ሓና ክንደይ ዓሚቕ መሪር ስቓይ ከም ዝነበራ ወይ ክንደይ ዝተሰባበረ ስምዒት ከም ዝነበራ ዝርድኣ ሰብ ኣይነበረን። ሰብኣያ ንኣኣ ካብ ዓሰርተ ኣወዳት ዝበለጸ ከም ዝኾነ ብምዝካር ክሕግዛ ፈተነ። ምናልባት ንሱ ጽቡቕ ሓሳብ ነበሮ፣ ከምቲ ብዙሓት ንዓሚቕ ዝተጎድአ ሰብ ክሕግዙ ምስ ዝፍትኑ። ግናኸ ንሱ ነቲ ዝተሰባበረ መንፈስ ኣይተረድኦን። ኤሊ እቲ ኻህን ብጌጋ ፈረደላ፣ እዚ ድማ እኳ ደኣ መንፈሳውያን መራሕቲ እውን ኣብ ስቓይና ክኣትዉ ከም ዘይክእሉ የዘኻኽረና (ቁ. 12)። ቅዱስ ጽሑፍ ከምዚ ይብል፡ “መንፈስ ሰብኣይ ኣብ ሕማሙ ይድግፎ፣ ግናኸ ንዝተሰባበረ መንፈስ መን ክጸውሮ ይኽእል፧” (ምሳሌ 18:14)።
ሓና ንሓገዝ ናበይ ክትምለስ ትኽእል ነበረት፧ ንልባ ናብ ጐይታ ኣፍሰሰቶ። ጸሎት ሃና ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ዝተመዝገበ ናይ መጀመርታ ጸሎት ሓንቲ ሰበይቲ እዩ። እዚ ካብ ልባ ዝወጸ ድምጺ ዘይብሉ ጸሎት ከም ዝነበረ ኣስተብህሉ። ንምርኢት ኣይነበረን፣ ንኻልእ ሰብ እውን ኣይነበረን፣ ንጐይታ ጥራይ እዩ ነይሩ! ምብትታን ሃና ናብ ጐይታ ይደፍኣ፣ ካብኡ ኣይርሕቓን። ስቓያ ንኹሉ ኣካላታ—መንፈስ (1:5)፣ ነፍሲ (1:10, 15)፣ ከምኡ’ውን ኣካል፣ ምኽንያቱ ትበኪ ነበረት—እንተ ዘጠቓለለ’ውን፣ ሃና “ምርዑይ ነፍሳ” “መሪር ሰበይቲ” ከም ዝትገብራ ኣይፈቐደትን፣ ግናኸ ስቓያ ኣብ ቅድሚ ጐይታ ኣንበረቶ እሞ ንሱ ድማ ይሓልየላ ነበረ (1 ጴጥ. 5:7)።
ብመሪር ስቓይ ምስ ንጎድእ፣ ብቐጥታ ናብ ዝፋን ኣምላኽ ክንከይድ ንኽእል ኢና። እብራውያን 4:16 ነቲ ዘለና ዓቢ መሰል የዘኻኽረና፡ “ስለዚ ብድፍረት ናብ ዝፋን ጸጋ ንቕረብ፣ ምሕረት ክንረክብን ኣብ ግዜ ጸገም ሓገዝ ክንረክብን።”
