እምነት ጊድዮን
ሓድሓደ ግዜ ንጊድዮን፡ ቃል ኣምላኽ ምስ ሰምዐ፡ ንምልክታት ስለ ዝሓተተ (ፍቕድታት 36-40) ንነቅፎ ኢና። ብርግጽ፡ ንሱ ዝገበሮ፡ ንሓሳብ እግዚኣብሔር ኣብ ህይወትና ንምፍላጥ ከም ኣርኣያ ክንጥቀመሉ የብልናን። እንተኾነ ግን፡ ካብ ታሪኹ ብዛዕባ እምነት፡ ምእዛዝን ከም ስዕረት ዝረኸቡ ሰባት ኮይንካ ምንባርን፡ ብዙሕ ክንመሃር ንኽእል ኢና። ጊድዮን ንምልክታት ጸምሪ ዝሓተተሉ ምኽንያት፡ ንሓሳብ ኣምላኽ ንምርግጋጽ እምበር፡ ንምፍላጥ ኣይነበረን። እምነቱ ኣብዚ እዋን እዚ ድኹም እኳ እንተነበረ፡ ኣምላኽ ኣብ እብራውያን 11 ኣብቲ ዓቢ ዝርዝር እምነት ኣእትይዎ! ንዓና ንድኻምናን ንዘይምእማንናን ንዝስምዓናስ ክንደይ ዘተባብዕ ኰን እዩ! ከምቲ ኣቦ እቲ ሕሙም ወዲ ኣብ ማርቆስ 9:24፡ «ጐይታይ፡ አአምን እየ፡ ንዘይምእማነይ ግና ሓግዘኒ!» ኢልና ንጭድር። ሓዋርያት እውን ንጐይታ፡ «እምነትና ወስኸልና» (ሉቃስ 17:5 NKJV) ኢሎምዎ።
እምነት ጊድዮን ኣብ ፈለማ ብርቱዕ እኳ እንተዘይነበረ፡ እቲ ነጥቢ ግን፡ እምነት ነበሮ! ብእግዚኣብሔር ንኽጥቀመሉ ፍጹም ዝበለጸ ሰብ ነበረ። መልኣኽ እግዚኣብሔር ንርእሱ ንጊድዮን፡ «እግዚኣብሔር ምሳኻ እዩ፡ ኣታ ሓያል ጅግና» (መሳፍንቲ 6:12) ብምባል ኣፋለጦ። ነቲ ምዕራፍ ብምንባብ፡ ናይ ጊድዮን ቀዳማይ ሓሳባት ከምዚ ዝስዕብ ከም ዝነበረ ክንፈልጥ ንኽእል ኢና፡ «እንታይ? ብርግጽ ተጋጊኻ ክትከውን ኣለኻ! ኣነ ኣብ ዘይፍለጥ ስድራቤት ዝነኣስ ሰብ እየ! ፈራሕ እየ፡ ስለምንታይ እግዚኣብሔር ዝገደፈና ይመስል ዝብሉ ሕቶታት ኣለዉኒ። ስለምንታይ ኣብዚ መጽመቒ ወይኒ ስርናየይ ዝወቅዕ ዘለኹ፡ ነቲ ክትስዕሮ እትደልየኒ ጸላኢ ስለ ዝፈርህ ከም ዝኾንኩስ ኣይትርእንዶ? ኣነ ንቦታኡ ብቑዕ ኣይኮንኩን፡ ወይ ድማ ብቑዕ ኣይኮንኩን።»
«ኣይፋልን፡» እዩ መልኣኽ እግዚኣብሔር ንጊድዮን ዝገለጸሉ፡ «እዞም እትለዓሎም ዘለኻ ነጥብታት ንስራሕ ፍጹም ዝበለጸ ሰብ ይገብሩኻ። በዚ ሓይልኻ ኺድ። እወ፡ በቲ ዘሎካ ሓይሊ ኺድ። ኣነዶ ኣይሰደድኩኻን? ናትካ ሓይሊ ድኹም ክኸውን ይኽእል እዩ፡ ግን ምሳኻ ክኸውን እምሕለካ። ጸጋይ ይኣኽለካ እዩ፡ ምኽንያቱ ሓይለይ ብድኻም እዩ ዝፍጸም። ነቲ ቀዳማይ ፈተና ሓሊፍካ ኢኻ፡ ካብ ድኻም ድማ ብርቱዕ ክትከውን ኢኻ» (2 ቈረንቶስ 12:9-10፤ እብራውያን 11:34 ተመልከት)። እግዚኣብሔር ንሓደ ነገር ክንገብረሉ ክጽውዓና ከሎ፡ ምሳና ክኸውን እውን ይምሕለና እዩ (1 ተሰሎንቄ 5:24)። ትእዛዛቱ ንኽንገብር የኽእለና እዩ!
