ጩኸትካ ኪምለሰልካ እዩ
ወላዲ ምዃን ብዝኾነ ይኹን መገዲ ቀሊል ነገር ኣይኮነን። ክርስትያን ወላዲ ምዃን ዝያዳ ከቢድን ሓላፍነት ዝስምዖን ቦታ እዩ። ክርስትያን ወለዲ
ክርስትያን ወለዲ፡ ንፍቑራት ደቆም እናጠመቱ፡ ወለዲ ስጋኦም ምዃኖም ይፈልጡ፡ ብውርሻ ድማ ደቆም ከምቲ ኣብኦም ዘሎ ዝፈልጥዎ ዝወደቐ ባህርይ ኣለዎም። ብዙሕ ግዜ ደቆም ናብቲ ወለዲ ዝፈልጥዎም ምኞታትን ሓጢኣታትን ብርቱዕ ዝንባለ ኣለዎም፡ እዚ ድማ ንርእሶም ሓዘንን ነውርን ኮይኑሎም። ይኹን እምበር፡ ክርስትያን ወለዲ ንርእሶም ብጸጋ ኣምላኽን ብውሽጦም ብዝተገብረ ናይ መንፈስ ቅዱስ ዳግማይ ምውላድ ስራሕን ባህታ ዝመልኦ ተመክሮ ነይርዎም፡ በዚ ድማ ሓድሽ ባህርይ ኣለዎም። ከም ምእመናን ዝተዋህቦም መንፈስ፡ ኣብ ክርስቶስ ከም ዘለዉ ይፈልጡ። ይኹን እምበር፡ እዚ ብዛዕባ ደቆም ከምኡ ምዃኑ ብርግጽ ኪዛረቡ ኣይክእሉን፡ ሓድሽ ልደትን እምነት ብክርስቶስን ካብ ወላዲ ናብ ቆልዓ ከም ዘይመሓላለፍ ድማ ብንጹር ይፈልጡ። እዚ እዩ እቲ ኩነታት – ንልቢ ዓሚቕን ከቢድን ስራሕ ዘስዕብ።
ኣብ ኣዝዮም ኣምላኻዊ ገዛውቲ ዝዓበዩ መንእሰያት ብዘይኣምላኻዊ ተግባራት ክልለዩ ከለዉ፡ ተዓዘብቲ ብዙሕ ግዜ ይግረሙ። ከምቲ ናይ ሰለስተ ኣዕሩኽ እዮብ ዝርርብን ምትላልን፡ ከምዚ ዝኣመሰለ ኩነታት ብወገን ወለዲ ብሰንኪ ከቢድ ሓጢኣት ወይ ድማ ሕማቕ ስልጠና ኪኸውን ከም ዘለዎ ይሕበር። ይኹን እምበር፡ ዝዓበዩ ሓጥኣን ምስ ተለወጡ ዝዓበዩ ቅዱሳን ኪኾኑ ከም ዝኽእሉ ኪንዝክር ኣሎና። እዚ ድማ ምግራም ኪፈጥር የብሉን። ደቆም ናይ ኣዳም ባህርይ ወለዶም ብፍላይ ድማ እኩይ ባህርያቱ ወሪሶምዎ፡ እዚ ድማ ብዘይ ጸጋ ኣምላኽ ኣብቲ ዝኣምን ወለዶ ኪርአ ምዃኑ ኣይተርፍን። እዚ እናተዘከረ፡ ወለዲ ጸጋ ኣምላኽ ኣብ ደቆም ክሳዕ ዝኣቱ ኪቕጽሉ ኣለዎም።
ክርስትያን ወለዲ ካብ ኣምላኽ እንታይ ኪጽበዩ ይኽእሉ?
ክርስትያን ወለዲ ከምዚ ዝኣመሰለ ጣልቃ ምእታው ኪጽበዩ መሰረት ኣለዎምዶ? ኣብ ማእከል ስራሖምን ጓሂ ልቦምን፡ ኣምላኽ ብግዜኡ ንፍቑራት ደቆም ዓብይን ምድሓንን ዜምጽእ ስራሕ ከም ዝገብር ብምትእምማን ኪዕርፉ ይኽእሉዶ?
