እቲ ክርስትያናዊ ተስፋ ኣብ ሓቅታት ቅዱስ ጽሑፍ እምበር፡ ኣብ ስምዒታት ወይ ስምዒታት ልቢ ሰብ ኣይረጋገጽን። ቃል ኣምላኽ ድሕነትና ኣብ ዝገበርናዮ ነገር ወይ ኣብ ክንድሕን ክንገብሮ ዘለና ነገር ከም ዘይተመርኮሰ ንኽንፈልጥ ይሕግዘና። እቲ ክርስትያናዊ ተስፋ ኣብ መሰረት እቲ ወዲ ኣምላኽ ኣብ መስቀል ዝፈጸሞ ስራሕ እዩ ዝተሃንጸ!
ድሕነት ህያብ ኣምላኽ እዩ (ሮሜ 6፡23፤ ኤፌ. 2፡8)፡ ነቶም ናብ ኣምላኽ ዚምለሱን ዚኣምኑን (ዮሃ. 3፡16፤ ሮሜ 10፡8–10)። ድሕነት ንዅሎም ዚሓቱ ተስፋ ተዋሂቡዎም እዩ (ዮሃ. 6፡37)፡ እዚ ኸኣ ኣብቲ ዜቕርቦ ጐይታ ምሉእ እምነት ንምህላው የብጽሕ (ቲቶ. 1፡2)። ኣብ ልዕሊ እቲ ጽኑዕ መሰረት ቃል ኣምላኽ፡ ርግጸኝነት ማሕተም መንፈስ ቅዱስ ኣሎና። እዚ ማሕተም እዚ “ድሒነ” ኸይተሰምዓና እኳ እንተኾነ፡ ርግጸኝነት ይህበና።
ጥርጣረ ወይ ተስፋ ምቝራጽ ምስ መጸ፡ ተስፋ ንተስፋ መንፈስ ቅዱስ ትጠብቕ። ኣብ 2 ቈረንቶስ 1፡21–22 ከምዚ ንብብ፡ “እቲ ምሳኻትኩም ብክርስቶስ ዜጽንዓናን ዝቐብኣናን ግና ኣምላኽ እዩ፡ ንሱ ድማ ማሕተም ገበረልና፡ ንመንፈስ ድማ ኣብ ልብና መረጋገጺ ሃበና።” መንፈስ ኣምላኽ መረጋገጺ ተስፋና እዩ። እዚ እቲ ንልቢ ምእመን ዜጥልቖ ግሩም ተስፋ እዩ፡ ኣብ ኢድ ፍቑር ኣቦ ድሑናት ኢና፡ ብዝተፈጸመ ስራሕ ወዲ፡ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ፡ ተረጋገጽና፡ ብመንፈስ ቅዱስ ድማ ተሓተምና፡ ንሱ ምስ መንፈስና ደቂ ኣምላኽ ምዃንና ዚምስክር እዩ። “ብሓይሊ ኣምላኽ ብእምነት ንምድሓን፡ ኣብ ዳሕሮት ዘመናት ኪግለጽ ተዳልዩ ዘሎ፡ ተሓሊና ኢና” (1 ጴጥ. 1፡5)።