ብዙሓት ኣገልገልቲ ኣምላኽ ተጸዊዖምን ተሾሞምን እዮም፡ ግን ፈሪሆም። ነቲ ዘስግእ ኩነታትን ነቲ ኣብ ልዕሊኦም ዝነበረ ዓቢ ዕድልን ክርእዩ ይፈትኑ ነበሩ። ሙሴ ንኣብነት፡ ፈሪሁ ምኽንያታት ገበረ (ዘጸኣት 3:10-14, 4:1-13)። ሃዋርያ ጳውሎስ ንጢሞቴዎስ፡ ነቲ ኣምላኽ ዝሃቦ ስራሕ ከይፈርህን ንምስክርነት ከይሓፍርን ከም ዘተባብዖ ነይሩ (2 ጢሞቴዎስ 1:7-8)። ብዙሕ ግዜ፡ እምነት ይጎድለና፤ ኣብ ክንዲ ኣብቲ ዓቢ ኣምላኽና እንምርኮስ፡ ኣብ ኩነታት ንርኢ። ነፍሲ ወከፍና ተጸዊዕናን ተሾምናን ኢና፡ ነቲ ኵሉ ዝኽእል ክንርኢ ድማ የድልየና፡ «ሕጂ ድማ ነቲ ካብ እንሓትቶ ወይ ካብ እንሓስቦ ንላዕሊ ብዝበለጸ ክገብር ዝኽእል፡ በቲ ኣብ ውሽጥና ዝዓዪ ሓይሊ» (ኤፌሶን 3:20)።
ሽዑ ጊድዮን ኣብኡ ንእግዚኣብሔር መሰውኢ ሰርሐ፡ ስሙ ድማ እግዚኣብሔር-ሰላም ኢሉ ሰመዮ። —መሳፍንቲ 6:24
ጊድዮን ንመልኣኽ እግዚኣብሔር ገጽ ንገጽ ከም ዝረኣዮ ምስ ፈለጠ፡ ንህይወቱ ፈርሀ። እግዚኣብሔር ድማ፡ «ሰላም ምሳኻ ይኹን፡ ኣይትፍራህ» (ፍቕዲ 23) ብምባል ኣጸናንዖ። ሓደ ካብቲ ናይ ክርስትያናዊ ህይወት ምጥርጣር፡ እግዚኣብሔር ሰላም ዝህበና፡ ንውግእ ክሰደና እዩ! ብምላሽ፡ ጊድዮን ንኣምላኽ ንምምላኽ መሰውኢ ሰርሐ፡ እዚ ድማ YHWH ሻሎም፡ እግዚኣብሔር-ሰላም ኢሉ ሰመዮ።
በታ ምሸት እቲኣ፡ እግዚኣብሔር ንጊድዮን፡ ነቲ ኣብ ንብረት ኣቦኡ ዝነበረ መሰውኢ ባኣል ከፍርስን ኣብ ክንኡ ድማ ንእግዚኣብሔር መሰውኢ ክሰርሕን ኣዘዞ። ናይ ጊድዮን ቀዳማይ መሰውኢ ናይ ግልን ናይ ኣምልኾን መሰውኢ ነበረ፡ እዚ ድሕሪኡ ዝመጸ መሰውኢ ድማ ናይ ህዝብን ናይ ምስክርነትን መሰውኢ ነበረ። እቲ ቅደም ተኸተል ኣገዳሲ እዩ። ሃዋርያ ጴጥሮስ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ «ንሕና እውን፡ ከም ህያዋን ኣእማን፡ መንፈሳዊ ቤት፡ ቅዱስ ክህነት፣ ብኢየሱስ ክርስቶስ ንኣምላኽ ቅቡል ዝኾነ መንፈሳዊ መስዋእቲ ንምቕራብ፡ ንሕና እውን ንሕነጽ ኣለና» (1 