማማዕ ኣገልግሎት እዩ፡ ብሓጐስን ብኣእምሮን ኪቐርብ ዝግባእ እዩ።

ሓንቲ ኻልእ ርእይቶ ኺግበር ይኽእል እዩ። ኣብዚ እውን እቲ መስዋእቲ ንኣምላኽ (ንመንከ ኺቐርብ ይኽእል፧) ብመሰረት ምድሓን ይቐርብ ምዃኑ ኺርአ እዩ፤ እዚ ኸኣ ብክርስቶስ ገይሩ ማለት እዩ፤ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ጥራይ ኪፍጸም ከም ዝኽእል እውን ሓቂ እዩ። ስለዚ፡ ክህነታዊ ህይወት ክንነብር ኣሎና፤ ብውዳሰን ኣምልኾን እንተ ተጸሚድና፡ ወይ ንጽገታት ካልኦት ኣብ ምምላእ እንተ ተጸሚድና፡ ወይ ኣብቲ ዕዮና ዘሎ ንጥፈታት (1 ጴጥሮስ 2:9 ርአ)፡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ከም ካህናት ኣብ መሰውኢ ዄንና ኽንነብር ኣሎና።