ከምዚ ዝኣመሰለ “ኣነ እየ” ዝብል ምግላጽ፡ ወይ የሱስ “ኣነ እየ” ክብል ከም ዝኽእል ዝብል ሓሳብ፡ ንኣእምሮይ ከምዚ ዝኣመሰለ ዘገርም ነገር ከም ዘየሎ ኣይፈልጥን እየ። ብሓቂ፡ ብስጦታ እምነት ጥራይ እዩ፡ ኣብ ሓንቲ ንእሽቶ ኣቶም እኳ፡ ኣብ ስብእና የሱስ ዘሎ ሓቂ ክርድኣ ወይ ክፈልጥ ዝኽእል! ገና ድማ፡ ብፍጽምና ምግላጹ ኣብ ስጋ፡ ኩሉ ነፍሲ ከም ሓቀኛ ቃል ኣምላኽ ክትቅበሎ ሓላፍነት ተሰኪማ ነይራ። እቲ ሰፊሕን ዘዕሙቕን ሓቂ፡ “ኣነ እየ”፡ እቲ ኩሉ ዝሓቘፈ ቃል፡ ወዲያው ኩሉ ክርክር ከዕጽው ኣለዎ። ተቓወምቲ ክንከውን ወይ ኣብ ቅድሚ ዝፋን ኣምላኽ ክንብድም ኣሎና። ንየሱስ ክንፈርህ ኣሎና።
“ንወዲ ስዐሞ!” (መዝ. 2:12) ተባሂሉ ምባል ቅኑዕ እዩ። ጐይታ የሱስ! ንዓኻ እንታይ ዓይነት ምትሕትና እዩ ዘሎና? ብምስማዕ እዝኒ ሰሚዕናኻ ኣሎና። ሕጂ ግን ኣዒንትና ይርእያኻ ኣለዋ፡ ንርእስና ንጸልእ። ኦ! እዚ ኣብ የሱስ ክንርእዮ ንኽእልዶ? ርኢናዮዶ? ካብኡ ወጻኢ ዝርእዮ የልቦን። እዚ ሓቂ ኣብኡ ጥራይ እዩ። ብሓቂ እንተኣሚንናዮ ኣኽራን ክንሰጋግር ምኸኣልና። ገና ድማ ንጹር ሓቂ እዩ።
ኣብኡ ተቐመጥ፡ ነፍሰይ! የሱስ፡ ንስኺ እትፈልጥዮ፡ ኣብ ዓለም ኣብ መንጎ ናቱ ዝነበረ በጻሒ፡ “ኣነ እየ” እዩ። ካብ ሕጂ ንደሓር፡ ካብዚ ወጻኢ ንኹሉ ምዉታት ንኹን። ብሓቂ ንምዝራብ ዘይከኣል እየ። ምስ የሱስ ኣንብብን እዛረብን እየ፡ ንየሱስ ከም ባርያ ኣብ መገዱ እዕዘቦ፡ እንሆ ድማ፡ ንሱ፡ ንሱ እዩ “ኣነ እየ”፡ ምስኡ እየ፡ መገዱ እኽተል፡ ጸጋኡ እምልኽ። ክርስቶስ ሕብረት ናይዞም ክልተ ነገራት እዩ፡ እቲ ሰብ—እቲ ዝተነጽገ ሰብ፡ ሕጂ ብብዙሕ ምስጋናዊ ምትሕስሳብ ዝርእዮ—እንሆ ድማ፡ ህልውና ኣምላኽ! ንሓሳባት ሰባት፡ ተመክሮኦም፡ ፍርዶም፡ ከምኡ’ውን ኣረኣእያኦም ክንደይ ትሕት የብሎም! ፍጽምና ኣምላኽ ኣብኡ ነበረ፡ ብሓቂ ኣምላኽ፡ እንተኾነ ግን ብሰባት ዝተነጽገ። ምስዚ እንታይ ክራኸብ ወይ ቦታ ክህልዎ ይኽእል? እዚ ተመክሮይ ይኹን። ንልዑል ኣምላኽ ክብሪ ይኹን! ኣሜን።