ጴጥሮስ 2:5)። ቀጺሉ ድማ፡ «ሕሩይ ወለዶ፡ ንጉሳዊ ክህነት፣ ቅዱስ ህዝቢ፡ ካብ ጸልማት ናብ ግሩም ብርሃኑ ዝጸውዓኩም ንምስጋናኡ ምእንቲ ከተውጁ፡ ፍሉይ ህዝቡ ኢኹም» (ፍቕዲ 9) ኢሉ ተዛረበ። ንሕና ቅዱስ ክህነትን ንጉሳዊ ክህነትን ኢና። ከም ቅዱሳን ካህናት፡ ብእምነት ናብ መቕደስ ሰማይ ንኣምልኽ ንኣቱ። ከም ንጉሳውያን ካህናት ድማ ንምስክርነት ናብ ዓለም ንወጽእ።
ምስ ጐይታ ኢየሱስ ብጸሎትን ብቓል ኣምላኽን ግዜ ከይሓለፍና፡ ንእኡ ፍረ ዘለዎም መሰኻኽር ክንከውን ኣይንጽበን። ንሓደ ድሌት ዘለዎ ዓለም ምስሉ ንምግላጽ፡ ንሕና ባዕልና ክንለወጥ ኣለና (2 ቈረንቶስ 3:18)። ንጐይታ ዝጠቅም ክብሪ ዘለዎ ኣቕሓ ንምዃን፡ ክንቕደስን ብመንፈስ ቅዱስ ክንምላእን ኣለና (2 ጢሞቴዎስ 2:21)። ጳውሎስን ሲላስን ኣብ ቤት ማእሰርቲ ከለዉ ትዝክርዶ? ፍርቂ ለይቲ፡ ከም ቅዱሳን ካህናት ንኣምላኽ ጸለዩን መዝሙር ዘመሩን፡ ድሕሪ ምድርብራር ድማ ከም ንጉሳውያን ካህናት ንሓላዊ ቤት ማእሰርቲ ወንጌል ሰበኹ! ጐይታ ኢየሱስ ንሓዋርያት ክሾም ከሎ እውን ተመሳሳሊ ስርዓት ንርኢ፡ «ሽዑ ዓሰርተው ክልተ ሰባት ሾመ፡ ምሳኡ ምእንቲ ክኾኑ [ከም ቅዱሳን ካህናት]፡ ንምስባኽ ድማ ምእንቲ ክሰዶም [ከም ንጉሳውያን ካህናት]» (ማርቆስ 3:14)።
ፈተና ጊድዮን
እግዚኣብሔር ድማ ንጊድዮን፡ «እቶም ምሳኻ ዘለዉ ህዝቢ ንምድያማውያን ኣብ ኢዶም ንምሃብ ብዙሓት እዮም፡ እስራኤል ንርእሳ ኣብ ቅድመይ ክብሪ ከይትወስድ» በሎ። —መሳፍንቲ 7:2
እግዚኣብሔር ሰራዊቱ ብዙሕ እዩ ምስ በሎ፡ ጊድዮን ከመይ ከም ዝተሰምዖ ክትሓስብ ትኽእልዶ! ብመጀመርታ 135,000 (መሳፍንቲ 8:10) ን 32,000 ነበሩ – ማለት ካብ 4 ን 1 ዝበዝሑ ነበሩ። ብመሰረት ሕጊ፡ እቶም ዝፈርሑ ወተሃደራት ናብ ገዝኦም ተመልሱ (ዘዳግም 20:8)። ጊድዮን ካብ ሰቡ ካብ ሰለስተ ክልተ ኣጥፍአ፡ ብድንገት ድማ ናብ 10,000 ወረደ። ሽዑ እግዚኣብሔር ህዝቢ ገና ብዙሓት እዮም በለ! ጊድዮን፡ «ጐይታይ፡ ትሰሓቕዶ ኣለኻ! እትገብሮ ዘለኻስ ብሓቂ ትፈልጦዶ?» ከም ዝበለ ክንሰምዕ ንኽእል ኢና። እግዚኣብሔር ግን፡ «‘ሓሳባተይ ሓሳባትኩም ኣይኮነን፡ መገድታተይ እውን መገድታትኩም ኣይኮነን … ሰማያት ካብ ምድሪ ከም ዝለዓሉ፡ ከምኡ ድማ መገድታተይ ካብ መገድታትኩም፡ ሓሳባተይ ድማ ካብ ሓሳባትኩም ይለዓሉ’» (ኢሳይያስ 55:8-9) ይብለና።
እግዚኣብሔር ንጊድዮን፡ እቶም ዝተረፉ ሰቡ ናብ ማይ ኣውሪዱ ክሰትዩ ኣዘዞ። ኣምላኽ ኣብቲ ናይ ህይወትና ንቡር ተመክሮታት መዓስ ከም ዝፍትነና ኣይንፈልጥን ኢና። ኵሎም ወተሃደራት ማለት ይብሃል ኣብ ኣፍ ማይ ብምቕራብ ብብራኸኦም ሰተዩ። 300 ጥራይ እዮም ቀጥ ኢሎም ዝተረፉ፡ ማይ ብቕልጡፍ ብኢዶም እናኣንጠቡ ከም ከልቢ ዝሰተዩ። ንመራሒኦም እናረኣዩ ንቕሑ ኮይኖም፡ ብዘይካ ኣጽዋሮም ምውራድ ወይ ድማ ንሓደጋ ምቕራብ፡ ጥምኦም ንምርዋይ ዝኣክል ጥራይ ሰተዩ። በዚ ንእሽቶ ጕጅለ 300፡ እግዚኣብሔር ንእስራኤል ካብ መግዛእቶም ከድሕኖም እዩ። እወ፡ ኣምላኽ ንዕሽነት፡ ንድኻም፡ ንትሑትን ንዝተናዕቀን ነገራት ዓለም መርጸ፡ ነቲ ዘሎ ንምጥፋእ፡ ምእንቲ ሓደ ስጋ ኣብ ቅድሚኡ ከይመካሕ (1 ቈረንቶስ 1:26-29)።
ጊድዮን ብሓገዝ ኣምላኽ ሓደ ወተሃደር 1,000 ከሳድድ፡ ክልተ ድማ 10,000 ከም ዘዕርብ እንተዝዝክር ነይሩ (ዘዳግም 32:30)፡ 14 ጥምረት ወተሃደራት ንምሉእ ሰራዊት ምድያማውያን ንምስዓር እኹል ከም ዝኾኑ ምተባብዐ ነይሩ! «እግዚኣብሔር ብብዙሓት ወይ ብቑዱባት ንምድሓን ዝዓግቶ የብሉን» (1 ሳሙኤል 14:6)። ንሕና እውን ኣብ ዘመን ንእሽቶ ነገራት ክንነብር ንኽእል ኢና፡ ግን ጐይታ ሰራዊት፡ «ብሓይሊ ኣይኮነን፡ ብብርታዐ እውን ኣይኮነን፡ ብመንፈሰይ እዩ» (ዘካርያስ 4:6) ከም ዝብል ክንዝክር ኣለና።
ኣጽዋር ጊድዮን
