8 ሓድሓደ ኻብ ነገድ ጋድ ከዓ ኸዲዖም ናብ ዳዊት ናብቲ እምባ ኣብ በረኻ ዘሎ ምሽግ መፁ፤ ንሳቶም ሓያላት ጀጋኑ፥ ንውግእ ዕሉማት፥ ዋልታን ኲናትን ዝተዓጥቁ ሰባት ነበሩ። ገፆም ድማ ኸም ገፅ ኣናብስ ዘፍርሕ ነበረ፤ ከም ሰስሓውን ኣብ እምባታት ቅልጡፋት ነበሩ።
1 ብምምካሕ ዝርከብ ጥቕሚ እንተ ዘይሃለወኳ፥ ምምካሕ እንተ ኣድልዩስ፥ ካብ ጐይታ ብዘሎ ራእይን ምግላፅን፥ ክምካሕ እየ። 2 ቅድሚ ዓሰርተ ኣርባዕተ ዓመት፥ ሓደ ናይ ክርስቶስ ዝኾነ ሰብ፥ ክሳዕ ሳልሳይ ሰማይ ከም ዝተወሰደ እፈልጥ። ብስጋኡ ይኹን ካብ ስጋኡ ወፃኢ ኣይፈልጥን እየ፤ እግዚኣብሄር ይፈልጥ። 3 እዝ ሰብ እዙይ ዝተወሰደ፥ ብስጋ ይኹን ኣይኹን ኣይፈልጥን፤ እግዚኣብሄር ይፈልጥ። 4 እዝ ሰብዙይ ናብ ገነት ተወሰደ፤ ኣብኡ ከዓ ኽንገር ዘይከኣል፥ ሰብ ክዛረቦ ዘይተፈቕደሉ ነገር ሰምዐ። 5 በዝ ኸምዙይ ዝመሰለ ኽምካሕ እየ፤ ብዛዕባ ርእሰይ ግና፥ ብድኻመይ እንተ ዘይኮይኑ ኣይምካሕን እየ። 6 ክምካሕ እንተ ዝደልስ፥ ሓቂ ስለ ዝዛረብ ከም ዓሻ ኣይምተቘፀርኩን። ኣነ ግና፥ ሕዚ ሓደኳ ብዛዕባይ፥ ልዕሊ እቲ ኣባይ ዝሪኦን፥ ካባይ ዝሰምዖን ምእንቲ ኸይግምተኒ፥ ሸለል ኢለ እሓድጎ ኣለኹ። 7 ብምኽንያት እቲ ብዙሕ ዝተገልፀለይ፥ እምብዛ ምእንቲ ኸይዕበ ኸዓ፥ ስጋይ ዝወግእ፥ ናይ ሰይጣን ልኡኽ ተውሃበኒ። 8 እዙይ ካባይ ንኸርሕቐለይ፥ ንጐይታ ሰለስተ ሻዕ ለመንክዎ። 9 ንሱ ግና “ሓይለይ ኣብ ድኻም እዩ ፍፁም ዝኸውን እሞ፥ ፀጋይ ይኣኽለካ” በለኒ። ስለዙይ ሓይሊ ክርስቶስ፥ ኣብ ልዕለይ ምእንቲ ኽሓድር፥ ብብዙሕ ታሕጓስ ብድኻመይ ክምካሕ እየ።
10 ብዝተረፈ ኣሕዋተይ፥ ብጐይታን ብፅንዓት ሓይሉን ጠንክሩ። 11 ንተንኰል ሰይጣን ምክልኻል ምእንቲ ኽትክእሉ፥ ኣፅዋር እግዚኣብሄር ብምሉኡ ልበሱ። 12 ውግእና ምስ ኣሕሉቕን፥ ስልጣናትን፥ ምስቶም ነዝ ዘመን ፀልማት ዘመሓድሩ ገዛእቲ ዓለምን፥ ምስቶም ኣብ ሰማይ ዘለዉ ኽፉኣት መናፍስትን እዩ እምበር፥ ምስ ስጋን ደምን ኣይኮነን። 13 ስለዙይ በታ ኽፍእቲ መዓልቲ፥ ምቅዋም ምእንቲ ኽትክእሉ፥ ኵሉ ስዒርኩም ድማ ደው ክትብሉስ፥ ምሉእ ኣፅዋር እግዚኣብሄር ኣልዕሉ። 14 እምበኣር ሕቘኹም ብሓቂ ተዓጢቕኩም፥ ድርዒ ፅድቂ እውን ተኸዲንኩም ቁሙ። 15 ነቲ ናይ ሰላም ወንጌል ብምድላው፥ ኣብ ኣእጋርኩም ከም ኣሳእን ብምእታው፥ ተዳሊኹም ቁሙ። 16 ምስ እዝ ዅሉ ኸዓ፥ ነቲ ናይቲ ኽፉእ ሃልሃል ዝብል ኵሉ ፍላፃታት ኽተጥፍኡሉ እትኽእሉ፥ ዋልታ እምነት ኣልዕሉ። 17 ናይ ምድሓን ቁራዕ ርእሲ ድፍኡ፤ ናይ መንፈስ ሰይፊ ድማ ሓዙ፤ ንሱውን ቃል እግዚኣብሄር እዩ። 18 ብኹሉ ፀሎትን ብልመናን ኵልሻዕ ብመንፈስ ፀልዩ። ምስ እዙይውን፥ ስለ ዅሎም ቅዱሳን ብፀሎት ትግሁ። 19 ምእንታይውን፥ ክዛረብ እንተለኹ፥ ነቲ ምስጢር ወንጌል ብትብዓት ምእንቲ ኽነግር፥ ቃል ክወሃበኒ ፀልዩለይ። 20 ምእንቲ ወንጌል እሱር ዝኾንኩ ልኡኽ እየ እሞ፥ ምእንታኡ ኸምቲ ዝግብአኒ፥ ብትብዓት ምእንቲ ኽዛረብ ፀልዩለይ።
1ይ ዜና 12:8 · 2ይ ቆሮንቶስ 12:1–9 · ኤፌሶን 6:10–20 · ትመ15
ደፋራት ሰባት ኣብቲ ንጉስ ሳኦል ንዳዊት ክቐትሎ ዝፈተነሉ ኣደገኛ ግዜ ምስ ዳዊት ተጸምበሩ። እዘን ዝርዝራት እዚኣተን ንዝተነጽገ ጐይታና ንምምስሳል ንምሕጋዝና ተጻሒፈን ኣለዋ። ንሕና እውን “ኣብ ምድረ በዳ” ኢና ብዝብል ስምዒት፡ እዛ ዓለም እዚኣ ንኣመንቲ ንጐይታ የሱስ ዘገልግሉ ዝኾነ ይኹን ደገፍ ኣይትህብን እያ። ንኹሉ ኣካላዊ ወይ መንፈሳዊ ድሌታትናን ንዘድሊ መምርሕን ኣብኡ ክንውከል ኣሎና። ንዓና “እቲ መዓርፎ” ወተሃደራዊ መዓስከር ማለት ኣይኮነን፡ የግዳስ ብምሉኡ ኣብ ጐይታ የሱስ፡ መዓርፎና፡ ክንውከል ዘሎና ኩነታት እዩ። እንታይ ክንገብር፡ ከመይ፡ ኣበይ፡ ከምኡ’ውን መዓስ ከም ዝኾነ ንምፍላጥ ንመምርሒኡ ንኣምኖዶ፧
ሃዋርያ ጳውሎስ እውን፡ ንጐይታ፡ ንነፍሲ ወከፍ ቅጽበት፡ ክውከል ተማሂሩ ነበረ። ንህዝቡ ከገልግል ከሎ ኣብ ቤት ትምህርቲ ኣምላኽ ነበረ፡ ዓብዪ በረኸትን ፍሉይ መሰላትን ይረክብ ነበረ። ገና ስጋ ኣብኡ ነበሮ፡ በዚ ምኽንያት እውን፡ ከም ጳውሎስ ዝኣመሰለ ሰብ እውን ትዕቢተኛ ኪኸውን ይኽእል ነበረ። እዚ ከይኸውን ንምክልኻል፡ ጐይታ መልኣኽ ሰይጣን ለኣኸሉ (2 ቈረንቶስ 12:1–9)። ህዝቢ ኣምላኽ፡ ብፍላይ እቶም ኣብ ማእከሎም መራሕቲ ዝኾኑ፡ ወትሩ ኣብ ትሕቲ መጥቃዕቲ እዮም። ይኹን እምበር፡ ኣምላኽ ኣብ ልዕሊ ኹሉ እዩ፡ ኣገልገልቲ ሰይጣን እውን መሳርሒኡ ኪኾኑ ይገብር። ኣምላኽ እዚ ኺገብር እንተ ኽኢሉ፡ ይገብሮ ድማ እዩ፡ ሽዑ ኸኣ ዝኾነ ይኹን ነገር ኪገብር ይኽእል እዩ። እዚ እዩ “ኣብ ምድረ በዳ ኣብ መዓርፎ”፡ እቲ ቅኑዕ ቦታ፡ ክንከውን ዘድልየና። ኣብኡ፡ ንውግእ ሓያላትን ብሉጻትን ንምዃን፡ ብቕኑዕ መንፈሳዊን ስነ-ምግባራዊን ኩነታት ሓቀኛታት ዓወት ዝረኽቡ ንምዃን ንስልጥን።
ንምክልኻል ወይ ንምጥቃዕ ቅኑዕ ኣጽዋር ከመይ ጌርና ከም እንጥቀም፡ ብጋሻ፡ ብራስ፡ ብዂናት፡ ብቐስቲ ወይ ብሰይፊ ይኹን ብዘይብሉ፡ ከምኡ’ውን መዓስን ከመይን ከም እንጥቅዕ ክንመሃር ንኽእል። ጳውሎስ ብዛዕባ ምሉእ ኣጽዋር ኣምላኽ ብዙሕ ይምህር፡ እዚ ድማ ወተሃደር ብኣብራኹ እንተ ዘይተዋጊኡ ፋይዳ የብሉን (ኤፌሶን 6:10–20)።
