ካብ ትንቢታዊ ኣረኣእያ፣ እዚ ቃል እዚ ብዛዕባ ክርስቶስ ይዛረብ። ኣብ ምድሪ ኺነብር ከሎ፣ ኪምሃር ኣየድለዮን፣ ግናኸ “ከምቶም እተማህሩ” ሰምዐ። ኣብተን እዋን እዚኣተን፣ እዚ ንደቀ መዛሙርቱ ሎሚ፣ ንዓና፣ ኣዝዩ ግብራዊ ቃል እዩ፤ ከመይሲ “እቶም እተማህሩ” ደቀ መዛሙርቲ እዮም። ደቀ መዛሙርቲ ንመምህሮም ብምስዓብ፣ ብምምሳል ይምሃሩ።
ክርስቶስ ከም ሰብ ኣብ ምድሪ “ልሳን እቶም እተማህሩ” ስለምንታይ ኣድለዮ? ንመንግስቲ ኣምላኽ ኪሰብኽን ኬውጅሕን፣ ብርግጽ። ግናኸ ኣብዚ ኣዝዩ ዝተፈላለየ ኣገልግሎት ተጠቒሱ ኣሎ፦ “ንዝደኸመ ብቓል ኸመይ ከም ዝድግፍ ምእንቲ ኽፈልጥ።” እዚ እዩ ጐይታና ንኣባላቱ ብዙሕ ግዜ ዝገብሮ ዝነበረ፦ ከምታ ሓጢኣተኛ ሰበይቲ ኣብ ቤት እቲ ትዕቢተኛ ስምኦን ብንብዓታ ኣእጋሩ ዝሸፈነት፤ ኣዲኡ ንዮሃንስ ዝኣመናላ ኣብ መስቀል ከሎ እኳ፤ ማርያም መግደላዊት ብንጋሕቲ ትንሳኤኡ፤ እቶም ክልተ ደቀ መዛሙርቲ በታ መዓልቲ እቲኣ ብጭንቀት ናብ ኤማሁስ ዝኸዱ ዝነበሩ። ኩሎም ብእኡ ተተባብዑ።
ንሰባት ንምብራዕ ብዙሕ ቃላት ኣየድልን። ብዙሕ ቃላት እኳ ዕንቅፋት ኪኸውን ይኽእል እዩ፣ ኬፍርህ፣ ኬስሕቕ፣ ኬጨንቕ ይኽእል። ጐይታና ንውልቀ ሰባት ኪዛረብ ከሎ፣ ብዙሕ ግዜ ኣዝዩ ሒደት ቃላት ይጥቀም ነበረ። ግናኸ እዘን ቃላት እዚኤን ንጥቕሚ እቲ ኻልእ ብልክዕ ይበቕዓ ነበራ። ብሓቂ የብራዕያ ነበራ። ምስ የሱስ ምስ ተራኸቡ፣ ሓደ እኳ ከምቲ ቅድሚኡ ዝነበረ ኣይቀጸለን።
ንባዕልና ተስፋ ምስ ቘረጽና፣ ብጐይታና ንብራዕ፤ ኣዒንትና እንደገና ናብ ላዕሊ ይመርሓ። ካብኡ ድማ ነዚ ንመሃር፦ ሎሚ “ዝደኸመ” እንተ ረኺብና፣ ብቓል ንብራዕ።