ሽዑ ነቶም ሰለስተ ሚእቲ ሰባት ኣብ ሰለስተ ጕጅለታት ከፈሎም፡ ንነፍሲ ወከፍ ሰብ ድማ መለኸት፡ ምስ ባዶ ኣቕሓታት፡ ኣብ ውሽጢ እቲ ኣቕሓታት ድማ ቐንዴል ሃቦም። ንሳቶም ድማ፡ «ንዓይ ርኣዩኒ እሞ ከምኡ ግበሩ» በሎም። ሽዑ እቶም ሰለስተ ጕጅለታት መለኸት ነፍሑን ነቲ ኣቕሓታት ሰበሩን – ነቲ ቐንዴል ብጸጋሞም፡ ነቲ መለኸት ድማ ብየማኖም ንምነፋሕ ሒዞምዎ ነበሩ – «ሰይፊ እግዚኣብሔርን ጊድዮንን!» ኢሎም ድማ ጨደሩ። —መሳፍንቲ 7:16-17,20
ታሪኽ ጊድዮን ኣብዚ ዳሕሮት መዓልታት – ናይ ጥፍኣት ግዜ – ንቤተ ክርስቲያን ዓቢ ምትብባዕ ክኸውን ይግባእ። ኣምላኽ ንዕላማታቱ ንምፍጻም ብዙሕ ቁጽሪ ወይ ፍሉያት መራሕቲ ኣየድልዮን እዩ። ንዕላማታቱ ኣይንርድኦም ንኸውን፡ ግን ንመብጽዓታቱ ክንእምን ንኽእል ኢና። ሰራዊቱ ብትእዛዝ ኣምላኽ ናብ 300 ሰባት ምስ ወረደ፡ ጊድዮን ንነፍሲ ወከፎም መለኸት ንም ንፋሕ፣ ኣቕሓ ንም ስባር፣ ከምኡ ድማ ቐንዴል ንም ንባርሃቦም። ብሓቂ ፍሉያት ኣጽዋር፡ «ግን ንምፍራስ ዕርድታት ብኣምላኽ ሓያላት እዮም» (2 ቈረንቶስ 10:4)!
እቶም መለኸታት ብዛዕባ ምስክርነት ቃል ኣምላኽ ይዛረቡ። ኣብ ዘሁልቍ 10:1-10፡ እግዚኣብሔር ንሙሴ፡ ንጉባኤ ንምጽዋዕን ንምንቅስቓስ ሰፈራት ንምምራሕን ክልተ ብሩራዊ መለኸታት ክሰርሕ ነገሮ። እዞም መለኸታት ንደቂ እስራኤል ኣብ ኣካይዳኦም፡ ውግኦም ከምኡ ድማ ኣምልኾኦምመርሑ፡ ልክዕ ከምቲ ቃል ኣምላኽ ኣብ ኵሉ መዳያት ህይወትና ዝመርሓና። እቶም ኣቕሓታት ንናይ ገዛእ ርእስና ስጋዊ ኣካላትና ይውክሉ። ካልኣይ ቈረንቶስ 4:6-7፡ እዚ መዝገብ – «ብርሃን» ህይወት – «ኣብ መሬታዊ ኣቕሓታት ከም ዘሎና ይነግረና፡ ምእንቲ እቲ ልዑል ሓይሊ ናይ ኣምላኽ እምበር ናትና ከይኸውን።» በዚ መሰረት፡ እቶም ቐንዴላት ንብርሃን ኢየሱስ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ይውክሉ።
ካልእ መገዲ ንምርኣይ፡ እቶም መለኸታትን ቐንዴላትን ንኽልተ ዓይነት ምስክርነት ቃላትናን ግብርታትናን ይውክሉ (ማቴዎስ 10:27, 5:16)። ጐይታ ኢየሱስ «ኣብ ቅድሚ ኣምላኽን ኣብ ቅድሚ ኵሉ ህዝብን ብግብርን ብቓልን ሓያል ነብዪ ነበረ» (ሉቃስ 24:19፤ ግብሪ ሃዋርያት 1:1 ተመልከት)፡ ንሕና እውን ኣብ ምስክርነትና እዚ ንጹር ሚዛን ክህልወና ክንጽዕር ይግባእ። ሰሎሞን ንወዱ፡ «ኣብ መገዲ ጥበብ መሃርኩኻ፡ ኣብ ቅኑዕ መገድታት መራሕኩኻ» (ምሳሌ 4:11) ኢሉ ጸሓፈ። ጳውሎስ ድማ፡ «ዝኾነ ትገብርዎ ብቓል ይኹን ብግብሪ፡ ኵሉ ብስም ጐይታ ኢየሱስ ግበርዎ፡ ብእኡ ድማ ንኣምላኽ ኣቦ ኣመስግንዎ» (ቈሎሴ 3:17) ኢሉ ኣተባብዐ። ብፍላይ፡ እቲ ኣብ ብሉይ ኪዳን ዝነበረ ክዳን ሊቀ ካህን ብወርቃዊ ደወላትን ብዝተፈላለዩ ሕብርታት ሮማንን ተኸቢቡ ነበረ (ዘጸኣት 28:33-34)። ድምጺ እቶም ወርቃዊ ደወላት ምስቲ ኣብ መንጎ ዝነበረ ፍረ ብፍጹም ስምምዕን ምጥንቓቕን ነበረ!
እቶም ወተሃደራት ንጊድዮን ክርእዩን ንግብራቱ ክቐድሑን ነበሮም። ብተመሳሳሊ፡ ንሕና ንኢየሱስ፡ ንሓለቓ ምድሓንና (እብራውያን 2:10) ንርኢ፡ ንስጉምትታቱ ድማ ንስዕብ (ዮሃንስ 13:15)። ድምጺ እቶም ዝነፍሑ መለኸታትን ዝሰባበሩ ኣቕሓታትን ምስቲ ዝበርህ ቐንዴል ብርሃን ንጸላኢ ኣሸበረ። ክንደይ ግሩም ስእሊ ናይ ዓወት ብምስባር! ሰብኣዊ ኣቕሓታት ክስበሩ ከለዉ ጥራይ – ንርእስና ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ብምሕናስ ጥራይ (መዝሙር 51:17)፤ ብምሕዝነት ስቓያቱ ጥራይ (2 ቈረንቶስ 4:8-12፤ ፊልጲ 3:10)፤ ንርእስና ብምጥፋእ ጥራይ (ገላትያ 2:20) – ብርሃን ኢየሱስ ብኣባና ክበርህ ይኽእል! «መስዋእቲ ኣምላኽ ዝተሰብረ መንፈስ እዩ፤ ዝተሰብረን ዝተዋረደን ልቢ – እዚኣቶም፡ ኣምላኽ፡ ኣይትንዕቆምን ኢኻ» (መዝሙር 51:17)።
ምዝዛም ጊድዮን
ጊድዮን ምስ ሞተ ድማ፡ ደቂ እስራኤል እንደገና ምስ ባኣላት ዝሙት ገበሩ። —መሳፍንቲ 8:33
ኣብ ኣጋጣሚ፡ ምዝዛም ጊድዮን ኣወንታዊ ኣይነበረን። ደቂ እስራኤል ድሕሪ ዓወት ኣብ ልዕሊ ምድያማውያን ክገዝኦም ምስ ሓተትዎ፡ ቅኑዕ ነገር ተዛረበ፡ «ኣነ ኣይገዝኣኩምን እየ፡ ወደይ እውን ኣይገዝኣኩምን እዩ፤ እግዚኣብሔር እዩ ዝገዝኣኩም» (ፍቕዲ 23)። ግን ቃላት ጊድዮን ትሑታት እኳ እንተነበሩ፡ ግብራቱ ግን ኣይነበሩን። ንዙፋን ምስ ነጸጎ፡ ከም ንጉስ ነበረ! ብዙሓት ኣንስቲ ወሰደ፡ 70 ኣወዳት ድማ ወለደ። ብሓቂ፡ ሓደ ካብኣቶም፡ ብመዓስከሩ ዝተወልደ፡ «ኣቢሜሌክ» (ፍቕዲ 31) ኢሉ ሰመዮ፡ ትርጉሙ ድማ «ኣቦይ ንጉስ እዩ» ማለት እዩ። ካብ ኵሉ ዝኸፍአ ድማ፡ ካብቲ ናይ ዓወት ምርኮ ኣብ ከተማኡ ወርቃዊ ኤፎድ ኣቖመ።
ጊድዮን ነቲ መሰውኢ ባኣል ኣፍሪስዎ ነበረ፡ ሕጂ ግን ናይ ገዛእ ርእሱ ጣኦት ኣቖመ። ልቡ ብዓወቱ ተለዓለ (ምስ 1 ቈረንቶስ 4:7, 10:12 ኣነጻጽር)። እቲ ወርቃዊ ኤፎድ ኣብቲ ብኣምላኽ ዝተወሰነ ኣገልግሎት ሊቀ ካህን ምእታው ይውክል ነበረ፡ ከምቲ ናይ ቆራሕ ዕልወት (ዘሁልቍ 16:7,10)።
ብተወሳኺ፡ ሽሎ ኣብቲ እዋን እቲ ኣብ ታሪኽ እስራኤል ብኣምላኽ ዝተወሰነ ቦታ ኣምልኾ ነበረ፡ ኦፍራ ግን ኣይነበረትን። ጊድዮን ነቲ ወርቃዊ ኤፎድ ኣብ ዓዱ ከም ሃይማኖታዊ ምልክት ንዓወቱ ንምዝካር ብትዕቢት ኣንጸረ። ብቕልጡፍ ድማ ናይ ሃገር ኣምልኾ ነገር ኮነ፡ ንህዝቢ ካብ እግዚኣብሔር ኣርሒቑ ናብ ጣኦት ኣምልኾ ኣእተዎም።
ጊድዮን ከም ኣገልጋሊ ጀሚሩ፡ ድሕሪኡ ግን ከም ዝተፈልጠ ሰብ ነበረ። ንጸገማት ካብ ዓወት ንላዕሊ ብዝበለጸ መገዲ ይሕዞም ነበረ። ኣብቲ ናይ ውግእ ኣዝዩ ኣስጋኢ እዋን ብእምነትን ብትብዓትን ገበረ፡ ግን ኣብቲ ንቡር ናይ ህይወት መዓልታዊ ንእግዚኣብሔር ኣየኽበረን። ነቲ ዓቢ ዓወት ኣብ ልዕሊ ምድያን ንኽብሪ ኣምላኽ ኣብ ክንዲ ዝጥቀመሉ፡ ንገዛእ ርእሱ ጥቕሚ ተጠቕመሉ። ብሓደ መገዲ፡ እስራኤል ድሕሪ ሞቱ ንዝኽሪ ጊድዮን ምግልጋል ቀጸለት። ናብ ኣምልኾ ባኣል ብምምላስ፡ ገንዘብን ዓወትን ካብ ኵሉ ንላዕሊ ኣገዳሲ ከም ዝነበረ ኣመልክቱ፡ እዚ ድማ ብሓዘን ናይ ጊድዮን ዳሕሮት ዓመታት ኣብነት ነበረ።
