ካብቲ ናይ ክርስቶስ ቀሊል እምነትና እንተ ተዘናቢዕና፣ ብምቾት ምንባርን ብሰላምን ብሓጎስ መንፈስ ቅዱስ ኣብ ልቢ ምንባርን የለን። ብዙሓት ኣመንቲ ካብ ቦታኦም ይዘናበሉ እዮም። ሕጂ ቦታ ናይ ኣማኒ እንታይ እዩ? ቦታ ናይ ኣማኒ ኣብ ሕቕፊ ጐይታኡ፣ ወይ ኣብ የማን ኢድ ጐይታኡ፣ ወይ ከም ማርያም ኣብ እግሩ ምቕማጥ እዩ። ኣህ! ገሊኣኹም ንሱ ከይሓሰብኩም ንግሆ ከቶ ኣይትነቕሑን፣ ኹሉ መዓልቲ ድማ ስምዒት ህላዌኡ ኣብ ልብኹም ነበረ። ንዓለም ነቲ ንንግዲ ኽትህብዎ ዝነበሮ ግዜ ከመይ ጌርኩም ከም ዝቐናእኩም፤ ምሸት ልብኹም ምስ ዓጸኹም ድማ፣ ንኢየሱስ ክርስቶስ ኩሉ ግዜ መፍትሕ ትህብዎ ነይርኩም! ሽዑ ስርዓታቱ ንዓኹም ከመይ ጣዕሚ ነበሮ፣ ምኽንያቱ ብኣታቶም ንክርስቶስ ክትርእይዎ ትኽእሉ ነይርኩም! ሽዑ ኣኼባታት ጸሎትን መጽናዕቲ መጽሓፍ ቅዱስን ከመይ ዜሐጕስ ነበረ፣ ምኽንያቱ ኣብኡ ንኢየሱስ ትርእይዎን ምስኡ ትዛረብዎን ነይርኩም!
ግን ብዛዕባ ሕጂ ዘሎኹም ኩነታት እንታይ እዩ? ምናልባት ካብ ቦታኹም ተዘናቢዕኩም ትኾኑ፤ ከምቲ ቅድም ትገብርዎ ዝነበርኩም ናብ ክርስቶስ ቀረባ ኴንኩም ኣይትነብሩን ኢኹም። ስለዚ መንፈሳዊ ነገራት ብዙሕ ምቾት የብሎምን፤ ደባኽን ዜሰልችን እዮም፤ እቶም ቅድም ከም ስብሕን ስብሕን ዝነበሩ ኣገልግሎታት ድማ ሕጂ ደረቕ ኣዕጽምቲ ኮይኖም ኣለዉ። ናይ ጸሎት ክፍሊኹም እውን ብዙሕ ተዘንጊዑ፤ መጽሓፍ ቅዱስኩም ከምቲ ዝነበረ ኣይተጽንዕን እዩ። ንቀዳማይ ፍቕርኹም ስኢንኩም ኢኹም።
እሓተኩም ኣሎኹ፣ ንቀዳማይ ምቾትኩም እውን ኣይሰኣንኩምንዶ? ካብ ጎጆኣ ዝተዘናበለት ዑፍ ኣይኮንኩምንዶ? እመኑኒ፣ ኣብዚ ሸነኽ ሰማይ ጽኑዕ ሓጎስ፣ ሰራፊማዊ ሓጎስ፣ ቅዱስ ሰላም የለን፣ እንተ ዘይኮይኑ ኣብ ትሕቲ ጽላል መስቀል ብቐረባ ብምንባርን ኣብ ኣእዳው ኢየሱስ ብምሕቋፍን።
ኦ! ክሳዕ ክንድዚ ዕሽሽ ክንከውን! እታ ዑፍ ንጎጆኣ ኣይትርስዕን ግን ንሕና ንጐይታና ንርስዕ። ከምቲ መዝሙራዊ “ኦ ነፍሰይ፣ ናብ ዕረፍትኺ ተመለሲ፤ ምኽንያቱ የሆዋ ብልግሲ ገይሩልኪ እዩ!” (መዝ. 116:7) ኽንብል የድልየና።
