እቲ እነንብቦ ኣዝዩ ዘሕዝን እዩ። ኣሓዝ ምርጫታቱ ምስ ገበረ፡ መገዱ ንምኻድ፡ ንጐይታ ድማ ንኸይሰምዕ፡ ዓበይቲ ሽግራት ኣብ ልዕሊኡን ኣብ ልዕሊ ህዝብን መጺኦም ነበሩ። እዚ ድማ ከም ዝሓስብን ናብ ጐይታ ከም ዝምለስን ክገብሮ ነይሩ ክንብል ንኽእል፡ ግን ኣይፋሉን። ብመገዱ ምቕጻል ጥራይ ዘይኮነስ፡ ምሉእ ብምሉኡ ናብ ሓሶት ጣኦት ኣምልኾ ኣተወ።
ኣሓዝ ከም ጣኦታቱ ኮነ፡ ዕውር፡ ጸማም፡ ድምጺ ዘይብሉ—ንመገድታት ኣምላኽ ዕውር፡ ንቃል ኣምላኽ ጸማም፡ ንኣምላኽ ዝኾነ ይኹን ምስጋና ንምሃብ ድምጺ ዘይብሉ። ንሱ ዝበለጸ ራእይ ከም ዘለዎ፡ ካብ መማኸርቱ ድማ ጽቡቕ ነገራት ከም ዝሰምዕ ይሓስብ ነበረ። ነገራት ምስ ከፍኡ፡ ኣፉ ናብ ኣምላኽ ንንስሓን ንሓገዝ ምሕታትን ድምጺ ኣይነበሮን። ናብ ጣኦታት ምምላስ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ንወዱ’ውን ብሓዊ ኣሕለፎ! ከምኡ’ውን ኣፍደገታት ቤት ጐይታ ዓጽዩ፡ ኣብ ኩሉ ኩርናዕ የሩሳሌም መሰውኢታት ገበረ። እወ፡ ከምቲ መዝሙራዊ ብዛዕባ ኣምለኽቲ ጣኦታት ዝበሎ፡ «ንሳቶም ... ከምኦም እዮም—ኩሉ እቲ ብኣታቶም ዝተኣማመነ» (መዝ. 115:8)።
ከምቲ እንተሓባበሮ ነገር፡ ሰብ ይኹን ነገር፡ ንኸምኡ ንኸውን። ብነገራትን ብሰባትን ብቐጻሊ እንተሓባበሮም፡ ክሳዕ ክንደይ ከም እንጽልዋ ንሓስቦ ዘይንኽእል ኢና፡ ክሳዕ ክንደይ ድማ ንኣታቶም ናይ ኣምልኾ ዓይነት ንህብ። እምበኣር፡ ደቂ ኣምላኽ፡ ብጐይታ የሱስ ምሉእ ብምሉኡ ንተሓባበር። ስለምንታይኸ? ምኽንያቱ «ኩላትና፡ ብዘይተሸፈነ ገጽ፡ ክብሪ ጐይታ እናረኣና፡ ከምቲ ብመንፈስ ጐይታ፡ ካብ ክብሪ ናብ ክብሪ ናብቲ ሓደ ምስሊ ንቕየር» (2 ቈረ. 3:18)።
ሎሚ፡ ብጐይታ የሱስ ንተሓባበር፡ እቲ ብሩኽ ሰብነቱ ድማ ንህልውናና ይምልክ፡ ምእንቲ ከምኡ ንኸውን።