ንዚ ኣገዳሲ ሕቶ እዚ ብምጥቃስ ናብ ወንጌልን ብምጥቃስ ናብተን ሾብዓተ ግዜያት፡ ጐይታ የሱስ ብወላዲ ብወገን ቆልዓ ዝቐረበሉ ግዜያት መልሲ ንህብ። እዘን ድማ እዚኣተን እየን፦
1. ጓል ያኢሮስ
(ማቴዎስ 9፤ ማርቆስ 5፤ ሉቃስ 8)። እታ ጓል 12 ዓመት ዝዕድሚኣ ነበረት፡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ድማ ሓላፍነት ዝነበራ ነበረት። ኣቦኣ ያኢሮስ ሓላቒ ቤት ምኩናን ነበረ፡ እቲ ዝመጽእ ዝነበረ ሓደጋ ድማ ናይ መወዳእታ ነበረ፦ ሞት ጓሉ። ኣብዚ ዓቢ ፈተና እዚ ያኢሮስ ሓይሉ ኣብ ምልማን ናብ ጐይታ ረኸበ። ተሰምዐ፡ ይኹን እምበር፡ ሞት ከምቲ ብዝያዳ ወይ ብውሑድ እምነት ዝጽበዮ ዝነበረ ኣይተገላገለ። ፍጻሜታት ንምዕንቃፍ ተሓባቢሮም ነበሩ፡ ግናኸ ጐይታ ንህይወት እታ ቆልዓ ንምድሓን ኩነታት ኣይቀየረን። ብጸጋ፡ ምልማን ያኢሮስ ኣብ ዘይሰምዕ እዝኒ ኣይወደቐን፡ ብምልኣት ሓይሊ ተመልሰ፡ እዚ ድማ ካብ እምነት እቲ ኣቦ ዝበለጸ ነበረ፦ እታ ንእሽቶ ጓሉ ናብ ህይወት ተመልሰት።
2. ጓል እታ ከነኣናዊት ሰበይቲ
(ማቴዎስ 15፤ ማርቆስ 7)። እታ ወላዲት ኣብዚ ካብ ረጊም ዘርኢ ዝኾነት ኣረማዊት ነበረት፡ ጓላ ድማ ብጋኔን ብርቱዕ መከራ ትቕበል ነበረት። ጐይታ ብኸባቢ ጢሮስን ጺዶንን፡ ናይ ዲያብሎስ መደበር (ህዝቅኤል 28:11-19)፡ ክጓዓዝ ከሎ፡ እዛ ድኻ ሰበይቲ ጉዳይ ቆልዓኣ ናብ የሱስ ኣምጸኣቶ። ብኡብኡ ኣይተሰምዐትን። ጐይታ ነቲ ናይ እታ ኣደ ዓሚቕ ሓልዮት ንምጥቃም፡ ኣብ ነፍሳ ቅኑዕነትን ትሕትናን ምእማንን ዝመልኦ ጥዑይ ኩነታት ንምፍጣር ተጠቕመሉ። ንሳ ናይ ሓቂ ቦታኣ ምስ ወሰደት፡ እምነታ ድማ ኣብቲ ንኣረማዊት ከልቢ ኪፈስስ ዝኽእል ዓብዪ ልግሱ ምስ ገለጸት፡ ከምቲ ብመጽሓፍ ቅዱስ ዝነበረት፡ ናይ ልባ ምሉእ ትምኒት ረኸበት፦ ምድሓን ጓላ። ምልማና ፍረ ኣፍረየ። ተሰምዐት!
