ኣብዚ ንቈርበት ድሙ ኣብ ማሕደር ንጥቀመሉ ኣሎና።
ኣብ ማሕደር ዘሎ ምሳሌያዊ ትርጉም ክንጅምር እኳ ቦታ የብልናን። ነዚ ኣዝዩ ጠቓሚ መጽናዕቲ ንኣንበብትና ንምሕጸን። ቅድም ቀዳድም ብዛዕባ ክርስቶስ ይዛረብ፣ ድሕሪኡ ብዛዕባ ህዝቡ፣ ሳልሳይ ድማ ብዛዕባ ናብ ኣምላኽ እንቐርበሉ መገዲ።
ሓደ ኻብቲ ናይ ድንኳን መጐልበቢታት ካብ ቈርበት ድሙ ብቐይሕ ዝተቐብአ ኪኸውን ነበሮ። እዚ ብዛዕባ ምሉእ ምውፋይ ክርስቶስ ንኣቦኡ ኽሳዕ ሞት፣ እቲ ቐይሕ ድማ ንደሙ የመልክት። ነዘን ቅዱሳት ጽሑፋት እዚኤን ኣስተብህል፦
“ምግበይ ንዝሰደደኒ ፍቓዱ ኽገብርን ዕዮኡ ኽውድእን እዩ” (ዮሃንስ 4:34)፤ “ናብ የሩሳሌም ኪኸይድ ገጹ ብጽንዓት ገበረ” (ሉቃስ 9:51)፤ “ብመልክዕ ሰብ ኮይኑ ምስ ተረኽበ ድማ፣ ባዕሉ ኣትሐተ፣ ክሳዕ ሞት፣ ሞት መስቀል እኳ፣ ታዛዚ ኮነ” (ፊልጲ 2:8)፤ “ሕጂ ነፍሰይ ተጨኒቓ ኣላ፣ እንታይ ድማ ክብል? ኣቦ፣ ካብዛ ሰዓት እዚኣ ኣድሕነኒ። ግናኸ ምእንቲ እዚ ናብዛ ሰዓት እዚኣ መጺአ። ኣቦ፣ ንስምካ ኣኽብሮ” (ዮሃንስ 12:27–28)።
ኣብዘን ቅዱሳት ጽሑፋት እዚኤን፣ ምሉእ ምውፋይ ጐይታ የሱስ ንርኢ። ንሱ ፍቓድ ኣምላኽ ኣቦኡ ኺገብር ጥራይ ከም ዝመጸ ንርኢ። ነቲ ፍቓድ ምግባር ምግቡ ነበረ። ጐይታ ናብ የሩሳሌም ምኻዱ ብዝኾነ መገዲ ኣይሃደመን፣ ኣብኡ እንታይ ከም ዝጽበዮ ብምሉኡ እናፈለጥ። ሓድሓደ ግዜ ንሓደ ኣድላዪ ሓላፍነት ክሳዕ እንኽእል ንሃድም። ክርስቶስ ገጹ ብጽንዓት ገበረ ናብ የሩሳሌም ኪኸይድ ንፍቓድ ኣቦኡ ኺገብር፣ ንእኡ ኼኽብሮ፣ ክንደይ ከም ዚኸፍሎ እናፈለጥ።
ምእንቲ ምሉእ ምውፋዩ ንኣቦኡ ንእኡ ንምለኽ! ካብኡ ድማ ንመሃር፣ ህይወትና ኣብዚ ንኣቦን ንወድን እተወፍየ ኽትከውን።