ሰሎሞን፡ «መወዳእታ ነገር ካብ መጀመርታኡ ይሓይሽ» (መክብብ 7:8) ኢሉ ጸሓፈ። ግን ከም ጊድዮን፡ ኣብ ዳሕሮት መዓልታቱ ናብ ትዕቢትን ጣኦት ኣምልኾን ብምውዳቑ ዝተሓዋወሰ ውርሲ ገደፈ። ጽቡቕ ምዝዛም ክንደይ ኣገዳሲ ኰን እዩ! ከመይ ከም እንዛዝም ካብ ከመይ ከም እንጅምር ንላዕሊ ኣገዳሲ እዩ። ጳውሎስ ንገላትያ፡ «ጽቡቕ ጸኒሕኩም ነይርኩም። ንሓቂ ካብ ምእዛዝ መን ዓገተኩም?» (ገላትያ 5:7) ኢሉ ሓተተ። ንሱ ባዕሉ ክሳብ መወዳእታ እሙን ነበረ፡ ኩሉ ግዜ እናተጸዓረን ናብ ቅድሚት እናበጸሐን (ፊልጲ 3:12-14)። ቅድሚ ሞቱ ብቕልጡፍ ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ «ጽቡቕ ገድሊ ተጋዲለ፡ ንጕያይ ወዲአ፡ ንእምነት ሓልየ» (2 ጢሞቴዎስ 4:7)። ንህይወት ጳውሎስ ብክርስቶስ ከም «ጽቡቕ ዝተዓወተ፡ ጽቡቕ ዝተጓየየን ጽቡቕ ዝተገብረን» ክንሰርዖ ንኽእል ኢና።
መጽሓፍ ይሁዳ ንእሙናት ከምዚ ይብል፡ «ግን ንስኻትኩም፡ ፍቑራት፡ ኣብቲ ኣዝዩ ቅዱስ እምነትኩም እናሃነጽኩም፡ ብመንፈስ ቅዱስ እናጸለኹም፡ ንርእስኹም ኣብ ፍቕሪ ኣምላኽ ሓልዉ፡ ንምሕረት ጐይታና ኢየሱስ ክርስቶስ ናብ ዘለኣለማዊ ህይወት እናተጸበኹም» (ይሁዳ 20-21 NKJV)። ኣርባዕተ ጣዕሚ ዘለዎም ቃላት – «ምህናጽ፡» «ምጽላይ፡» «ምሕላው፡» «ምርኣይ።» «ምህናጽ» – ከይተፍርስ ተጠንቀቕ። እቲ መንፈስ ኣብዚ ዝእዝዞ ዘሎ ምህናጽ እዩ፤ እዚ ጽቡቕ እዩ፡ ምኽንያቱ ይሁዳ ንጥፍኣትን ምፍራስን ከም ፍረ እቲ ኣብ ከባቢ ዘሎ ምብልሻው ይገልጽ ኣሎ። እምነት ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ኣዝያ ጣዕሚ ኣለዋ፡ ኵሉ ናብ ጥፍኣት ክኸይድ ከሎ።
ንኹነታት ዝበቅዕን ንቕዱሳን ባህታ ንምሃብ እኹልን ዝኾነ ምንጪ ኣሎ። ባህታ ብመንፈስ ቅዱስ ኩሉ ግዜ እቲ ዝተጸበየን ዝበቅዕን ኩነታት ቅዱሳን እዩ። ሕጂ እውን ከምኡ ክኸውን የብሉንዶ? ብርግጽ። ታሪኽ ህዝቢ ኣምላኽ ክጸልምት ከሎ፡ ኣምላኽ ኩሉ ግዜ ብርሃን የልዕል፤ ጸልማት ክደቅስ ከሎ፡ ብርሃን ይበርህ። እዚ ስርዓት እዚ ኣብ ብሉይ ኪዳን ብጣዕሚ ጽቡቕ ገይሩ ተገሊጹ ኣሎ፡ እቲ ጥፍኣት ክዓቢ ከሎ፡ እቲ ብርሃን ይበርህ፡ እምነት ኣብኡ ንጡፍ ነበረት። —W. T. P. Wolston (ዝተሰርዐ)
