ካብዛ ሕጂ ዘላ እክይቲ ዓለም ተፈሊኻ፣ ኣምላኽ ንኣብርሃም፣ “ዓብዪ ህዝቢ ክገብረካ እየ” ከምኡ እውን “ክባርከካን ስምካ ዓብዪ ክገብሮን እየ” ይብሎ። ሰባት እዛ ዓለም እዚኣ ንርእሶም ዓብዪ ስም ክገብሩ ይደልዩ፤ “ንርእስና ስም ንግበር” ይብሉ (ዘፍ. 11:4)። ግና ኣምላኽ ንዝተፈልየ ሰብ፣ “ክባርከካን ስምካ ዓብዪ ክገብሮን እየ” ይብሎ።
ናይ ተፈጥሮ ልብና ዝንባለ ኩሉ ግዜ ንርእስና ስም ንምግባር እዩ፣ ስጋ ድማ ንርእሱ ንምዕባይ ዝኾነ ይኹን ነገር፣ እንተላይ ናይ ኣምላኽ ነገራት፣ ክሕዝ እዩ። እዚ ዝንባለ እዚ ኣብ ደቀ መዛሙርቲ እግዚኣብሔር እውን ተራእዩ፣ ኣብ መንጎኦም ዝዓበየ መን ምዃኑ ብዛዕባኡ ክትዕ ምስ ነበሮም። ምብትታን ሰብ ኣብ ባቤል፣ ምፍልላይ ክርስትና፣ ከምኡ እውን ኣብ መንጎ ህዝቢ ኣምላኽ ዝኾነ ይኹን ክትዕ ናብዚ ሓደ ምንጪ እዚ ክምለስ ይኽእል፦ ናይ ስጋ ትዕቢት ንርእሱ ንምዕባይ ዝደሊ።
እቲ ትሑት ኣተሓሳስባ እግዚኣብሔር የሱስ ንርእሱ ዘይስም ክገብር እዩ ነይሩ። “ስለዚ ድማ ኣምላኽ ኣዝዩ ልዕል ኣበሎን ካብ ኩሉ ስም ዝበልጽ ስም ሃቦን” (ፊል. 2:9)። ኣምላኽ ስሙ ዓብዪ ገበሮ፣ ነቲ ትሑት ኣተሓሳስባኡ ዘለዎን ንእኡ ካብ ሰፈር ወጻኢ ብምኽታል ንጸውዒት ዝምልስን፣ ኣምላኽ፣ “ስምካ ዓብዪ ክገብሮ እየ” ይብሎ። ኣምላኽ ንምእመን ኣብ ዓለም ክብሩ ካብቲ ንሕና ኣብዛ ሕጂ ዘላ እክይቲ ዓለም ንርእስና ክንገብሮ እንኽእል ንላዕሊ ዝዓበየ ስም ክገብረሉ ይኽእል እዩ።
ብሓቀኛ እንተ ተኣመነ፣ እቲ ብዙሓት ኣብ ሓሶት ቦታ “ኣብ ውሽጢ ሰፈር” ዝጸንሑሉ ሓቀኛ ምኽንያት ምስጢራዊ ድሌት ዓብዪ ንምዃን ምዃኑ ክርከብ እዩ፤ ስለዚ ድማ ካብቲ ናብቲ ሃይማኖታዊ ዓለም ናይ እዋኑ ወጻኢ ዝመርሕ ናይ ስውርነት መገዲ ይሽሹ። ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት፣ ከምኡ እውን ኣብ ዕለታዊ ተመክሮ፣ ኣብ መንጎ ህዝቢ ኣምላኽ ብመንፈስ ዓበይቲ ዝነበሩ ኩሉ ግዜ ዝተፈልዩ ሰባት ምዃኖም ክንርኢ ኣይንኽእልን ኢና፤ ንጸውዒት ኣምላኽ ዝመለሱ ሰባት።