3. እቲ ለባም፡ ወዲ ሓደ ሰብኣይ
(ማቴዎስ 17፤ ማርቆስ 9፤ ሉቃስ 9)። እዚ ጉዳይ እዚ ብዙሕ ፍሉይ ባህርያት ኣለዎ። ጐይታ ኣብ ደብረ ትንሳኤ ኣብ ዝነበረሉ ግዜ፡ እቲ ሰብኣይ ወዱ ናብቶም ዝተረፉ ትሽዓተ ደቀ መዛሙርቲ ኣምጸኦ። ንሳቶም ነቲ ጋኔን ከውጽእዎ ኣይከኣሉን፡ ብዛዕባ ሓይሊ እቲ ጐይታ ድማ ሕማቕ ምስክርነት ሃቡ። ስለዚ፡ እቲ ኣቦ፡ ነቲ ወዱ ኣብ ባርነት ዝሓዞ ጋኔን ዘጥፍእን ዝተናኸሰን ምዃኑ ብጽቡቕ ስለ ዝፈልጥ፡ ብድኹምን ዝተናወጸን እምነት ናብ ጐይታ ቀረበ፡ «እንተ ትኽእል፡ ምሓረናን ሓግዘናን» (ማርቆስ 9:22 KJV) በለ። እዚ ድማ ንጐይታ ክልተ ነገራት ንምርኣይ ዕድል ሃቦ። እቲ ሓደ፡ ልዕልና ሓይሉ ነበረ፡ እዚ ድማ ብጸላኢ ኪፈተን ፈጺሙ ዘይከኣል ነበረ። እቲ ጋኔን ዝኸፍአ ገበረ፡ ከምኡ እንተኾይኑ፡ ንስጋ እዚ ድኻ ወዲ ኬጥፍኦ ዝደሊ ይመስል። ይኹን እምበር፡ ጐይታ ነቲ ወዲ ኣተንስኦ፡ ብምሉእ ጥዕና ድማ ናብ ኣቦኡ ሃቦ። እቲ ጐይታ ዘርኣዮ ካልኣይ ነገር ድማ፡ ኣብቲ ጉዳይ ኪኣቱ ዝኽእል እንኮ «እንተ» ዝብል ቃል፡ ብዛዕባ እምነት እቲ ወላዲ – ናብ ጸጋኡን ሓይሉን ዝቐረበ ሕቶ ዝገበረ – ምዃኑ ነበረ። እቲ ዓቢ መልሲ ጐይታ – «እንተ ትኽእል፡ ንዝኣምን ኩሉ ይከኣሎ እዩ» – ምሉእ ምትብባዕ ዝመልኦ ነበረ፡ ብዛዕባ ናይ ወላዲ ንየሱስ ንምድሓንን በረኸትን ወዱ ዝቐረበ ሕቶ ድማ ነበረ።
4. እቶም ንእሽቶ ቘልዑ ኢዱ ኬንብረሎምን ኪጽልየሎምን ዝመጹ
(ማቴዎስ 19፤ ማርቆስ 10፤ ሉቃስ 18)። እዚ ጉዳይ እዚ ድማ ፍሉይ ኣገዳስነት ኣለዎ። እቶም ዝተጠቕሱ ቘልዑ ኣዝዮም ንእሽቶ ነበሩ። «ንእሽቶ ቘልዑ፡» «ንኣሽቱ ቘልዑ፡» «ሕጻናት» ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዝተዋህቡ መግለጺታት እዮም። መን ከም ዘምጽኦም ብንጹር ኣይተነግረናን። ኣብ ነፍሲ ወከፍ ወንጌል እቲ ጉዳይ ብዘይግሉጽነት ተገዲፉ ኣሎ። ምናልባት ወለዲ ኣምጺኦምዎም ይኾኑ፡ ብኻልኦት እንተ ተምጺኦም ድማ፡ እቲ ጐይታ ዝተቐበሎም ዝያዳ ዘደንቕ ይገብሮ። ደቀ መዛሙርቲ ድማ ነቲ ሕቶ ብንጥፈት ይጻረርዎ ነበሩ፡ ይኹን እምበር፡ «ኣብ ቅልጽሙ ሓዞም፡ ኢዱ ድማ ኣንበረሎም፡ ባረኾም ድማ።»
5. ኣደ ደቅን ዘብዴዎስ ምስ ደቃ
(ማቴዎስ 20)። ኣብዚ ጉዳይ እዚ እቶም «ቘልዑ» ድሮ ንኣሽቱ ኣይነበሩን፡ ግናኸ ዓበይቲ ሰብኡት ነበሩ። ንሳቶም እኳ ደቀ መዛሙርቲ ጐይታ፡ ዝተመርጹ ሃዋርያቱ፡ ከምኡ ድማ ናይቲ ብጐይታ ብገዛእ ርእሱ ዝተዋህቦም ትምህርቲ ናብ መወዳእታ ዝቐረቡ ነበሩ። እቲ ብኣደኦም ዝቐረበ ሕቶ ብዛዕባ ምድሓኖም ወይ በረኸቶም፡ ስጋዊ ይኹን መንፈሳዊ፡ ኣይነበረን። ብዛዕባ ምዕባለኦምን ክብሮምን ኣብቲ ዝመጽእ መንግስቲ ዝተገልጸ ክብሪ ነበረ። ናይ ኣደ ተፈጥሮኣዊ ትዕቢትን ባህታን ብደቃ ኣብ ኢዱ ምምላስ ደለየ – ግናኸ ተነጸገ!
6. ወዲ እታ መበለት ናይን
(ሉቃስ 7)። ፍሉያት ባህርያት ኣብዚ ድማ ብንጹር ይረኣዩ። እቲ ዝሞተ ወዲ ዓብዪ ሰብኣይ ነበረ፡ እንኮ ወዲ ኣዲኡ ድማ ነበረ፡ ንሳ ድማ መበለት ነበረት። እታ ድኻ ሰበይቲ፡ መበለትን እትበኪን፡ እቶም ክልተ ህዝቢ ምስ ተራኸቡ ዝኾነ ይኹን ምልማን ከም ዝገለጸት ዝተመዝገበ የለን – ሓደ ዝሞተ ሰብኣይ ማእከል ሓደ፡ ክርስቶስ፡ ልኡል ህይወት፡ ማእከል እቲ ሓደ። እኳ ደኣስ ጩኸት ሓገዝ ካብ ከናፍራ እንተ ዘይወጸ፡ ምናልባት እኳ ናይቲ ህያው ዝኾነ ናይ ሓቂ መንነት ዘይትፈልጥ እንተ ነበረት፡ ንሱ ረኣያ። ምሓረላ ድማ፡ «ኣይትብከዪ» በላ። «ነቲ መቓብር ደገፈ፡ እቶም ዝጸርዎ ድማ ደው በሉ፡ ንሱ ድማ፡ ኣታ መንእሰይ፡ ተንስእ እብለካ ኣሎኹ፡ በለ። እቲ ዝሞተ ድማ ተንሲኡ ተቐመጠ፡ ኪዛረብ ድማ ጀመረ። ናብ ኣዲኡ ድማ ሃቦ።»
ብዘይወሰን ምሕረቱ ብምርኣይ ናይ ኣደ ብኽያት፡ እዚ ድማ ናብ ጓሂ መበለት ዝተወሰኸ፡ ከይተሓተገ ገበረ። እቲ ኩሉ ግዜ ኣገልጋሊ ምሕረቱ ዝነበረ ሓይሊ፡ ንሳ ፈጺማ ዘይትጽበዮ ምድሓን ገበረ፡ ንንብዓታ ድማ ኣንቀጸ።
7. ሓደ ክቡር ሰብኣይ፡ ወዱ ኣብ ቅፍርናሆም ዝሓመመ
(ዮሃንስ 4)። ኣብዚ ድማ ምስ ልማኖ እምነት ንራኸብ። እቲ ኣቦ ብገዛእ ርእሱ ናብ የሱስ ከደ፡ ወዱ ኪሓዊ ኪመጽእ ድማ ለመኖ። ናይ ሓቂ እምነት ኪፍተን ነበሮ። እቲ ዘይኣምን ህዝቢ ብዘይ ምልክታትን ተኣምራትን ኣይዓገበን፡ እምነት ብሓቂ ኣብ ዝረአ ነገራት ጥራይ እትምርኮስ ናይ ሓቂ እምነት ኣይኮነትን። ኣብ ትሕቲ ፈተና እቲ ክቡር ሰብኣይ ልማኖኡ ኣዕበየ፡ ድሕሪኡ ድማ ብቓል ተረኸበ፡ «ኪድ፡ ወድኻ ህያው እዩ።» ኣብዚ እምነቱ ሰዓረት፡ ከመይሲ ብዘይ ዝኾነ ይኹን ንርእይቶ ዝምልከት ምልክት እቲ ሰብኣይ ንቓል ጐይታ ተቐቢሉ ናብ ቤቱ ከደ። ኣብ መገዲ ብኣገልገልቱ ብሓጎስ ዝመልኦ ዜና ምሕዋይ ወዱ ተረኸበ፡ እዚ ድማ ብተኣምራዊ ፍጥነት ኣብቲ የሱስ ቃል ሓይሊ ብዛዕባኡ ዝገለጸሉ ሰዓት ተፈጺሙ ነበረ። እዚ ኣቦን ኩሉ ቤቱን ከም ዝኣመኑ ዘገርም ኣይኮነን! እቲ ዝ noteworthy ዝኾነ ነገር ድማ ቅድሚኡ ከም ዝኣመነ እዩ፡ ከመይሲ እምነት ንቓሉ ምቕባል እዩ – ዝብሎ ምእማን፡ ምኽንያቱ ንሱ ይብሎ።
መልሲ ንሕቶና
ንሕቶና ቅዱስ ጽሑፋዊ መልሲ ንምርካብ ነዘን ሾብዓተ ናይ ወንጌል ፍጻሜታት ብሓጺሩ ገምጊምናየን። እቲ ሕቶ፡ «ክርስትያን ወለዲ ኣምላኽ ንምባረኽ ደቆም ጣልቃ ኪኣቱ ኪጽበዩ መሰረት ኣለዎምዶ?» ዝብል ነበረ። እቲ ባህታ ዝመልኦ መልሲ ድማ፡ «እወ፡ ንምጽባይ ኣዝዩ ብዙሕ መሰረት ኣለዎም» ዝብል እዩ።
ቆልዓኦም ሕጻን ድዩ? ጐይታ የሱስ ሕጻናት ኣብ ቅልጽሙ ሒዙ ባረኾም። እቲ ጉዳይ ብሓይሊ ዲያብሎስ ዝተጠቕዐት ጓል ወይ ወዲ ድዩ፡ ወይ ናብ ሞት ዝቐረበ፡ ወይ ብሓቂ ዝሞተ፡ ወይ እኳ ንሰብኣይ ዝዓበየ ወዲ ብሞት ከም ምግቢ ዝተሓዘን ንኻልእ ዘይስምዖን ድዩ? ኣብ ነፍሲ ወከፍ ጉዳይ ሰምዐን ምድሓን ድማ ሃበ።
ሓቂ እዩ፡ ኣብ ሓደ ጉዳይ ብዝተፈቕደ ኩነታት ምዕንቃፍ ነይሩ። ኣብ ካልእ ድማ ቅድሚኡ ኣብ ነፍሲ እታ ዝተጠቕዐት ኣረማዊት ኣደ ናይ ቅኑዕ ርእሰ-ፍርዲ ስራሕ ኪኸውን ነበሮ። ኣብ ጓሂ ዝነበረ ኣቦ ድማ ሕያዋይ ተግሳጽ ናይ ድኹምን ዝተናወጸን እምነት ረኣና። ናይ ሓቂ እምነት ንምፍታን ድማ ኣብ ኣብነታትና ብዝያዳ ንጹር ኪኸውን ተራእዩ። ኩሉ እዚ መንፈሳዊ ምትእስሳር ምስ ወለዲ ገለ ምድንጓይ ኣድለዮ። ይኹን እምበር፡ ኣብ ኩሉ ጉዳያት ጩኸቶም ተሰምዐን ብብዝሒ ድማ ተመልሰን።
ይኹን እምበር፡ ሓደ ፍሉይ ነገር ነበረ፡ እዚ ድማ እቶም ሕቶ ዝገብሩ ዝነበሩ ድሮ ንጹራት ሰዓብትን ኣገልገልትን ጐይታ ስለ ዝነበሩ ዝያዳ ዘደንቕ ነበረ። ንሳቶም እኳ ካብቶም ሾብዓተ ብርግጽ እዚ ኪንብል እንኽእል እንኮ ዝነበሩ፡ ንሳቶም ድማ እንኮ እምቢታ ዝረኸቡ ነበሩ! ንበረኸት፡ ምሕዋይን ምድሓንን ክመጹ ኣብ ክንዲ ዝመጹ፡ ንኽብርን ምምራጽን መጺኦም ነበሩ! ኣብዚ እዩ ምስጢር ምጕዳል ተስፋኦም፡ ስለዚ እቲ እንኮ ፍሉይ ነገር ነቲ ሕጊ ዘረጋግጽ እዩ።
