እቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ጥቕስና ኣብ ቅዱስ ጽሑፍ ብዛዕባ በጊዕ ካልኣይ ዝተጠቕሰ እዩ። ኣብርሃም ንወዱ፣ ንሓደ ወዱ ዝፈትዎ፣ ወሲዱ ኣብ ሓደ ኸረን ሞርያ መስዋእቲ ከቕርቦ ተነግሮ።
እዚ ምዕራፍ እዚ ብዛዕባ እቲ ሰማያዊ ኣቦን ንሱ ዝፈትዎ ሰማያዊ ወዱን ጽቡቕ ስእሊ ይህበና፡ “ኣቦ ንወዱ ይፈቱ” (ዮሃንስ 3:35)። ኣብ መስቀል ናብቲ ዓቢ ስራሕ መስዋእቲ ኣቦን ወድን ሓቢሮም ከም ዝኸዱ ብምሳሌ ንርኢ (ዘፍጥረት 22:6, 8)። ኣቦ ንወዱ ንምሃብ ክንደይ ከም ዝኸፈሎ! ወዲ ንርእሱ ምእንታና ንምሃብ ክንደይ ከም ዝኸፈሎ! ይስሃቅ ኣብ መሰውኢ እውን ንርእስና “ህያው መስዋእቲ” ንምዃን ከም እንህብ ይዛረብ (ሮሜ 12:1)። ንርእስና ንምምላኽ ደጊም ክንነብር የብልናን፣ ግናኸ ንመድሓኒና ንምሕጓስ ክንነብር ኣሎና (2 ቆሮንቶስ 5:15)።
ብዝኾነ ይኹን መንገዲ እንመሃሮ ትምህርቲ፣ ይስሃቅ ባዕሉ ንኣምላኽ መስዋእቲ ንምዃን ብሕታዊ ብቑዕ ኣይነበረን። ንሱ ኣብቲ ናይ ሮሜ ዝተጠቕሰ “ኩሉ ሰብ ሓጢኣት ገይሩ” (3:23) ዝብል ቃል ተጠቓሊሉ ኣሎ። ሽዑ ንኣብርሃም ተካኢ ከም ዝተዋህበ ንርኢ። ሓደ በጊዕ ብቐርኑ ኣብ ጫካ ተታሕዘ። ኣብ ክንዲ ይስሃቅ መስዋእቲ ኮነ፣ ከምቲ ክርስቶስ ኣብ ክንድና መስዋእቲ ዝኾነ።
ብቐርኑ ተታሕዘ፣ ብዛዕባ ሓይሉ ይዛረብ፤ ይኹን እምበር እቲ በጊዕ ባዕሉ ብዘይጉድለት ንመስዋእቲ ብቑዕ ኮይኑ ጸንሐ። እንደገና፣ ናብቲ “ኲሉ ዝኽእል መድሓኒና” ዝኾነ ብሩኽ ንጠቕስ። እቲ በጊዕ፣ ብርግጽ፣ ብፍቓዱ ንርእሱ ክህብ ኣይክእልን። ግናኸ ወዲ ኣምላኽ ፈቲና፣ ንርእሱ ድማ ምእንታና ሃበ። ሎሚ፣ ልብና ነዚ ዓቢ ፍቕርን ነዚ ዓቢ መስዋእትን ምላሽ ይሃብ!