ንሕና ክርስትያን ወለዲ ድማ ብምትእምማን ኣብ ኣጕልና ቊዒትና ጉዳያት ደቅና ናብ ጐይታ ኸነምጽእ ንኽእል ኢና። ሕቶና ንምልከት ደቅናን ክብሮምን ብምኞት እንተ ኣምጺእና፡ ተፈጥሮኣዊ ትዕቢትናን ባህታናን ብምልላይ ደቅና ኣብዛ ዓለም ወይ ኣብታ እትመጽእ ዓለም ኪዓቢ እንተ ደሊና፡ ጐይታ ኪገብር ኪጽበዩ መሰረት የብልናን። ግናኸ ደቅና ኣብ ቅድሚኡ እንተ ኣምጺእናዮም፡ ንጽቡቕ ዘድልዮም ኪረኽቡን በረኸቶም ኪፍጸምን፡ ንሱ ኪሰምዓና እዩ። እቲ ዝፈላለየ ኩነታት ብወገንና ዕንቅፋት ኣይኪኸውንን። ንሕና ባዕልና ኣይሁድ ወይ ኣረማውያን፡ ሰባት ንእሽቶ እምነት ወይ ጉድለት ዘለዎ እምነት፡ ወይ ብርቱዕ እምነት፡ ወይ እኳ ብጓሂ ዝተዋሕጥና ክሳዕ ክንደይ ጩኸት ዘይንገብር እንተኾንና – ኩሉ ሓደ እዩ። እቶም ቘልዑ ንኣሽቱ ወይ ዓበይቲ፡ ብኣእምሮ ወይ ብስጋ ዝተጠቕዑ፡ ወይ ብዘይ ዝኾነ ይኹን መከራ – ኩሉ ሓደ እዩ። ንሱ ከም ፍቓዱ ኬድሕን እዩ። ኪባርኽ እዩ። ብግዜኡ ኪገብሮ እዩ፡ ከምኡ ድማ ንወላዲን ንቆልዓን መንፈሳዊ ስራሕን በረኸትን ኪኸውን – እዚ ድማ ምድንጓይ ኪኸውን ይኽእል፡ ግናኸ ኪገብሮ እዩ፡ ብፍቕሪ ድማ ኪገብሮ እዩ፡ እኳ ደኣ ኣብ ቅልጽሙ ሒዙ ኪባርኾም እዩ።
እቲ ጓሂ ዝመልኦ ልቢ ወላዲ ኣብ ቅድሚኡ ኪጩኽሕ፡ «መምህር፡ ንወደይ ተመልከት» – ወይ «ጓለይ» ከምቲ ዝኾነ ይኹን – ኣብ ምድሪ የለን። ብኹሉ ሓይሊ ኣብ ትሕቲ ትእዛዙ ኣብ ሰማያት ልዕል ኢሉ ኣሎ። ይኹን እምበር፡ ከም ኩሉ ነገር ኣብ ምሕረቱ ኣይተቐየረን፡ «የሱስ ክርስቶስ ትማልን ሎምን ንዘለኣለም ሓደ እዩ።» ስለዚ ጩኸትካ ብዘይተቐየረን ዘይቅየርን ክርስቶስ ብሓደ ዘይቅየር መገዲ ኪምለሰልካ እዩ።
እዚ ኣይኣክልን ድዩ?
ብኤፍ. ቢ. ሆል፡ ዝተሰርዐ″ } ]
